Дали во Библијата биле додадени зборови за Исус да изгледа како Бог?

“Зашто тројца се што сведочат на небото: Отецот, Словото и Светиот Дух: и овие тројца се едно.”

“Зашто тројца се што сведочат:”

За 1 Јованово 5:7-8 известува дека зборовите за Отецот, Словото и Светиот Дух ги нема во ниеден познат грчки ракопис освен во осум доцни, од кои четири ги имаат запишани на маргината како подоцнежен додаток; дека ниеден грчки црковен отец не ги цитира; и дека сите древни преводи освен латинскиот ги немаат.

“А Филип рече: Ако веруваш од сето свое срце, можеш. А тој одговори и рече: Верувам дека Исус Христос е Синот Божји.”

Библијата на светскиот англиски (WEB), современиот превод во јавна сопственост на оваа страница, оди директно од Дела 8:36 на 8:38. Нема стих 37. Стихот го нема во најстарите грчки преписи и во повеќето грчки ракописи.

За Дела 8:37 проценува дека стихот е подоцнежен додаток. Го нема во најстарите сведоци, меѓу нив папирусите 45 и 74 и кодексите Синајски, Александриски, Ватикански и Ефремов, и нема причина преписувачот да го изостави ако бил изворен. Сугерира дека исповед на верата што се користела при крштевањето била запишана на маргината, а подоцна препишана во текстот.

“Почетокот на евангелието на Исус Христос, Синот Божји;”

За Марко 1:1 известува дека зборовите ‘Син Божји’ ги нема во Синајскиот кодекс како што најпрвин го напишал неговиот преписувач, во Коридетскиот кодекс и неколку други сведоци, и во цитатите кај Ориген. Допушта дека празнината може да е грешка при препишувањето, но бидејќи пократкото читање е многу старо, а преписувачите биле склони да ги прошируваат титулите, комитетот ги испечатил зборовите во квадратни загради.

Тврди дека во вториот и третиот век преписувачите што го застапувале она што станало правоверно верување понекогаш ги менувале текстовите што ги препишувале за тие појасно да го поддржат нивниот поглед за Христос, вклучувајќи ја и Неговата божественост. Зборовите ‘Син Божји’ во Марко 1:1 ги третира како еден таков додаток.

“А кога стотникот, кој стоеше спроти Него, виде дека така извика и издивна, рече: Навистина овој човек беше Син Божји.”

“А кога стотникот го виде она што се случи, Го прослави Бога, велејќи: Навистина овој човек беше праведен.”

“А кога стотникот и оние што беа со него и Го чуваа Исус го видоа земјотресот и она што се случи, многу се исплашија, велејќи: Навистина Овој беше Син Божји.”

Класичното изложување на ставот што повеќето научници за Новиот завет сè уште го застапуваат: Марко бил напишан прв, а Матеј и Лука двајцата го користеле Марко како извор, преземајќи го најголемиот дел од неговиот материјал, често збор по збор и по истиот редослед.

“Син на Енос, син на Сит, син на Адам, син Божји.”

“А верниците ќе ги следат овие знаци: во Мое име ќе истеруваат ѓаволи; ќе зборуваат нови јазици; ќе фаќаат змии; и ако испијат нешто смртоносно, нема да им наштети; ќе ставаат раце на болните, и тие ќе оздравуваат.”

За крајот на Марко известува дека стиховите 9-20 ги нема во двата најстари грчки ракописи, Синајскиот и Ватиканскиот, и во некои рани преводи; дека Климент Александриски и Ориген не покажуваат знаење за нив; и дека Евсевиј и Јероним велат дека пасусот го немало во речиси сите грчки преписи што ги познавале.

“А нечистите духови, кога Го видоа, паѓаа пред Него и викаа, велејќи: Ти си Синот Божји.”

“„Како велите: ‘Мудри сме, и законот на Јахве е со нас’? Но, ете, лажното перо на книжниците го направи тоа лага.“”

“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”

“Некои од нив ги превртуваат јазиците свои читајќи ја Книгата за вие да помислите дека тоа е од Книгата, а не е од Книгата! И велат: „Тоа е од Аллах!“ – а тоа не е од Аллах! За Аллах свесно говорат лаги!”