Дали јапонскиот император бил бог?

“Та, сите тие, и тие на небесата и тие на Земјата, ќе Му дојдат на Семилосниот како робови.”

“Кажи: Јас сум само човек како и вие, мене само ми се објавува дека вашиот Бог е само еден Бог, затоа само кон Него искрено управете Му се и од Него прошка барајте! А тешко на тие што Нему рамни Му припишуваат,”

“Кажи: Јас сум човек како и вие, мене ми се објавува дека вашиот Бог е еден Бог. Па кој се надева на средба со Господарот свој, нека прави добри дела и во обожувањето на Господарот свој нека не Му припишува здруженик.”

“Кажи: Јас не можам ни на самиот себеси некаква корист да си сторам, ниту од себеси некаква штета да тргнам; се случува така како што сака Аллах. А да го познавам невидливото, ќе стекнев многу добра, а злото ќе беше далеку од мене; јас само ги донесувам опомените и радосните вести на луѓето кои веруваат.”

“Не е примерно за човек кому Аллах му даде Книга и знаење и веровесништво, а потоа да им вели на луѓето: „Бидете мои робови, а не на Аллах!“, туку: „Бидете учени и побожни, со тоа што другите за Книгата ги подучувате и што и самите ја проучувате!“ Тој не ви наредува мелеците и веровесниците за господари да ги сметате! Зарем да ви нареди неверство откако веќе сте станале муслимани?”

Омер пренесува дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: не претерувајте во фалењето на мене како што христијаните претераа во фалењето на синот на Мерјем; јас сум само роб, затоа наречете ме Аллахов роб и Негов Пратеник.

Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, Омер тврдел дека тој не е мртов. Ебу Бекр влегол, му го открил лицето и го бакнал, потоа излегол и им рекол на луѓето: кој го обожувал Мухамед, Мухамед е мртов; кој Го обожува Аллах, Аллах е жив и никогаш не умира. Потоа ги проучил Куранот 39:30 и 3:144.

“Мухамед е само Пратеник, а и пред него имаше Пратеници. Ако тој би умрел или би бил убиен, зарем вие назад би се вратиле? Тој што назад ќе се врати, на Аллах нема ни малку да му наштети, а Аллах благодарните ќе ги награди!”

“Императорот е свет и неповредлив.”

“‘Светиот Престол бил воспоставен во времето кога небесата и земјата се одвоиле’ (Коџики). Императорот е слезен од Небото, божествен и свет; Тој е над сите Свои поданици. Тој мора да се почитува и е неповредлив. Тој навистина мора да му оддаде должна почит на законот, но законот нема моќ да Го повика на одговорност.”

“Тогаш таа му заповеда на својот Узвишен Внук, велејќи: ‘Оваа Земја на трскова рамнина со 1500 есени на убав оризов клас е областа на која моите потомци ќе бидат господари. Оди ти, мој Узвишен Внуку, таму и владеј со неа.”

Труд на Универзитетот Кокугакуин за тоа како се разбира ками. Забележува дека ками обично се преведува како ‘бог’, но дека често се тврди оти јапонскиот и англискиот збор се сосема различни поими, и го спротивставува монотеизмот на еврејската и христијанската традиција со политеистичките идеи на шинтоизмот.

“Ширењето на шинтоистичките учења во каков било облик со какви било средства во која било образовна установа издржувана целосно или делумно од јавни средства е забрането и веднаш ќе престане.”

“Врските меѓу нас и нашиот народ отсекогаш почивале врз меѓусебна доверба и наклонетост. Тие не зависат од обични легенди и митови. Тие не се засноваат на погрешната замисла дека Императорот е божествен”

Законот ја определува целта на секој државен празник. Денот на почитта кон старите (Кеиро но Хи), третиот понеделник во септември, е за да се почитуваат и сакаат старите луѓе што многу години ѝ служеле на општеството и да се прослави нивниот долг живот. Денот на децата (5 мај) е за да се почитуваат децата како личности, да се бара нивната среќа и да им се заблагодари на мајките. Денот на зеленилото (4 мај) е за да се приближиме до природата и да бидеме благодарни за нејзините благослови.

“Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ – и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит! Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“”

“О, луѓе, Ние од еден маж и од една жена ве создадовме и на народи и племиња ве поделивме за да се запознавате. Најугледен кај Аллах е тој што најмногу се плаши од Него; Аллах, навистина, сè знае и ништо не Му е скриено.”

Ебу Хурејре пренесува подолго кажување на Веровесникот (ﷺ) за добрите дела и нивната награда. Меѓу нив: кој ќе тргне по пат барајќи знаење, Аллах ќе му го олесни патот до Џенетот; и кога луѓето ќе се соберат во џамија за да го учат Куранот и заедно да го проучуваат, врз нив слегува смиреност, ги покрива милост и ги опкружуваат ангелите. Завршува со: кого ќе го задржат неговите дела, нема да го забрза неговото потекло.

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”