Краток одговор
Да. Вистинитото предание вели дека Фатима го побарала од Ебу Бекр својот дел од она што го оставил нејзиниот татко. Кога тој ѝ ги навел зборовите на Веровесникот (ﷺ), таа се налутила и не зборувала со него пред да умре. Нејзиното семејство можеби било повредено и затоа што не биле консултирани за водството. Но откако таа умрела, Али побарал помирување со Ебу Бекр и му дал заклетва на верност. Ние ја почитуваме. Ебу Бекр ја дал својата причина: Веровесникот (ﷺ) рекол дека веровесниците не оставаат наследство, и она што го оставаат е милостина. Али и ел-Аббас подоцна потврдиле, кога Омер ги прашал во име на Аллах (﷾), дека тој го рекол тоа. Ебу Бекр рекол дека роднините на Веровесникот (ﷺ) му се помили од неговите сопствени. Тука никој не се обвинува.
Целосно објаснување
Што вели вистинитото предание
Аиша во Сахих ел-Бухари пренесува што се случило откако умрел Веровесникот (ﷺ). Фатима го побарала од Ебу Бекр својот дел од она што тој го оставил. Ебу Бекр ѝ рекол што рекол Веровесникот (ﷺ): нашиот имот не се наследува; што ќе оставиме е милостина. Фатима се налутила и не зборувала со него додека не умрела, шест месеци подоцна. Го кажуваме како што е, и со почит.
Аиша пренесува дека по смртта на Веровесникот (ﷺ) Фатима го побарала од Ебу Бекр својот дел од она што го оставил Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр ѝ ги навел зборовите на Веровесникот (ﷺ): нашиот имот не се наследува; што и да оставиме е милостина. Фатима се налутила и не зборувала со Ебу Бекр додека не умрела, шест месеци подоцна. Ебу Бекр рекол дека нема да напушти ништо од она што го правел Пратеникот (ﷺ), од страв да не залута. Подоцна Омер им ја дал милостината од Медина на Али и ел-Аббас да ја управуваат, а Хајбер и Федек ги задржал под владетелот.
Аиша пренесува дека Фатима и ел-Аббас дошле кај Ебу Бекр барајќи го својот дел од имотот на Веровесникот (ﷺ) во Федек и Хајбер. Ебу Бекр рекол дека го слушнал Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели дека неговиот имот не може да се наследи и треба да се троши за милостина, иако семејството на Мухамед може да ја зема својата опскрба од него. Додал дека нема да го напушти она што го видел дека го правел Пратеникот (ﷺ). Фатима го оставила и не зборувала со него додека не умрела.
Можеби и водството им тежело
Истото долго предание во Сахих ел-Бухари покажува и второ прашање. Али не му дал заклетва на Ебу Бекр за време на тие шест месеци. Кога зборувал со него, рекол дека семејството ја знае предноста на Ебу Бекр и не му завидува. Но Ебу Бекр не се посоветувал со нив за водството. А тие мислеле дека имаат право во тоа поради своето роднинство со Пратеникот (ﷺ). Значи незадоволството на Фатима можеби дошло и од ова: нејзиниот сопруг и семејството не биле прашани кога се решавало водството. Тука приказната не завршува. Откако Фатима умрела, самиот Али барал мир со Ебу Бекр и му дал заклетва на верност.
Во едно долго предание од Аиша, Али, кој не дал заклетва на верност за време на шесте месеци од животот на Фатима по смртта на Веровесникот (ﷺ), бара помирување со Ебу Бекр откако таа умрела. Испраќа по Ебу Бекр, и Ебу Бекр доаѓа кај него. Али вели дека семејството ја знае предноста на Ебу Бекр и она што Аллах му го дал и не му завидува, но дека Ебу Бекр не се посоветувал со нив, а тие мислеле дека имаат право во работата поради своето роднинство со Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр плаче и вели дека добрината кон роднините на Пратеникот (ﷺ) му е помила од добрината кон неговите сопствени. Али му дава заклетва на верност тоа попладне и јавно го фали правото на Ебу Бекр. Муслиманите се радуваат и повторно се приближуваат до Али. Истото предание започнува со барањето на Фатима за нејзиното наследство; тој дел се разгледува на страницата „Дали Фатима беше лута на Ебу Бекр?“.
Ги почитуваме двајцата
Фатима била ќерка на Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ) и мајка на ел-Хасан и ел-Хусејн. Муслиманите ја почитуваат, а Веровесникот (ﷺ) рекол дека таа е дел од него. Фатима барала она што верувала дека е нејзино право, а Ебу Бекр одговорил со она што го слушнал од нејзиниот татко. Ги почитуваме двајцата. Аллах (﷾) ги знае срцата, и ги оставаме кај Него.
Ел-Мисвер ибн Махреме пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: Фатима е дел од мене, и кој ќе ја налути, ме налутил мене.
Зејд ибн Еркам пренесува дека кај едно место за напојување наречено Хум, меѓу Мека и Медина, Веровесникот (ﷺ) Го пофалил Аллах и рекол дека остава две тешки нешта меѓу луѓето: Аллаховата Книга, во која има упатство и светлина, па држете се цврсто за неа; и луѓето од неговиот дом, потсетувајќи ги луѓето на нивните должности кон членовите на неговото семејство. Зејд рекол дека сопругите на Веровесникот (ﷺ) се од неговиот дом, но домот за кој станува збор тука се оние на кои милостината им е забранета: семејството на Али, на Акил, на Џаʻфер и на ел-Аббас.
Зошто Ебу Бекр постапил така
Ебу Бекр не постапил по свое мислење. Постапил според зборовите на Веровесникот (ﷺ). Рекол дека нема да напушти ништо од она што го правел Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ). Се плашел дека ќе залута ако напушти било кој дел од тоа. Куранот вели да се земе она што Пратеникот го дава и да се остави она што го забранува. Исто така ги вбројува ближните, сирачињата и сиромашните меѓу оние што имаат дел во она што Аллах (﷾) му го дарува на Својот Пратеник. Ебу Бекр рекол дека семејството на Мухамед може да ја зема својата опскрба од имотот.
Аиша пренесува дека по смртта на Веровесникот (ﷺ) Фатима го побарала од Ебу Бекр својот дел од она што го оставил Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр ѝ ги навел зборовите на Веровесникот (ﷺ): нашиот имот не се наследува; што и да оставиме е милостина. Фатима се налутила и не зборувала со Ебу Бекр додека не умрела, шест месеци подоцна. Ебу Бекр рекол дека нема да напушти ништо од она што го правел Пратеникот (ﷺ), од страв да не залута. Подоцна Омер им ја дал милостината од Медина на Али и ел-Аббас да ја управуваат, а Хајбер и Федек ги задржал под владетелот.
Аиша пренесува дека Фатима и ел-Аббас дошле кај Ебу Бекр барајќи го својот дел од имотот на Веровесникот (ﷺ) во Федек и Хајбер. Ебу Бекр рекол дека го слушнал Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели дека неговиот имот не може да се наследи и треба да се троши за милостина, иако семејството на Мухамед може да ја зема својата опскрба од него. Додал дека нема да го напушти она што го видел дека го правел Пратеникот (ﷺ). Фатима го оставила и не зборувала со него додека не умрела.
“Пленот од жителите на селата и на градовите кои Аллах му ги дарува на Пратеникот Свој им припаѓа: на Аллах и на Пратеникот Негов, и на неговите ближни, и на сирачињата, и на сиромашните и на патниците-намерници, за да не преоѓа само од раце во рацете на вашите богаташи; тоа што Пратеникот ќе ви го даде – земете го, а тоа што ќе ви го забрани – оставете го; и плашете се од Аллах бидејќи Аллах навистина жестоко казнува.”
Зборовите на Веровесникот (ﷺ), потврдени од Али и ел-Аббас
Години подоцна, Али и ел-Аббас дошле кај Омер расправајќи се за имотот. Омер ги прашал двајцата, во име на Аллах (﷾), дали знаат дека Пратеникот (ﷺ) рекол: нашиот имот не се наследува; што ќе оставиме е милостина. Али и ел-Аббас одговориле: тој го рече тоа. Омер потоа им ја дал милостината од Медина да ја управуваат. Условот бил да постапуваат како што постапувале Веровесникот (ﷺ), Ебу Бекр и тој. Тие прифатиле. Значи зборовите на Веровесникот (ﷺ) ги потврдил самиот Али.
Малик ибн Евс пренесува дека Али и ел-Аббас дошле кај Омер расправајќи се за имотот на Бену ен-Недир. Омер прашал една група, а потоа Али и ел-Аббас, тако им Аллах, дали знаат дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: нашиот имот не се наследува; што ќе оставиме е милостина. Тие одговориле: тој го рече тоа. Омер потоа им кажал како Ебу Бекр и тој го управувале како што правел Веровесникот (ﷺ) и дека им го предава под тој услов, што тие го прифатиле.
Роднините на Веровесникот (ﷺ) му биле помили на Ебу Бекр
Во долгото предание, Али вели дека ја признаваат предноста на Ебу Бекр. Зборува за нивното роднинство со Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр тогаш се колне во Аллах (﷾) дека правењето добро на роднините на Аллаховиот (﷾) Пратеник (ﷺ) му е помило од правењето добро на неговите сопствени. Ебу Бекр исто така им рекол на луѓето да го почитуваат Мухамед (ﷺ) преку неговото семејство.
Во преданието на Аиша за барањето на Фатима за нејзиното наследство, Ебу Бекр ги наведува зборовите на Веровесникот (ﷺ) и вели дека нема да го промени она што го правел Пратеникот (ﷺ). Али потоа вели дека ја признаваат предноста на Ебу Бекр и го спомнува нивното роднинство со Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр одговара дека правењето добро на роднините на Пратеникот (ﷺ) му е помило од правењето добро на неговите сопствени роднини.
Во едно долго предание од Аиша, Али, кој не дал заклетва на верност за време на шесте месеци од животот на Фатима по смртта на Веровесникот (ﷺ), бара помирување со Ебу Бекр откако таа умрела. Испраќа по Ебу Бекр, и Ебу Бекр доаѓа кај него. Али вели дека семејството ја знае предноста на Ебу Бекр и она што Аллах му го дал и не му завидува, но дека Ебу Бекр не се посоветувал со нив, а тие мислеле дека имаат право во работата поради своето роднинство со Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр плаче и вели дека добрината кон роднините на Пратеникот (ﷺ) му е помила од добрината кон неговите сопствени. Али му дава заклетва на верност тоа попладне и јавно го фали правото на Ебу Бекр. Муслиманите се радуваат и повторно се приближуваат до Али. Истото предание започнува со барањето на Фатима за нејзиното наследство; тој дел се разгледува на страницата „Дали Фатима беше лута на Ебу Бекр?“.
Ебу Бекр рекол: чувајте (почитувајте) го Мухамед (ﷺ) преку неговото семејство.
Заклетвата на Али
Околу шест месеци по смртта на Веровесникот (ﷺ), откако Фатима умрела, Али испратил по Ебу Бекр, и Ебу Бекр дошол кај него. Али убаво зборувал за правото на Ебу Бекр и му дал заклетва. Ебу Бекр заплакал. Муслиманите се израдувале и повторно се приближиле до Али. Али исто така го нарекол Ебу Бекр најдобриот човек по Веровесникот (ﷺ). Нејзиниот сопруг Али го избрал патот на мирот.
Во едно долго предание од Аиша, Али, кој не дал заклетва на верност за време на шесте месеци од животот на Фатима по смртта на Веровесникот (ﷺ), бара помирување со Ебу Бекр откако таа умрела. Испраќа по Ебу Бекр, и Ебу Бекр доаѓа кај него. Али вели дека семејството ја знае предноста на Ебу Бекр и она што Аллах му го дал и не му завидува, но дека Ебу Бекр не се посоветувал со нив, а тие мислеле дека имаат право во работата поради своето роднинство со Пратеникот (ﷺ). Ебу Бекр плаче и вели дека добрината кон роднините на Пратеникот (ﷺ) му е помила од добрината кон неговите сопствени. Али му дава заклетва на верност тоа попладне и јавно го фали правото на Ебу Бекр. Муслиманите се радуваат и повторно се приближуваат до Али. Истото предание започнува со барањето на Фатима за нејзиното наследство; тој дел се разгледува на страницата „Дали Фатима беше лута на Ебу Бекр?“.
Синот на Али, Ибн ел-Ханефијје, го прашал својот татко кои се најдобрите луѓе по Аллаховиот Пратеник (ﷺ). Али одговорил: Ебу Бекр, потоа Омер. Плашејќи се дека Али следно ќе го именува Осман, прашал: потоа ти? Али одговорил дека тој е само еден човек меѓу муслиманите.
Откако умрел Веровесникот (ﷺ)
Фатима го бара од Ебу Бекр својот дел; тој ѝ ги кажува зборовите на Веровесникот (ﷺ): она што го оставаме е милостина.
Таа е лута
Не зборува со него сè до својата смрт, шест месеци подоцна.
Откако таа умира
Али го повикува Ебу Бекр, зборува добро за неговото право и му дава завет.
Години подоцна
Прашани од Омер, во Аллахово (﷾) име, Али и ел-Аббас потврдуваат дека Веровесникот (ﷺ) го рекол тоа.
Ги почитуваме и Фатима и Ебу Бекр, а остатокот Му го препуштаме на Аллах (﷾).
Гледишта
Некои муслимани веруваат дека гневот на Фатима покажува оти Ебу Бекр ѝ направил неправда
Некои муслимани, од љубов кон Фатима, сметаат дека нејзиниот гнев бил оправдан, бидејќи Веровесникот (ﷺ) рекол дека кој ќе ја налути неа, го налутил него. Ги наведуваат овие аргументи.
Веровесникот (ﷺ) рекол: Фатима е дел од мене, и кој ќе ја налути, ме налутил мене.
Побивање
Целосно ја потврдуваме нејзината чест, и овие зборови се вистинити. Ебу Бекр не постапил од своја желба или за своја корист. Ги следел сопствените зборови на нејзиниот татко, кои Али и ел-Аббас подоцна ги потврдиле. Се заколнал дека роднините на Веровесникот (ﷺ) му се помили од неговите сопствени.
Куранот зборува за веровесници што оставаат наследници, како што Сулејман го наследил Давуд и Зекерија барал наследник.
Побивање
Ибн Кесир двете ги објаснува како наследување на веровесништвото и знаењето, а не на богатството. Го поврзува ова со зборовите на Веровесникот (ﷺ) дека веровесниците оставаат милостина.
Фатима барала она што ѝ го дал нејзиниот татко, а Ебу Бекр одбил.
Побивање
Вистинитото предание вели дека Фатима го барала својот дел од наследството. Ебу Бекр одговорил со зборовите на Веровесникот (ﷺ) и рекол дека семејството може да ја зема својата опскрба од него.
Али рекол дека Ебу Бекр не се посоветувал со семејството на Веровесникот (ﷺ) за водството, иако тие мислеле дека имаат право во тоа. Значи на семејството му била направена неправда.
Побивање
Али навистина го рекол ова. Но во истиот здив рекол дека семејството ја знае предноста на Ебу Бекр и не му завидува на она што Аллах (﷾) му го дал. Откако Фатима умрела, Али барал мир со Ебу Бекр и јавно му дал заклетва на верност. Муслиманите рекле дека постапил правилно. Али подоцна го нарекол Ебу Бекр најдобриот човек по Веровесникот (ﷺ).
Али ја одложил својата заклетва на Ебу Бекр, што покажува дека не се согласувал.
Побивање
Али дал заклетва и го пофалил правото на Ебу Бекр. Рекол дека семејството не му завидува на она што Аллах (﷾) му го дал. Муслиманите се израдувале. А Али го нарекол Ебу Бекр најдобриот по Веровесникот (ﷺ).
Во поцелосното предание, Омер вели дека Али и ел-Аббас мислеле лошо за Ебу Бекр. Значи никогаш не ја прифатиле неговата одлука.
Побивање
Омер во истото предание одговара дека Аллах (﷾) знае оти Ебу Бекр бил вистинољубив и упатен. Во истото предание, Омер ги прашува двајцата во име на Аллах (﷾), и двајцата ги потврдуваат зборовите на Веровесникот (ﷺ). И го прифаќаат имотот под условите на Веровесникот (ﷺ), како што ги чувале Ебу Бекр и Омер.
Исламското гледиште
Фатима била лута, и ние ја почитуваме; нејзиното семејство можеби било повредено и затоа што не биле консултирани за водството. Ебу Бекр ги следел зборовите на Веровесникот (ﷺ), кои Али и ел-Аббас ги потврдиле кога Омер ги прашал во име на Аллах (﷾). По нејзината смрт Али барал помирување и му дал заклетва. Ги почитуваме и Фатима и Ебу Бекр, а останатото Му го оставаме на Аллах (﷾).
Фатима го побарала од Ебу Бекр својот дел. Кога Ебу Бекр ѝ ги кажал зборовите на Веровесникот (ﷺ), таа се налутила на него и не зборувала со него пред да умре.
Ебу Бекр постапил според зборовите на Веровесникот (ﷺ) дека веровесниците оставаат милостина, а не наследство.
Али и ел-Аббас потврдиле, кога Омер ги прашал во име на Аллах (﷾), дека Веровесникот (ﷺ) го рекол тоа.
Ебу Бекр рекол дека роднините на Веровесникот (ﷺ) му се помили од неговите сопствени.
По смртта на Фатима, Али барал помирување со Ебу Бекр и му дал заклетва на верност.
Верниците го земаат она што Пратеникот го дава и го оставаат она што го забранува.