Дали Аиша, мајката на верниците, неправедно се критикува?

“Веровесникот им е побитен на верниците отколку тие сами на себеси, а жените негови им се како мајки нивни. А роднините, според Аллаховата Книга, се поважни едни на други од останатите верници и мухаџири, а на пријателите свои можете добрина да им направите. Тоа во Книгата е запишано.”

“О, верници, не влегувајте во собите на Веровесникот, освен ако ви се допушти поради храна, но не да чекате додека да се зготви, туку кога ќе бидете повикани, тогаш влезете, и откако ќе јадете, разидете се не впуштајќи се во разговор едни со други. Тоа му пречи на Веровесникот, а тој се срами тоа да ви го каже, а Аллах не се срами од вистината. А ако барате нешто од нив, барајте го тоа од нив од зад перде. Тоа е почисто и за вашите и за нивните срца. Вам не ви е дозволено да го вознемирувате Аллаховиот Пратеник, ниту со жените негови по неговата смрт, некогаш, да се ожените. Тоа, навистина, кај Аллах би бил голем грев!”

Ел-Касим, внукот на Ебу Бекр, пренесува дека кога Аиша се разболела, Ибн Абас ја посетил и рекол: о мајко на верниците, одиш кај вистинољубиви претходници, Аллаховиот Пратеник (ﷺ) и Ебу Бекр.

Амр ибн ел-Ас го прашал Веровесникот (ﷺ) кој од луѓето му е најмил. Тој рекол Аиша; а од мажите, нејзиниот татко.

Аиша пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) ѝ рекол: Аиша, ова е Џибрил што те поздравува. Таа го возвратила поздравот на мир и милост и му рекла на Веровесникот (ﷺ): ти гледаш она што јас не го гледам.

Аиша пренесува дека кога другите сопруги ја испратиле Умму Селеме да се пожали дека луѓето ги испраќаат своите подароци на денот на Аиша, Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол на Умму Селеме да не го повредува него повредувајќи ја Аиша, бидејќи објавата никогаш не му дошла под покривката на ниедна од неговите сопруги освен нејзината.

Енес ибн Малик пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: предноста на Аиша над другите жени е како предноста на серид над другата храна.

Аиша пренесува дека Веровесникот (ﷺ) умрел во нејзината куќа, на нејзиниот ден, со главата потпрена на нејзините гради. Во своите последни мигови ги исчистил забите со омекнат мисвак, го избришал лицето со вода, рекол дека нема бог освен Аллах и дека смртта има свои маки, а потоа велел „Со највисокиот другар“ сè додека не починал.

Сопственото раскажување на Аиша за клеветата раширена против неа. Таа вели дека Веровесникот (ﷺ) поминал цел месец без да прими каква било објава за нејзиниот случај, додека гласината се ширела и тој се советувал со своите асхаби, пред да слезат ајетите што ја прогласија за невина. Кога Сафван ибн ел-Муаттал ја нашол оставена зад караванот и ја препознал, зашто ја видел пред да биде пропишано покривањето, таа вели: го покрив лицето со својата облека.

“Навистина, тие кои ја изнесоа клеветата, се една група меѓу вас! Не сметајте го тоа за некакво зло за вас; не, тоа е добро за вас. Секој од нив ќе биде казнет според гревот што го заслужил, а тој од нив што тоа најмногу го правел го чека големо страдање.”

“Зошто, штом тоа го чувте, верниците и верничките не помислија добро едни за други и не си рекоа: „Ова е очигледна клевета!“”

“Аллах ви наредува повеќе никогаш такво нешто да не повторите, ако сте верници,”

“Лошите жени се за лошите мажи, а лошите мажи се за лошите жени; добрите жени се за добрите мажи, а добрите мажи се за добрите жени. Тие се невини за тоа што за нив се зборува; нив ги чека простување и благородно снабдување.”

Аиша пренесува дека едно утро Аллаховиот Пратеник (ﷺ) излегол облечен во шарена наметка од црна камилска влакна. Дошол ел-Хасан ибн Али и тој го зел под неа; потоа дошол ел-Хусејн и тој го зел под неа со него; потоа дошла Фатима и тој ја зел под неа; потоа дошол Али и тој го зел под неа. Потоа го проучил ајетот: Аллах сака само да ја отстрани секоја нечистотија од вас, луѓе од домот, и целосно да ве очисти (Куран 33:33).

“О, сопруги на Веровесникот, вие не сте како другите жени! Ако од Аллах се плашите, немојте гласно да зборувате, па да копнее тој во чиешто срце има болест, и говорете зборови вредни за почит! Во куќите свои престојувајте и убавината своја, како во дамнешното паганско време, не покажувајте ја, и намазот извршувајте го и зекат давајте, и слушајте Го Аллах и Пратеникот Негов! Аллах сака од вас, о, семејство на Пратеникот, гревовите да ги отстрани, и потполно да ве исчисти. И памтете ги Аллаховите ајети и мудроста, која се кажува во вашите домови; Аллах, навистина, е добар и сè знае.”

Шурејх ибн Хани отишол кај Аиша да праша за потарувањето преку кожните чорапи. Таа му рекла да го праша Али, синот на Ебу Талиб, бидејќи тој патувал со Аллаховиот Пратеник (ﷺ). Го прашале Али, и тој рекол дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) одредил рок од три дена и три ноќи за патникот и еден ден и една ноќ за оној што е дома.

Се водела кај Басра во 656 година н.е. Аиша, Талха и ез-Зубејр се кренале против Али за да се одмаздат за убиството на калифот Осман. Преговорите пред битката пропаднале по три дена. По битката кон Аиша се однесувале со почит и извесно време била сместена во Басра, а Али наредил нејзиниот полубрат Мухамед ибн Еби Бекр да ја придружи назад. Некои преданија ја прикажуваат Аиша како покајана, посакувајќи да не доживеела да ја види битката.

Ебу Мерјем Абдуллах ибн Зијад ел-Еседи пренесува дека кога Талха, ез-Зубејр и Аиша отишле во Басра, Али ги испратил Аммар ибн Јасир и ел-Хасан ибн Али во Куфа. На минберот Аммар рекол: Аиша отиде во Басра. Тако ми Аллах, таа е сопруга на вашиот Веровесник (ﷺ) на овој свет и на ахиретот, но Аллах ве искушува, дали ќе Му се покорите Нему или нејзе.

Ебу Ваил пренесува дека кога Али ги испратил Аммар и ел-Хасан кај луѓето од Куфа за да ги повикаат на борба, Аммар им рекол: знам дека таа е сопруга на Веровесникот (ﷺ) на овој свет и на ахиретот, но Аллах ве искуша, дали ќе Го следите Него или неа.

“Ако се судрат две групи верници, смирете ги; а ако едната од нив сепак ѝ стори насилство на другата, тогаш борете се против таа што сторила насилство сè додека не се врати кон Аллаховите прописи. Па ако се врати, тогаш непристрасно смирете ги и бидете праведни; Аллах, навистина, ги сака праведните.”

“Верниците се само браќа, затоа смирете ги вашите двајца браќа и плашете се од Аллах за да ви се укаже милоста.”

“О, сопруги на Веровесникот, вие не сте како другите жени! Ако од Аллах се плашите, немојте гласно да зборувате, па да копнее тој во чиешто срце има болест, и говорете зборови вредни за почит! Во куќите свои престојувајте и убавината своја, како во дамнешното паганско време, не покажувајте ја, и намазот извршувајте го и зекат давајте, и слушајте Го Аллах и Пратеникот Негов! Аллах сака од вас, о, семејство на Пратеникот, гревовите да ги отстрани, и потполно да ве исчисти. И памтете ги Аллаховите ајети и мудроста, која се кажува во вашите домови; Аллах, навистина, е добар и сè знае.”

Дедото на Ибрахим пренесува дека Омер, на својот последен аџилак, им дозволил на сопругите на Веровесникот (ﷺ) да го извршат аџилакот и ги испратил Осман ибн Аффан и Абдурахман ибн Авф со нив како придружба.

“Ако вие две Му се покаете на Аллах, па вие го сторивте тоа за што требало да се покаете. А ако се здружите против него, па Аллах е негов заштитник, и Џибрил, и честитите верници; на крај, и сите мелеци ќе му бидат на помош.”

“Ако тој ве разведе, Господарот негов наместо вас ќе му даде подобри жени од вас; муслиманки, вернички, послушни на Аллах, покајници, кои се плашат од Аллах, кои постат, вдовици и девојки.”

“О, Веровеснику, кажи им на сопругите свои: „Ако го сакате животот на овој свет и неговиот сјај, тогаш одлучете се, ќе ви дадам пристојна отпремнина и убаво ќе ве разведам. А ако Го сакате Аллах и Пратеникот Негов и оној свет, па, Аллах, навистина, за тие меѓу вас кои прават добри дела подготви голема награда.“”

Аиша пренесува дека Веровесникот (ﷺ) умрел во нејзината куќа, на нејзиниот ден, со главата потпрена на нејзините гради. Во своите последни мигови ги исчистил забите со омекнат мисвак, го избришал лицето со вода, рекол дека нема бог освен Аллах и дека смртта има свои маки, а потоа велел „Со највисокиот другар“ сè додека не починал.

Аиша вели дека не била љубоморна на ниедна од сопругите на Веровесникот (ﷺ) колку на Хатиџе, која никогаш не ја видела, затоа што тој толку често зборувал за неа.

“Веровесникот им е побитен на верниците отколку тие сами на себеси, а жените негови им се како мајки нивни. А роднините, според Аллаховата Книга, се поважни едни на други од останатите верници и мухаџири, а на пријателите свои можете добрина да им направите. Тоа во Книгата е запишано.”

На Аиша ѝ припишува 2.210 хадиси, од кои 174 и кај ел-Бухари и кај Муслим, вели дека не знае за жена во уметот, ниту меѓу жените воопшто, поучена од неа, и нејзината возраст при смртта ја дава како шеесет и три години и неколку месеци.

Бележи дека ученикот на Аиша, Месрук, се колнел дека ги видел постарите асхаби на Веровесникот (ﷺ) како ја прашуваат за деловите од наследството.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: навредувањето муслиман е расипаност (фусук), а борбата против него е неверување.

Умму-д-Дерда го слушнала калифот Абдулмелик како го проколнува својот слуга ноќе и му рекла дека Ебуд-Дерда го слушнал Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели: оние што проколнуваат нема да бидат ниту застапници ниту сведоци на Судниот ден.

Ебу Хурејре пренесува дека некој го замолил Аллаховиот Пратеник (ﷺ) да ги проколне многубошците. Тој одговорил дека не е испратен како оној што проколнува, туку како милост.

“А тие што ги вознемируваат верниците и верничките, а тие тоа не го заслужуваат, товарат на себе клевета и вистински грев.”

“Сите цврсто за Аллаховото јаже држете се и никако не разделувајте се! И сетете се на Аллаховата милост кон вас кога бевте непријатели, па Тој срцата ви ги соедини и вие, со милоста Негова, станавте браќа; и бевте на работ на огнената јама, па Тој од неа ве спаси! Така Аллах ви ги објаснува Своите знаци, за да истраете на Вистинскиот пат.”

“кога почнавте тоа со своите јазици да го прераскажувате и кога со своите усти го зборувавте тоа за што ништо не знаевте, вие тоа за ситница го сметавте, но тоа кај Аллах е крупно.”

Аиша пренесува дека кога другите сопруги ја испратиле Умму Селеме да се пожали дека луѓето ги испраќаат своите подароци на денот на Аиша, Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол на Умму Селеме да не го повредува него повредувајќи ја Аиша, бидејќи објавата никогаш не му дошла под покривката на ниедна од неговите сопруги освен нејзината.

“О, верници, не влегувајте во собите на Веровесникот, освен ако ви се допушти поради храна, но не да чекате додека да се зготви, туку кога ќе бидете повикани, тогаш влезете, и откако ќе јадете, разидете се не впуштајќи се во разговор едни со други. Тоа му пречи на Веровесникот, а тој се срами тоа да ви го каже, а Аллах не се срами од вистината. А ако барате нешто од нив, барајте го тоа од нив од зад перде. Тоа е почисто и за вашите и за нивните срца. Вам не ви е дозволено да го вознемирувате Аллаховиот Пратеник, ниту со жените негови по неговата смрт, некогаш, да се ожените. Тоа, навистина, кај Аллах би бил голем грев!”

Ебу Мерјем Абдуллах ибн Зијад ел-Еседи пренесува дека кога Талха, ез-Зубејр и Аиша отишле во Басра, Али ги испратил Аммар ибн Јасир и ел-Хасан ибн Али во Куфа. На минберот Аммар рекол: Аиша отиде во Басра. Тако ми Аллах, таа е сопруга на вашиот Веровесник (ﷺ) на овој свет и на ахиретот, но Аллах ве искушува, дали ќе Му се покорите Нему или нејзе.

“Тој народ поминал; нему му припаѓа тоа што го заслужил, а вам тоа што ќе го заслужите, и вие нема да бидете прашани за тоа што тие го работеле.”

“И на сиромашните мухаџири кои од својот роден крај се протерани и од имотот свој лишени, кои сакаат Аллаховата милост и наклоност да ја стекнат, и на Аллах и на Пратеникот Негов им помагаат – тоа се навистина вистински верници. И на тие што пред нив Медина ја населија и верувањето го прифатија; тие ги сакаат оние коишто им се доселуваат и во градите свои никаква тешкотија не чувствуваат, и сакаат повеќе за нив отколку за себе, иако и на нив самите им е потребно. А тие што ќе се сочуваат од лакомоста и скржавоста, тие сигурно ќе успеат. Тие што доаѓаат по нив, велат: „Господару наш, прости ни нам и на браќата наши кои во верата нè претекнаа и не допуштај во срцата наши да има ниту малку злоба кон верниците; Господару наш, Ти си, навистина, добар и Милостив!“”

Ебу Сеид ел-Худри пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: не навредувајте ги моите асхаби. Кога некој од вас би потрошил злато колку планината Ухуд, тоа не би стигнало ниту еден мудд, ниту половина од него, од она што го потрошил еден од нив.

“Веровесникот им е побитен на верниците отколку тие сами на себеси, а жените негови им се како мајки нивни. А роднините, според Аллаховата Книга, се поважни едни на други од останатите верници и мухаџири, а на пријателите свои можете добрина да им направите. Тоа во Книгата е запишано.”

Амр ибн ел-Ас го прашал Веровесникот (ﷺ) кој од луѓето му е најмил. Тој рекол Аиша; а од мажите, нејзиниот татко.

“Навистина, тие кои ја изнесоа клеветата, се една група меѓу вас! Не сметајте го тоа за некакво зло за вас; не, тоа е добро за вас. Секој од нив ќе биде казнет според гревот што го заслужил, а тој од нив што тоа најмногу го правел го чека големо страдање.”

Аиша пренесува дека едно утро Аллаховиот Пратеник (ﷺ) излегол облечен во шарена наметка од црна камилска влакна. Дошол ел-Хасан ибн Али и тој го зел под неа; потоа дошол ел-Хусејн и тој го зел под неа со него; потоа дошла Фатима и тој ја зел под неа; потоа дошол Али и тој го зел под неа. Потоа го проучил ајетот: Аллах сака само да ја отстрани секоја нечистотија од вас, луѓе од домот, и целосно да ве очисти (Куран 33:33).

Ебу Мерјем Абдуллах ибн Зијад ел-Еседи пренесува дека кога Талха, ез-Зубејр и Аиша отишле во Басра, Али ги испратил Аммар ибн Јасир и ел-Хасан ибн Али во Куфа. На минберот Аммар рекол: Аиша отиде во Басра. Тако ми Аллах, таа е сопруга на вашиот Веровесник (ﷺ) на овој свет и на ахиретот, но Аллах ве искушува, дали ќе Му се покорите Нему или нејзе.