Дали Весантара бил во право што ги дал своите деца?

“Тогаш зеде вода во својот сад за вода и, повикувајќи го брахманот да се приближи, ја истури водата, молејќи се да постигне сезнание. ‘Посакувано ми е сто пати, илјада пати, сто илјади пати повеќе од мојот син сезнанието!’ извика, правејќи земјата да одекнува, и на брахманот му го даде овој скапоцен дар, своите деца.”

“Тогаш завладеа ужас и страв, и големата земја се затресе, во времето кога кралот со склопени раце ги подари двете деца;”

“Кога Големото Суштество го даде дарот, беше радосно, мислејќи колку добар дар направило, додека стоеше гледајќи ги децата. А Џуџака отиде во џунглата, откина една лијана и со неа ја врза десната рака на момчето за левата рака на девојчето и ги потера, тепајќи ги со краевите на лијаната.”

“А потоа брахманот, со стап в рака, цврсто држејќи ја лијаната, ги тепаше и ги тераше сè понатаму пред очите на нивниот татко.”

“Каде што ги удираше, кожата се сечеше, крвта течеше, а кога беа удрени, се тетеравеа еден врз друг, грб со грб.”

“Тогаш помисли: ‘Сета оваа болка доаѓа од приврзаноста и од ниедна друга причина; мора да ја смирам оваа приврзаност и да бидам мирен.’ Така, со моќта на своето знаење, ја отстрани таа остра болка на тагата и седеше мирно како и обично.”

“Тоа беше кралот Весантара, кој живее во шумските предели, што ги даде како робови, кој како земјата им дава слободно на сите што бараат.”

“Кралот нареди да се плати цената за децата.”

“Во тоа време Девадата беше Џуџака, госпоѓата Чинча беше Амитатапани, Чанна беше Четапута, Сарипута беше аскетот Ачута, Анурудха беше Сака, кралот Суддходана беше кралот Санџаја, Махамаја беше Пусати, мајката на Рахула беше кралицата Мадди, Рахула беше принцот Џали, Упалавана беше Канхаџина, следбениците на Буда беа останатиот народ, а кралот Весантара бев јас самиот.”

Веровесникот (ﷺ) рекол дека најдобрата садака се дава од она што е вишок и дека треба да се почне со оние за кои се грижиш.

Сад ибн Ебу Ваккас, болен во Мека, го прашал Веровесникот (ﷺ) дали може да го остави целиот свој имот во добротворни цели. Веровесникот рекол не, и не за половина, и дозволил една третина, додавајќи дека и една третина е многу: подобро е да ги оставиш своите наследници богати отколку сиромашни и да просат од луѓето, а дури и храната што човек ја става во устата на својата жена е садака.

Абдуллах ибн Амр ибн ел-Ас постел секој ден и клањал цела ноќ. Веровесникот (ﷺ) му рекол да не го прави тоа: да пости некои денови, а други не, и да клања ноќе, но и да спие. Рекол дека неговото тело има право над него, неговите очи имаат право над него и неговата сопруга има право над него.

“О, вие кои верувате, себеси и семејствата свои вардете ги од Огнот чиешто гориво луѓето и камењата ќе бидат, и за кој строги и силни мелеци ќе се грижат, коишто на тоа што Аллах ќе им го заповеда нема да бидат непослушни, и кои тоа што ќе им се нареди ќе го извршат.”

“и тие кои велат: „Господару наш, подари ни во жените наши и во децата наши радост, и направи нè предводници на богобојазливите!“”