Дали ‘исламската дилема’ докажува дека Куранот греши?

“Ние го објавивме Тевратот, кој содржи упатство и светлина. Според него на eвреите им судеа веровесниците, кои Му беа послушни на Аллах и честити луѓе, и учени, од кои е барано да ја чуваат Аллаховата Книга, и тие над неа бдееја. Затоа, кога ќе судите, не плашете се од луѓето, туку плашете се од Мене, и не заменувајте ги зборовите Мои за нешто што малку вреди! А тие што не судат според тоа што Аллах го објавил, тие се вистински неверници!”

“После нив, го испративме Иса, синот Мерјемин, кој го признаваше Тевратот, пред него објавен, а нему му го дадовме Инџилот, во кој имаше упатство и светлина, и да го потврди Тевратот, пред него објавен, во кој исто така имаше упатство и поука за тие кои од Аллах се плашеа,”

“Тој ти ја објавува Книгата со Вистината, која ги потврдува претходните, а и Тевратот и Инџилот ги објавил”

“А откако Јован беше фрлен во затвор, Исус дојде во Галилеја, проповедајќи го евангелието на царството Божјо, и велејќи: Се исполни времето, и царството Божјо се приближи: покајте се и верувајте во евангелието.”

Стандарден учебник. Најраните писма на Павле ги датира околу 50 н.е., Марко околу 65-70, Матеј и Лука околу 80-85, а Јован околу 90-95, и забележува дека Исус зборувал арамејски, додека евангелијата биле напишани на грчки од автори што не се именуваат. Вели и дека Павле не го познавал Исус за време на Неговиот живот и поверувал дури по распнувањето.

Воведите во евангелската Библија за проучување NIV се држат до традиционалните автори, но признаваат дека самите книги не ги именуваат. За Марко: во книгата нема директен доказ кој ја напишал; името почива на сведоштвото на раната црква. За Лука: името на писателот не се појавува во книгата (додава дека други докази упатуваат на Лука). За Јован: апостолот не е именуван никаде во Евангелието, а белешките аргументираат за него од тоа молчење.

“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”

“Некои од нив ги превртуваат јазиците свои читајќи ја Книгата за вие да помислите дека тоа е од Книгата, а не е од Книгата! И велат: „Тоа е од Аллах!“ – а тоа не е од Аллах! За Аллах свесно говорат лаги!”

“Но, бидејќи заветот свој го прекршија, Ние ги проколнавме и срцата нивни крути ги сторивме. Тие, зборовите од местото на кое што беа ги отстрануваа, а добар дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија. И ти кај нив, освен кај малкумина од нив, непрекинато на ерес ќе наидуваш, но прости им и не карај ги! Аллах, навистина, ги сака добродетелите.”

“Ние заветот го прифативме и од тие што велат: „Ние сме христијани!“ – но и тие, голем дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија, затоа меѓу нив вметнавме непријателство и омраза сè до Судниот ден; а Аллах сигурно ќе ги извести за тоа што го правеа.”

“О, следбеници на Книгата, ви дојде Пратеник Наш да ви укаже на многу нешта кои вие од Книгата ги криете, а преку многу и ќе помине! А од Аллах ви доаѓа светлина и Книга јасна”

“Ние го објавивме Тевратот, кој содржи упатство и светлина. Според него на eвреите им судеа веровесниците, кои Му беа послушни на Аллах и честити луѓе, и учени, од кои е барано да ја чуваат Аллаховата Книга, и тие над неа бдееја. Затоа, кога ќе судите, не плашете се од луѓето, туку плашете се од Мене, и не заменувајте ги зборовите Мои за нешто што малку вреди! А тие што не судат според тоа што Аллах го објавил, тие се вистински неверници!”

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

“А тебе ти објавуваме Книга, со Вистината, да ги потврди книгите пред неа објавени и над нив да бдее. И ти суди им според тоа што го објавува Аллах и не следи ги желбите нивни, и не отстапувај од Вистината која ти доаѓа; на сите вас закон и правец ви пропишавме! А да сакаше Аллах, ќе ве направеше следбеници на една вера, но, Тој сака да ве искуша во тоа што ви го пропишува, затоа натпреварувајте се кој повеќе добрини ќе прави; кај Аллах сите ќе се вратите, па Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

Го објаснува мухејмин („над нив да бдее“) според раните авторитети. Во едно предание од Ибн Аббас, Куранот е доверлив над секоја книга пред него. Во друго е сведок над нив, а во трето судија над нив. Го наведува Ибн Џурејџ: сè што во претходните книги се согласува со Куранот е вистина, а сè што се разликува од него е лажно. Ибн Кесир вели дека зборот ги вклучува сите овие значења. Додава дека Аллах го направил Куранот, последната од книгите, чувар, сведок и судија над сите нив. Аллах презел Сам да го чува (15:9).

“И суди им според тоа што Аллах го објавува и не следи ги желбите нивни, и чувај се од нив да не те одвратат од нешто што Аллах ти го објавува! А ако ти свртат грб, тогаш знај дека Аллах сака, поради некои гревови нивни, да ги казни. А многумина од луѓето се, навистина, грешници.”

“О, Пратенику, нека не те загрижува тоа што брзо го покажуваат неверувањето тие кои со устите свои велат „веруваме“, а со срцето не веруваат, и eвреите кои измислиците многу ги слушаат и кои туѓите зборови радо ги прифаќаат, а кај тебе не доаѓаат, кои смислата на зборовите од местата нивни ги извртуваат и велат: „Ако вака ви се пресуди, тогаш прифатете, а ако не ви се пресуди, тогаш не прифаќајте!“ А кого Аллах сака во заблуда да го остави, ти наспроти Аллах не можеш никако да му помогнеш. Тоа се тие чиишто срца Аллах не сака да ги исчисти; нив на овој свет ги чека понижување, а на оној свет големо страдање!”

“А од каде тоа тие да ти бараат да им судиш кога го имаат Тевратот, во кој има Аллахови прописи? Тие ни по пресудата твоја не би биле задоволни бидејќи не се никакви верници!”

“и на следбениците на Инџилот им наредивме да судат според тоа што Аллах го објавил во него. Тие што не судеа според тоа што Аллах го објавил се вистински грешници!”

Абдуллах ибн Омер пренесува дека Евреите му донеле на Веровесникот (ﷺ) случај на прељуба. Тој прашал што вели Тората за каменувањето. Тие рекле дека ги изложуваат на срам и ги камшикуваат виновните. Абдуллах ибн Селам рекол дека лажат. Била донесена Тората, а читачот го покрил ајетот за каменувањето со раката. Кога му рекле да ја крене, тој ја кренал, и ајетот бил таму. Веровесникот (ﷺ) тогаш наредил двајцата да бидат каменувани.

Ел-Бера ибн Азиб пренесува дека еден еврејски учен, прашан под заклетва, признал дека Тората пропишува каменување за прељуба. Тие ги поштедувале богатите, а ги казнувале сиромашните, па се договориле наместо тоа да го оцрнуваат лицето и да камшикуваат. Веровесникот (ﷺ) рекол дека тој е првиот што ја оживеал Аллаховата заповед откако тие ја пуштиле да умре. Ел-Бера вели дека Куран 5:41 бил објавен за ова: тие рекле, одете кај Мухамед и прифатете камшикување, но избегнувајте пресуда за каменување. Потоа биле спуштени 5:44, 5:45 и 5:47, сите, вели тој, за неверниците.

“Но, бидејќи заветот свој го прекршија, Ние ги проколнавме и срцата нивни крути ги сторивме. Тие, зборовите од местото на кое што беа ги отстрануваа, а добар дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија. И ти кај нив, освен кај малкумина од нив, непрекинато на ерес ќе наидуваш, но прости им и не карај ги! Аллах, навистина, ги сака добродетелите.”

“После нив, го испративме Иса, синот Мерјемин, кој го признаваше Тевратот, пред него објавен, а нему му го дадовме Инџилот, во кој имаше упатство и светлина, и да го потврди Тевратот, пред него објавен, во кој исто така имаше упатство и поука за тие кои од Аллах се плашеа,”

“Но, бидејќи заветот свој го прекршија, Ние ги проколнавме и срцата нивни крути ги сторивме. Тие, зборовите од местото на кое што беа ги отстрануваа, а добар дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија. И ти кај нив, освен кај малкумина од нив, непрекинато на ерес ќе наидуваш, но прости им и не карај ги! Аллах, навистина, ги сака добродетелите.”

“А тебе ти објавуваме Книга, со Вистината, да ги потврди книгите пред неа објавени и над нив да бдее. И ти суди им според тоа што го објавува Аллах и не следи ги желбите нивни, и не отстапувај од Вистината која ти доаѓа; на сите вас закон и правец ви пропишавме! А да сакаше Аллах, ќе ве направеше следбеници на една вера, но, Тој сака да ве искуша во тоа што ви го пропишува, затоа натпреварувајте се кој повеќе добрини ќе прави; кај Аллах сите ќе се вратите, па Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

“О, вие на кои ви е дадена Книгата, поверувајте во ова што го објавуваме потврдувајќи го тоа што веќе го имате, пред да ги избришеме цртите на лицето и пред да ги вратиме назад, или пред да ги проколнеме како што ги проколнавме тие кои не ја почитуваа саботата. А Аллаховата заповед мора да се изврши!”

“А Ние ниту еден Пратеник не испративме, освен за да му се покорувате со Аллаховото одобрение. А да ти дојдат кога самите себеси насилство ќе си сторат и да Го замолат Аллах да им прости, па и Пратеникот да замоли за нив, ќе видат дека Аллах, навистина, го прима покајанието и дека е Милостив!”

“Ако тие се препираат со тебе, кажи: „Јас само на Аллах Му се покорувам, а и тие што ме следат.“ И кажи им на тие на кои им е дадена Книгата и на неписмените: „Дали сте го примиле исламот?“ Ако го примат исламот, тогаш тие се на Вистинскиот пат, а ако одбијат, твое е единствено да повикуваш! А Аллах добро ги гледа робовите Свои!”

“на тие кои ќе го следат Пратеникот, веровесник, кој нема да знае ни да чита, ниту да пишува, кој тие кај себе, во Тевратот и Инџилот, запишан го наоѓаат, кој од нив ќе бара да прават добри дела, а од лошите ќе ги одвраќа, кој убавата храна ќе им ја дозволи, а лошата ќе им ја забрани, кој од товарот и тешкотиите кои тие ги имаа ќе ги ослободи. Затоа, тие кои во него ќе веруваат, кои ќе го поддржуваат и ќе го помагаат и светлото по него пратено ќе го следат – ќе го постигнат тоа што ќе го сакаат!”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се заколнал дека секој Евреин или христијанин од неговиот умет што ќе чуе за него, а потоа ќе умре без да поверува во пораката со која бил испратен, ќе биде меѓу жителите на Огнот.

Ибн Абас пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) го испратил Муаз во Јемен, му рекол дека оди кај народ од Писмото. Првото на што треба да ги повика е едноста на Аллах. Штом ја сфатат, треба да ги научи на петте дневни намази, а потоа на зекатот, земен од нивните богати и даден на нивните сиромаси.