Краток одговор
Не. Куранот 5:68 именува три работи, а не две: Тевратот, Инџилот (Евангелието што го проповедал Исус), и објавата што дошла од нивниот Господар. На арапски, ајетот пред него ги користи истите зборови за објавата дадена на Веровесникот Мухамед (ﷺ). Значи 5:68 ги повикува и кон Куранот, а не подалеку од него. Раниот коментатор ет-Табери вели дека третата работа е Куранот. Ибн Кесир објаснува дека Тевратот и Инџилот, ако вистински се следат, наредуваат верување во Мухамед (ﷺ). Куранот вели дека тој е спомнат во двата. Куранот 10:94 му е упатен на самиот Веровесник (ﷺ), и почнува со ‘ако’. Ибн Кесир вели дека тоа не значи дека тој некогаш се сомневал. Ги повикува оние што ја читаат поранешната Книга како сведоци дека пораката е вистинита, а не како водичи што треба да се следат. Одговорот на исламот: ниеден од двата ајета не му вели никому да ѝ се покорува на Библијата онаква каква што е денес.
Целосно објаснување
Куранот 5:68 именува три работи
Ајетот ги набројува Тевратот, Инџилот и трета работа: „тоа што ви го објавува Господарот ваш“. Еден ајет порано, на Веровесникот (ﷺ) му се вели да го кажува „тоа што ти се објавува од Господарот твој“. Подоцна во самиот 5:68, за таа објава се вели дека на многумина од нив ќе им ја зголеми осиленоста и неверувањето. На арапски формулацијата е иста секој пат, ма унзиле (она што е објавено), а се менува само лицето кому му се зборува. Значи третата работа, целата објава од нивниот Господар, го вклучува Куранот. Раниот коментатор ет-Табери (од 9 до 10 век) вели дека тоа е Куранот.
“Кажи: „О, следбеници на Книгата, вие немате никаква вера доколку не се придржувате до Тевратот, Инџилот и до тоа што ви го објавува Господарот ваш!“ А тоа што ти го објавува Господарот твој на повеќето од нив ќе им ја зголеми осиленоста и неверувањето, но, ти не очајувај поради народот кој не сака да верува.”
“О, Пратенику, кажувај го тоа што ти се објавува од Господарот твој! Ако не го сториш тоа, тогаш не си ја доставил Објавата Негова, а Аллах од луѓето ќе те штити. Аллах навистина нема да му укаже на Вистинскиот пат на народот кој не сака да верува.”
Изразот „тоа што ви го објавува Господарот ваш“ го објаснува како Фуркан, Куранот, што Мухамед (ﷺ) им го донел, и вели дека луѓето на Книгата мора да постапуваат според сето тоа, вклучувајќи го и неговиот повик да веруваат во него.
Ако вистински се следат, поранешните книги водат до него
Ибн Кесир, коментатор од 14 век, ајетот го објаснува вака. Следбениците на Книгата (Евреите и христијаните) немаат никаква основа сè додека не постапуваат според сето што Бог го објавил. Самите Теврат и Инџил наредуваат верување во Веровесникот (ﷺ). Куранот го вели истото: оние што вистински го следат се оние што го наоѓаат спомнат во Тевратот и Инџилот што ги имаат. Значи да се држи до тие книги, во смислата на Куранот, значи да се прифати Куранот. Како 5:47, ајетот бара од нив да постапуваат според она што Бог го објавил, објавата што опстанува во тие книги, а не според зборови што ги додале луѓе. Одломакот околу 5:47 го покажува ова. Некои Евреи му донеле на Веровесникот (ﷺ) случај на прељуба, надевајќи се на поблага пресуда од каменувањето во нивната сопствена Тора. Еден асхаб на Веровесникот (ﷺ) вели дека 5:41, 5:44, 5:45 и 5:47 слегле поради ова. Целото раскажување е на страницата „Дали ‘исламската дилема’ докажува дека Куранот греши?“.
Објаснува дека луѓето на Книгата немаат вистинска основа сè додека не поверуваат и не постапуваат според сите книги што Бог им ги објавил на веровесниците, и дека самите тие книги наредуваат да се следи Мухамед (ﷺ) и да се верува во неговото веровесништво.
“на тие кои ќе го следат Пратеникот, веровесник, кој нема да знае ни да чита, ниту да пишува, кој тие кај себе, во Тевратот и Инџилот, запишан го наоѓаат, кој од нив ќе бара да прават добри дела, а од лошите ќе ги одвраќа, кој убавата храна ќе им ја дозволи, а лошата ќе им ја забрани, кој од товарот и тешкотиите кои тие ги имаа ќе ги ослободи. Затоа, тие кои во него ќе веруваат, кои ќе го поддржуваат и ќе го помагаат и светлото по него пратено ќе го следат – ќе го постигнат тоа што ќе го сакаат!”
“и на следбениците на Инџилот им наредивме да судат според тоа што Аллах го објавил во него. Тие што не судеа според тоа што Аллах го објавил се вистински грешници!”
“А од каде тоа тие да ти бараат да им судиш кога го имаат Тевратот, во кој има Аллахови прописи? Тие ни по пресудата твоја не би биле задоволни бидејќи не се никакви верници!”
Абдуллах ибн Омер пренесува дека Евреите му донеле на Веровесникот (ﷺ) случај на прељуба. Тој прашал што вели Тората за каменувањето. Тие рекле дека ги изложуваат на срам и ги камшикуваат виновните. Абдуллах ибн Селам рекол дека лажат. Била донесена Тората, а читачот го покрил ајетот за каменувањето со раката. Кога му рекле да ја крене, тој ја кренал, и ајетот бил таму. Веровесникот (ﷺ) тогаш наредил двајцата да бидат каменувани.
Ел-Бера ибн Азиб пренесува дека еден еврејски учен, прашан под заклетва, признал дека Тората пропишува каменување за прељуба. Тие ги поштедувале богатите, а ги казнувале сиромашните, па се договориле наместо тоа да го оцрнуваат лицето и да камшикуваат. Веровесникот (ﷺ) рекол дека тој е првиот што ја оживеал Аллаховата заповед откако тие ја пуштиле да умре. Ел-Бера вели дека Куран 5:41 бил објавен за ова: тие рекле, одете кај Мухамед и прифатете камшикување, но избегнувајте пресуда за каменување. Потоа биле спуштени 5:44, 5:45 и 5:47, сите, вели тој, за неверниците.
| Именувано во 5:68 | Што значи овде |
|---|---|
| Тевратот | Ако вистински се следи, наредува верување во Веровесникот (ﷺ) (Ибн Кесир). |
| Инџилот, Евангелието што Иса го проповедал | Ако вистински се следи, го наредува истото. |
| Сета објава од нивниот Господар | Истиот арапски израз што 5:67 го користи за она што му било спуштено на Веровесникот (ﷺ). Ет-Табери: тоа е Куранот. |
Куранот 10:94 почнува со ‘ако’
Ајетот му е упатен на Веровесникот (ﷺ), а не на муслиманите воопшто. Тој е услов: почнува со ‘ако’. Завршува со тоа што му вели дека Вистината му доаѓа од неговиот Господар, па да не се сомнева. Ибн Кесир, објаснувајќи ги соодветните зборови во 6:114, вели дека ова е условна изјава. Не значи дека на Веровесникот (ﷺ) некогаш му дошло сомнение.
“Ако се сомневаш во тоа што ти го објавуваме, запрашај ги тие што ја читаат Книгата што е пред тебе објавена. Тебе Вистината од Господарот твој ти доаѓа и никако немој да бидеш од тие што се сомневаат.”
“„Зошто покрај Аллах да барам друг судија, кога Тој ви ја објавува Книгата во детали?“ А тие на коишто Ние им ја дадовме Книгата, добро знаат дека Куранот го објавува Господарот твој, со Вистината, затоа ти никако не се сомневај!”
Изразот „врв на вистината и правдата“ го објаснува преку Катаде: вистина во она што Бог го соопштил и правда во она што го одредил. Тоа што никој не може да ги измени Неговите зборови го објаснува вака: никој не може да ја врати назад Божјата пресуда, ни на овој свет ни на ахиретот. За „ти никако не се сомневај“ (6:114) го споредува 10:94 и објаснува дека тоа е условна изјава, што не значи дека сомнеж некогаш му се појавил на Веровесникот (ﷺ).
Сведоци, а не водичи
Она што читателите на поранешната Книга треба да го потврдат е дека пораката на Куранот им била позната. Куранот го вели истото и на друго место. Тој е најавен во книгите на поранешните народи, а учените од синовите Израилови (Евреите) знаеле дека е вистина. Суд што повикува сведок не му ја предава пресудата.
“Тој е спомнат во книгите на претходните Пратеници, зарем на овие не им е доказ тоа што за него знаат учените луѓе на синовите Израилови?”
“„Зошто покрај Аллах да барам друг судија, кога Тој ви ја објавува Книгата во детали?“ А тие на коишто Ние им ја дадовме Книгата, добро знаат дека Куранот го објавува Господарот твој, со Вистината, затоа ти никако не се сомневај!”
Дали му се обраќа на самиот Веровесник (ﷺ)?
Дали започнува со ‘ако’?
Дали значи дека тој некогаш се сомневал?Ибн Кесир: условна изјава.
Дали читателите на претходната Книга се направени водачи што треба да се следат?Тие се сведоци дека пораката им била позната.
Истиот Куранот вели дека текстот во нивните раце бил изменет
Куранот што ги спомнува Тевратот и Инџилот исто така вели дека некои напишале книга со своите раце и ја нарекле Божја. Вели дека некои ги отстранувале зборовите од нивните места. Вели дека некои заборавиле добар дел од она што им било испратено. Истата сура како 5:68 го вели тоа двапати: некои ги менуваат зборовите од нивните места (5:13, 5:41). Ибн Абас, братучедот на Веровесникот (ﷺ), рекол дека следбениците на Книгата го промениле своето свето писмо. Рекол дека го напишале со своите раце и рекле дека е од Аллах (﷾). Таму каде што Куранот им зборува на следбениците на Книгата за нивното свето писмо, им вели да го донесат Законот и да го читаат. Тоа е јазикот на барање доказ, а не на покорување кон него. Значи Куранот ја потврдува објавата што Бог ја испратил, а не секој збор од текстот во нивните раце. Самиот себеси се нарекува чувар над тоа поранешно свето писмо.
“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”
“Од eвреите има такви кои ја извртуваат смислата на зборовите велејќи: „Слушаме, но не се покоруваме!“ и „Слушај, да не те чуеме!“ и „Раина“, превртувајќи со јазиците свои и хулејќи ја верата! А да кажат: „Слушаме и се покоруваме!“ и „Слушај!“ и „Погледни нè!“ – за нив би било подобро и поисправно! Но, поради неверувањето нивно Аллах ги проколна и малкумина од нив веруваат!”
“Ние заветот го прифативме и од тие што велат: „Ние сме христијани!“ – но и тие, голем дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија, затоа меѓу нив вметнавме непријателство и омраза сè до Судниот ден; а Аллах сигурно ќе ги извести за тоа што го правеа.”
“Но, бидејќи заветот свој го прекршија, Ние ги проколнавме и срцата нивни крути ги сторивме. Тие, зборовите од местото на кое што беа ги отстрануваа, а добар дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија. И ти кај нив, освен кај малкумина од нив, непрекинато на ерес ќе наидуваш, но прости им и не карај ги! Аллах, навистина, ги сака добродетелите.”
“О, Пратенику, нека не те загрижува тоа што брзо го покажуваат неверувањето тие кои со устите свои велат „веруваме“, а со срцето не веруваат, и eвреите кои измислиците многу ги слушаат и кои туѓите зборови радо ги прифаќаат, а кај тебе не доаѓаат, кои смислата на зборовите од местата нивни ги извртуваат и велат: „Ако вака ви се пресуди, тогаш прифатете, а ако не ви се пресуди, тогаш не прифаќајте!“ А кого Аллах сака во заблуда да го остави, ти наспроти Аллах не можеш никако да му помогнеш. Тоа се тие чиишто срца Аллах не сака да ги исчисти; нив на овој свет ги чека понижување, а на оној свет големо страдање!”
“Секаква храна им беше дозволена на синовите Израилови, освен таа што Израил самиот себеси си ја забранил пред Тевратот да биде објавен. Кажи: „Донесете го Тевратот и читајте го, доколку вистината ја зборувате!“”
“А тебе ти објавуваме Книга, со Вистината, да ги потврди книгите пред неа објавени и над нив да бдее. И ти суди им според тоа што го објавува Аллах и не следи ги желбите нивни, и не отстапувај од Вистината која ти доаѓа; на сите вас закон и правец ви пропишавме! А да сакаше Аллах, ќе ве направеше следбеници на една вера, но, Тој сака да ве искуша во тоа што ви го пропишува, затоа натпреварувајте се кој повеќе добрини ќе прави; кај Аллах сите ќе се вратите, па Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”
Ибн Абас им рекол на муслиманите: зошто ги прашувате Луѓето на Книгата за било што, кога вашата Книга, објавена на Аллаховиот Пратеник (ﷺ), е најнова и ја читате чиста и непроменета? Аллах ви кажал дека тие ја промениле Аллаховата Книга и ја изменија, ја напишаа Книгата со своите раце и рекоа дека е од Аллах, за да ја продадат за мала корист. Зар знаењето што ви дојде не ве спречува да ги прашувате? Додал дека, тако му Аллах, никогаш не виделе човек од нив да ги прашува муслиманите за она што им било објавено. Истото предание е во Бухари 2685.
Стих по стих
Куран 5:68 — сура Ел-Маиде, ајет 68
“Кажи: „О, следбеници на Книгата, вие немате никаква вера доколку не се придржувате до Тевратот, Инџилот и до тоа што ви го објавува Господарот ваш!“ А тоа што ти го објавува Господарот твој на повеќето од нив ќе им ја зголеми осиленоста и неверувањето, но, ти не очајувај поради народот кој не сака да верува.”
Наведено за
Куранот им вели на Евреите и христијаните да се држат до Тевратот и Инџилот, па Библијата што ја имаат сè уште важи.
Одговорот
Ајетот додава трета работа, објавата од нивниот Господар. Куранот го користи истиот арапски израз, ма унзиле (она што е објавено), за објавата на Веровесникот (ﷺ) во 5:67 и во 5:68. Ибн Кесир објаснува дека поранешните книги, ако вистински се следат, наредуваат верување во Веровесникот (ﷺ). Куранот 7:157 вели дека тие го наоѓаат спомнат во Тевратот и Инџилот.
Каде завршува — Ајетот ги повикува своите слушатели и кон Куранот, па не може да им вели наместо тоа да ја чуваат Библијата.
Куран 10:94 — сура Јунус, ајет 94
“Ако се сомневаш во тоа што ти го објавуваме, запрашај ги тие што ја читаат Книгата што е пред тебе објавена. Тебе Вистината од Господарот твој ти доаѓа и никако немој да бидеш од тие што се сомневаат.”
Наведено за
Куранот му вели на Мухамед (ﷺ) да ги праша Евреите и христијаните кога се сомнева, па нивната Книга била сигурна.
Одговорот
Ајетот е услов изречен до Веровесникот (ﷺ). Завршува со тоа што му вели дека Вистината му доаѓа од неговиот Господар, па да не се сомнева. Ибн Кесир вели дека условот не значи дека тој некогаш се сомневал. Следбениците на Книгата се повикани како сведоци, како во 26:197, каде што учените на Израил знаеле дека пораката е вистина.
Каде завршува — Ајетот бара сведоштво дека пораката била претскажана, а не послушност кон Библијата онаква каква што е.
Гледишта
Христијанско читање
Куранот им вели на Евреите и христијаните да се држат до Тевратот и Инџилот. На Веровесникот Мухамед (ﷺ) му вели да ги праша кога се сомнева. Според ова читање Куранот ја потврдува Библијата онаква каква што била во 7 век. Христијаните велат дека тоа е Библијата што ја имаат денес.
Христијаните 5:68 го читаат како заповед до Евреите и христијаните да ја чуваат Библијата што ја имаат.
Побивање
Ајетот именува трета работа, објавата од нивниот Господар, со зборовите што 5:67 ги користи за објавата на Веровесникот (ﷺ). Ако вистински се следат, Законот и Инџилот водат до Куранот. Истата сура вели дека некои ги менувале зборовите од нивните места (5:13, 5:41), па не може да значи секој збор што го имаат.
Христијаните 10:94 го читаат како доказ дека Куранот Библијата ја смета за доволно сигурна за да ги реши сомнежите на Мухамед (ﷺ).
Побивање
Ајетот е услов, и завршува со тоа што му вели на Веровесникот (ﷺ) дека Вистината веќе му дошла. Ибн Кесир вели дека тоа не значи дека тој некогаш се сомневал. Оние што ја читаат поранешната Книга се повикани како сведоци дека пораката била претскажана. Не се повикани да гарантираат за секој збор што го имаат.
Исламското гледиште
Куранот 5:68 ги повикува следбениците на Книгата кон Тевратот, Инџилот и Куранот заедно. Поранешните книги, ако вистински се следат, укажуваат на Веровесникот (ﷺ). Куранот 10:94 е услов упатен на Веровесникот (ﷺ) што ги повикува следбениците на Книгата како сведоци. Ниеден ајет не му вели никому да ја следи Библијата онаква каква што е сега.
Куранот 5:68 именува три работи: Тевратот, Инџилот, и објавата што дошла од Господарот.
Куранот ги користи истите арапски зборови во 5:67 и 5:68: она што е објавено од вашиот Господар. И во двата значи објавата на Веровесникот (ﷺ).
Ет-Табери третата работа во 5:68 ја објаснува како Куранот што го донел Веровесникот (ﷺ).
Ибн Кесир објаснува дека Тевратот и Инџилот наредуваат да се следи Мухамед (ﷺ) и да се верува во неговото веровесништво.
Куранот наведува дека Веровесникот (ﷺ) се наоѓа спомнат во Тевратот и Инџилот.
Куранот 10:94 е услов упатен на Веровесникот (ﷺ). Завршува со тоа што му вели дека Вистината му доаѓа од неговиот Господар, па да не се сомнева.
Ибн Кесир оваа условна формулација ја објаснува како никогаш да не значи дека Веровесникот (ﷺ) навистина се сомневал.
Куранот ги повикува учените од синовите Израилови како сведоци дека неговата порака била позната во поранешното свето писмо.
Истиот Куранот вели дека некои од следбениците на Книгата пишувале свето писмо со своите раце, ги отстранувале зборовите и заборавиле дел од пораката. Бара од нив да го донесат Законот како доказ.
Истата сура, ел-Маиде, вели дека некои ги менуваат зборовите од нивните места (5:13, 5:41).
Куранот 5:43 вели дека Тевратот што го имале сè уште ја содржел Божјата пресуда за случајот што го донеле. Куранот го потврдува она што опстанало од објавата, а не секој збор.
Еден асхаб објаснува зошто слегле Куранот 5:41, 5:44, 5:45 и 5:47. Тоа било поради Евреи што сакале да ја избегнат пресудата за каменување во нивната сопствена Тора.