Краток одговор
Не. Ајетот кажува што видел еден патник, а не каде оди сонцето. Куранот 18:86 вели дека Зулкарнејн, владетел именуван во Куранот, патувал кон запад сè додека не стигнал до местото каде што заоѓа сонцето. Таму тој „виде како да заоѓа во некој матен извор“. Секој што стои на западен брег навечер гледа како сонцето тоне во водата. Четири ајети подоцна, истиот израз вели дека тој дошол до местото каде што изгрева сонцето, на исток. Тоа јасно не значи дека сонцето излегува од земјата. На друго место Куранот вели дека сонцето плови по својата сопствена патека. Коментаторот Ибн Кесир го читал ајетот на овој начин во четиринаесеттиот век. Одговорот на исламот е дека Куранот опишува што видел еден човек, и никогаш не учи дека сонцето паѓа во бара.
Целосно објаснување
Што вели стихот
Куранот ја раскажува приказната за Зулкарнејн, владетел на кого му била дадена власт на земјата, кој патувал кон запад и кон исток. На крајниот запад, на местото каде што заоѓа сонцето, го нашол како заоѓа во темна вода. На крајниот исток го нашол како изгрева над еден народ што немал заштита од него. Двата ајети го користат истиот глагол, ‘ваџеде’, што значи ‘го најде’. Зборот за водата се чита на два признати начина, ‘хамиа’ (матен) и ‘хамије’ (топол). Во секој случај, тој ја опишува водата што тој ја видел.
“И те прашуваат за Зулкарнејн. Кажи: За него ќе ви кажам некои вести.”
“Кога стигнаа до местото каде што заоѓа Сонцето, виде како да заоѓа во некој матен извор и во близината негова најде еден народ! „О, Зулкарнејн,“ – рековме Ние – „или ќе ги казниш или со нив благо ќе постапиш?“”
“И кога дојде до местото каде што изгрева Сонцето, тој виде дека тоа излегува над еден народ на кој Ние не му дадовме од него со што било да се заштити.”
‘Го најде’: погледот на патникот
Ајетот не вели дека сонцето заоѓа во извор. Вели дека тој го нашол како заоѓа таму. Тоа е она што го виделе неговите очи кога стигнал до западното море. Парот ајети го прави ова јасно. Тој исто така дошол до ‘местото каде што изгрева сонцето’. Тоа јасно не значи место на земјата каде што сонцето излегува од тлото. Двата ајети го опишуваат сонцето онакво какво што изгледало на човек што стои на работ на копното. Во истиот ајет тој исто така „најде еден народ“, и тој народ бил вистински. Таков бил и заодот што го нашол: сонцето што заоѓа во темна вода, како што изгледа од секој брег. Ние и денес зборуваме на ист начин. Весник што го печати времето на заодот на сонцето не учи дека сонцето се врти околу Земјата. И самиот арапски збор укажува во истата насока. Ер-Рагиб ел-Исфахани напишал речник на зборовите на Куранот околу 1100. Тој вели дека ‘наоѓањето’ може да биде преку кое било од петте сетила. Меѓу неговите примери се ‘го најдов Зејд’ и ‘му го најдов вкусот’. Значи ‘го најде’ е јазикот на она што човекот го воочува.
“Кога стигнаа до местото каде што заоѓа Сонцето, виде како да заоѓа во некој матен извор и во близината негова најде еден народ! „О, Зулкарнејн,“ – рековме Ние – „или ќе ги казниш или со нив благо ќе постапиш?“”
“И кога дојде до местото каде што изгрева Сонцето, тој виде дека тоа излегува над еден народ на кој Ние не му дадовме од него со што било да се заштити.”
Вели дека наоѓањето (вуџуд) е од неколку вида. Првиот е наоѓање преку едно од петте сетила, како во ‘го најдов Зејд’, ‘му го најдов вкусот’, ‘му го најдов гласот’ и ‘ја најдов неговата грубост’. Потоа ги наведува наоѓањето со апетит, со чувство и со умот.
Каде го става Куранот сонцето
Кога Куранот зборува за самото сонце, а не за она што некој видел, го става сонцето на патека. Вели дека сонцето и Месечината секое плови по својата патека. Вели и дека на сонцето не му е дадено да ја стигне Месечината. Книга што го вели ова не може воедно да учи дека сонцето паѓа во бара на земјата.
“И ноќта и денот Тој ги создаде, и Сонцето и Месечината, и сите тие во вселената пловат.”
“Ниту Сонцето може Месечината да ја стигне, ниту ноќта денот да го престигне, сите тие во вселената пловат.”
| Ајет | Што вели |
|---|---|
| 18:86 | На крајниот запад, го нашол сонцето како заоѓа во темна вода. |
| 18:90 | На крајниот исток, го нашол како изгрева над народ без засолниште од него. |
| 21:33 | Сонцето и месечината секое плови по својата патека. |
| 36:40 | На сонцето не му е дозволено да ја стигне месечината. |
Двете патувања го користат истиот глагол, веџеде: ‘го нашол’.
Како го читаат толкувачите
На муслиманските научници не им била потребна современата астрономија за да го прочитаат ајетот исправно. Ибн Кесир бил муслимански коментатор од четиринаесеттиот век. Тој објаснил дека Зулкарнејн го видел сонцето како да заоѓа во океанот, како што го гледа секој што е на брегот. Додал дека сонцето никогаш не ја напушта својата патека.
Објаснува дека Зулкарнејн го видел сонцето како да заоѓа во океанот, како што го гледа секој што оди на брегот, додека самото сонце никогаш не ја напушта патеката по која е поставено.
“Кога стигнаа до местото каде што заоѓа Сонцето, виде како да заоѓа во некој матен извор и во близината негова најде еден народ! „О, Зулкарнејн,“ – рековме Ние – „или ќе ги казниш или со нив благо ќе постапиш?“”
Каков вид замерка е ова
Куранот ги повикува своите читатели да бараат противречности во него. Овој приговор всушност е за тоа што опишува ајетот. Дали погледот на патникот е тврдење за астрономијата? Тоа е различно од две изјави во една книга што не можат двете да бидат вистинити, како два броја за ист настан.
“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”
“Кога стигнаа до местото каде што заоѓа Сонцето, виде како да заоѓа во некој матен извор и во близината негова најде еден народ! „О, Зулкарнејн,“ – рековме Ние – „или ќе ги казниш или со нив благо ќе постапиш?“”
Што велат критичарите, и одговорот
Куран 18:86 — сура Ел-Кехф, ајет 86
“Кога стигнаа до местото каде што заоѓа Сонцето, виде како да заоѓа во некој матен извор и во близината негова најде еден народ! „О, Зулкарнејн,“ – рековме Ние – „или ќе ги казниш или со нив благо ќе постапиш?“”
Наведено за
Критичарите велат дека ајетот учи оти сонцето заоѓа во извор од кал некаде на земјата, што е лажно.
Одговорот
Ајетот вели дека тој го нашол како заоѓа таму, што го гледа секој на западното море. Тој таму исто така „најде еден народ“, и тој народ бил вистински. Таков бил и заодот: сонцето што заоѓа во темна вода, како што изгледа од секој брег. Соодветниот ајет вели дека го нашол како изгрева над еден народ на крајниот исток. Тоа јасно не значи дека сонцето таму излегува од тлото. А Куранот самото сонце го става на патека.
Каде завршува — Ајетот опишува заод на сонцето како што го видел еден патник. Тоа не е тврдење за тоа каде оди сонцето.
Гледишта
Исламското гледиште
Куранот 18:86 го опишува заодот на сонцето како што го видел Зулкарнејн на западното море. Не тврди ништо за тоа каде оди сонцето, а Куранот на друго место го става сонцето на неговата сопствена патека.
Ајетот вели дека Зулкарнејн го ‘нашол’ сонцето како заоѓа во матна вода, што известува за она што тој го видел.
Четири ајети подоцна истиот израз вели дека тој го нашол сонцето како изгрева над еден народ на крајниот исток. Тоа јасно не значи дека сонцето таму излегува од земјата, па двата ајети го опишуваат неговиот поглед.
Кога Куранот зборува за самото сонце, вели дека сонцето плови по својата сопствена патека.
Ибн Кесир го објаснил ајетот како сонце што се гледа како заоѓа во океанот од брегот. Самото сонце никогаш не ја напушта својата патека.
Куранот учи дека би содржел многу противречности кога би бил од некој друг, а не од Аллах (﷾). Овој приговор не покажува ниту една.