Краток одговор
И двете молитви Го фалат Бога пред да Го замолат за што било, но различно Го именуваат. Ел-Фатиха, воведната сура на Куранот, Го фали Аллах (﷾) како Господар на световите. Никогаш не Го нарекува Татко. Во молитвата Оче наш, учениците директно Го молат Бога да им прости. Веднаш потоа Исус вели дека Бог им простува на оние што им простуваат на другите. Не именува никаков друг услов и не кажува ништо за крст или крв. Куранот ја учи истата врска, а исламот вели дека Аллах (﷾) им простува на оние што се враќаат кон Него. Во многу Библии молитвата Оче наш завршува и со „Зашто Твое е царството, и силата, и славата“. Тие зборови ги нема во најстарите грчки преписи на Матеј, а ги нема ни во верзијата на молитвата кај Лука. Муслиманите ја учат Ел-Фатиха во секој намаз, како што поучувал Веровесникот (ﷺ).
Целосно објаснување
Молитвата што ја поучувал Исус
И Матеј и Лука ја даваат молитвата што Исус ги поучувал на неа своите ученици. Христијаните ја изговараат секој ден и во црквата. Кај Матеј таа започнува со обраќање кон Бога „Оче наш“. Во Библијата на кралот Џејмс (старата англиска Библија од 1611 година) завршува со фалење на Божјото царство, сила и слава. Пократкиот облик кај Лука нема таков крај.
“Затоа молете се вака: Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое. Да дојде царството Твое. Да биде волјата Твоја, како на небото така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес. И прости ни ги долговите наши, како што и ние им простуваме на нашите должници. И не воведувај нè во искушение, туку избави нè од злото: Зашто Твое е царството, и силата, и славата, во веки. Амин.”
“И им рече: Кога се молите, велете: Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое. Да дојде царството Твое. Да биде волјата Твоја, како на небото така и на земјата. Лебот наш насушен давај ни го секој ден. И прости ни ги гревовите наши; зашто и ние му простуваме на секој што ни е должен. И не воведувај нè во искушение; туку избави нè од злото.”
Воведната сура на Куранот
Ел-Фатиха (Воведната) има седум ајети. Го фали Аллах (﷾) како Господар и Одржувач на световите. Изјавува дека само Тој се обожува и само од Него се бара помош. Го моли за упатство на правиот пат. Веровесникот (ﷺ) поучувал дека ниеден намаз не важи без неа, па муслиманите ја учат многупати секој ден.
“Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот! Сета благодарност Му припаѓа на Аллах, Господарот на световите. Семилосниот, Милостивиот. Владетелот на Судниот ден. Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме! Упати нè на Правиот пат. На патот на тие на коишто благодатта им ја подари, а не на тие коишто гневот го предизвикаа ниту на тие што заталкаа!”
Убаде ибн ес-Самит пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека намазот во кој не се учи Ел-Фатиха не е важечки.
Како секоја молитва Го именува Бога
И двете молитви Го фалат Бога пред да Го замолат за што било. Молитвата Оче наш вели „да се свети името Твое“. Ел-Фатиха вели „Сета благодарност Му припаѓа на Аллах (﷾)“. И двете исто така се покоруваат: „Да биде волјата Твоја“ и „Само Тебе Те обожуваме“. Разликата е во тоа како се именува Бог. Молитвата Оче наш вели ‘Оче’. Ел-Фатиха вели Господарот на световите, Семилосниот, Милостивиот и Владетелот на Судниот ден. Никогаш не вели Татко. Муслиманите очекуваат веровесниците испратени од единиот Бог да ја поучуваат молитвата во ист дух.
“Затоа молете се вака: Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое. Да дојде царството Твое. Да биде волјата Твоја, како на небото така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес. И прости ни ги долговите наши, како што и ние им простуваме на нашите должници. И не воведувај нè во искушение, туку избави нè од злото: Зашто Твое е царството, и силата, и славата, во веки. Амин.”
“Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот! Сета благодарност Му припаѓа на Аллах, Господарот на световите. Семилосниот, Милостивиот. Владетелот на Судниот ден. Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме! Упати нè на Правиот пат. На патот на тие на коишто благодатта им ја подари, а не на тие коишто гневот го предизвикаа ниту на тие што заталкаа!”
Прошка без жртва
Учениците Го молат самиот Бог да им прости. Исус потоа веднаш објаснува од што зависи таа прошка: од простувањето на другите луѓе. Нема ни збор за крв, крст или жртва што најпрвин мора да се плати. Куранот ја учи истата врска меѓу простувањето на другите и добивањето прошка од Аллах (﷾).
“Зашто, ако им ги простите на луѓето нивните престапи, и вашиот небесен Отец ќе ви прости вам: но ако не им ги простите на луѓето нивните престапи, ни вашиот Отец нема да ви ги прости вашите престапи.”
“Чесните и богатите што се меѓу вас нека не се заколнуваат дека веќе нема да ги помагаат роднините и сиромашните, и тие што на Аллаховиот пат родниот крај го напуштија; нека преминат преку тоа и нека простуваат! Зарем вам не би ви било мило Аллах да ви прости? А Аллах простува и Милостив е.”
Господовата молитва и Ел-Фатиха: што покажува споредбата
- Двете молитви Го фалат Бога пред да бараат нешто од Него, но различно Го именуваат.
- Ел-Фатиха Бога Го нарекува Господар на световите, Семилосен, Милостив. Никогаш не Го нарекува Отец.
- Исус рекол дека Бог им простува на оние што им простуваат на другите, и не спомнал ни крст ни крв. Куранот ја учи истата врска.
Крај што го немаат најстарите преписи
Зборовите „Зашто Твое е царството, и силата, и славата, во веки. Амин.“ стојат во Матеј 6:13 во Библијата на кралот Џејмс. Ги нема во најстарите грчки ракописи. Современите преводи како Новата меѓународна верзија ги изоставуваат од текстот. Ни верзијата кај Лука нема таков крај. Значи, најстарите преписи покажуваат пократка молитва отколку што печати Библијата на кралот Џејмс.
“И не воведувај нè во искушение, туку избави нè од злото: Зашто Твое е царството, и силата, и славата, во веки. Амин.”
За Матеј 6:13 забележува дека завршните зборови „зашто Твое е царството, и силата, и славата“ ги нема во раните и важни ракописи (меѓу нив Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс) и кај раните коментатори на молитвата, и дека кружат во неколку различни облици. Заклучува дека биле додадени подоцна, веројатно за употреба во црковното богослужение, потпирајќи се на 1 Летописи 29:11-13.
Новата меѓународна верзија изоставува шеснаесет стихови што стојат во King James верзијата од својот главен текст и ги дава само во фусноти: Матеј 17:21, 18:11 и 23:14; Марко 7:16, 9:44, 9:46, 11:26 и 15:28; Лука 17:36 и 23:17; Јован 5:4; Дела 8:37, 15:34, 24:7 и 28:29; и Римјаните 16:24. Ги печати Марко 16:9-20 и Јован 7:53-8:11 со белешки дека најраните ракописи ги немаат. Молитвата Господова ја завршува кај Матеј 6:13 без „зашто Твое е царството и силата и славата засекогаш. Амин“, забележувајќи дека тоа го додаваат само некои доцни ракописи. Кај Колошаните 1:14 чита „откупувањето, простувањето на гревовите“, без „преку Неговата крв“. Во Откровението ѝ недостасуваат тринаесет зборови или изрази што ги има во King James верзијата, кај 1:8, 1:11 (двапати), 5:14, 11:1, 11:17, 14:12, 15:2, 16:5, 16:7, 16:14, 19:1 и 21:24.
Дали на молитвата ѝ е потребен крстот?
Матеј 26:28 — глава 26, стих 28
“Зашто ова е Мојата крв на новиот завет, која се пролева за мнозина за простување на гревовите.”
Наведено за
На Тајната вечера Исус вели дека неговата крв се пролева за простување на гревовите. Христијаните прошката што се бара во молитвата Оче наш ја читаат преку овој стих.
Одговорот
Исус ја поучувал молитвата долго пред Тајната вечера. Во веднаш следните зборови го објаснил нејзиното барање за прошка: Бог им простува на оние што им простуваат на другите. На друго место вели: „научете што значи тоа: Милост сакам, а не жртва“. Кај Лука раскажува за цариник што едноставно Го замолил Бога за милост и си отишол дома оправдан. Во овие пасуси прошката доаѓа од Бога до оној што бара, без жртва.
Каде завршува — Сопственото објаснување на Исус за молитвата и неговата парабола кај Лука прошката ја поврзуваат со барањето од Бога и со простувањето на другите, а не со жртва.
Гледишта
Главниот христијански поглед
Христијаните сметаат дека молитвата Оче наш е образцовата молитва што Исус им ја дал на своите следбеници. Велат дека обраќањето кон Бога со ‘Оче’ ја изразува блискоста што Исус им ја отворил. Велат и дека прошката што ја бараат се потпира на неговата смрт.
Исус ги поучувал своите ученици да Му се обраќаат на Бога со „Оче наш, Кој си на небесата“.
Побивање
Да прифатиме дека Матеј и Лука ја пренесуваат оваа молитва. Кај Матеј, Исус им вели на сите свои ученици да кажуваат ‘Оче наш’, а Бог целиот народ на Израел го нарекува „Мојот син, Мојот првороденец“. Значи, зборот е заеднички за сите што се молат, а Библијата цел народ го нарекува Божји син без да го прави божествен. Куранот ја покажува Божјата блискост без него: „Јас сум, сигурно, блиску“.
Христијаните сметаат дека прошката што се бара во молитвата е обезбедена со крвта на Исус. Таа била пролеана, велат тие, „за простување на гревовите“.
Побивање
Да прифатиме дека Матеј ги пренесува овие зборови на Тајната вечера. Исус ја поучувал молитвата долго пред тоа, и барањето за прошка го објаснил во веднаш следните зборови: Бог им простува на оние што им простуваат на другите. На друго место вели: „научете што значи тоа: Милост сакам, а не жртва“. Кај Лука, еден цариник Го замолил Бога за милост и си отишол дома оправдан.
Исламското гледиште
Ел-Фатиха е молитвата што Веровесникот (ﷺ) ја направил дел од секој муслимански намаз. Го фали Бога пред да Го замоли за упатство. Бога Го именува како Господар на световите и никогаш како Татко. Муслиманите ја учат во секој намаз откако Веровесникот (ﷺ) ги поучил на неа.
Ел-Фатиха Го фали Аллах (﷾), изјавува дека само Тој се обожува и Го моли за упатство.
Веровесникот (ﷺ) поучувал дека ниеден намаз не важи без Ел-Фатиха.
Библијата на кралот Џејмс ја завршува молитвата Оче наш со завршни зборови. Ги нема во најстарите грчки ракописи на Матеј, ниту во верзијата кај Лука.
Исус ја поврзува Божјата прошка со простувањето на другите, без да спомене жртва.
Куранот добивањето прошка од Аллах (﷾) го поврзува со простувањето на другите.
Исламот учи дека Аллах (﷾) им простува на оние што се враќаат кон Него, без да е потребна крв. Дури и за жртвените животни Куранот вели дека до Аллах (﷾) стигнува богобојазноста, а не нивната крв.