Краток одговор
Не. Самите библиски пророци велат дека секој човек одговара за својот грев. Мојсеевиот закон вели дека татковците нема да умрат поради децата, ниту децата поради татковците. Езекиел напишал дека синот нема да го носи гревот на таткото. Исус рекол дека секој ќе биде награден според своите дела. Кога Мојсеј се понудил себеси за да изврши очистување за својот народ, Бог рекол дека ќе го избрише оној што згрешил. Ниеден суд не го нарекува правда казнувањето на невин човек наместо виновниот. Одговорот на исламот е истиот: ниеден грешник не може да го носи товарот на друг (Куран 6:164 и 53:38). Адам и неговата жена побарале прошка за сопствениот грев, и Бог им простил.
Целосно објаснување
Законот и Пророците: секој за својот грев
Мојсеевиот закон забранува децата да бидат погубени поради татковците или татковците поради децата. Еремија вели дека секој ќе умре за своето беззаконие. Езекиел вели дека душата што греши, таа ќе умре, и синот нема да го носи беззаконието на таткото. Исус рекол дека ќе му плати на секого според неговите дела.
“Татковците нема да бидат погубени поради децата, ниту децата ќе бидат погубени поради татковците: секој човек ќе биде погубен за својот грев.”
“Туку секој ќе умре за своето беззаконие: секој човек што јаде кисело грозје, неговите заби ќе се стрпнат.”
“Душата што греши, таа ќе умре. Синот нема да го носи беззаконието на таткото, ниту таткото ќе го носи беззаконието на синот: праведноста на праведникот ќе биде врз него, и беззаконието на беззаконикот ќе биде врз него.”
“Зашто Синот Човечки ќе дојде во славата на Својот Отец со Своите ангели; и тогаш ќе му плати на секого според неговите дела.”
| Кој | Зборовите |
|---|---|
| Мојсеевиот закон | „секој човек ќе биде погубен за својот грев“ |
| Еремија | ‘секој ќе умре за своето беззаконие’ |
| Езекиел | „Синот нема да го носи беззаконието на таткото“ |
| Исус | ‘ќе му возврати секому според неговите дела’ |
| Куранот | Ниеден носач на товар не може да го носи туѓиот товар |
Кога Мојсеј се понудил себеси за гревот на својот народ, Бог одговорил дека ќе го избрише оној што згрешил.
Бог не прифатил замена
По златното теле Мојсеј се качил да изврши очистување за народот. Го замолил Бог да им прости, а ако не, да го избрише него од Својата книга. Бог не ја прифатил понудата. Одговорил дека кој згрешил против Него, него ќе го избрише.
“И се случи утредента Мојсеј да му рече на народот: Направивте голем грев: а сега ќе се качам кај Господ; можеби ќе извршам очистување за вашиот грев.”
“Но сега, ако им го простиш нивниот грев—; а ако не, избриши ме, Те молам, од Својата книга што си ја напишал. И Господ му рече на Мојсеј: Кој згрешил против Мене, него ќе го избришам од Мојата книга.”
Простување без жртва, со сопствените зборови на Исус
Во параболата на Исус за изгубениот син, таткото го гледа синот како се враќа дома. Трча кон него, го бакнува и веднаш му простува. Никој не е казнет наместо синот. Во друга парабола цариникот само се удира в гради и вели: „Боже, биди милостив кон мене грешниот“. Си оди дома оправдан, исправен пред Бог. Не се спомнува никаква жртва. Ниневија била поштедена затоа што „се одвратија од својот зол пат“. Исус двапати го навел пророкот Осија: „Милост сакам, а не жртва“. Некои велат дека на овие луѓе им било простено однапред поради крстот што требало да дојде. Ниту Јона ниту Исус не го велат тоа. Секој ја дава својата причина: тие се одвратиле, а тој се понизил. И исламот има жртва од животно, на Курбан-бајрам и на аџилакот, патувањето во Мека. Куранот вели за што служи: „До Аллах (﷾) нема да допре месото нивно и крвта нивна, но ќе Му стигнат искрено направените ваши добри дела.“ Животните им се потчинети на луѓето „за да Го величате Аллах (﷾) затоа што ве упати“.
“И стана, и дојде кај својот татко. А додека беше уште далеку, татко му го виде и се сожали, и истрча, и падна на неговиот врат, и го бакна.”
“А цариникот, стоејќи оддалеку, не сакаше ни очите да ги подигне кон небото, туку се удираше в гради, велејќи: Боже, биди милостив кон мене грешниот. Ви велам, овој си отиде дома оправдан, а не оној: зашто секој што се возвишува ќе биде понизен; а кој се понизува ќе биде возвишен.”
“И Бог ги виде нивните дела, дека се одвратија од својот зол пат; и Бог се покаја за злото што рече дека ќе им го направи; и не го направи.”
“Но одете и научете што значи тоа: Милост сакам, а не жртва: зашто не дојдов да ги повикам праведниците, туку грешниците на покајание.”
“Зашто милост сакав, а не жртва; и познание на Бога повеќе од жртви паленици.”
“Кого Бог Го постави за помирување преку верата во Неговата крв, за да ја покаже Својата праведност преку простувањето на поранешните гревови, во Божјото долготрпение;”
“До Аллах нема да допре месото нивно и крвта нивна, но ќе Му стигнат искрено направените ваши добри дела. Така ви ги потчини за да Го величате Аллах затоа што ве упати. И израдувај ги тие што прават добри дела!”
Бог ја запрел жртвата на синот
Кога Авраам бил подготвен да го принесе својот син, Бог му ја запрел раката. Законот го нарекува горењето на синовите и ќерките за други богови гнасотија што Бог ја мрази. Законот никогаш не наредува човек да биде погубен поради гревот на друг човек. Тој го забранува тоа. И Куранот ја раскажува приказната. Наредбата ја нарекува „очигледно искушение“ и вели „Со голем курбан го искупивме“. Синот не направил никакво зло, па ничиј грев не бил понесен и никој не бил казнет. Искушението на Авраамовата послушност завршило.
“И рече: Не ја кревај својата рака врз момчето, и не прави му ништо: зашто сега знам дека се плашиш од Бога, бидејќи не го пожали својот син, својот единствен син, за Мене.”
“Нема да правиш така кон Господ, твојот Бог: зашто секаква гнасотија пред Господ, што тој ја мрази, тие ја правеа за своите богови; зашто дури и своите синови и своите ќерки ги гореа во оган за своите богови.”
“Татковците нема да бидат погубени поради децата, ниту децата ќе бидат погубени поради татковците: секој човек ќе биде погубен за својот грев.”
“И кога двајцата послушаа, и кога тој со челото на земја го положи, Ние го повикавме: „О, Ибрахиме, ти постапи според вдахновениот сон; – а Ние вака ги наградуваме тие што прават добри дела, – тоа, навистина, беше очигледно искушение!“ Со голем курбан го искупивме”
Правдата и доброволната жртва
Да претпоставиме дека суд казни невин доброволец, а виновниот го пушти слободен. Никој не би го нарекол тоа правда. Тоа би додало една неправда на друга. Доброволната замена не го менува ова. Мојсеј бил подготвен, и Бог не ја прифатил неговата понуда. Христијаните одговараат дека судот исто така не смее да го пушти виновниот. Но Бог не е суд под туѓ закон. Законот е Негов. Преку Езекиел Тој вели дека беззаконикот што ќе се одврати од сите свои гревови ќе живее. Ниеден од нив нема да му се спомене. Оној што се одвратил веќе не е беззаконик.
“Но сега, ако им го простиш нивниот грев—; а ако не, избриши ме, Те молам, од Својата книга што си ја напишал. И Господ му рече на Мојсеј: Кој згрешил против Мене, него ќе го избришам од Мојата книга.”
“Татковците нема да бидат погубени поради децата, ниту децата ќе бидат погубени поради татковците: секој човек ќе биде погубен за својот грев.”
“Но ако беззаконикот се одврати од сите свои гревови што ги направил, и ги пази сите Мои наредби, и прави што е законито и праведно, тој сигурно ќе живее, нема да умре. Ниеден од неговите престапи што ги направил нема да му се спомене: во својата праведност што ја направил ќе живее.”
“Исто така, кога беззаконикот ќе се одврати од своето беззаконие што го направил, и ќе го прави она што е законито и праведно, ќе ја одржи својата душа жива.”
Што прави родителот што сака
Замислете родител чие дете постојано се однесува лошо и ги повредува себеси и другите. Родителот што сака не го казнува невиниот брат или другиот родител наместо него. Со секое дете постапува според она што тоа дете го направило. Библиските пророци го опишуваат Бог на ист начин: на оној што ќе се одврати од своите гревови му се простува, и секој одговара за својот грев.
“Душата што греши, таа ќе умре. Синот нема да го носи беззаконието на таткото, ниту таткото ќе го носи беззаконието на синот: праведноста на праведникот ќе биде врз него, и беззаконието на беззаконикот ќе биде врз него.”
“Но ако беззаконикот се одврати од сите свои гревови што ги направил, и ги пази сите Мои наредби, и прави што е законито и праведно, тој сигурно ќе живее, нема да умре. Ниеден од неговите престапи што ги направил нема да му се спомене: во својата праведност што ја направил ќе живее.”
Да го признаеш својот грев
Во библиската приказна за градината, мажот ја обвинува жената, а жената ја обвинува змијата. Во Куранот Адам и неговата жена не обвинуваат никого. Заедно велат дека самите на себеси си направиле неправда и бараат прошка од својот Господар. Исус му рекол на секој свој следбеник да го земе својот крст.
“А човекот рече: Жената што ми ја даде да биде со мене, таа ми даде од дрвото, и јадев. И ГОСПОД Бог ѝ рече на жената: Што е ова што си го направила? А жената рече: Змијата ме измами, и јадев.”
“„Господару наш,“ – рекоа тие – „самите себеси насилство си сторивме, и ако Ти не ни простиш и не ни се смилуваш, сигурно ќе бидеме изгубени.“”
“И кој не го зема својот крст и не оди по Мене, не е достоен за Мене.”
Во што веруваат христијаните
Христијаните веруваат дека Исус, кој бил без грев, умрел наместо грешниците и дека неговата крв ги оправдува оние што веруваат. Исаиевиот слуга, ранет за нашите престапи, го читаат како пророштво за ова. Наведуваат дека Исус рекол оти дошол да го даде својот живот како откуп за мнозина и дека сам го положил својот живот.
“Но Тој беше ранет за нашите престапи, смачкан беше за нашите беззаконија: казната за нашиот мир беше врз Него; и со Неговите рани ние сме исцелени.”
“Зашто и Синот Човечки не дојде да Му служат, туку да служи и да го даде Својот живот како откуп за мнозина.”
“Никој не го зема од Мене, туку Јас Сам го полагам. Имам власт да го положам, и имам власт пак да го земам. Оваа заповед ја примив од Мојот Отец.”
“Многу повеќе тогаш, откако сега сме оправдани преку Неговата крв, ќе бидеме спасени од гневот преку Него.”
Што вели Куранот
Куранот на повеќе места вели дека ниеден грешник не може да го носи товарот на друг, дури ни роднина. Адам побарал прошка за својот грев, и Бог му се обратил со милост, па ниеден грев не преминал на неговите деца. На Судниот ден заземањето вреди само со Божја дозвола. Тоа е молба за милост; никој не е казнет наместо друг.
“Кажи: „Зарем за Господар да барам некој друг освен Аллах, кога Тој е Господар на сè?“ Што и да направи некој, за себе си прави, и секој грешник само својот товар ќе си го носи. На крајот кај Господарот свој ќе се вратите и Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”
“И ниту еден грешник гревовите од другиот нема да ги носи; ако претоварениот со гревови повика да му се понесат, никој нема да му ги понесе, па ни роднината. А ти ќе ги опоменеш само тие кои од Господарот свој се плашат, иако никој не ги гледа, и кои извршуваат намаз – тој што ќе се исчисти, се исчистил за свое добро – а кај Аллах сè се враќа!”
“дека ниту еден грешник туѓите гревови нема да ги носи,”
“И Адем прими некои зборови од Господарот свој, па Тој му прости; Тој навистина простува и Милостив е!”
“Аллах е, нема друг бог освен Него, Живиот и Самоопстојувачкиот Одржувател! Не Го обзема ни дремка ни сон! Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! Кој може кај Него да се зазема освен со Негова дозвола?! Тој знае што било пред и што ќе биде по нив, и тие не можат да опфатат од Неговото знаење, освен колку што Тој сака! Неговиот Курсиј ги опфаќа и небесата и Земјата, и Нему не Му е тешко да ги одржува! Тој е Севишниот, Величествениот!”
“Тој ден ќе биде од корист само заземањето на тој на кого Семилосниот ќе му дозволи и со чиишто зборови е задоволен.”
Стих по стих
Марко 10:45 — глава 10, стих 45
“Зашто и Синот Човечки не дојде да Му служат, туку да служи и да го даде Својот живот како откуп за мнозина.”
Наведено за
Исус го дал својот живот како откуп, плаќајќи ја цената за гревовите на другите луѓе.
Одговорот
Мојсеј, пророк, се понудил себеси за гревот на својот народ. Бог не прифатил. Рекол: „Кој згрешил против Мене, него ќе го избришам од Мојата книга.“ Законот вели дека секој човек умира за својот грев.
Каде завршува — Бог не прифатил доброволна замена, а Законот ја забранува.
Евреите 9:22 — глава 9, стих 22
“И според законот речиси сè се очистува со крв; и без пролевање крв нема простување.”
Наведено за
Без пролевање крв нема простување, па за гревот е потребна крвна жртва.
Одговорот
Мојсеевиот закон простувал грев без никаква крв. Човек премногу сиромашен за јагне или птици донесувал чисто брашно за принос за грев, десеттина ефа (мерка за жито). За тоа Законот вели: „и ќе му биде простено“. Пророците велат дека Бог му простува на оној што ќе се одврати од своите гревови, а Исус го навел Осија: „Милост сакам, а не жртва“.
Каде завршува — Самиот Закон простувал грев со шака брашно, па крвта никогаш не била единствениот пат.
Јован 10:18 — глава 10, стих 18
“Никој не го зема од Мене, туку Јас Сам го полагам. Имам власт да го положам, и имам власт пак да го земам. Оваа заповед ја примив од Мојот Отец.”
Наведено за
Исус го положил својот живот по своја волја, па не му била направена никаква неправда.
Одговорот
И Мојсеј доброволно се понудил себеси за својот народ, и Бог не прифатил. Доброволната жртва не го прави праведно казнувањето на невиниот наместо виновниот. Бог не го одбил Мојсеј затоа што Мојсеј бил грешник. За Мојсеј воопшто не рекол ништо. Дал правило: оној што згрешил е тој што Тој го брише. А првите три евангелија покажуваат дека самиот Исус се молел да биде поштеден: „Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша“.
Каде завршува — Бог не прифатил доброволна замена кога Мојсеј се понудил себеси.
Сахих Муслим 2767б — Китаб ет-Тевба (Книга за покајанието), хадис 2767б
Ебу Бурде пренесува од својот татко дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека нема муслиман што умира, а Аллах наместо него да не стави Евреин или христијанин во Огнот.
Наведено за
Исламот има своја замена: еден хадис вели дека Аллах става по еден Евреин или христијанин во Огнот наместо секој муслиман.
Одговорот
Веровесникот (ﷺ) поучувал дека секој човек има место во Џенетот и место во Огнот. Оној што умира во неверување влегува во Огнот поради сопственото неверување и гревови, и го зазема местото што би го имал верникот. Ен-Невеви бил хадиски научник од 13 век. Тој објаснува дека тие влегуваат таму поради она што самите го направиле, а не поради гревовите на муслиманите.
Каде завршува — Во исламот никој не е казнет за гревот на друг човек; секој го зазема своето место.
Исаија 53:5 — Пророци (Невиим), глава 53, стих 5
“Но Тој беше ранет за нашите престапи, смачкан беше за нашите беззаконија: казната за нашиот мир беше врз Него; и со Неговите рани ние сме исцелени.”
Наведено за
Исаија најавил слуга ранет за престапите на другите.
Одговорот
Еремија и Езекиел, чии книги стојат покрај Исаија, јасно велат дека секој човек умира за својот грев. Читањето на Исаија што го крши тоа правило го спротивставува пророк на пророк.
Каде завршува — Јасното правило на Пророците е дека секоја душа го носи својот грев.
Гледишта
Главниот христијански поглед
Сите згрешиле, а гревот мора да биде казнет. Од љубов, безгрешниот Син Божји ја презел таа казна врз себе, за да им биде простено на оние што веруваат.
Христијаните го читаат Исаија 53:5 како најава за слуга ранет за гревовите на другите.
Побивање
Да прифатиме дека Исаиевиот слуга е „ранет за нашите престапи“. Читањето според кое тој умира наместо грешниците го крши правилото што Еремија и Езекиел јасно го искажуваат: секој умира за својот грев.
Марко пренесува дека Исус рекол оти дошол да го даде својот живот како откуп за мнозина.
Побивање
Да прифатиме дека Марко ја пренесува изреката. Но Законот вели дека секој човек умира за својот грев, а Бог не ја прифатил понудата на Мојсеј да го заземе местото на својот народ. Во првите три евангелија самиот Исус се моли чашата да го одмине.
Исламското гледиште
Секоја душа одговара за своите дела. Бог му простува на оној што се кае, и никого не казнува за гревот на друг. Тоа го поучувале Законот, Пророците и Исус, а Куранот го потврдува.
Мојсеевиот закон забранува некој да биде погубен поради гревот на друг.
Еремија и Езекиел учат дека секој човек умира за својот грев. Синот не го носи гревот на таткото.
Исус рекол дека секој ќе биде награден според своите дела.
Кога Мојсеј се понудил себеси за да изврши очистување за народот, Бог одговорил дека ќе го избрише оној што згрешил.
Мојсеевиот закон му простувал грев на сиромав човек со принос од брашно, без никаква крв.
Во параболите на Исус на изгубениот син и на цариникот им е простено. Нема жртва, и никој не е казнет наместо нив.
Казнувањето на невин човек наместо виновниот не е правда, дури и ако невиниот е подготвен.
Бог го запрел Авраам да го принесе својот син, а Законот човечката жртва ја нарекува гнасотија.
Родителот што сака го поправа секое дете за неговите дела. Не казнува невино дете наместо она што згрешило.
Во Битие мажот ја обвинува жената, а жената ја обвинува змијата. Во Куранот Адам и неговата жена не обвинуваат никого и велат дека самите на себеси си направиле неправда.
Куранот учи дека ниеден грешник не може да го носи товарот на друг.
Куранот учи дека Адам и неговата жена го признале својот грев и Бог им простил. Значи ниеден грев не преминал на нивните деца.