Дали христијанството почива на човечка жртва?

“И живејте во љубов, како што и Христос нè засака и Се предаде Себеси за нас како принос и жртва на Бога за пријатен мирис.”

“Затоа исчистете го стариот квасец, за да бидете ново тесто, како што сте бесквасни. Зашто и нашата Пасха, Христос, е жртвувана за нас:”

“Инаку ќе требаше да страда многупати од создавањето на светот: а сега еднаш, на крајот на вековите, се јави за да го отстрани гревот со жртвата на Самиот Себе.”

“Следниот ден Јован Го виде Исус како доаѓа кон него и рече: Ете го Јагнето Божјо, Кое го зема гревот на светот.”

“Кого Бог Го постави за помирување преку верата во Неговата крв, за да ја покаже Својата праведност преку простувањето на поранешните гревови, во Божјото долготрпение;”

Молина, пишувајќи за епископот на Куско, ја опишува Капак-коча, жртва што ја започнал инкаскиот владетел Пачакутек. Секоја покраина донесувала во Куско по едно или две момчиња и девојчиња од околу десет години од секое родословие, со ткаенини, стада, злато и сребро. Откако ќе ги обиделе статуите на Творецот, Сонцето, Громот и Месечината, Инката наредувал приносите да се поделат меѓу главните светилишта на покраините: ‘Така децата беа задавени и закопани со сребрените фигури на овци’. Во далечните светилишта, ‘децата, откако претходно беа задавени, беа изгорени како жртва, заедно со овците, јагнињата и ткаенините.’ Владетелот ги принесувал овие жртви кога ќе почнел да владее, за светилиштата да му дадат здравје и да ги одржуваат неговите земји во мир.

Ланда, фрањевски монах во Јукатан, пишува дека покрај празниците на кои се жртвувале животни, свештеникот наредувал да се жртвуваат луѓе поради некоја неволја или потреба. Сите придонесувале за да можат да се купат робови, или некои од побожност ги давале своите мали деца, кон кои се однесувале со големо внимание до денот на празникот и строго ги чувале за да не избегаат. Ја опишува жртвата положена на грб на тркалезен камен, држена од четворица мажи, а срцето ѝ се вадело живо и му се давало на свештеникот. Го опишува и бунарот во Чичен Ица во кој фрлале живи луѓе како жртва.

“Оној Кој не Го поштеди Својот Син, туку Го предаде за сите нас, како нема заедно со Него да ни подари сè?”

“Зашто Бог толку го засака светот, што го даде Својот единороден Син, за секој што верува во Него да не загине, туку да има вечен живот.”

“И не давај никого од своето потомство да помине низ огнот за Молох, ниту осквернувај го името на својот Бог: Јас сум Господ.”

“Нема да правиш така кон Господ, твојот Бог: зашто секаква гнасотија пред Господ, што тој ја мрази, тие ја правеа за своите богови; зашто дури и своите синови и своите ќерки ги гореа во оган за своите богови.”

“И ги изградија височините на Тофет, што е во долината на синот Еномов, за да ги горат своите синови и своите ќерки во огнот; што Јас не им го заповедав, ниту Ми дојде на срце.”

“Но ако не може да донесе две гугутки или два млади гулаба, тогаш оној што згрешил нека донесе како свој принос десеттина ефа чисто брашно за принос за грев; нека не става масло на него, ниту нека става ливан на него: зашто тоа е принос за грев. Тогаш нека го донесе кај свештеникот, и свештеникот нека земе од него полна шака, за спомен, и нека го изгори на жртвеникот, според огнените приноси на Господ: тоа е принос за грев. И свештеникот нека изврши откуп за него за неговиот грев со кој згрешил во едно од овие, и ќе му биде простено: а остатокот нека биде на свештеникот, како житен принос.”

“И рече: Не ја кревај својата рака врз момчето, и не прави му ништо: зашто сега знам дека се плашиш од Бога, бидејќи не го пожали својот син, својот единствен син, за Мене.”

“Ќе му биде ли угодно на Господ со илјадници овни, или со десетици илјади реки од масло? да го дадам ли својот првороден за својот престап, плодот на своето тело за гревот на својата душа? Тој ти покажа, човеку, што е добро; и што бара Господ од тебе, освен да постапуваш праведно, да ја сакаш милоста и смирено да одиш со својот Бог?”

“Но одете и научете што значи тоа: Милост сакам, а не жртва: зашто не дојдов да ги повикам праведниците, туку грешниците на покајание.”

“И Јефтај му даде завет на Господ и рече: Ако навистина ги предадеш синовите Амонови во моите раце, Тогаш, што и да излезе од вратите на мојот дом да ме пречека кога ќе се вратам во мир од синовите Амонови, сигурно ќе биде Господово, и ќе го принесам како жртва паленица.”

“А таа му рече: Татко мој, ако ја отвори својата уста пред Господ, направи ми според она што излезе од твојата уста; бидејќи Господ се одмазди за тебе на твоите непријатели, синовите Амонови.”

“И се случи на крајот од двата месеца да се врати кај својот татко, кој постапи со неа според заветот што го беше дал: а таа не позна маж. И стана обичај во Израел,”

“Тогаш го зеде својот најстар син, кој требаше да царува наместо него, и го принесе како жртва паленица на ѕидот. И имаше голем гнев против Израел: и тие се оддалечија од него и се вратија во својата земја.”

“Нема да правиш така кон Господ, твојот Бог: зашто секаква гнасотија пред Господ, што тој ја мрази, тие ја правеа за своите богови; зашто дури и своите синови и своите ќерки ги гореа во оган за своите богови.”

“Кажи: „Зарем за Господар да барам некој друг освен Аллах, кога Тој е Господар на сè?“ Што и да направи некој, за себе си прави, и секој грешник само својот товар ќе си го носи. На крајот кај Господарот свој ќе се вратите и Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

“Со голем курбан го искупивме”

“На голем број многубошци, така исто, шејтаните нивни, убивањето на сопствените деца им го разубавија, за да ги упропастат и во верата нивна да ги збунат. А да сакаше Аллах, тие тоа немаше да го прават. Затоа остави ги и нив и нивните измислици!”

“Тие што од лекоумност и не знаејќи што прават, децата свои ги убиваат и кои тоа што Аллах им го подарил го сметаат за забрането, говорејќи невистини за Аллах, сигурно ќе настрадаат. Тие заталкале и не знаат што прават.”

“До Аллах нема да допре месото нивно и крвта нивна, но ќе Му стигнат искрено направените ваши добри дела. Така ви ги потчини за да Го величате Аллах затоа што ве упати. И израдувај ги тие што прават добри дела!”

“Душата што греши, таа ќе умре. Синот нема да го носи беззаконието на таткото, ниту таткото ќе го носи беззаконието на синот: праведноста на праведникот ќе биде врз него, и беззаконието на беззаконикот ќе биде врз него.”