Дали абдестот е како шинтоистичкото прочистување?

“О, верници, кога ќе сакате намазот (молитвата) да го извршите, лицата свои и рацете свои до зад лактите измијте ги – а дел од главите свои допрете ги – и нозете свои до над зглобовите, а ако сте џунуб, тогаш искапете се; а ако сте болни или на пат или ако сте извршиле физиолошка потреба или ако со сопругите сте се состанувале, а не можете да најдете вода, тогаш со рацете свои чиста земја допрете и со нив допрете ги лицата свои и рацете свои. Аллах не сака да ви причинува потешкотии, туку сака чисти да ве направи и благодaтта Своја да ви ја надополни, за да бидете благодарни!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кога муслиманот, или верникот, го мие лицето при абдест, секоја грешка во која гледале неговите очи излегува од неговото лице со водата, или со нејзината последна капка. Кога ги мие рацете, секоја грешка што ја допреле неговите раце излегува со водата; а кога ги мие нозете, секоја грешка кон која оделе неговите нозе излегува со водата, сè додека не излезе чист од гревови.

Ебу Малик ел-Ешари пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол оти чистотата е половина од верувањето и дека славењето на Аллах ја исполнува вагата. Хадисот понатаму го нарекува намазот светлина, а садаката доказ.

Амр ибн Сеид пренесува дека Осман побарал вода за абдест и рекол дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: кога ќе дојде пропишан намаз, а муслиманот добро ќе го земе абдестот за него и ќе го клања со скрушеност и правилен руку, тоа е искупување за неговите минати гревови, сè додека не направил голем грев; и ова важи за сите времиња.

“И за тие кои, кога нешто лошо ќе сторат или себеси насилство ќе си сторат, на Аллах ќе се сетат и прошка за своите гревови молат – а кој ќе ги прости гревовите ако не Аллах? – и кои свесно во гревот не истрајуваат!”

“О, верници, кога ќе сакате намазот (молитвата) да го извршите, лицата свои и рацете свои до зад лактите измијте ги – а дел од главите свои допрете ги – и нозете свои до над зглобовите, а ако сте џунуб, тогаш искапете се; а ако сте болни или на пат или ако сте извршиле физиолошка потреба или ако со сопругите сте се состанувале, а не можете да најдете вода, тогаш со рацете свои чиста земја допрете и со нив допрете ги лицата свои и рацете свои. Аллах не сака да ви причинува потешкотии, туку сака чисти да ве направи и благодaтта Своја да ви ја надополни, за да бидете благодарни!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) го сретнал на една улица во Медина во време кога му бил потребен гусул (бил џунуб). Тој се измолкнал, се окапал и се вратил. Веровесникот (ﷺ) прашал каде бил, а тој рекол дека не сакал да седи со него пред да се окапе. Веровесникот (ﷺ) рекол: Субханаллах! Верникот никогаш не станува нечист.

Енциклопедијата на шинтоизмот ја опишува темизуја (се чита и чозуја) како чешма близу влезот на светилиштето, каде што посетителите ги плакнат рацете и устата како симболично прочистување. Вели дека плакнењето таму е симболичен начин на прочистување на телото и умот пред влегување во свето место, по што посетителите продолжуваат кон главното светилиште.

Енциклопедијата на шинтоизмот го дефинира мисоги како обредно миење: миење на целото тело и така прочистување од несреќите, цуми и кегаре што се залепиле за него. Практиката ја следи до миењето на Изанаги по неговото враќање од Јоми, како што раскажуваат Коџики и Нихон Шоки. Мисоги може да се врши пред обред или при посета на светилиште и е тесно поврзано со харае.

“Така тој излезе на една рамнина [покриена со] ахаги кај малото устие на една река близу Тачибана во Химука на [островот] Цукуши, и се прочисти и се исчисти.”

Енциклопедијата на шинтоизмот го дефинира харае како прочистување: чистење на умот и телото од насобраните цуми и нечистотии со обредни миења (мисоги) или со други обреди и рецитации, обично вршени пред ками.

Енциклопедијата на шинтоизмот го опишува цуми како дејство што ги крши општествените норми и редот, а исто така и одредени природни опасности што се сметаат за опасни или нечисти. Цуми вклучува штетни дела како повредување или убивање луѓе, а исто така и болест и природна несреќа. Цуми може да се отстрани со обреди на прочистување (харае). Додава дека човечките суштества не се сметаат за грешни по природа и дека генерално нема идеја за првороден грев.

Енциклопедијата на шинтоизмот го дефинира кегаре како загадена состојба, спротивност на чистотата. Додека цуми се сфаќале како резултат на човечкото однесување, кегаре се гледа како резултат на природни настани. Се сметало дека кегаре што се залепило за човек може да донесе несреќа врз заедницата, и генерално се прочистува со мисоги.

Студијата на Флоренц за Големото прочистување (Охо-харахе) го нарекува една од најсвечените церемонии на шинтоизмот, со која целата земја, од кнезовите до обичниот народ, требало да се ослободи од цуми, загадувања и несреќи. Од околу осмиот век се одржувало двапати годишно, на последниот ден од шестиот и дванаесеттиот месец. Приносите се фрлале во водата и се читал обредот. Тој го разликува мисоги, миењето на човек или место по допир со нешто што обредно се смета за нечисто. Во својата белешка за зборот цуми го наведува гледиштето на Мотоори Норинага дека тој опфаќа загадување (кегаре), лоши дела и несреќи.

“се очекува дека од овој ден наваму нема да има престап што се нарекува престап, во четирите страни на пределот под небото”

“се очекува дека од овој ден наваму нема да има престап што се нарекува престап, во четирите страни на пределот под небото”

“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”

“Ние го создаваме човекот и знаеме душата негова што му шепоти, бидејќи Ние сме му поблиски од вратната вена.”

“Навистина, Јас Сум Аллах! Нема друг бог освен Мене, па Мене обожувај Ме и кога ќе се сетиш на Мене, намазот (молитвата) извршувај го!”

Енциклопедијата на шинтоизмот го опишува цуми како дејство што ги крши општествените норми и редот, а исто така и одредени природни опасности што се сметаат за опасни или нечисти. Цуми вклучува штетни дела како повредување или убивање луѓе, а исто така и болест и природна несреќа. Цуми може да се отстрани со обреди на прочистување (харае). Додава дека човечките суштества не се сметаат за грешни по природа и дека генерално нема идеја за првороден грев.

“Ние ќе ве ставаме на искушение, малку со страв и со глад, и со губење на имотите, животите и посевите ваши. А ти израдувај ги трпеливите, тие кои, кога ќе ги снајде некаква неволја, само велат: „Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме“. Ним им припаѓаат благословите од Господарот нивен и милоста; тие се на Вистинскиот пат.”

Ебу Сеид ел-Худри и Ебу Хурејре пренесуваат дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека муслиманот не го снаоѓа никаков замор, болест, тага, жалост, повреда или неволја, дури ни убод од трн, а Аллах поради тоа да не му избрише дел од неговите гревови.

Енциклопедијата на шинтоизмот ја опишува темизуја (се чита и чозуја) како чешма близу влезот на светилиштето, каде што посетителите ги плакнат рацете и устата како симболично прочистување. Вели дека плакнењето таму е симболичен начин на прочистување на телото и умот пред влегување во свето место, по што посетителите продолжуваат кон главното светилиште.

“О, верници, кога ќе сакате намазот (молитвата) да го извршите, лицата свои и рацете свои до зад лактите измијте ги – а дел од главите свои допрете ги – и нозете свои до над зглобовите, а ако сте џунуб, тогаш искапете се; а ако сте болни или на пат или ако сте извршиле физиолошка потреба или ако со сопругите сте се состанувале, а не можете да најдете вода, тогаш со рацете свои чиста земја допрете и со нив допрете ги лицата свои и рацете свои. Аллах не сака да ви причинува потешкотии, туку сака чисти да ве направи и благодaтта Своја да ви ја надополни, за да бидете благодарни!”

“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”

“И ниту еден грешник гревовите од другиот нема да ги носи; ако претоварениот со гревови повика да му се понесат, никој нема да му ги понесе, па ни роднината. А ти ќе ги опоменеш само тие кои од Господарот свој се плашат, иако никој не ги гледа, и кои извршуваат намаз – тој што ќе се исчисти, се исчистил за свое добро – а кај Аллах сè се враќа!”

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”