Дали еврејската Шема (Второзаконие 6:4) е исто што и ‘нема друг бог освен Аллах’?

“СЛУШАЈ, ИЗРАИЛУ: ГОСПОД Е НАШИОТ БОГ, ГОСПОД Е ЕДЕН.”

Халаха за редоследот на Шема. Рабинот Јехошуа бен Корха, мудрец од 2 век, објаснува зошто Шема (Второзаконие 6:4-9) се кажува пред пасусот ‘ако внимателно ги послушате Моите заповеди’ (Второзаконие 11:13-21). Тоа е за човекот најпрвин да го прими врз себе јаремот на небесното царство (ол малхут шамајим), а потоа јаремот на заповедите (ол мицвот).

Раши го чита ‘ГОСПОД, нашиот Бог, ГОСПОД е еден’ во два чекори. ГОСПОД е наш Бог сега, а сè уште не е Бог на другите народи; во иднина Тој ќе биде единствениот ГОСПОД на сите. Ги наведува Софонија 3:9, дека сите народи ќе го повикуваат името ГОСПОДОВО, и Захарија 14:9, дека во тој ден ГОСПОД ќе биде Еден и Неговото име едно. Го упатува читателот на Сифре.

“Зашто тогаш ќе им дадам на народите Чист јазик, За сите да го призиваат името на ГОСПОД, За да Му служат едногласно.”

“И ГОСПОД ќе биде Цар над целата земја; Во тој ден ГОСПОД ќе биде Еден, и Неговото име едно.”

“Погледнете кон Мене и спасете се, Сите краишта на земјата; Зашто Јас сум Бог, и нема друг.”

“Вие сте Мои сведоци, вели ГОСПОД, и Мојот слуга што го избрав; за да Ме знаете и да Ми верувате, и да разберете Дека Јас сум Тој; пред Мене не беше создаден бог, ниту ќе има по Мене. Јас, само Јас сум ГОСПОД; и освен Мене нема спасител.”

“Вака вели ГОСПОД, Царот на Израел, И неговиот Откупител, ГОСПОД Саваот: Јас сум првиот, и Јас сум последниот, И освен Мене нема Бог.”

“Јас сум ГОСПОД, и нема друг, освен Мене нема Бог; Јас те опашав, иако ти не Ме познаваше;”

“Објавете и доведете ги поблиску, Да, нека се советуваат заедно: Кој го навести ова од древни времиња, И го објави одамна? Зар не Јас, ГОСПОД? И нема друг Бог освен Мене, Праведен Бог и Спасител; Нема друг освен Мене.”

“Зашто кој е Бог освен ГОСПОД? И кој е Карпа освен нашиот Бог?”

Арапската Шема на Саадија, печатена со хебрејски букви: иʻлам Ал Исраил анна Аллах раббуна Аллах ел-вахид, ‘Знај, о народе на Израел, дека Аллах, нашиот Господар, е Аллах, Единствениот’. Божественото име ЈХВХ двата пати е преведено како Аллах; ‘нашиот Бог’ (Елохејну) е преведено како раббуна, ‘нашиот Господар’. На други места Саадија и Елохим го преведува како Аллах (Битие 1:1; Излез 6:2). Уредникот забележува дека ракописот од Јемен и Лондонската полиглота гласат иʻлам (‘знај’), а цариградското печатење од 1546 година гласи исмаʻ (‘слушај’). Следниот стих започнува со ва-ахбиб Аллах раббака, ‘и сакај Го Аллах, твојот Господар’.

Каде што на хебрејски Бог му вели на Мојсеј ‘Јас сум ГОСПОД’ (ани ЈХВХ), Саадија пишува ана Аллах, ‘Јас сум Аллах’. Во следниот стих Бог вели дека им се јавил на Авраам, Исак и Јаков како Моќниот, Доволниот (за Ел Шадај), ‘но Моето име Аллах единствено не им го објавив’ (ва-исми Аллах факат лам уʻаррифхум). Самото име ЈХВХ е преведено како Аллах.

Првата од Десетте заповеди, ‘Јас сум ГОСПОД, твојот Бог, Кој те изведе од египетската земја’, во арапскиот превод на Саадија гласи ана Аллах раббука аллази ахраџтука мин балад Миср: ‘Јас сум Аллах, твојот Господар, Кој те изведе од египетската земја’.

На Овадија, преобратеник во јудаизмот, неговиот учител му рекол дека муслиманите се идолопоклоници, бидејќи камењата што ги фрлаат на своето место на обожување се за Меркулис, древен идол. Мајмонид одговара дека овие Исмаилци воопшто не се идолопоклоници (ејнам овдеј авода зара клал): идолопоклонството веќе е отсечено од нивните усти и срца, и тие го исповедаат единството на Бог како што доликува, единство без мана (јихуд ка-ра'уј, јихуд ше-ејн бо дофи). Веднаш додава дека иако тие лажат за Евреите, велејќи дека Евреите велат оти Бог има син, Евреите нема да лажат за нив и да ги нарекуваат идолопоклоници. Допушта дека некој може Домот што тие го почитуваат да го нарече дом на идолопоклонство, и прашува што од тоа. Оние што денес се поклонуваат кон него имаат срце само кон Небото, како што Талмудот вели за човек што се поклонува пред дом на идол мислејќи дека е синагога (Санхедрин 61б). Сите овие Исмаилци денес, деца и жени (таф ве-нашим), се слободни од идолопоклонство. Нивната заблуда и глупост во други работи не може да се стави на хартија, поради грешниците и злобниците во Израел, но во единството на Бог тие немаат никаква заблуда. Тој допушта дека некои муслимански обичаи (поклонувањето во молитвата, фрлените камења, откриената глава, нешиената облека) личат на обреди на три стари пагански култови во таа земја и дека тие обреди имаат корен во идолопоклонството. Но муслиманите, известува тој, велат дека камењата ги фрлаат на Сатаната, и ништо од тоа не се прави за идолопоклонство, ниту со уста ниту со срце. Го прекорува учителот што го посрамил преобратеникот. Го пофалува Овадија што видел дека сите други религии се украдени од религијата на Израел (гнувот), една додавајќи, друга одземајќи, трета менувајќи.

Халаха 4 во нецензурираниот текст. Цар од Давидовата лоза што ја проучува Тората и ги држи заповедите, го присилува Израел да оди по нив и ги води војните ГОСПОДОВИ, се смета дека е Месијата. Ако успее, го изгради Храмот на неговото место и ги собере изгнаниците на Израел, тој сигурно е Месијата; текстовите печатени од Мехон Мамре и од Викиизворите на Сефарија додаваат дека тој ги победува сите народи околу себе. Ако не успее, или биде убиен, тој сигурно не е оној што Тората го ветила: тој е како достојните цареви од Давидовата лоза што умреле, а Бог го подигнал само за да ги испита многумината (Даниел 11:35). Потоа Мајмонид пишува за Јешуа ха-Ноцри (Исус Назареецот), кој замислувал дека ќе биде Месијата и бил убиен од судот (нехраг бе-беит дин). На него го применува Даниел 11:14. Пророците, вели тој, претскажале Месија што ќе го спаси Израел, ќе ги собере неговите изгнаници и ќе ги зацврсти неговите заповеди; Исус предизвикал Израел да биде уништен со меч и расеан, предизвикал Тората да се смени (ле-хахалиф ха-Тора) и го навел најголемиот дел од светот да обожува бог покрај ГОСПОД. Потоа вели дека сите работи на Исус Назареецот и на Исмаилецот што дошол по него служат само за да го подготват патот за Царот Месија и да го поправат целиот свет за заедно да му служи на ГОСПОД, наведувајќи го Софонија 3:9. Преку нив светот се исполнил со зборување за Месијата, Тората и заповедите, раширени до далечните острови и многу народи. Тие народи расправаат за заповедите. Некои велат дека биле вистинити, но престанале да важат во ова време и не биле наменети за сите поколенија; други велат дека тие имаат скриени значења, а не своето буквално значење, и дека Месијата веќе дошол и ги открил. Кога ќе дојде вистинскиот Месија, тие народи ќе знаат дека нивните татковци наследиле лага и дека нивните пророци и татковци ги завеле. Печатените изданија биле цензурирани. На Сефарија (хебрејскиот текст Торат Емет) неуспешниот претендент е 11:5, а редовите за Исус и Исмаилецот се 11:6-9; слојот на Сефарија со вратените цензурирани изоставувања ги означува 11:5-9 како исечени. Англискиот превод на Соловејчик од 1863 година го задржува 11:5, но не ги задржува имињата, судот, сменетата Тора, другиот бог ниту заведувачките пророци.

“Навистина, Јас Сум Аллах! Нема друг бог освен Мене, па Мене обожувај Ме и кога ќе се сетиш на Мене, намазот (молитвата) извршувај го!”

“Пред тебе ниту еден Пратеник не испративме, а да не му објавевме: „Нема бог освен Мене, затоа Мене обожувајте Ме!“”

“Кажи: „Тој е Аллах, Еден е! Аллах е прибежиште секому! Не родил и не е роден, и никој не Му е рамен!“”

“И со следбениците на Книгата расправајте на најубав начин – не со тие меѓу нив кои се неправедни – и кажете: „Ние веруваме во тоа што ни се објавува нам и во тоа што ви е објавено вам, а нашиот Бог и вашиот Бог е еден и ние Нему сме Му предани!“”

“Кажи: „О, следбеници на Книгата, дојдете да се собереме околу зборот, и нам и вам заеднички, никого освен Аллах да не обожуваме, ништо да не Му здружуваме, и едни со други, покрај Аллах, за божества да не се сметаме!“ Па ако не се согласат, вие кажете: „Бидете сведоци дека ние сме муслимани!“”

“Дали бевте присутни кога на Јакуб смртниот час му дојде и кога синовите свои ги праша: „Кого, откако ќе умрам, ќе го обожувате?“ – „Ќе Го обожуваме“ – одговорија – „твојот Бог, Богот на твоите предци, Ибрахим и Исмаил и Исхак. Единиот Бог! И ние Нему Му се покоруваме!“”

“Ќе им подигнам пророк од меѓу нивните браќа, како тебе; и ќе ги ставам Моите зборови во неговата уста, и тој ќе им зборува сè што ќе му заповедам. И ќе биде така, кој и да не ги послуша Моите зборови што тој ќе ги зборува во Мое име, Јас ќе го барам тоа од него.”

“Пророк ќе ти подигне ГОСПОД, твојот Бог, од твојата средина, од твоите браќа, како мене; него слушајте го;”

“И заповедај му на народот, велејќи: Ќе минувате низ границата на вашите браќа, синовите на Исав, што живеат во Сеир; и тие ќе се плашат од вас; затоа добро пазете се;”

“Кажете: „Ние веруваме во Аллах, и во тоа што ни се објавува, и во тоа што му беше објавено на Ибрахим, и на Исмаил, и на Исхак, и на Јакуб, и на внуците; и во тоа што му е дадено на Муса, и на Иса, и во тоа што им е дадено на веровесниците од Господарот нивен; ние не правиме никаква разлика меѓу нив и ние само Нему Му се покоруваме.“”