Краток одговор
Да. Неколку пасуси во Библијата тесно му одговараат на Куранот. Во Второзаконие, Бог ветува пророк како Мојсеј и вели: „ќе ги ставам Моите зборови во Неговата уста“. Куранот е токму тоа: Бог во него зборува како ‘Јас’, а Веровесникот Мухамед (ﷺ) го повторувал збор по збор. Исус зборувал за „Духот на вистината“ што ќе дојде, кој „нема да зборува од Себе“, туку само она што ќе чуе. Куранот го вели истото за Веровесникот (ﷺ): „Тој не зборува по своја волја“, туку само она што му се објавува. Затоа муслиманите сметаат дека самата Библија упатува на Куранот.
Целосно објаснување
‘Ќе ги ставам Моите зборови во Неговата уста’
Второзаконие е петтата книга од Тората, првите пет книги од Библијата. Во неа Бог му ветил на Мојсеј пророк како него „од средината на нивните браќа“. Браќата се роднините на Израел, а меѓу нив се и синовите на Исмаил. Овој пророк ќе ги зборува Божјите зборови во Божјо име. Самата Тора вели дека во Израел повеќе не се појавил пророк како Мојсеј. Куранот зборува токму на овој начин. Бог зборува во прво лице („Навистина, Јас Сум Аллах (﷾)“, „Јас Сум ваш Господар“), без ‘Бог рече’ пред тоа. Повеќе од триста пати Бог му вели „Кажи“ (кул), давајќи му на Веровесникот (ﷺ) зборовите што треба да ги изговори. Тој никогаш не тврдел дека е Бог, а исламот го забранува тоа тврдење. Значи, ова се Божји зборови во устата на човек.
“Ќе им подигнам Пророк од средината на нивните браќа, како тебе, и ќе ги ставам Моите зборови во Неговата уста; и Тој ќе им каже сè што ќе Му заповедам. И ќе биде така: кој нема да ги послуша Моите зборови што Тој ќе ги зборува во Мое име, Јас ќе барам сметка од него.”
“И заповедај му на народот, велејќи: Ќе минувате низ подрачјето на вашите браќа, синовите на Исав, кои живеат во Сеир; и тие ќе се плашат од вас: затоа добро внимавајте на себе:”
“И оттогаш не се појави во Израил пророк како Мојсеј, кого Господ го познаваше лице в лице,”
“Навистина, Јас Сум Аллах! Нема друг бог освен Мене, па Мене обожувај Ме и кога ќе се сетиш на Мене, намазот (молитвата) извршувај го!”
“Навистина оваа ваша вера е една вера, а Јас Сум ваш Господар, па Мене обожувајте Ме!”
“Кажи: „Тој е Аллах, Еден е! Аллах е прибежиште секому! Не родил и не е роден, и никој не Му е рамен!“”
Книгата му зборува нему
Куранот му дава наредби на Веровесникот (ﷺ), како да стане и да клања ноќе. Дури и го поправа, затоа што се намуртил на еден слеп човек и затоа што си забранил себеси она што Бог го дозволил. Еднаш тој брзо го мрдал јазикот за да го задржи секој нов ајет. Куранот му рекол да не брза, бидејќи собирањето и учењето на Куранот е Божја задача. Човек не си се обраќа самиот себеси вака. Тоа е гласот на Оној што ги ставил зборовите во неговата уста.
“О, ти завиткан! Пробдеј ја ноќта, освен мал дел; половината нејзина или помалку од неа; или малку повеќе од неа, и изговарај го Куранот внимателно. Ние навистина тешки зборови ќе ти праќаме –”
“Тој се намурти и се сврте затоа што слепиот му пријде. А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти, или да се подучи, па поуката да му користи. Тој што е богат, ти него го советуваш, а ти не си виновен ако тој не сака да верува. А тој што ти приоѓа брзајќи и се плаши, ти го занемаруваш.”
“О, Веровеснику, зошто си го забрануваш себеси тоа што Аллах ти го дозволил, сакајќи го задоволството на своите сопруги? А Аллах многу простува и Милостив е.”
“Не изговарај го Куранот со јазикот свој за што побргу да го запомниш, Ние сме должни да го собереме за ти да го читаш. А кога го читаме, ти следи го читањето негово, а потоа, Ние сме должни да го објасниме.”
Ибн Аббас објаснува дека Веровесникот (ﷺ) ја чувствувал објавата како тешка и брзо ги мрдал усните со неа, сè додека Аллах не објавил дека не треба да го брза својот јазик: собирањето и учењето на Куранот е Аллахова задача. Потоа слушал додека Џибрил учел, а потоа го учел онака како што го учел Џибрил.
Божји зборови или човечки зборови за Бога?
Христијаните сметаат дека Библијата ја напишале многу луѓе под Божја инспирација, секој со свои зборови и стил. Христијанските научници тоа го велат отворено. В. Грејам Скроги, шкотски баптистички свештеник, напишал во 1922 година дека нејзините книги минале низ умовите на луѓе и го носат нивниот стил. Кенет Крег, англикански научник за исламот, напишал во 1956 година дека евангелијата дошле преку умот на црквата. Лука, кој напишал едно од новозаветните Евангелија, вели дека го истражувал од оние пред него. Посланијата на Павле завршуваат со неговите лични поздрави до пријателите. Куранот нема такви ајети. Сопствените зборови на Веровесникот (ﷺ) се чуваат одвоено, во хадисот (преданијата за она што тој го рекол и направил). Замислете двајца учители. Едниот му вели на ученикот: ‘поучи ги она што те поучив тебе’. Ученикот ги пренесува идеите со свои зборови. Другиот му дава на својот ученик книга и му вели: ‘прочитај ја збор по збор’. Ученикот ги пренесува сопствените зборови на учителот. Книгите на Библијата минале низ умовите на луѓе, како во првиот случај. Куранот, во кој Бог зборува како ‘Јас’, е од вториот вид.
Скроги, шкотски баптистички свештеник, напишал дека Библијата е човечка, како и божествена: нејзините книги минале низ умовите на луѓе, напишани се на јазикот на луѓето и со нивните раце, и ги носат белезите на нивниот стил.
Крег, англикански научник за исламот, а подоцна помошен епископ во Ерусалим, го споредил Новиот завет со Куранот: евангелијата, напишал тој, вклучуваат скратување и уредување, и дошле преку умот на црквата што стоела зад нивните автори.
“Бидејќи мнозина се зафатија да состават по ред расказ за настаните што се сосема сигурно верувани меѓу нас, како што ни ги предадоа оние што од почетокот беа очевидци и служители на словото, ми се виде добро и мене, откако сè точно го разбрав од самиот почеток, да ти напишам по ред, почитуван Теофиле,”
“Те поздравуваат сите што се со мене. Поздрави ги оние што нè љубат во верата. Благодат со сите вас. Амин.”
“Поздрави ги Приска и Акила, и домот на Онисифор.”
“Поздравете ги сите браќа со свет целув.”
“Навистина, Јас Сум Аллах! Нема друг бог освен Мене, па Мене обожувај Ме и кога ќе се сетиш на Мене, намазот (молитвата) извршувај го!”
| Прашање | Библијата | Куранот |
|---|---|---|
| Чии зборови? | Нејзините книги поминале низ умовите на луѓе и го носат нивниот стил. | Бог зборува во прво лице; зборовите на самиот Веровесник (ﷺ) се чуваат одделно, во хадисите. |
| Лични поздрави | Посланијата на Павле завршуваат со поздрави до пријатели. | Ги нема. |
| Како ученик што | Ги пренесува идеите на учителот со свои зборови | Ја чита книгата на учителот збор по збор |
‘Нема да зборува од Себе’
Исус им рекол на своите ученици дека по него ќе дојде Духот на вистината. Тој „нема да зборува од Себе; туку што ќе чуе, тоа ќе зборува“. Куранот го вели истото за Веровесникот (ﷺ). Тој не зборува по своја волја, а она што го донесува е објава што му е спуштена. Оној што го опишува Исус слуша, а потоа зборува. Тој „ќе ве упати во сета вистина“, и „ќе ви јави што ќе дојде“. Ова се белезите на веровесник што прима објава. Тие го опишуваат Веровесникот (ﷺ), кој го пренел Куранот како што го слушнал.
“А кога ќе дојде Тој, Духот на вистината, ќе ве упати во сета вистина: зашто нема да зборува од Себе; туку што ќе чуе, тоа ќе зборува: и ќе ви јави што ќе дојде.”
“Тој не зборува по своја волја. Тоа е само Објавата која што му се доставува.”
Нова песна од селата на Кедар
Исаија повикува на „нова песна“ за Господ од крајот на земјата. Ги именува пустината и „селата во кои живее Кедар“. Кедар бил вториот син на Исмаил, а неговото име го носел еден народ од северна Арабија. Меѓу местата што Исаија ги именува за оваа пофалба е Кедар во Арабија, каде што бил објавен Куранот.
“Пејте Му на Господ нова песна, и Неговата пофалба од крајот на земјата, вие што слегувате во морето, и сè што е во него; островите и нивните жители. Нека го кренат својот глас пустината и нејзините градови, селата во кои живее Кедар: нека пеат жителите на карпата, нека викаат од врвовите на планините.”
“И ова се имињата на синовите на Исмаил, по нивните имиња, според нивните родови: првородениот на Исмаил, Невајот; и Кедар, и Адбеил, и Мивсам,”
| Место | Што вели | Како се вклопува |
|---|---|---|
| Второзаконие 18:18 | Пророк како Мојсеј, од средината на нивните браќа, со Божјите зборови во неговата уста | Во Куранот Бог зборува во прво лице, а Веровесникот (ﷺ) го повторувал збор по збор |
| Јован 16:13 | Духот на вистината нема да зборува од Себе, туку само она што ќе чуе | Тој не зборува по своја желба; тоа е објава што му се објавува |
| Исаија 42:10-11 | Нова песна од селата во кои живее Кедар | Кедар бил вториот син на Исмаил, а неговото име го носел еден народ од северна Арабија |
Одговорот на молитвата на Авраам
Куранот раскажува како Ибрахим и Исмаил се молеле додека ја ѕидале Кабата (Божјата куќа во Мека). Барале пратеник од нивните потомци, кој ќе им ги кажува Божјите ајети и ќе ги поучува на Книгата. Веровесникот (ﷺ), потомок на Исмаил, е тој пратеник. Куранот е Книгата што тој ја рецитирал.
“И додека Ибрахим и Исмаил темелите на Ќаба ги ѕидаа, молеа: Господару наш, прими го ова од нас, бидејќи Ти, навистина, сè слушаш и сè знаеш!”
“Господару наш, направи нè нас двајца да Ти бидеме предани муслимани, и нашите потомци да Ти бидат предани, покажи ни ги обредите наши и прости ни, бидејќи Ти го примаш покајувањето и Милостив си!”
“Господару наш, испрати им Пратеник, еден помеѓу нив, кој ајетите Твои ќе им ги кажува и за Книгата и за мудроста ќе ги научи и ќе ги исчисти, бидејќи Ти си навистина Силниот и Мудриот!”
Стих по стих
Второзаконие 18:18-19 — Тора (Законот), глава 18, стихови 18-19
“Ќе им подигнам Пророк од средината на нивните браќа, како тебе, и ќе ги ставам Моите зборови во Неговата уста; и Тој ќе им каже сè што ќе Му заповедам. И ќе биде така: кој нема да ги послуша Моите зборови што Тој ќе ги зборува во Мое име, Јас ќе барам сметка од него.”
Наведено за
Петар вели во Дела на апостолите дека овој пророк како Мојсеј е Исус. Ветувањето е исполнето во него, а не во некој по него.
Одговорот
Ветувањето е за пророк „од средината на нивните браќа“, роднините на Израел. Самата Тора вели дека во Израел повеќе не се појавил пророк како Мојсеј. Во Евангелието според Јован свештениците го прашуваат Јован Крстител дали тој е Христос, а потоа посебно дали е „оној пророк“. Значи, ги сметале за две различни лица. А знакот што го дава Второзаконие се Божјите сопствени зборови, ставени во устата на пророкот и зборувани во Божјо име. Тоа е обликот на целиот Куран.
Каде завршува — Пророкот од Второзаконие доаѓа од браќата на Израел и ги донесува Божјите сопствени зборови; Евангелието според Јован го држи одвоено од Христос, а Куранот му одговара на ветувањето.
Второзаконие 18:15 — Тора (Законот), глава 18, стих 15
“Господ, твојот Бог, ќе ти подигне Пророк од твојата средина, од твоите браќа, како мене; Него слушајте Го;”
Наведено за
‘Браќа’ во Второзаконие значи сонародници Израилци (17:15; 18:2), а стихот 15 вели „од твојата средина“.
Одговорот
Зборот ги опфаќа двете: Второзаконие 2:4 ги нарекува синовите на Исав „вашите браќа“. Во стихот 18, каде што зборува Самиот Бог, зборовите се само „од средината на нивните браќа“. А Тората завршува без таков пророк да се појавил во Израел.
Каде завршува — Зборот ги дозволува роднините на Израел, а Божјите сопствени зборови во стихот 18 ја оставаат вратата отворена за нив.
Јован 14:26 — глава 14, стих 26
“А Утешителот, Светиот Дух, Кого Отецот ќе Го прати во Мое име, Тој ќе ве научи на сè, и ќе ве потсети на сè што ви реков.”
Наведено за
Самиот Исус го именува Утешителот: ‘Светиот Дух’. Значи, Параклетот (грчкиот збор за Утешителот) е Светиот Дух.
Одговорот
Еден ран сириски превод на овој стих има само ‘Духот’. А Евангелијата не се вклопуваат во тоа поистоветување. Параклетот не можел да дојде ако Исус не замине кај Оној што го пратил. А сепак Светиот Дух го исполнил Јован Крстител уште од утробата и слегол врз Исус на Јордан. Додека Исус сè уште поучувал, рекол дека Отецот им Го дава Светиот Дух на оние што Го молат. А кај Јован тој им го дава Светиот Дух на своите ученици пред да се вознесе кај Отецот. Дела на апостолите велат дека бил подигнат четириесет дена подоцна.
Каде завршува — Светиот Дух веќе бил присутен и даден пред Исус да отиде кај Отецот; Параклетот можел да дојде само откако тој ќе си отиде.
Гледишта
Христијански
Христијаните одговараат дека пророкот како Мојсеј во Второзаконие е Исус, како што вели Петар, ученик на Исус, во Дела на апостолите. Духот на вистината кај Јован го читаат како Светиот Дух.
Во Дела на апостолите, Петар го применува ветувањето за пророк како Мојсеј на Исус.
Побивање
Петар го применува на Исус, но кај Јован свештениците посебно прашуваат за Христос и за „оној пророк“, како за две различни лица. Исус рекол дека своите зборови „не ги зборувам Сам од Себе“ (Јован 14:10), но новозаветните Евангелија ги даваат со зборовите на нивните писатели. Куранот е Божјиот сопствен говор, збор по збор, како што опишува Второзаконие.
Христијаните велат дека ‘браќа’ во Второзаконие значи сонародници Израилци, и дека стихот 15 вели „од твојата средина“.
Побивање
Зборот ги опфаќа двете: Второзаконие 2:4 ги нарекува синовите на Исав „вашите браќа“. Во стихот 18, каде што зборува Самиот Бог, зборовите се само „од средината на нивните браќа“. Тората потоа завршува без таков пророк да се појавил во Израел.
Христијаните Духот на вистината го читаат како Светиот Дух, кого го именува Јован 14:26.
Побивање
Јован 14:26 навистина вели ‘Светиот Дух’, но еден ран сириски превод има само ‘Духот’. Пред Исус да замине, Светиот Дух веќе го исполнил Јован Крстител и слегол врз Исус. Параклетот можел да дојде дури откако тој ќе замине. Исус ветил „друг Утешител“. А 1 Јованово истиот збор, параклетос, го користи за самиот Исус: оној што ќе дојде е како него.
Исламското гледиште
Библијата ветува пророк што ќе ги зборува Божјите сопствени зборови. Ова е исполнето во Куранот, објавен на Веровесникот Мухамед (ﷺ).
Второзаконие ветува пророк како Мојсеј. Бог ќе ги стави Своите зборови во неговата уста, а тој ќе зборува во Божјо име.
Куранот зборува како Бог во прво лице. Повеќе од триста пати му заповеда на Веровесникот (ﷺ) да ‘Каже’ она што му го дава. Ова се Божји зборови ставени во устата на веровесник.
Куранот му заповеда на Веровесникот (ﷺ) и го поправа. Го поправа затоа што се намуртил на еден слеп човек и затоа што си забранил себеси она што Бог го дозволил.
Книга што му заповеда и го прекорува човекот што ја рецитира зборува однадвор од него.
Христијанските научници ја опишуваат Библијата како напишана со зборови на луѓе, а таа содржи лични поздрави од Павле. Куранот не содржи сопствени зборови на Веровесникот (ﷺ).
Исус опишал некој што ќе дојде, кој нема да зборува од себе, туку само она што ќе чуе. Куранот вели дека Веровесникот (ﷺ) не зборува по своја волја, туку од објава.
Исаија ја поврзува новата песна на пофалба со селата на Кедар, синот на Исмаил.
Куранот го претставува Веровесникот (ﷺ) како пратеникот за кој се молеле Ибрахим и Исмаил.
Земени заедно, овие пасуси ја најавуваат објавата на Куранот.