Дали исламот е вера во која се победува со пари, бидејќи намазот во Мека и Медина носи поголема награда?

Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: еден намаз во мојата џамија е подобар од илјада намази во која било друга џамија, освен Светата џамија (во Мека).

Џабир пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: еден намаз во мојата џамија е подобар од илјада намази на друго место, освен Светата џамија, а еден намаз во Светата џамија е подобар од сто илјади намази на друго место.

Џабир пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: еден намаз во мојата џамија е подобар од илјада намази на друго место, освен Светата џамија, а еден намаз во Светата џамија е подобар од сто илјади намази на друго место.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека ничии дела нема да го спасат. Кога бил прашан дали тоа го вклучува и него, рекол: ниту мене, освен ако Аллах не ме покрие со Својата милост. Потоа им рекол да прават добри дела како што треба, искрено и умерено.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: Аллах не гледа во вашите лица или во вашето богатство, туку гледа во вашите срца и во вашите дела.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ), кажувајќи што рекол неговиот Господар, поучил: добро дело што е намерено, а не е сторено, се запишува како едно цело добро дело; ако се стори, се запишува од десет до седумстотини пати повеќе, или повеќе; лошо дело што е намерено, а не е сторено, се запишува како цело добро дело; ако се стори, се запишува само како едно лошо дело. Исто и во Сахих Муслим 131.

“тој што дури и трошка добро ќе стори – ќе го види, и тој што дури и трошка зло ќе стори – ќе го види!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека ничии дела нема да го спасат. Кога бил прашан дали тоа го вклучува и него, рекол: ниту мене, освен ако Аллах не ме покрие со Својата милост. Потоа им рекол да прават добри дела како што треба, искрено и умерено.

“Во него има очигледни знаци – местото на коешто стоеше Ибрахим! И тој што ќе влезе во него ќе биде безбеден. Аџилакот должен е да го заврши, поради Аллах, секој што е во можност да дојде до него. А тој што не верува – па, Аллах е навистина независен од световите.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) им рекол на луѓето дека Аллах им го пропишал аџилакот како должност. Еден човек три пати прашал дали тоа е секоја година. Веровесникот рекол дека ако рече да, тоа ќе стане должност секоја година и нема да можат да го исполнат, и им рекол да го прават она што тој го наредува колку што можат.

“Аллах никого не оптоварува преку неговите можности; во негова корист е доброто кое го стекнал, а на негова штета е злото кое го стекнал! „Господару наш, не казнувај нè ако заборавиме или ако нешто не сакајќи направиме! Господару наш, не товари нè со товарот кој си им го натоварил на тие пред нас! Господару наш, не оптоварувај нè со тоа за кое немаме сила! Избриши ни ги гревовите наши, прости ни и смилувај ни се! Ти си нашиот Господар, па помогни ни против народот кој не верува!“”

“Па плашете се од Аллах колку што можете, и слушајте и покорувајте се и (милостина) давајте за свое добро. А тие што ќе бидат сочувани од скржавоста и алчноста, ќе бидат тие коишто ќе успеат.”

Ебу Хурејре пренесува дека некои сиромаси дошле кај Веровесникот (ﷺ) и рекле дека богатите ќе ги добијат повисоките степени: клањаат и постат како нас, а имаат пари за аџилак и умра, за борба на Аллаховиот пат и за милостина. Веровесникот (ﷺ) рекол: да не ви кажам нешто со кое би ги стигнале оние што се пред вас, и никој не би ве престигнал освен оние што го прават истото? Кажувајте Субханаллах, Елхамдулиллах и Аллаху екбер по триесет и три пати по секој намаз.

Ебу Хурејре пренесува дека сиромашните мухаџири дошле кај Аллаховиот Пратеник (ﷺ) и рекле дека богатите ги имаат највисоките степени, бидејќи даваат милостина и ослободуваат робови, а сиромасите не можат. Тој ги научил да Го слават, фалат и величат Аллах по триесет и три пати по секој намаз. Подоцна сиромашните мухаџири се вратиле и рекле дека нивните богати браќа слушнале за тоа и го правеле истото. Веровесникот (ﷺ) рекол: ова е Аллаховата благодат, која ја дава на кого сака.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ), кажувајќи што рекол неговиот Господар, поучил: добро дело што е намерено, а не е сторено, се запишува како едно цело добро дело; ако се стори, се запишува од десет до седумстотини пати повеќе, или повеќе; лошо дело што е намерено, а не е сторено, се запишува како цело добро дело; ако се стори, се запишува само како едно лошо дело. Исто и во Сахих Муслим 131.

Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ), на еден поход, рекол: некои луѓе останаа зад нас во Медина, а сепак никогаш не преминавме планински пат или долина, а тие да не беа со нас во наградата, бидејќи ги задржа вистинско оправдување.

Абдуллах ибн Амр ибн ел-Ас им рекол на тројца сиромашни мажи што дошле кај него без ништо дека го слушнал Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели: сиромасите меѓу мухаџирите ќе влезат во Џенетот четириесет години пред богатите на Судниот ден. Мажите избрале да бидат трпеливи и не побарале ништо.

“О, луѓе, Ние од еден маж и од една жена ве создадовме и на народи и племиња ве поделивме за да се запознавате. Најугледен кај Аллах е тој што најмногу се плаши од Него; Аллах, навистина, сè знае и ништо не Му е скриено.”

Ебу Хурејре го слушнал Веровесникот (ﷺ) како прашува дали би останала некаква нечистотија врз некој што се капе пет пати на ден во река пред својата врата. Тие рекле дека не би останала ни трага. Тој рекол дека тоа е примерот за петте намази, со кои Аллах ги брише лошите дела. Исто така во Сахих Муслим 667.

Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: кој ќе каже Субханаллахи ве бихамдихи (слава и фалба на Аллах) сто пати на ден, ќе му бидат простени гревовите, дури и да се колку пената на морето.

Го наведува ен-Невеви дека постот на денот Арефат ги откупува сите мали гревови, и дека ако човек има големи гревови, а нема мали, се надева дека тие ќе му се намалат; и Ибн Тејмијје дека откупот ветен за абдестот, намазот, постот во Рамазан, Арефат и Ашура важи само за малите гревови, додека големите гревови бараат свое покајание.

“До Аллах нема да допре месото нивно и крвта нивна, но ќе Му стигнат искрено направените ваши добри дела. Така ви ги потчини за да Го величате Аллах затоа што ве упати. И израдувај ги тие што прават добри дела!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека ничии дела нема да го спасат. Кога бил прашан дали тоа го вклучува и него, рекол: ниту мене, освен ако Аллах не ме покрие со Својата милост. Потоа им рекол да прават добри дела како што треба, искрено и умерено.

“Во него има очигледни знаци – местото на коешто стоеше Ибрахим! И тој што ќе влезе во него ќе биде безбеден. Аџилакот должен е да го заврши, поради Аллах, секој што е во можност да дојде до него. А тој што не верува – па, Аллах е навистина независен од световите.”

Ебу Хурејре пренесува дека некои сиромаси дошле кај Веровесникот (ﷺ) и рекле дека богатите ќе ги добијат повисоките степени: клањаат и постат како нас, а имаат пари за аџилак и умра, за борба на Аллаховиот пат и за милостина. Веровесникот (ﷺ) рекол: да не ви кажам нешто со кое би ги стигнале оние што се пред вас, и никој не би ве престигнал освен оние што го прават истото? Кажувајте Субханаллах, Елхамдулиллах и Аллаху екбер по триесет и три пати по секој намаз.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ), кажувајќи што рекол неговиот Господар, поучил: добро дело што е намерено, а не е сторено, се запишува како едно цело добро дело; ако се стори, се запишува од десет до седумстотини пати повеќе, или повеќе; лошо дело што е намерено, а не е сторено, се запишува како цело добро дело; ако се стори, се запишува само како едно лошо дело. Исто и во Сахих Муслим 131.

Абдуллах ибн Амр ибн ел-Ас им рекол на тројца сиромашни мажи што дошле кај него без ништо дека го слушнал Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели: сиромасите меѓу мухаџирите ќе влезат во Џенетот четириесет години пред богатите на Судниот ден. Мажите избрале да бидат трпеливи и не побарале ништо.