Краток одговор
Да. Куранот вели дека Аллаховата (﷾) милост опфаќа сè. Сите освен едно од неговите 114 поглавја почнуваат нарекувајќи Го Семилосен и Милостив. Ги именува луѓето што Тој ги сака. Меѓу нив се оние што прават добро, праведните, трпеливите, оние што се потпираат на Него и оние што се враќаат кон Него со покајание. Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах (﷾) е помилостив кон Своите робови отколку мајката кон своето дете. Рекол и дека Аллах (﷾) запишал во Својата Книга оти Неговата милост надвладува над Неговиот гнев. И Новиот завет зборува за суд и оган. Значи и тој ја спојува љубовта со правдата. Одговорот на исламот е милост и правда заедно. Отворено кажува која е поголема: милоста.
Целосно објаснување
Обвинението: Бог на гневот
Христијанин понекогаш ќе му каже на муслиман: вашиот Бог е Бог на гневот, нашиот е Бог на љубовта. Стихот зад ова е 1 Јован 4:8, од едно писмо во Новиот завет. Тој вели: ‘Бог е љубов’.
“Кој не љуби, не Го познава Бога; зашто Бог е љубов.”
Милост што опфаќа сè
Куранот вели дека Аллаховата (﷾) милост опфаќа сè. Вели дека Тој Себеси си пропишал да биде милостив. Првиот ајет од Куранот Го нарекува Семилосен и Милостив. Тој ајет се повторува на почетокот на секое поглавје освен едно. Куранот забранува губење надеж во Неговата милост, бидејќи Тој им ги простува сите гревови на оние што се враќаат. Веровесникот (ﷺ) додал дека кога Аллах (﷾) го завршил создавањето, запишал дека Неговата милост надвладува над Неговиот гнев. Учел и дека никој не влегува во Џенетот само со своите дела, ни тој самиот, туку само со Аллаховата (﷾) милост. Значи добрите дела се патот до Џенетот, но влегувањето е Аллахов (﷾) дар, никогаш цена што делата ја плаќаат.
“И досуди ни добро на овој свет и на оној свет – ние, навистина, Тебе Ти се враќаме! „Со казната Своја Јас казнувам кого сакам,“ – рече Тој – а милоста Моја опфаќа сè; ќе ја дадам на тие кои од гревовите ќе се чуваат и зекат ќе даваат, и на тие кои во доказите Наши ќе веруваат,”
“Прашај: „Чие е сето тоа што е на небесата и на Земјата?“ – и одговори: „Аллахово!“ Тој Себеси си пропишал да биде милостив. Тој на Судниот ден ќе ве собере, во тоа нема никаков сомнеж; тие што себеси се упропастиле, па, тие нема да веруваат.”
“Во името на Аллах, Семилосниот, Милостивиот!”
“Кажи: О, робови Мои кои кон себеси во гревовите претерувавте, не губете надеж во Аллаховата милост! Аллах, сигурно, сите гревови ќе ви ги прости; Тој, навистина, многу простува и Тој е Милостив.”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кога Аллах го завршил создавањето, запишал во Својата Книга, која е кај Него над Аршот, дека Неговата милост надвладува над Неговиот гнев. Сахих Муслим 2751 го има истото кажување.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека ничии дела нема да го спасат. Кога бил прашан дали тоа го вклучува и него, рекол: ниту мене, освен ако Аллах не ме покрие со Својата милост. Потоа им рекол да прават добри дела како што треба, искрено и умерено.
Кого го сака Аллах (﷾)
Куранот ги именува луѓето што Аллах (﷾) ги сака. Тоа се оние што прават добро, оние што судат праведно и богобојазливите. Тоа се и трпеливите, оние што се потпираат на Него и оние што се враќаат кон Него со покајание и се чуваат чисти. Едно од Неговите имиња е Ел-Ведуд, Полниот со љубов. На оние што го следат Веровесникот (ﷺ) им се ветени Неговата љубов и прошка.
“И трошете го имотот на Аллаховиот пат, и самите себеси во пропаст не доведувајте се, и правете добро; Аллах, навистина, ги сака добродетелите.”
“Тие многу лаги слушаат и тоа што е забрането радо го јадат; па ако ти дојдат, ти или пресуди им или тргни се од нив; ако се тргнеш од нив, тие не можат ни малку да ти наштетат. А ако им судиш, пресуди им праведно бидејќи Аллах ги сака праведните!”
“Со многубошците со кои имате склучено договори кои тие во ништо не ги нарушиле, ниту некого против вас помогнале, исполнете ги договорите до договорениот рок. Аллах навистина ги сака богобојазливите.”
“А колку ли имаше веровесници покрај кои многу богоугодници се бореа, па не отстапија поради тоа што ги снајде на Аллаховиот пат, ниту волјата им слабееше, ниту се предаваа? А Аллах ги сака трпеливите!”
“Со Аллаховата милост ти си благ кон нив. А да си груб и со тврдо срце, би се разбегале од твојата близина. Затоа простувај им и моли да им биде простено, и договарај се со нив! А кога ќе одлучиш, потпри се на Аллах, бидејќи Аллах навистина ги сака тие кои на Него се потпираат.”
“И те прашуваат за месечниот циклус. Кажи: „Тоа е непријатност.“ Затоа немојте да имате интимни односи со сопругите за време на нивниот месечен циклус, и не приоѓајте им сè додека не се искапат! А кога ќе се искапат, приоѓајте им така како што Аллах ви наредил! – Аллах навистина ги сака тие што се каат и ги сака тие што се чистат.”
“И Тој простува и полн е со љубов,”
“Кажи: „Ако Аллах Го сакате, тогаш мене следете ме, и вас Аллах ќе ве сака и гревовите ќе ви ги прости!“ А Аллах простува и Милостив е.”
Деведесет и деветте најубави имиња
Куранот вели дека на Аллах (﷾) Му припаѓаат најубавите имиња и им вели на верниците да Го повикуваат со нив. Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах (﷾) има деведесет и девет имиња и дека кој ќе ги запамети ќе влезе во Џенетот. Ибн Баз објаснува дека тоа значи да се научат и да се живее според она што значат. Муслиманските научници гледаат две групи меѓу имињата. Некои ја покажуваат Неговата убавина и милост (џемал): Семилосниот, Милостивиот, Изворот на мирот. Други ја покажуваат Неговата моќ и величественост (џелал): Владетелот, Силниот, Возвишениот. Три ајета на крајот од сура Ел-Хашр, поглавјето 59 од Куранот, ги ставаат двете групи една покрај друга. Многу христијани денес зборуваат за Бог главно преку еден збор, љубов. Исламот Го познава преку сите Негови имиња заедно, а Куранот милоста ја става прва меѓу нив.
“На Аллах Му припаѓаат најубавите имиња и повикувајте Го со нив, и тргнете се од тие што ги искривуваат Неговите имиња – како ќе прават, така ќе бидат казнети!”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: Аллах има деведесет и девет имиња, сто без едно, и кој ќе ги знае ќе влезе во Џенетот.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: Аллах има деведесет и девет имиња, сто без едно; кој ќе ги запамети ќе влезе во Џенетот. Аллах е Еден и го сака она што е непарно.
Ибн Баз вели дека ‘ахсаха’ (кој ќе ги наброи) значи да се научат имињата напамет и да се совладаат, и да се постапува според она што тие го подразбираат; учењето напамет без верување во нив и без постапување според нивното значење не му користи на човекот.
“Тој е Аллах, нема друг бог освен Него, Тој е познавач на невидливиот и на видливиот свет, Тој е Семилосен, Милостив! Тој е Аллах, нема друг бог освен Него, Владетелот, Светиот, Тој што е без недостатоци, Тој што го обезбедува секого, Тој што бдее над сите, Силниот, Возвишениот, Гордиот. Возвишен и Чист е Аллах од тоа што Му го припишуваат! Тој е Аллах, Создателот, Тој што создава од ништо, Тој што му дава облик на сè, Тој има најубави имиња. Него Го слави и Го велича сè што е на небесата и на Земјата, Тој е Силниот и Мудриот.”
Слики на милоста од Веровесникот (ﷺ)
Веровесникот (ﷺ) им дал на своите асхаби слики за Аллаховата (﷾) милост. Во првата, една мајка меѓу заробениците го доела секое дете што ќе го најдела. Таа никогаш не би го фрлила своето дете во оган, а Аллах (﷾) е помилостив од неа. Во втората, Аллах (﷾) ја поделил милоста на сто делови и само еден го спуштил на земјата. Целата добрина на созданијата доаѓа од тој еден дел. Во третата, Аллах (﷾) вели дека кој ќе дојде кај Него одејќи, Тој доаѓа кај него трчајќи. Кој ќе Го сретне со гревови што ја исполнуваат земјата, но без да Му припише ништо како сопатник, ќе биде пречекан со исто толку голема прошка.
Омер пренесува дека кај Веровесникот (ﷺ) биле доведени заробеници, меѓу кои и една жена чии гради биле полни со млеко; секогаш кога ќе најдела дете меѓу заробениците, го притискала до градите и го доела. Веровесникот прашал дали таа некогаш би го фрлила своето дете во оган. Рекле: не. Тој рекол: Аллах е помилостив кон Своите робови отколку оваа жена кон своето дете.
Ебу Хурејре го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели дека Аллах ја поделил милоста на сто делови, деведесет и девет ги задржал кај Себе, а еден дел го спуштил на земјата; од тој еден дел сите суштества покажуваат милост едни кон други, така што кобилата го крева копитото од своето ждребе од страв да не го нагази. Исто и во Сахих Муслим 2752.
Веровесникот (ﷺ) пренесува дека Аллах вели: Јас сум онакво какво што Мојот роб мисли за Мене, и Јас сум со него кога Ме спомнува; ако ми се приближи за една педа, Јас му се приближувам за еден лакт, а ако дојде кај Мене одејќи, Јас одам кај него трчајќи. Исто и во Сахих Муслим 2675.
Ебу Зер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах вели: кој ќе донесе едно добро дело ќе има десет како него или повеќе; кој ќе ми се приближи за една педа, Јас му се приближувам за еден лакт; кој ќе дојде кај Мене одејќи, Јас доаѓам кај него трчајќи; а кој ќе Ме сретне со гревови што би ја исполниле земјата, но без да Ми припише ништо како сопатник, Јас ќе го пречекам со исто толку голема прошка.
Милост и правда една покрај друга
Куранот милоста и казната ги става заедно во два кратки ајета. Не крие ниту едното ниту другото. Муслиманот никогаш не тврдел дека неговиот Бог е само гнев или само љубов. Неговото Писмо ги вели двете и кажува кое е поголемо.
“Кажи им на робовите Мои дека Јас, навистина, Сум Тој што простува и дека Сум Милостив, но и дека Мојата казна, навистина е болна казна!”
“И досуди ни добро на овој свет и на оној свет – ние, навистина, Тебе Ти се враќаме! „Со казната Своја Јас казнувам кого сакам,“ – рече Тој – а милоста Моја опфаќа сè; ќе ја дадам на тие кои од гревовите ќе се чуваат и зекат ќе даваат, и на тие кои во доказите Наши ќе веруваат,”
Судот во Новиот завет
Ни Новиот завет не прикажува Бог што е само љубов. Во Откровението, последната книга од Новиот завет, јавачот наречен Словото Божјо ја гази винарската преса на гневот на Семоќниот Бог. Второто писмо до Солунјаните го опишува Господ Исус како се враќа во пламен оган, одмаздувајќи се. Кај Матеј самиот Исус им вели на оние од левата страна да одат во вечниот оган. Евангелието според Јован вели дека целиот суд Му е предаден на Синот. Павле, христијански мисионер од првиот век, дури го става Христос во пустината со Израел. Таму, вели тој, оние што Го искушувале загинале од змиите. Ако Исус е Бог, како што веруваат христијаните, тогаш Богот што го нарекуваат љубов е и овој судија. Исламот не се потсмева на ова, бидејќи судот е вистински. Веровесникот (ﷺ) рекол дека синот на Мерјем ќе се врати и ќе владее праведно. Муслиманите веруваат дека тој се враќа како Аллахов (﷾) роб, а не како Бог.
“И беше облечен во облека натопена во крв: и Неговото име се вика Словото Божјо.”
“И од Неговата уста излегува остар меч, за со него да ги удира народите: и Тој ќе владее со нив со железна палка: и Тој ја гази винарската преса на жестокоста и гневот на Семоќниот Бог.”
“А вам, кои сте во неволја, починка со нас, кога Господ Исус ќе се открие од небото со Своите силни ангели, во пламен оган, одмаздувајќи им се на оние што не Го познаваат Бога и што не му се покоруваат на евангелието на нашиот Господ Исус Христос: кои ќе бидат казнети со вечна погибел далеку од лицето Господово и од славата на Неговата сила;”
“Тогаш ќе им рече и на оние од левата страна: Одете од Мене, проклети, во вечниот оган, подготвен за ѓаволот и неговите ангели:”
“Зашто Отецот не суди никому, туку целиот суд Му го предаде на Синот:”
“Ниту да Го искушуваме Христос, како што и некои од нив Го искушуваа и загинаа од змиите.”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се заколнал дека синот на Мерјем наскоро ќе слезе меѓу муслиманите како праведен владетел. Тој ќе го скрши крстот, ќе ги убие свињите и ќе ја укине џизјата, а богатството ќе биде толку изобилно што никој нема да го прифаќа. Потоа Ебу Хурејре го проучил Куранот 4:159: нема никој од луѓето на Книгата, а да не поверува во него пред неговата смрт.
Прошка што не бара жртва
Исус раскажал парабола во која изгубениот син се враќа дома. Неговиот татко трча да го пречека и му простува. Никој не е казнет наместо синот. Веровесникот (ﷺ) ја учел истата вистина: Аллах (﷾) трча кон оној што оди кон Него. Посланието до Евреите, новозаветно писмо, вели дека без пролевање крв нема простување. Сепак во параболата таткото простува без жртва за гревот. Куранот учи на прошка онаква каква што ја прикажува параболата.
“И стана, и дојде кај својот татко. А додека беше уште далеку, татко му го виде и се сожали, и истрча, и падна на неговиот врат, и го бакна.”
Ебу Зер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах вели: кој ќе донесе едно добро дело ќе има десет како него или повеќе; кој ќе ми се приближи за една педа, Јас му се приближувам за еден лакт; кој ќе дојде кај Мене одејќи, Јас доаѓам кај него трчајќи; а кој ќе Ме сретне со гревови што би ја исполниле земјата, но без да Ми припише ништо како сопатник, Јас ќе го пречекам со исто толку голема прошка.
“И според законот речиси сè се очистува со крв; и без пролевање крв нема простување.”
Стихот што го наведуваат христијаните, со одговор
Римјаните 5:8 — глава 5, стих 8
“Но Бог ја покажува Својата љубов кон нас со тоа што, додека бевме уште грешници, Христос умре за нас.”
Наведено за
Бог ги сака грешниците пред да се променат, додека Куранот вели дека Аллах ги сака само оние што прават добро.
Одговорот
Милоста на Куранот не е само за заслужните. Аллах (﷾) им дава живот и опстанок и на верникот и на неверникот. За Своите дарови, вели тој, Тој ги дава слободно на сите, „и на едните и на другите“. Неговата милост опфаќа сè. Куранот ги повикува дури и оние што кон себеси во гревовите претерувале да се вратат без да губат надеж. И Тој ги сака оние што се враќаат кон Него со покајание, односно грешниците што се враќаат. Самиот Исус љубовта на Отецот ја поврзува со послушноста: „кој Ме љуби ќе биде љубен од Мојот Отец“ (Јован 14:21).
Каде завршува — Куранот Аллаховата (﷾) милост му ја нуди на секој грешник што ќе се врати, а самиот Исус љубовта на Отецот ја поврзува со чувањето на Неговите заповеди (Јован 14:21).
Гледишта
Христијански
Бог е љубов, а Неговата љубов се покажува пред сè на крстот. Некои христијани ова го спротивставуваат на она што го гледаат како Бог на гневот во исламот.
1 Јованово 4:8 вели дека Бог е љубов.
Побивање
Се согласуваме: и исламот вели дека Бог сака; Ел-Ведуд, Полниот со љубов, е Негово име, а не минливо расположение. Но ‘Бог е љубов’ никогаш не значело љубов без суд: истиот Нов завет го прикажува Исус како се враќа во пламен оган. Двете Писма ја спојуваат љубовта со правдата, а Веровесникот (ﷺ) кажал која надвладува: милоста.
Што вели исто така Новиот завет
Новиот завет го прикажува Исус што се враќа како судија, во оган и во војна. Значи не го поддржува тврдењето дека христијанскиот Бог е само љубов, а Богот на исламот гнев.
Кај Матеј, Исус ги испраќа оние од левата страна во вечниот оган. Јован вели дека целиот суд Му е предаден на Синот.
Откровението и 2 Солунјаните го прикажуваат враќањето на Христос со гнев, пламен оган и одмазда.
Параболата за изгубениот син покажува прошка без жртва за гревот, што тешко се вклопува со Евреите 9:22.
Исламското гледиште
Аллах (﷾) е Најмилостивиот и Полниот со љубов. Неговата милост опфаќа сè и надвладува над Неговиот гнев, како што учат Куранот и Веровесникот (ﷺ), а Тој е и праведен.
Куранот вели дека Аллаховата (﷾) милост опфаќа сè.
Веровесникот (ﷺ) учел дека Аллах (﷾) запишал во Својата Книга оти Неговата милост надвладува над Неговиот гнев.
Веровесникот (ﷺ) учел дека Аллах (﷾) е помилостив кон Своите робови отколку мајката кон своето дете.
Куранот ги именува оние што Аллах (﷾) ги сака и им ја ветува Неговата љубов на оние што го следат Веровесникот (ﷺ).
На Аллах (﷾) Му припаѓаат најубавите имиња. Веровесникот (ﷺ) учел дека Тој има деведесет и девет имиња, подеднакво имиња на милоста и имиња на величественоста.
Аллах (﷾) трча кон робот што оди кон Него. Ги простува дури и гревовите што ја исполнуваат земјата, освен припишувањето здруженици Нему.
Аллах (﷾) им ги простува сите гревови на оние што се каат, без да е потребна жртва наместо нив.