Јас сум хиндус: зошто да го разгледам исламот?

“Го нарекуваат Индра, Митра, Варуна, Агни, а тој е небесниот благородно крилест Гарутман. На она што е Едно, мудреците му даваат многу имиња: го нарекуваат Агни, Јама, Матаришван.”

“Им служам на луѓето на начинот на кој тие ми пристапуваат. На секој начин, о сине на Притха! луѓето одат по мојот пат.”

“Ќе ви наведам, браќа, неколку стихови од една химна што се сеќавам дека сум ја повторувал уште од моето најрано детство, која секој ден ја повторуваат милиони човечки суштества: ‘Како што различните потоци, што извираат на различни места, сите ја мешаат својата вода во морето, така, о Господи, различните патишта по кои одат луѓето поради различни склоности, колку и да изгледаат различни, криви или прави, сите водат кон тебе.’”

Во една глава со зборовите на Ганди за другите вери, неговите уредници собираат три релевантни пасуси, сите од интервјуа. Во интервју со д-р Крејн, американски свештеник, објавено во Хариџан (6 март 1937), рекол дека Исус бил исто толку божествен како Кришна, Рама, Мухамед (ﷺ) или Заратустра и дека не го смета секој збор од Библијата, Ведите или Куранот за вдахновен. Во интервју со американскиот новинар Ендру Фримен, отпечатено во Хариџан (17 ноември 1946), рекол дека Мухамед (ﷺ), кога би дошол во Индија денес, би се одрекол од многу свои таканаречени следбеници и би го признал самиот Ганди за вистински муслиман. Во интервју со д-р Џон Мот, отпечатено во Јанг Индија (21 март 1929), како посебен придонес на исламот за културата на Индија го именувал неговото чисто верување во единственоста на Аллах. Додал дека практичниот хиндуизам, за разлика од неговата филозофија, не е толку бескомпромисен во ова како исламот.

“Ние те пративме со Вистината, радосни вести да носиш и да опоменуваш; а нема народ на кого не му дошол тој што опоменува.”

“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”

“На патот на Господарот твој мудро и со убав совет повикувај, и со нив на најубав начин дискутирај! Господарот твој ги знае тие што заталкале од Неговиот пат и Тој ги знае тие што се на Вистинскиот пат.”

“Нема присилба кон верата, Вистинскиот пат јасно се разликува од заблудата! Тој што не верува во тагутот, а верува во Аллах, се држи за најцврстата врска, којашто нема да се прекине! А Аллах сè слуша и сè знае.”

“Она што говорот не го осветлува, а што го осветлува говорот: знај дека само тоа е Брахман (Врховното Суштество), а не ова што луѓето го обожуваат тука. Она што не може да се помисли со умот, а преку што, велат, умот може да мисли: знај дека само тоа е Брахман, а не ова што луѓето го обожуваат тука. Она што не се гледа со окото, а преку што окото може да гледа: знај дека само тоа е Брахман, а не ова што луѓето го обожуваат тука. Она што не може да се слушне со увото, а преку што увото може да слуша: знај дека само тоа е Брахман, а не ова што луѓето го обожуваат тука. Она што никој не го дише со здивот, а преку што здивот се вдишува: знај дека само тоа е Брахман, а не ова што луѓето го обожуваат тука.”

“Не е позната никаква последица ни причина за него, никој не е виден сличен нему или подобар; неговата висока моќ се открива како разновидна, како вродена, дејствувајќи како сила и знаење.”

“Никој не го опфатил горе, ни попреку, ни во средината. Нема лик на оној чие име е Голема Слава. Неговиот облик не може да се види, никој не го воочува со окото. Оние што преку срцето и умот го знаат така, како престојува во срцето, стануваат бесмртни.”

“Создателот на небесата и на Земјата! Тој како парови ве создава – а создава парови и од животните – за така да ве размножува. Ништо Нему не му е слично! Тој сè слуша и сè гледа.”

“Погледите до Него не можат да допрат, а Тој допира до погледите; Тој е Милостив и упатен во сè.”

“Занемарувајќи ги овие, знај дека самиот Атман е неусловениот Брахман. Тоа е значењето. Брахман не е она што луѓето тука го обожуваат, како Ишвара, кој не е Атманот, и кој е условен и се означува како ‘ова’.”

“Зашто Писмото, Смрити, Итихаса и Пурана подеднакво учат дека постои една врховна причина, имено Брахман, суштество што е Господар над сите Господари, сезнајно, семоќно, што веднаш ги остварува сите свои намери, слободно од секоја мана, неограничено ни со место ни со време, што ужива врвно ненадминливо блаженство. Ниту може да се тврди дека над Господарот постои ‘чисто Битие’ чиј дел е само Господарот.”

“Тој Брахман се нарекува Тадванам (предмет на обожување). Тој треба да се обожува под името Тадванам. Оној што го знае Брахман така, е сакан од сите суштества.”

“Оние што се лишени од знаење поради различни желби им пристапуваат на други божества, почитувајќи различни правила и управувани од својата природа. Кој и да е облик (на божество) што некој обожувач сака да го обожува со вера, на тој облик јас ја правам неговата вера постојана. Имајќи ја таа вера, тој се стреми да го умилостиви (божеството во) тој (облик) и добива од него оние корисни нешта што ги посакува, (иако тие) всушност се дадени од мене. Но плодот (добиен) така од нив, што имаат малку расудување, е минлив. Оние што ги обожуваат божествата одат кај божествата, а и моите обожувачи одат кај мене.”

“Дури и оние, о сине на Кунти! што, бидејќи се поклоници на други божества, обожуваат со вера, само мене ме обожуваат, (но) неправилно. Зашто јас сум уживателот и господарот на сите жртви. Но тие не ме познаваат вистински, затоа паѓаат. Оние што даваат завети на боговите одат кај боговите; оние што даваат завети на маните одат кај маните; оние што ги обожуваат бхутите одат кај бхутите; а исто така оние што мене ме обожуваат одат кај мене.”

“Од нив, оној што има знаење, што е секогаш посветен и чие обожување е (упатено) само кон едно (Суштество), се смета за највисок. Зашто на човекот со знаење јас сум му мил над сè, и тој ми е мил мене.”

“А што се однесува до оние, о сине на Притха! што, посветувајќи ми ги сите свои дела и (сметајќи) ме мене за своја највисока (цел), ме обожуваат, медитирајќи за мене со посветеност кон никој друг освен мене, и чии умови се вперени во мене, јас без одлагање се појавувам како нивен избавител од океанот на овој свет на смртта.”

“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”

“Сега ако намерно слуша (рецитирање на) Ведата, ушите ќе му бидат наполнети со (растопен) калај или лак. Ако рецитира (ведски текстови), јазикот ќе му биде отсечен. Ако ги памети, телото ќе му биде расцепено на две.”

“И поради забраната, во Смрити, за (шудрите) да ја слушаат и проучуваат (Ведата) и (да ги знаат и вршат) (ведските) работи.”

“Забраната на слушањето на Ведата е пренесена со следните пасуси: ‘Ушите на оној што ја слуша Ведата треба да се наполнат со (растопено) олово и лак’, и ‘Зашто шудрата е (како) гробишта, затоа (Ведата) не смее да се чита во близина на шудра.’ Од овој последен пасус веднаш произлегува забраната на проучувањето на Ведата; зашто како би го проучувал Писмото оној во чија близина тоа не смее ни да се чита? Освен тоа, постои изрична забрана (шудрите да ја проучуваат Ведата). ‘Јазикот треба да му се расцепи ако ја изговара; телото треба да му се пресече ако ја чува.’”

“Од оние шудри, пак, кои, како Видура и ‘верскиот ловец’, стекнуваат знаење како последица на подоцнежните дејства на поранешните дела, плодот на нивното знаење не може да се ускрати, бидејќи знаењето во сите случаи го донесува својот плод. Освен тоа, Смрити изјавува дека сите четири касти се оспособени за стекнување знаење за итихасите и пураните; спореди го пасусот: ‘Тој треба да ги поучува четирите касти’ (Махабх.). Останува, меѓутоа, утврдена точка дека тие немаат никаква таква оспособеност во однос на Ведата.”

“На шудрата посебно му е забрането да ја слуша и проучува Ведата и да ги врши нештата пропишани во неа. ‘Зашто шудрата е како гробишта, затоа Ведата не смее да се чита во близина на шудра’; ‘Затоа шудрата е како животно, неспособен за жртви.’ А оној што не ја слуша Ведата како се рецитира не може да ја научи така за да го разбере и изврши она што Ведата го пропишува. Забраната на слушањето така ја подразбира забраната на разбирањето и на сè што зависи од него.”

“Ако некој од многубошците те замоли за заштита, ти заштити го за да ги чуе Аллаховите зборови, а потоа испрати го на безбедно место за него, затоа што тие припаѓаат на народот кој не знае.”

“И Ние Куранот го направивме лесен за поука – па има ли некој да прими поука?”

“Така, поради остаток од (вината за поранешни) злосторства, се раѓаат малоумни, неми, слепи, глуви и обезличени луѓе, кои (сите) се презрени од доблесните.”

“Тој се намурти и се сврте затоа што слепиот му пријде. А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти, или да се подучи, па поуката да му користи. Тој што е богат, ти него го советуваш, а ти не си виновен ако тој не сака да верува. А тој што ти приоѓа брзајќи и се плаши, ти го занемаруваш.”

“Не прави грев слепецот, ниту сакатиот, ниту прави грев болниот, а ниту вие самите, ако јадете во куќите ваши, или во куќите на татковците ваши, или во куќите на мајките ваши или во куќите на браќата ваши, или во куќите на сестрите ваши, или во куќите на чичковците ваши, или во куќите на тетките ваши по татко, или во куќите на вујковците ваши, или во куќите на тетките ваши по мајка, или кај тие чиишто клучеви се кај вас или кај пријателот ваш; не ви е грев да јадете заедно ниту одделно. А кога ќе влегувате во куќите, вие домашните поздравете ги со поздравот од Аллах пропишаниот, благословениот и убавиот. Така Аллах ви ги објаснува прописите, за да се опаметите!”

Енес ибн Малик го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели дека Аллах рекол: кога ќе го искушам Мојот роб преку неговите две сакани нешта, мислејќи на неговите очи, и тој е трпелив, ќе му дадам Џенет на нивно место. Ел-Бухари го ставил под насловот ‘заслугата на оној што го изгубил видот’.

“Од него (т.е. Господ, доаѓа) плодот (на делата); зашто (само тоа) е можно.”

“Ако се приговори дека тоа (имено тоа што Господ ги има предвид заслугата и незаслугата) е невозможно поради неразликувањето (на заслугата и незаслугата, пред првото создавање); го побиваме приговорот врз основа на тоа што (светот) е без почеток.”

“И на секој човек околу врат ќе му го врземе тоа што ќе го направи, а на Судниот ден книгата отворена ќе му ја прикажеме: „Читај ја книгата своја, доволно ти е денес тоа што сметка своја ќе полагаш!“”

“Кажи: „Зарем за Господар да барам некој друг освен Аллах, кога Тој е Господар на сè?“ Што и да направи некој, за себе си прави, и секој грешник само својот товар ќе си го носи. На крајот кај Господарот свој ќе се вратите и Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

“Кажи: О, робови Мои кои кон себеси во гревовите претерувавте, не губете надеж во Аллаховата милост! Аллах, сигурно, сите гревови ќе ви ги прости; Тој, навистина, многу простува и Тој е Милостив.”

“И вратете Му се на Господарот свој и покорете Му се пред казната да ви дојде – потоа никој нема да може на помош да ви дојде.”

Амр ибн ел-Ас, на умирање, рекол дека пред исламот никој не му бил помразен од Веровесникот (ﷺ), и дека сакал да го убие. Раскажал како дошол кај Веровесникот за да го прифати исламот. Го замолил Веровесникот да ја испружи десната рака за да може да се заколне, а потоа ја повлекол својата рака. Кога бил прашан зошто, рекол дека сака услов: да му биде простено. Веровесникот прашал зар не знае дека исламот го брише сè што било пред него.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека секое дете се раѓа на фитра, вистинската вера, а неговите родители го прават Евреин, христијанин или маг, исто како што животното раѓа цело младо: дали гледате некое од нив родено осакатено?

Џејмисон и Вицел пишуваат дека Риг Веда во основа е пренесена само во една исклучително добро зачувана школа, онаа на Шакаља, чија анализа на текстот збор по збор (Падапатха) исто така е пренесена; збирките Башкала и Мандукеја се изгубени. Нивната табела на ведски текстови ги наведува зачуваните збирки: една од Риг Веда, три од Сама Веда, шест од Јаџур Веда (една од нив делумна) и две од Атхарва Веда, за кои велат дека значително се разликуваат една од друга. Табелата означува други текстови како изгубени, како Брахмана на школата Паипалада, од која нема зачуван текст.

Вицел смета дека списокот на школи кај Патанџали (21 на Риг Веда, 101 на Јаџур Веда, 1.000 на Сама Веда, 9 на Атхарва Веда) делумно е јасно нереален (стр. 259, бел. 10). Забележува дека други верзии на Риг Веда, сега изгубени, како онаа на школата Башкала, имале повеќе химни и завршувале со друга химна; само Шакала Риг Веда завршува со химната што ја има денес (стр. 265, бел. 32). Таму ги споредува со апокрифните химни на Риг Веда (збирката Кхила), за кои на стр. 284-285 опишува дека се пренесувани како посебна збирка само во Кашмир. Опишува и рани текстови на Јаџур Веда познати само од фрагменти, меѓу нив сега изгубената Чарака Самхита (стр. 298).

Во воведот на својот голем коментар на граматиката на Панини, Патанџали објаснува колку е широка употребата на зборовите. Меѓу полињата на нивната употреба ги наведува четирите Веди, со нивните помошни науки и тајни учења, ‘поделени на многу начини’: 101 гранка на свештениците адхварју (Јаџур Веда), Сама Веда ‘со илјада патеки’, Риг Веда ‘на 21 начин’ и Атхарва Веда ‘на 9 начини’.

Рама му кажува на Хануман дека Риг Веда има 21 гранка, Јаџур Веда 109, Сама Веда 1.000, а Атхарва Веда 50, и дека во секоја гранка има по една Упанишада (вкупно 1.180 според тоа броење). Потоа му кажува за ослободување да ја проучува само Мандукја, или пак 10, или 32, или 108-те Упанишади, чии имиња ги набројува.

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

Ебу Хурејре пренесува дека Џибрил го преминувал Куранот со Веровесникот (ﷺ) еднаш секоја година, а двапати во годината кога тој умрел.

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

“Ние те пративме на целото човештво, радосни вести да им носиш и да ги опоменуваш, но повеќето луѓе не знаат”

Џабир ибн Абдуллах пренесува дека Веровесникот (ﷺ) спомнал пет нешта што му биле дадени, а што не му биле дадени на ниеден веровесник пред него. Последното од нив: секој претходен веровесник бил испратен само до својот народ, а тој бил испратен до целото човештво.

Проценка, земја по земја, на муслиманите во светот во 2009: околу 1,57 милијарди. Околу еден од пет живеел на Блискиот Исток и во Северна Африка, регион што ги вклучува Турција и Иран, а повеќе од шест од десет живееле во Азија. Четирите најголеми муслимански популации биле во Индонезија, Пакистан, Индија и Бангладеш.

Известува дека пред својата мисија Мухамед (ﷺ) бил познат меѓу Курејшите како Ел-Емин, доверливиот. Кога родовите се скарале околу тоа кој треба да го врати Црниот камен на неговото место при обновувањето на Кабата, се договориле да го прифатат судот на првиот човек што ќе влезе, а тоа бил тој. Жителите на Мека ги оставале своите вредности кај него на чување, а при Хиџрата тој наредил Али да остане за да им ги врати на сопствениците.

“А ако се сомневате во тоа што Сме му го објавиле на Својот роб, тогаш, донесете вие едно поглавје слично на тоа; повикајте ги и божествата ваши, ако вистината ја зборувате.”

“Византијците се победени, во најблиската земја, но тие, после поразот свој, сигурно ќе победат за неколку години – и пред и потоа, Аллахова е одлуката – и тогаш верниците ќе се радуваат”

“Кога практиките што ги учат Ведите и правните установи речиси ќе престанат, и кога ќе се приближи крајот на добата Кали, еден дел од тоа божествено суштество што постои по својата духовна природа во ликот на Брахма, и што е почетокот и крајот, и што ги опфаќа сите нешта, ќе слезе на земјата: ќе се роди во семејството на Вишнујашас, истакнат брахман од селото Самбхала, како Калки, обдарен со осумте надчовечки способности.”

Главата ги набројува по ред слегувањата на Господ. Меѓу дваесет и двете што ги именува се вепар што ја кренал земјата од водите, риба што го спасила Ману во потопот, желка што ја носела планината Мандара на својот грб, Мохини (женски облик што ги маѓепсал демоните), човекот-лав Нарасимха и џуџето. Именува и мудреци и кралеви, меѓу нив бог-крал (Дат: ‘Нарадева’) што го скротил морето, кого нејзините коментатори го поистоветуваат со Рама, а потоа Баларама и Кришна, родени меѓу Вришните. Го претскажува Буда и, на крајот, Калки.

“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”

Омер пренесува дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: не претерувајте во фалењето на мене како што христијаните претераа во фалењето на синот на Мерјем; јас сум само роб, затоа наречете ме Аллахов роб и Негов Пратеник.

“Кажи: „Тој е Аллах, Еден е! Аллах е прибежиште секому! Не родил и не е роден, и никој не Му е рамен!“”

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

“Кажи: „О, следбеници на Книгата, дојдете да се собереме околу зборот, и нам и вам заеднички, никого освен Аллах да не обожуваме, ништо да не Му здружуваме, и едни со други, покрај Аллах, за божества да не се сметаме!“ Па ако не се согласат, вие кажете: „Бидете сведоци дека ние сме муслимани!“”

“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”