Како да зборувам за исламот со пријатели Јапонци?

“Аллах не ви забранува да чините добро и да бидете праведни кон тие што не војуваат против вас заради верата и кои од родниот крај не ве прогонуваат – Аллах, навистина, ги сака тие што се праведни –”

“Ти навистина не можеш да го упатиш на Вистинскиот пат тој што ти сакаш да го упатиш, Аллах му укажува на Вистинскиот пат на тој што Тој сака и Тој добро ги знае тие кои по Вистинскиот пат ќе тргнат.”

“Нема присилба кон верата, Вистинскиот пат јасно се разликува од заблудата! Тој што не верува во тагутот, а верува во Аллах, се држи за најцврстата врска, којашто нема да се прекине! А Аллах сè слуша и сè знае.”

“О, верници, должностите кон Аллах извршувајте ги и праведно сведочете! Омразата која кон некои луѓе ја имате нека не ве натера неправедни да бидете! Праведни бидете, тоа е најблиску до богобојазливоста, и плашете се од Аллах, бидејќи Аллах добро знае што правите!”

“Дали тие без Создател се создадени или тие самите себеси се создадоа?! Дали тие небесата и Земјата ги создадоа?! Не, туку тие не се убедени!”

“„Зарем мислите дека залудно ве создадовме и дека нема да Ни се вратите?“”

“Денес верата ваша ви ја усовршив и благодатта Своја спрема вас ја надополнив и задоволен Сум исламот да ви биде вера.”

“О, верници, влезете во исламот потполно и не одете по стапките на шејтанот; тој ви е, навистина, отворен непријател!”

“О, верници, кога ќе сакате намазот (молитвата) да го извршите, лицата свои и рацете свои до зад лактите измијте ги – а дел од главите свои допрете ги – и нозете свои до над зглобовите, а ако сте џунуб, тогаш искапете се; а ако сте болни или на пат или ако сте извршиле физиолошка потреба или ако со сопругите сте се состанувале, а не можете да најдете вода, тогаш со рацете свои чиста земја допрете и со нив допрете ги лицата свои и рацете свои. Аллах не сака да ви причинува потешкотии, туку сака чисти да ве направи и благодaтта Своја да ви ја надополни, за да бидете благодарни!”

Омер ибн Еби Селеме пренесува дека, како момче под грижа на Веровесникот (ﷺ), неговата рака шетала низ садот додека јадел. Веровесникот (ﷺ) му рекол да го спомне Аллаховото име, да јаде со десната рака и да јаде од делот на садот што му е најблиску. Вели дека оттогаш се придржувал до тоа.

“Хранете се со допуштени и убави јадења кои Аллах ви ги дарува и бидете Му благодарни на Аллах за Неговите благодати, ако само Него Го обожувате.”

“јадете и пијте, но не претерувајте! Тој не ги сака тие што претеруваат”

“Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ – и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит! Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“”

“Ние му наредивме на човекот да им биде послушен на родителите свои. Мајката го носи, а нејзиното здравје трпи, и го дои во текот на две години. Биди Ми благодарен Мене и на родителите свои, кај Мене сите ќе се вратат.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој верува во Аллах и во Судниот ден не смее да му наштети на својот сосед, мора да го почитува својот гостин, и мора да зборува добро или да молчи.

Енциклопедијата на шинтоизмот ја опишува темизуја (се чита и чозуја) како чешма близу влезот на светилиштето, каде што посетителите ги плакнат рацете и устата како симболично прочистување. Вели дека плакнењето таму е симболичен начин на прочистување на телото и умот пред влегување во свето место, по што посетителите продолжуваат кон главното светилиште.

Објаснува дека итадакимасу, приближно ‘учествувам’ или ‘понизно примам’, се вели пред јадење како благодарност до оние што ја обезбедуваат храната и за самата храна, и дека може да се разбере и како благодарност до живите суштества што стануваат храна.

Квалитативна студија за отпадот од храна во секојдневниот живот на јапонските потрошувачи, со мобилна етнографија. Вели дека мотаинаи, што може да се преведе ‘Каква штета’, изразува жалење кога ќе се фрли нешто вредно, како храна или пари, и ја нагласува ценетоста на храната и нејзините граници. Идејата ги водела учесниците да купуваат само она што им треба, да ги јадат остатоците и да планираат така што ништо да не се фрли.

Законот ја определува целта на секој државен празник. Денот на почитта кон старите (Кеиро но Хи), третиот понеделник во септември, е за да се почитуваат и сакаат старите луѓе што многу години ѝ служеле на општеството и да се прослави нивниот долг живот. Денот на децата (5 мај) е за да се почитуваат децата како личности, да се бара нивната среќа и да им се заблагодари на мајките. Денот на зеленилото (4 мај) е за да се приближиме до природата и да бидеме благодарни за нејзините благослови.

Го опишува омотенаши како јапонски начин на гостопримство: не само давање храна и безбедно место, туку и традиционални начини на грижа за гостите. Неговите обележја вклучуваат разбирање на состојбата и потребите на гостинот, внимателно подготвен простор (шицурае), ненаметливост и скромност, и чувствителност.

“На тој што прави добро, било маж или жена, а верник е, Ние ќе му дадеме да проживее убав живот и навистина ќе ги наградиме според подоброто што го правеле.”

“На патот на Господарот твој мудро и со убав совет повикувај, и со нив на најубав начин дискутирај! Господарот твој ги знае тие што заталкале од Неговиот пат и Тој ги знае тие што се на Вистинскиот пат.”

“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”

Аиша пренесува дека некои Евреи го поздравиле Веровесникот (ﷺ) со „смрт врз вас“, а таа ги проколнала и нив. Тој ѝ рекол да биде блага, зашто Аллах ја сака благоста во секоја работа. Кога таа прашала дали не слушнал што рекле, тој одговорил дека им одговорил само со „и врз вас“.

Ебу Хурејре пренесува дека некој го замолил Аллаховиот Пратеник (ﷺ) да ги проколне многубошците. Тој одговорил дека не е испратен како оној што проколнува, туку како милост.

Труд на Универзитетот Кокугакуин за тоа како се разбира ками. Забележува дека ками обично се преведува како ‘бог’, но дека често се тврди оти јапонскиот и англискиот збор се сосема различни поими, и го спротивставува монотеизмот на еврејската и христијанската традиција со политеистичките идеи на шинтоизмот.

Труд на Универзитетот Кокугакуин за поимот ками. ‘Бог’ го нарекува несоодветен превод на ками и вели дека идејата за ками не упатува на начело или битие одвоено од созданието, туку на својство на битието што учествува во единството на постоењето. Го наведува Уеда Кенџи дека и Нихон Шоки и Коџики зборуваат за претходно постоечка супстанција од која настанале ками. Го пренесува ставот на Уеда Кенџи дека во најраните јапонски митови нема никакво божество творец.

“Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!”

“О, луѓе, Ние од еден маж и од една жена ве создадовме и на народи и племиња ве поделивме за да се запознавате. Најугледен кај Аллах е тој што најмногу се плаши од Него; Аллах, навистина, сè знае и ништо не Му е скриено.”

“На патот на Господарот твој мудро и со убав совет повикувај, и со нив на најубав начин дискутирај! Господарот твој ги знае тие што заталкале од Неговиот пат и Тој ги знае тие што се на Вистинскиот пат.”

“О, верници, јадете од добрата храна со која ве снабдивме и бидете Му благодарни на Аллах, ако навистина само Него Го обожувате!”

“Тој навистина ви ги забранува: мршата, крвта, свинското месо и тоа што е заклано во нечие друго име, а не во Аллаховото. А на тој што ќе биде приморан без своја волја и не претерувајќи, тогаш не е негов грев. Аллах навистина простува и Милостив е.”

“О, верници, виното, коцката, идолите и стреличките за гатање се одвратни нешта, шејтаново дело; затоа избегнувајте ги, за да постигнете што сакате.”

Омер ибн Еби Селеме пренесува дека, како момче под грижа на Веровесникот (ﷺ), неговата рака шетала низ садот додека јадел. Веровесникот (ﷺ) му рекол да го спомне Аллаховото име, да јаде со десната рака и да јаде од делот на садот што му е најблиску. Вели дека оттогаш се придржувал до тоа.

“На Веровесникот и на верниците не им е дозволено да молат прошка за многубошците, дури и да им се најблизок род, кога им е јасно дека тие ќе бидат жители на Џехенемот.”

“Тој што оди по Вистинскиот пат, од тоа само тој ќе има корист, а тој што талка – на своја штета талка, и ниту еден грешник туѓите гревови нема да ги носи! А Ние ниту еден народ не сме казниле, додека Пратеник не сме им испратиле!”

“Аллах нема ни тронка неправда да стори. Тој доброто дело ќе го умножи и уште од Себе голема награда ќе даде!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека кога човек ќе умре, неговите дела престануваат освен три: трајна милостина, знаење од кое луѓето имаат корист и праведно дете што се моли за него.

“А ако те наговараат Мене друг да Ми припишуваш за рамен, за кој ти ништо не знаеш, ти не слушај ги и кон нив, на овој свет, примерно однесувај се, а следи го патот на тој што искрено Ми се обраќа; потоа кај Мене ќе се вратите и Јас ќе ве известам за тоа што го правевте.”

“Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ – и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит! Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“”

Есма, ќерката на Ебу Бекр, пренесува дека нејзината мајка, која сè уште била многубожечка (мушрике), дошла да ја посети во времето на Веровесникот (ﷺ), надевајќи се на љубезноста на својата ќерка. Есма го прашала Веровесникот (ﷺ) дали да одржува добри односи со својата мајка. Тој рекол да: одржувај добри односи со својата мајка.

“О, верници, секогаш бидете праведни, сведочете поради Аллах, па дури и против вас самите или против родителите и роднините! Било да е тој за кого сведочите богат или сиромашен, па Аллахово е да се грижи за нив! Затоа, не следете ги страстите, за да не бидете неправедни! А ако лажно сведочите или сведочењето го избегнувате, па, Аллах, навистина, знае што правите!”

“Кажи: „Ова е мојот пат, јас повикувам кон Аллах имајќи јасни докази, јас и секој што ме следи, и нека е Возвишен Аллах, јас не Му припишувам здруженик.“”

“На патот на Господарот твој мудро и со убав совет повикувај, и со нив на најубав начин дискутирај! Господарот твој ги знае тие што заталкале од Неговиот пат и Тој ги знае тие што се на Вистинскиот пат.”

“Не зборувај го тоа што не го знаеш! И слухот, и видот, и разумот – за сето тоа навистина ќе се одговара.”

Енциклопедијата на шинтоизмот го нарекува мусухи (мусуби) симбол на животот и производството и вели дека верувањата во него им додале нови својства на ками вкоренети во земјоделството. Вели дека шинтоизмот најпрвин бил верска практика пренесувана како дел од секојдневните обичаи и не зависел од мисионери и свети списи.

“И со следбениците на Книгата расправајте на најубав начин – не со тие меѓу нив кои се неправедни – и кажете: „Ние веруваме во тоа што ни се објавува нам и во тоа што ви е објавено вам, а нашиот Бог и вашиот Бог е еден и ние Нему сме Му предани!“”

“Денес верата ваша ви ја усовршив и благодатта Своја спрема вас ја надополнив и задоволен Сум исламот да ви биде вера.”

“О, верници, влезете во исламот потполно и не одете по стапките на шејтанот; тој ви е, навистина, отворен непријател!”

“А ако се сомневате во тоа што Сме му го објавиле на Својот роб, тогаш, донесете вие едно поглавје слично на тоа; повикајте ги и божествата ваши, ако вистината ја зборувате.”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”

“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”

“Нема присилба кон верата, Вистинскиот пат јасно се разликува од заблудата! Тој што не верува во тагутот, а верува во Аллах, се држи за најцврстата врска, којашто нема да се прекине! А Аллах сè слуша и сè знае.”

“А кој говори поубаво од тој што повикува кон Аллах, кој прави добри дела и кој вели: „Јас сум, навистина, муслиман!“”

“Ти навистина не можеш да го упатиш на Вистинскиот пат тој што ти сакаш да го упатиш, Аллах му укажува на Вистинскиот пат на тој што Тој сака и Тој добро ги знае тие кои по Вистинскиот пат ќе тргнат.”