Што заедничко има исламот со јапонската култура?

Ебу Малик ел-Ешари пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол оти чистотата е половина од верувањето и дека славењето на Аллах ја исполнува вагата. Хадисот понатаму го нарекува намазот светлина, а садаката доказ.

“О, верници, кога ќе сакате намазот (молитвата) да го извршите, лицата свои и рацете свои до зад лактите измијте ги – а дел од главите свои допрете ги – и нозете свои до над зглобовите, а ако сте џунуб, тогаш искапете се; а ако сте болни или на пат или ако сте извршиле физиолошка потреба или ако со сопругите сте се состанувале, а не можете да најдете вода, тогаш со рацете свои чиста земја допрете и со нив допрете ги лицата свои и рацете свои. Аллах не сака да ви причинува потешкотии, туку сака чисти да ве направи и благодaтта Своја да ви ја надополни, за да бидете благодарни!”

Енциклопедијата на шинтоизмот ја опишува темизуја (се чита и чозуја) како чешма близу влезот на светилиштето, каде што посетителите ги плакнат рацете и устата како симболично прочистување. Вели дека плакнењето таму е симболичен начин на прочистување на телото и умот пред влегување во свето место, по што посетителите продолжуваат кон главното светилиште.

Омер ибн Еби Селеме пренесува дека, како момче под грижа на Веровесникот (ﷺ), неговата рака шетала низ садот додека јадел. Веровесникот (ﷺ) му рекол да го спомне Аллаховото име, да јаде со десната рака и да јаде од делот на садот што му е најблиску. Вели дека оттогаш се придржувал до тоа.

Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах е задоволен со робот што јаде оброк и Го фали за него, или пие пијалак и Го фали за него. Муслим го става во поглавјето за фалењето на Аллах по јадењето и пиењето.

“Хранете се со допуштени и убави јадења кои Аллах ви ги дарува и бидете Му благодарни на Аллах за Неговите благодати, ако само Него Го обожувате.”

Објаснува дека итадакимасу, приближно ‘учествувам’ или ‘понизно примам’, се вели пред јадење како благодарност до оние што ја обезбедуваат храната и за самата храна, и дека може да се разбере и како благодарност до живите суштества што стануваат храна.

Објаснува дека гочисо сама, или гочисо сама дешита, се кажува за да се изрази благодарност на крајот од оброкот, дома, а исто така и при заминување од ресторан или при плаќање на сметката.

“јадете и пијте, но не претерувајте! Тој не ги сака тие што претеруваат”

“Хранете се со допуштени и убави јадења кои Аллах ви ги дарува и бидете Му благодарни на Аллах за Неговите благодати, ако само Него Го обожувате.”

Квалитативна студија за отпадот од храна во секојдневниот живот на јапонските потрошувачи, со мобилна етнографија. Вели дека мотаинаи, што може да се преведе ‘Каква штета’, изразува жалење кога ќе се фрли нешто вредно, како храна или пари, и ја нагласува ценетоста на храната и нејзините граници. Идејата ги водела учесниците да купуваат само она што им треба, да ги јадат остатоците и да планираат така што ништо да не се фрли.

“Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ – и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит! Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“”

“Ние му наредивме на човекот да им биде послушен на родителите свои. Мајката го носи, а нејзиното здравје трпи, и го дои во текот на две години. Биди Ми благодарен Мене и на родителите свои, кај Мене сите ќе се вратат.”

Ебу Хурејре пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ) кој најмногу го заслужува неговото добро дружење. Веровесникот рекол: твојата мајка. Човекот уште три пати прашал кој е следен, а одговорот бил твојата мајка, па твојата мајка, а потоа твојот татко.

Законот ја определува целта на секој државен празник. Денот на почитта кон старите (Кеиро но Хи), третиот понеделник во септември, е за да се почитуваат и сакаат старите луѓе што многу години ѝ служеле на општеството и да се прослави нивниот долг живот. Денот на децата (5 мај) е за да се почитуваат децата како личности, да се бара нивната среќа и да им се заблагодари на мајките. Денот на зеленилото (4 мај) е за да се приближиме до природата и да бидеме благодарни за нејзините благослови.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој верува во Аллах и во Судниот ден не смее да му наштети на својот сосед, мора да го почитува својот гостин, и мора да зборува добро или да молчи.

Ебу Шурејх пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој верува во Аллах и во Судниот ден мора да биде дарежлив кон својот сосед и дарежлив кон својот гостин.

Абдуллах ибн Амр пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ) кои особини на исламот се најдобри. Тој одговорил: да се храни народот, и да се поздравува со селам и оние што ги познаваш и оние што не ги познаваш.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека верувањето има повеќе од шеесет гранки и дека срамежливоста е една гранка од верувањето.

Го опишува омотенаши како јапонски начин на гостопримство: не само давање храна и безбедно место, туку и традиционални начини на грижа за гостите. Неговите обележја вклучуваат разбирање на состојбата и потребите на гостинот, внимателно подготвен простор (шицурае), ненаметливост и скромност, и чувствителност.

“Во создавањето на небесата и на Земјата и во промената на денот и ноќта, навистина има знаци за обдарените со разум, кои и стоејќи и седејќи и лежејќи Го спомнуваат Аллах и за создавањето на небесата и на Земјата размислуваат. Господару наш, ти ова не го создаде залудно! Возвишен си Ти и сочувај нè од казната во Огнот!”

Законот ја определува целта на секој државен празник. Денот на почитта кон старите (Кеиро но Хи), третиот понеделник во септември, е за да се почитуваат и сакаат старите луѓе што многу години ѝ служеле на општеството и да се прослави нивниот долг живот. Денот на децата (5 мај) е за да се почитуваат децата како личности, да се бара нивната среќа и да им се заблагодари на мајките. Денот на зеленилото (4 мај) е за да се приближиме до природата и да бидеме благодарни за нејзините благослови.

“Од Аллах е секоја благодат којашто ја уживате, а штом некоја неволја ве снајде, повторно од Него гласно помош барате.”

“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”

“На тој што прави добро, било маж или жена, а верник е, Ние ќе му дадеме да проживее убав живот и навистина ќе ги наградиме според подоброто што го правеле.”

“Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!”

“Меѓу доказите Негови се ноќта и денот, и Сонцето и Месечината. Не паѓајте со лицето на тло ниту на Сонцето ниту на Месечината, туку паѓајте со лицето на тло пред Аллах, Кој ги создаде, ако сакате само Него да Го обожувате.”

“Кажи: „Клањањето мое, и обредите мои, и животот мој, и смртта моја, навистина Му се посветени на Аллах, Господарот на световите, Кој нема соучесник; тоа ми е наредено и јас сум првиот муслиман“.”

“На тој што прави добро, било маж или жена, а верник е, Ние ќе му дадеме да проживее убав живот и навистина ќе ги наградиме според подоброто што го правеле.”

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”