Дали Стариот завет бил менуван?

Стандардниот прирачник за текстот на хебрејската Библија. Најстарата зачувана целосна хебрејска Библија е средновековниот Ленинградски кодекс (1008-1009 н.е.). Свитоците покажуваат дека писмата кружеле во неколку различни текстуални облици околу преминот на ерите. Самарјанското Петокнижие се разликува од еврејскиот масоретски текст на околу 6.000 места; Еремија во грчката Септуагинта е пократок од хебрејскиот за околу една седмина и ги подредува главите поинаку, а нејзиниот Јов е за околу една шестина пократок. Возрастите во родословите од Битие 5 и 11 се разликуваат меѓу трите текста, па нивните хронологии на Потопот и создавањето се разликуваат за векови.

Стандардниот прирачник за текстот на хебрејската Библија. Најстарата зачувана целосна хебрејска Библија е средновековниот Ленинградски кодекс (1008-1009 н.е.). Свитоците покажуваат дека писмата кружеле во неколку различни текстуални облици околу преминот на ерите. Самарјанското Петокнижие се разликува од еврејскиот масоретски текст на околу 6.000 места; Еремија во грчката Септуагинта е пократок од хебрејскиот за околу една седмина и ги подредува главите поинаку, а нејзиниот Јов е за околу една шестина пократок. Возрастите во родословите од Битие 5 и 11 се разликуваат меѓу трите текста, па нивните хронологии на Потопот и создавањето се разликуваат за векови.

Ги дели библиските свитоци од Мртвото Море во групи. Некои се блиски до средновековниот масоретски текст; некои го следат хебрејскиот текст зад грчката Септуагинта, меѓу нив 4QJer-b, кој ја има пократката форма на Еремија; некои се блиски до Самарјанското Петокнижие; а многу не следат ниту еден од нив. Големиот свиток на Исаија се разликува од масоретскиот текст во многу мали детали на правописот и граматиката, а се согласува со него по содржина на повеќето места.

“И Адам живееше сто и триесет години, и роди син по своето подобие, според својот лик; и го нарече Сит:”

“А Ное имаше шестотини години кога потопот од води дојде на земјата.”

Во грчката Септуагинта Адам има двесте и триесет години кога се раѓа Сит, а не сто и триесет како во хебрејскиот. Грчкиот им дава по сто години повеќе пред раѓањето на синот и на уште петмина татковци пред Потопот.

Го споредува Битие 1-11 во хебрејскиот (масоретски), самарјанскиот и грчкиот (Септуагинта) текст. Возрастите на татковците во родословите од Битие 5 и 11 систематски се разликуваат меѓу трите, а Хендел тврди дека разликите доаѓаат од намерни ревизии на хронологијата од страна на писарите.

“Саул царуваше една година; и кога царуваше две години над Израил,”

“Саул имаше ... години кога почна да царува; и две години царуваше над Израил.”

“Саул имаше триесет години кога стана цар, и царуваше над Израил четириесет и две години.”

“„Како велите: ‘Мудри сме, и законот на Јахве е со нас’? Но, ете, лажното перо на книжниците го направи тоа лага.“”

“Ние го објавивме Тевратот, кој содржи упатство и светлина. Според него на eвреите им судеа веровесниците, кои Му беа послушни на Аллах и честити луѓе, и учени, од кои е барано да ја чуваат Аллаховата Книга, и тие над неа бдееја. Затоа, кога ќе судите, не плашете се од луѓето, туку плашете се од Мене, и не заменувајте ги зборовите Мои за нешто што малку вреди! А тие што не судат според тоа што Аллах го објавил, тие се вистински неверници!”

“Но, бидејќи заветот свој го прекршија, Ние ги проколнавме и срцата нивни крути ги сторивме. Тие, зборовите од местото на кое што беа ги отстрануваа, а добар дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија. И ти кај нив, освен кај малкумина од нив, непрекинато на ерес ќе наидуваш, но прости им и не карај ги! Аллах, навистина, ги сака добродетелите.”

“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

Зејд ибн Сабит пренесува дека откако многумина што го знаеле Куранот напамет биле убиени кај Јемама, Ебу Бекр го замолил да го собере Куранот во еден том, потсетувајќи го дека тој ја запишувал објавата за Аллаховиот Пратеник. Зејд го собрал од запишани парчиња и од меморијата на луѓето, а довршениот примерок поминал од Ебу Бекр кај Омер, а потоа кај Хафса.