Дали сонцето секоја ноќ прави сеџде под Аршот (Сахих ел-Бухари 3199)?

Ебу Зерр пренесува дека при зајдисонце Веровесникот (ﷺ) го прашал дали знае каде оди сонцето, а тој одговорил дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: оди додека не направи сеџде под Аршот и бара дозвола, и дозволата му се дава. Ќе дојде време кога неговото сеџде нема да биде примено и дозволата нема да биде дадена. Ќе му биде кажано да се врати по патот по кој дошло, и ќе изгрее од местото каде што заоѓа. Рекол дека ова е значењето на Куран 36:38.

Ебу Зерр пренесува дека еден ден Веровесникот (ﷺ) ги прашал своите асхаби дали знаат каде оди сонцето. Тие рекле дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: се движи додека не стигне до своето место на престој под Аршот и паѓа на сеџде, и останува така додека не му се каже да се крене и да се врати таму од каде што дошло. Се враќа и наутро изгрева од своето место на изгревање, и истото се повторува. Потоа се движи, и луѓето не гледаат ништо необично во него, сè додека не стигне до тоа место на престој под Аршот. Му се кажува да се крене и да изгрее од местото каде што заоѓа, и ќе изгрее од своето место на заоѓање. Потоа прашал дали знаат кога ќе биде тоа. Тоа е, рекол, кога верувањето нема да ѝ користи на душата што не верувала претходно или што не стекнала добро преку своето верување: зборовите на Куран 6:158.

Ебу Зерр пренесува дека еден ден Веровесникот (ﷺ) ги прашал своите асхаби дали знаат каде оди сонцето. Тие рекле дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: се движи додека не стигне до своето место на престој под Аршот и паѓа на сеџде, и останува така додека не му се каже да се крене и да се врати таму од каде што дошло. Се враќа и наутро изгрева од своето место на изгревање, и истото се повторува. Потоа се движи, и луѓето не гледаат ништо необично во него, сè додека не стигне до тоа место на престој под Аршот. Му се кажува да се крене и да изгрее од местото каде што заоѓа, и ќе изгрее од своето место на заоѓање. Потоа прашал дали знаат кога ќе биде тоа. Тоа е, рекол, кога верувањето нема да ѝ користи на душата што не верувала претходно или што не стекнала добро преку своето верување: зборовите на Куран 6:158.

“Зарем тие чекаат мелеци да им дојдат, или Господарот твој да им дојде, или некои предзнаци од Господарот твој? Тој ден кога некои предзнаци од Господарот твој ќе дојдат, на ниту еден човек нема да му биде од корист тоа што тогаш ќе верува, ако претходно не верувал или ако не сторил, како верник, некакво добро. Кажи: „Само вие чекајте, и ние, навистина, ќе чекаме!“”

Ебу Зерр пренесува дека при зајдисонце Веровесникот (ﷺ) го прашал дали знае каде оди сонцето, а тој одговорил дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: оди додека не направи сеџде под Аршот и бара дозвола, и дозволата му се дава. Ќе дојде време кога неговото сеџде нема да биде примено и дозволата нема да биде дадена. Ќе му биде кажано да се врати по патот по кој дошло, и ќе изгрее од местото каде што заоѓа. Рекол дека ова е значењето на Куран 36:38.

“И Сонцето се движи до својата одредена граница, тоа е одредба на Силниот и Сезнајниот.”

Ебу Зерр пренесува дека го прашал Веровесникот (ﷺ) за зборовите на Куран 36:38, дека сонцето се движи кон место на престој (мустекарр) за него. Тој одговорил: неговото место на престој е под Аршот.

Ебу Зерр пренесува дека бил со Веровесникот (ﷺ) во џамијата при зајдисонце, кога тој го прашал Ебу Зерр дали знае каде заоѓа сонцето. Ебу Зерр одговорил дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: оди додека не направи сеџде под Аршот, и тоа е значењето на Куран 36:38.

“И Сонцето се движи до својата одредена граница, тоа е одредба на Силниот и Сезнајниот.”

“Запрашај: Кој е Господарот на седумте небеса и кој е Господарот на Аршот величествен?”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах го зел врз Себе да го воведе во Џенетот секој што верува во Аллах и Неговиот Пратеник, клања намаз и го пости Рамазанот. Ова важи било да се иселил на Аллаховиот пат или останал во земјата каде што се родил. Кога бил прашан дали да им го кажат ова на луѓето, рекол дека Џенетот има сто степени, што Аллах ги подготвил за оние што се борат на Неговиот пат. Меѓу секои два степена има колку меѓу небото и земјата. Кога го молите Аллах, молете Го за ел-Фирдевс, средниот и највисокиот дел од Џенетот. Над него е Аршот на Милостивиот, и од него извираат реките на Џенетот.

Дава два погледа за ‘место на престој за него’. Првиот е место: под Аршот, од страната свртена кон земјата. Каде и да е сонцето, тоа е под Аршот, тоа и сите созданија, затоа што Аршот е нивниот покрив. Аршот, додава тој, не е сфера, како што тврдат многу астрономи, туку купола со нозе, носена од ангелите, над светот, над главите на луѓето. Сонцето, вртејќи се во својата четврта сфера, е најблиску до Аршот на пладне и најдалеку од него на полноќ; потоа прави сеџде и бара дозвола да изгрее, како што велат хадисите. Вториот поглед е време: крајот на неговиот пат на Судниот ден, кога неговото движење ќе запре и овој свет ќе заврши.

Ебу Зерр пренесува дека еден ден Веровесникот (ﷺ) ги прашал своите асхаби дали знаат каде оди сонцето. Тие рекле дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: се движи додека не стигне до своето место на престој под Аршот и паѓа на сеџде, и останува така додека не му се каже да се крене и да се врати таму од каде што дошло. Се враќа и наутро изгрева од своето место на изгревање, и истото се повторува. Потоа се движи, и луѓето не гледаат ништо необично во него, сè додека не стигне до тоа место на престој под Аршот. Му се кажува да се крене и да изгрее од местото каде што заоѓа, и ќе изгрее од своето место на заоѓање. Потоа прашал дали знаат кога ќе биде тоа. Тоа е, рекол, кога верувањето нема да ѝ користи на душата што не верувала претходно или што не стекнала добро преку своето верување: зборовите на Куран 6:158.

Ебу Зерр пренесува дека при зајдисонце Веровесникот (ﷺ) го прашал дали знае каде оди сонцето, а тој одговорил дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: оди додека не направи сеџде под Аршот и бара дозвола, и дозволата му се дава. Ќе дојде време кога неговото сеџде нема да биде примено и дозволата нема да биде дадена. Ќе му биде кажано да се врати по патот по кој дошло, и ќе изгрее од местото каде што заоѓа. Рекол дека ова е значењето на Куран 36:38.

“„Одам таму каде што Господарот мој ми нареди.“ – рече – Тој каде што треба ќе ме упати.”

Го објаснува ‘Ќе одам кај мојот Господар’ како Ибрахим да рекол, откако Аллах го спасил од заговорот на неговиот народ, дека ќе се исели од градот на својот народ кон Аллах, односно во Светата Земја, и ќе ги остави за да му служи на Аллах. Го пренесува Катаде: одејќи со своите дела, своето срце и својата намера. Пренесува и трет поглед, дека Ибрахим го рекол тоа кога сакале да го фрлат во огнот. Го претпочита првиот, споредувајќи со 29:26, ‘Јас се иселувам заради мојот Господар’.

Ги објаснува зборовите „кои постојано се движат“ (даибејн): сонцето и месечината патуваат без одмор, ноќе и дење. Покрај тоа го наведува 36:40, дека секое од нив плови по својата орбита, и други ајети за сонцето и месечината што се движат по своите патеки по Аллахова заповед.

“Зарем не гледаш дека на Аллах на сеџда Му се поклонуваат и тие на небесата и тие на Земјата, а и Сонцето, и Месечината, и ѕвездите, и планините, и дрвјата, и животните, и многу луѓе, а многумина и казната ја заслужуваат. А кого Аллах ќе го понижи, никој не може почитуван да го направи; Аллах тоа што сака го прави.”

“На Аллах, чинејќи сеџда, Му се покорува сè што е на небесата и на Земјата, сакале или не сакале, а и сенките нивни, наутро и приквечер.”

“На Аллах со сеџда Му се поклонува сè живо и на небесата и на Земјата, и мелеците, а тие не се арогантни,”

“и ѕвездите и дрвјата се покоруваат,”

“Зарем не знаеш дека Аллах Го слават сите што се на небесата и на Земјата, а и птиците со ширењето на крилјата свои; сите знаат како ќе Му се молат и како ќе Го слават. А Аллах добро го знае тоа што тие го прават.”

Објаснува дека само Аллах заслужува обожување, бидејќи сè прави сеџде пред Неговата величина, доброволно или недоброволно, а сеџдето на секое нешто е од видот што му доликува нему. Сонцето, месечината и ѕвездите се споменати затоа што биле обожувани покрај Аллах. Така ајетот покажува дека тие прават сеџде пред својот Создател, дека се под Негова власт и Му се потчинети, како што 41:37 забранува сеџде пред сонцето и месечината. Потоа го наведува хадисот на Ебу Зерр за сонцето што прави сеџде под Аршот. Сеџдето на планините и дрвјата, вели тој, е свртувањето на нивните сенки надесно и налево.

“Меѓу доказите Негови се ноќта и денот, и Сонцето и Месечината. Не паѓајте со лицето на тло ниту на Сонцето ниту на Месечината, туку паѓајте со лицето на тло пред Аллах, Кој ги создаде, ако сакате само Него да Го обожувате.”

Дава две можни толкувања за застанувањето на сонцето под Аршот. Можно е да застанува под него на начин што ние не го сфаќаме. Или знаењето за неговото место на престој може да е во Книгата во која се запишани почетокот и крајот на работите на светот. Тогаш вртењето на сонцето ќе престане, тоа ќе застане и неговата работа ќе заврши. Додава дека ништо во неговото сеџде секоја ноќ под Аршот не го попречува неговото вртење по неговата патека.

Вели дека коментаторите се разликувале околу зборовите „неговото место на престој е под Аршот, и паѓа на сеџде“. Некои го сфатиле хадисот во неговото буквално значење. Според овој поглед, како што вели ел-Вахиди, сонцето застанува под Аршот секој ден кога заоѓа, сè до денот кога ќе изгрее од местото каде што заоѓа. Катаде и Мукатил го толкувале како време и рок што сонцето не го поминува, така што неговото место на престој е крајот на неговиот пат кога светот ќе заврши; ез-Зеџџаџ го избрал ова. Ел-Келби рекол дека тоа патува низ своите станици до последната точка, која не ја поминува, а потоа се враќа на првата; Ибн Кутејбе го избрал ова. Додава дека сеџдето на сонцето е со расудување и сознание што Аллах ги создава во него.

Вели дека сеџдето на сонцето под Аршот не е во судир со 18:86, каде што Зулкарнејн го нашол сонцето како заоѓа во извор со матна вода. Изворот е најдалечната точка до која допира погледот при зајдисонце, а сеџдето под Аршот доаѓа по заоѓањето. Ги наведува двете толкувања на ел-Хаттаби за застанувањето под Аршот, а потоа го дава своето. Буквалното значење на хадисот, вели тој, е дека застанувањето се случува секој ден и секоја ноќ, при неговото сеџде. Неговата спротивност е постојаното патување што ајетот го нарекува движење.

Вели дека ел-Бухари го ставил хадисот на Ебу Зерр во ова поглавје за да го покаже патот на сонцето во секој ден и секоја ноќ. Неговото буквално значење, вели тој, е дека самото сонце се движи, како што вели ајетот „сите тие во вселената пловат“. Тоа се разликува од гледиштето на астрономите дека сонцето е цврсто поставено во сфера што се врти. Го наведува Ибн ел-Арабија: некои го негирале сеџдето, иако тоа е исправно и можно, а други го толкувале како постојана потчинетост на сонцето. Ништо, додава Ибн ел-Арабија, не го спречува сонцето да ја напушти својата патека за да направи сеџде и потоа да се врати. Ибн Хаџер одговара дека ако напуштањето значи запирање, тоа е јасно, но нема доказ дека тоа ја напушта својата патека. Додава дека сеџдето може да биде сеџде на ангелот задолжен за сонцето. Или сонцето може да прави сеџде ‘со обликот на својата состојба’, што би значело поголема покорност и понизност во тоа време.

“Него Го слават седумте небеса и Земјата, и тие на нив; и не постои ништо што не Го слави, фалејќи Го; но вие не го разбирате славењето нивно. Тој е навистина Благ и многу простува.”

Ги објаснува зборовите „кои постојано се движат“ (даибејн): сонцето и месечината патуваат без одмор, ноќе и дење. Покрај тоа го наведува 36:40, дека секое од нив плови по својата орбита, и други ајети за сонцето и месечината што се движат по своите патеки по Аллахова заповед.

“и ви дава да имате корист од Сонцето и од Месечината, кои постојано се движат, и ви дава да имате корист од ноќта и денот;”

Дава два погледа за ‘место на престој за него’. Првиот е место: под Аршот, од страната свртена кон земјата. Каде и да е сонцето, тоа е под Аршот, тоа и сите созданија, затоа што Аршот е нивниот покрив. Аршот, додава тој, не е сфера, како што тврдат многу астрономи, туку купола со нозе, носена од ангелите, над светот, над главите на луѓето. Сонцето, вртејќи се во својата четврта сфера, е најблиску до Аршот на пладне и најдалеку од него на полноќ; потоа прави сеџде и бара дозвола да изгрее, како што велат хадисите. Вториот поглед е време: крајот на неговиот пат на Судниот ден, кога неговото движење ќе запре и овој свет ќе заврши.

Објаснува дека Зулкарнејн го видел сонцето како да заоѓа во океанот, како што го гледа секој што оди на брегот, додека самото сонце никогаш не ја напушта патеката по која е поставено.

Ебу Зерр пренесува дека еден ден Веровесникот (ﷺ) ги прашал своите асхаби дали знаат каде оди сонцето. Тие рекле дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: се движи додека не стигне до своето место на престој под Аршот и паѓа на сеџде, и останува така додека не му се каже да се крене и да се врати таму од каде што дошло. Се враќа и наутро изгрева од своето место на изгревање, и истото се повторува. Потоа се движи, и луѓето не гледаат ништо необично во него, сè додека не стигне до тоа место на престој под Аршот. Му се кажува да се крене и да изгрее од местото каде што заоѓа, и ќе изгрее од своето место на заоѓање. Потоа прашал дали знаат кога ќе биде тоа. Тоа е, рекол, кога верувањето нема да ѝ користи на душата што не верувала претходно или што не стекнала добро преку своето верување: зборовите на Куран 6:158.

Ебу Зерр пренесува дека при зајдисонце Веровесникот (ﷺ) го прашал дали знае каде оди сонцето, а тој одговорил дека Аллах и Неговиот Пратеник најдобро знаат. Тој рекол: оди додека не направи сеџде под Аршот и бара дозвола, и дозволата му се дава. Ќе дојде време кога неговото сеџде нема да биде примено и дозволата нема да биде дадена. Ќе му биде кажано да се врати по патот по кој дошло, и ќе изгрее од местото каде што заоѓа. Рекол дека ова е значењето на Куран 36:38.

“Сончевиот круг се наоѓа на сто илјади лиги од земјата; а месечевиот на исто растојание од сонцето. На истиот интервал над месечината е орбитата на сите месечеви соѕвездија. Планетата Будха (Меркур) е двесте илјади лиги над месечевите станици.”

“И Сонцето се движи до својата одредена граница, тоа е одредба на Силниот и Сезнајниот.”

“Ниту Сонцето може Месечината да ја стигне, ниту ноќта денот да го престигне, сите тие во вселената пловат.”