Дали Куранот содржи научни чуда?

“Ти пред неа ниту една книга не си читал, а ниту со својата десна рака не си ја пишувал, инаку, би се посомневале тие што кажуваат лаги.”

Стандардната историја на грчко-арапското преведувачко движење. Покажува дека преведувањето на грчката наука и филозофија на арапски бил абасидски проект со средиште во Багдад, од втората половина на осмиот век до десеттиот, а грчките дела порано во регионот биле достапни главно на сириски.

Го објаснува изразот ‘планините како колчиња’: Аллах ги направил како колчиња за земјата, за да ја држат на место и да ја направат стабилна и цврста, за да биде погодна за живеење и да не се тресе со оние што се на неа.

Ги објаснува двете мориња како двата вида вода, слатката вода на реките, изворите и бунарите и солената вода на морињата; за 55:20 вели дека Аллах ставил преграда од копно меѓу нив, така што ниедното не го преплавува другото и не ги расипува својствата со кои е создадено. Ибн Зејд: Тој ги спречува да се сретнат со преградата што ја ставил меѓу нив.

Го објаснува алека како капката што станала црвен згрутчен дел, како издолжен грутка крв; Икриме рекол: ова е крв. Мудгата е како парче месо без облик и одлики; потоа Аллах ѝ дал облик, со глава, раце и нозе, нејзините коски, нерви и вени; ‘ги обвлековме коските со месо’ значи дека Тој ѝ дал нешто што ќе ги покрие и зајакне; потоа Тој вдахнал душа во неа.

Го објаснува благото терање на облаците додека се уште слаби, нивното спојување откако биле расеани и нивното натрупување еден врз друг, при што дождот доаѓа од пукнатините меѓу нив (Ибн Абас, ед-Даххак). За ‘планини во него од град’ ги наведува оние што велат дека на небото има планини од град од кои Аллах спушта град, и оние што ‘планините’ ги сфаќаат како метафора за облаците; а Аллах најдобро знае.

“Ние навистина човекот од екстракт од глина го создадовме, потоа како капка семе на безбедно место го ставивме, потоа капката семе грутка крв ја направивме, потоа од грутката крв парче месо создадовме, па од парчето месо коски направивме, а потоа коските со месо ги обвиткавме, и потоа, како друго создание, го оживуваме, па нека е возвишен Аллах, Најубавиот Создател!”

“Ние човекот од семена смеса го создаваме за на искушение да го ставиме, и правиме тој да слуша и гледа;”

“Тој од еден човек ве создава – а од него сопругата негова ја создаде – и Тој ви даде осум видови добиток; Тој ве создава во утробите на мајките ваши, давајќи ви облици, еден по друг, во три темнини. Тоа ви е, ете, Аллах, Господарот ваш, Негова е власта, нема друг бог освен Него, па тогаш каде се одметнувате?”

Кратката анатомија на матката од Гален, изведена главно од сецирање животни, која ја опишува човечката матка како да има два рога.

Историја на ембриологијата од антиката до осумнаесеттиот век. Го изложува грчкото и галеновото учење дека ембрионот се образува од менструалната крв на мајката и се храни со неа, и античкиот став дека машките се развиваат на десната страна од матката, а женските на левата.

“Зарем Земјата не ја направивме постела, и планините столбови,”

Го објаснува малото привлекување на Хималаите предлагајќи дека планинскиот венец е држен од корен од полесна кора што се спушта во погустата карпа под него, слично како што блок што плови длабоко газува во водата. Ова стана стандардното објаснување за корените на планините.

“Зарем не знаат неверниците дека небесата и Земјата беа една целина, па Ние ги распарчивме, и дека Ние од вода сè живо создаваме? Па зарем нема да веруваат?”

“потоа кон небеските висини се насочи додека небото сè уште беше маглина, па нему и на Земјата им рече: „Појавете се, милум или силум!“ – „Се појавуваме со задоволство!“ – одговорија,”

“Ние небото со моќта Своја го создадовме, и Ние навистина го прошируваме.”

“Небесата кои вие ги гледате Аллах без столбови ги крена, и тогаш над Аршот се возвиши, и Сонцето и Месечината ги потчини, секој се движи до рокот одреден; Тој управува со сè и детално ги изнесува доказите, за да се уверите дека пред Господарот свој ќе застанете.”

“Небесата и Земјата мудро и со цел ги создаде; Тој со ноќта го завиткува денот и со денот ја завиткува ноќта; Тој Сонцето и Месечината ги потчини, секој се движи до рокот одреден. Ете, Тој е Силниот и Тој многу простува!”

“И ноќта и денот Тој ги создаде, и Сонцето и Месечината, и сите тие во вселената пловат.”

“Ниту Сонцето може Месечината да ја стигне, ниту ноќта денот да го престигне, сите тие во вселената пловат.”

“зашто столбовите на земјата се Господови, и Тој го постави светот врз нив.”

“Кој ја поместува земјата од нејзиното место, и нејзините столбови се тресат.”

“или пак, како темнините во длабокото море кое го прекриваат бранови едни над други, над кои се облаците, сè темнини едни над други, и рака да извадиш, тешко дека ќе ја видиш – а тој на кого Аллах нема да му даде светлина, нема ни да има светлина!”

Објаснува дека сончевата светлина брзо слабее со длабочината: може да се забележи до 1.000 метри длабочина, но ретко има значајна светлина под 200 метри, а под тоа океанот станува сè потемен.

“Тој две мориња едно покрај друго остави: едното питко и слатко, другото солено и горко, а меѓу нив преграда и невидлива брана постави.”

“Пушти две мориња да се допираат, меѓу нив има преграда и тие не се мешаат –”

Ја мери солената, густа вода што истекува од Средоземното Море низ Гибралтарскиот Теснец. Таа силно се меша со атлантската вода додека најпрвин се спушта по падината западно од теснецот, потоа продолжува да тече на запад и се сместува во Атлантикот, каде што останува важна, посебна водна маса.

“Зарем не гледаш дека Аллах полека ги движи облаците, а тогаш ги спојува и едни над други ги натрупува, па ти го гледаш дождот како од нив паѓа: Тој од небото, од облаците како планини големи, спушта град, па со него погаѓа кого сака, а поштедува кого сака – блесокот од молњата Негова, скоро да го одзема видот.”

Аристотел учи дека сонцето извлекува од земјата два испарувања: влажно, пареа, и суво, слично на чад (Книга I, гл. 4). Во Книга II, гл. 9 грмотевицата ја објаснува како сувото испарување, заробено во облакот и истиснато, што удира во околните облаци, а молњата како истото исфрлено испарување што гори со тенок, слаб оган.

“Тој ви ја покажува молњата, за да се исплашите и да се надевате, и Тој ги создава тешките облаци.”

Ја пресметува тежината на водата во обичен купест облак од неговата големина и количината вода по кубен метар, и доаѓа до приближно 500 тони (околу 1,1 милион фунти). Објаснува дека облакот сепак лебди затоа што неговата вода е распределена како ситни капки низ околу еден кубен километар воздух, што го прави облакот помалку густ од посувиот воздух под него.

“зашто столбовите на земјата се Господови, и Тој го постави светот врз нив.”

“Кој ја поместува земјата од нејзиното место, и нејзините столбови се тресат.”

“И Бог рече: Нека пушти земјата трева, растенија што даваат семе, и овошни дрвја што даваат плод според својот вид, чие семе е во нив, на земјата: и така стана. И земјата пушти трева, и растенија што даваат семе според својот вид, и дрвја што даваат плод, чие семе беше во нив, според својот вид: и Бог виде дека е добро. И беше вечер и беше утро, ден трет.”

“И Бог рече: Нека има светила на небесниот свод за да го одделуваат денот од ноќта; и нека бидат за знаци, и за времиња, и за денови, и за години: и нека бидат светила на небесниот свод за да светат на земјата: и така стана. И Бог создаде две големи светила; поголемото светило да владее со денот, а помалото светило да владее со ноќта: ги создаде и ѕвездите. И Бог ги постави на небесниот свод за да светат на земјата, и да владеат со денот и со ноќта, и да ја одделуваат светлината од темнината: и Бог виде дека е добро. И беше вечер и беше утро, ден четврти.”

Француски хирург споредува што велат Библијата и Куранот за природниот свет. За Битие 1 тврди дека растително царство што се размножува со семе не можело да се појави пред да постои сонцето, и дека редоследот во Битие не може да се помири со утврденото знаење. Тврди дека изјавите на Куранот за истите теми немаат такви грешки.