Дали Библијата наредува смрт за напуштање на верата и како се споредува исламот?

“Ако твојот брат, синот на твојата мајка, или твојот син, или твојата ќерка, или жената на твоите гради, или твојот пријател, кој ти е како твојата душа, те наговара тајно, велејќи: Ајде да одиме и да им служиме на други богови, кои не си ги познавал ни ти, ни твоите татковци; имено, на боговите на народите што се околу вас, блиску до тебе или далеку од тебе, од едниот крај на земјата до другиот крај на земјата; немој да се согласиш со него, ниту да го послушаш; и твоето око да не го пожали, ниту да го поштедиш, ниту да го прикриеш: туку сигурно убиј го; твојата рака нека биде прва врз него за да биде погубен, а потоа раката на сиот народ. И каменувај го со камења за да умре; зашто бараше да те одврати од Господ, твојот Бог, кој те изведе од египетската земја, од домот на ропството.”

“Ако се најде меѓу вас, во некој од твоите градови што ти ги дава Господ, твојот Бог, маж или жена што направил беззаконие во очите на Господ, твојот Бог, престапувајќи го Неговиот завет, и отишол и им служел на други богови и им се поклонувал, или на сонцето, или на месечината, или на некоја од небесните војски, што Јас не сум го заповедал; и тоа ти биде кажано, и си чул за тоа, и си испитал внимателно, и ете, вистина е, и работата е сигурна, дека таква гнасотија е направена во Израил: тогаш изведи го тој маж или таа жена, кои ја направиле таа зла работа, пред твоите порти, тој маж или таа жена, и каменувај ги со камења додека не умрат. Според устата на двајца сведоци, или тројца сведоци, нека биде погубен оној што заслужува смрт; но според устата на еден сведок нека не биде погубен.”

“И склучија завет да Го бараат Господ, Богот на своите татковци, со сето свое срце и со сета своја душа; така што секој што нема да Го бара Господ, Богот Израилев, да биде погубен, било мал или голем, било маж или жена.”

“И маж или жена што има дух на гатање, или што е врачар, сигурно нека биде погубен: нека ги каменуваат со камења: нивната крв нека биде врз нив.”

“Немојте да мислите дека дојдов да ги укинам законот или пророците: не дојдов да ги укинам, туку да ги исполнам. Зашто вистина ви велам: Додека не поминат небото и земјата, ниту една јота ниту една цртичка нема да помине од законот, додека сè не се исполни.”

“Затоа, кој ќе прекрши една од овие најмали заповеди и така ќе ги поучува луѓето, ќе се нарече најмал во царството небесно: а кој ќе ги исполнува и поучува, тој ќе се нарече голем во царството небесно.”

Прашува дали еретиците треба да се трпат, и одговара дека тие заслужуваат да бидат отсечени од светот со смрт, како и од Црквата. Црквата го опоменува еретикот двапати; ако остане тврдоглав, го одлачува и го предава на световниот суд за да биде погубен.

Бележи дека филозофот Џордано Бруно бил суден од Инквизицијата, осуден како еретик, предаден на световната власт и изгорен во Рим во февруари 1600.

“На тие што биле верници, а потоа станале неверници, па повторно станале верници и потоа пак станале неверници, и неверувањето го зголемиле, Аллах навистина нема да им прости и на Вистинскиот пат нема да ги изведе!”

“Те прашуваат за светиот месец, за војувањето во него. Кажи: „Војувањето во него е голем грев; но неверувањето во Аллах и одвраќањето од Неговиот пат и од Светиот Храм и прогонувањето на неговите жители од него е уште поголем грев кај Аллах.“ А идолопоклонството е поголем грев од убивањето! Тие непрекинато ќе се борат против вас, за да ве одвратат од верата ваша, доколку можат. А тие меѓу вас кои од верата ќе отпаднат и како неверници ќе умрат – нивните дела ќе бидат поништени и на овој и на оној свет. Жители на Огнот ќе бидат и во него вечно ќе останат.”

“О, верници, ако некој од вас од верата своја отпадне, – па Аллах сигурно наместо нив ќе доведе луѓе кои Тој ги сака и кои Него Го сакаат, понизни кон верниците, а горди кон неверниците; тие на Аллаховиот пат ќе се борат и од ничиј прекор нема да се плашат! Тоа е Аллаховиот дар, кој Тој го дава кому сака, а Аллах е неизмерно добар и знае сè!”

“Нема присилба кон верата, Вистинскиот пат јасно се разликува од заблудата! Тој што не верува во тагутот, а верува во Аллах, се држи за најцврстата врска, којашто нема да се прекине! А Аллах сè слуша и сè знае.”

“И кажи: „Вистината доаѓа само од Господарот ваш, па кој сака нека верува, а кој сака нека не верува!“ Ние на неверниците им подготвивме Оган чијшто пламен од сите страни ќе ги опфаќа; ако побараат помош, ќе им се помогне со течност слична на растопена ковина која лицата ќе ги испече. Колку ужасен напиток и колку грозно престојувалиште!”

“Господарот твој да сака, на Земјата сите би биле верници. Па зошто тогаш ти да ги тераш луѓето да бидат верници?”

Икрима пренесува дека кога Али изгорел некои еретици, Ибн Аббас рекол дека тој не би ги изгорел, затоа што Веровесникот (ﷺ) забранил некој да се казнува со Аллаховата казна со оган. Тој би наредил да бидат убиени, затоа што Веровесникот рекол: кој ќе ја смени својата вера, убијте го.

Коментирајќи го правилото на ел-Хираки дека отпадникот, маж или жена, што е полнолетен и со здрав разум, треба да биде повикан назад во исламот три дена пред каква било казна, Ибн Кудаме, ханбелиски правник, бележи дека повикувањето на отпадникот да се покае е ставот на повеќето научници, и дека тоа била пресудата на Омер.

Стандардниот ханефиски правен прирачник смета дека жената што ќе го напушти исламот не се погубува. Таа се задржува сè додека не се врати во исламот.

Ибн Кудаме, ханбелиски правник, смета дека, како правило, никој не смее да изврши одредена казна (хадд) освен владетелот (имамот) или оној што тој ќе го овласти да постапува во негово име. Единствениот исклучок што го дозволува е еден стар пропис за господарот и неговиот сопствен роб, кој денес нема примена.

“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”