Краток одговор
Не. Исламот ги забранува двете половини на делото. Самоубиството е забрането. Куранот вели: „самите себеси не се убивајте!“ Веровесникот Мухамед (ﷺ) предупредил дека кој ќе се убие самиот себеси ќе биде казнет во Огнот со истото средство. И убивањето на невините е забрането. Куранот забранува да се одземе кој било живот што Аллах (﷾) го направил свет, освен со правда и закон. Веровесникот (ﷺ) го забранил убивањето на жени и деца, дури и во законита војна. Рекол дека кој ја напаѓа муслиманската заедница, убивајќи ги подеднакво добрите и лошите и кршејќи ги ветувањата за безбедност, нема ништо со него. Бомбите на пазарите, киднапирањата на авиони и земањето заложници сите паѓаат под истата забрана. Ништо во зборовите или однесувањето на Веровесникот (ﷺ) или неговите асхаби не ги дозволува. Во исламското право војната му припаѓа само на владетелот на државата, па ниту еден поединец или група не смее да започне каков било напад, врз војници или врз цивили.
Целосно објаснување
Самоубиството е забрането
Куранот им вели на верниците да не се убиваат самите себеси и ги потсетува дека Аллах (﷾) бил милостив кон нив. Веровесникот (ﷺ) предупредил дека кој ќе се убие самиот себеси ќе продолжи да си го прави истото во Огнот. Тоа е така без разлика дали користел паѓање, отров или сечило. Бомбашот што се убива самиот себеси го прави овој грев, што и друго да прави.
“О, верници, не присвојувајте ги на недозволен начин имотите едни од други, освен со трговија и со заемна согласност, и самите себеси не се убивајте! Аллах е навистина Милостив кон вас!”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека кој ќе се убие самиот себеси, било со паѓање, со отров или со сечило, ќе го трпи истото во Огнот.
Убивањето на невините е забрането
Куранот вели дека убивањето на човек, освен за убиство или за ширење неред на земјата, е како убивање на целото човештво. Забранува да се одземе живот што Аллах (﷾) го направил свет освен со правда и закон. Му ветува Џехенем и Аллахово (﷾) проклетство на секој што намерно ќе убие верник. Верниците многу често се жртви на овие бомби. Дури и во законита војна Веровесникот (ﷺ) го забранил убивањето на жени и деца. Предупредил дека кој ќе убие лице што има договор со муслиманите нема да го почувствува мирисот на Џенетот.
“Заради тоа Ние им пропишавме на синовите Израилови: ако некој убие некого кој не убил никого, или таков што не прави неред на Земјата – како сите луѓе да ги убил; а ако некој биде причина за нечиј живот да се сочува – како на сите луѓе животот да им го сочувал! Нашите Пратеници јасни докази им носеа, но многумина од нив, и покрај тоа, на Земјата сите граници на злото ги преминуваа.”
“Кажи: Дојдете да ви кажам што ви пропишува Господарот ваш: ништо да не Му здружувате, на родителите добрина да им правите, децата свои, поради сиромаштија, да не ги убивате, – Ние и вас и нив ги храниме – не приближувајте им се на лошите дела, било јавни или тајни; не убивајте го тој кого Аллах забранил да се убие, освен кога тоа правдата го бара, – ете, Тој тоа ви го препорачува за да размислите –”
“И не убивајте некого, чие убивање Аллах го забранил, освен кога правдата тоа го изискува! А ако некој, ни крив ни должен е убиен, тогаш на неговиот наследник му даваме власт, но ни тој нека не ја пречекорува границата во убивањето, бидејќи тој, навистина, е помогнат.”
“Тој што намерно ќе убие верник, казната му е Џехенемот во кој вечно ќе остане! Аллах врз него гневот Свој ќе го спушти и ќе го проколне и голема казна ќе му подготви!”
Ибн Омер пренесува дека за време на еден од походите на Веровесникот (ﷺ) била најдена убиена жена, и Веровесникот го забранил убивањето на жени и деца.
Абдуллах ибн Амр пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека кој ќе убие лице што има договор со муслиманите нема да го почувствува мирисот на Џенетот, иако неговиот мирис допира на далечина од четириесет години.
Веровесникот (ﷺ) однапред се одрекол од таквите луѓе
Веровесникот (ﷺ) го опишал човекот што ја напаѓа муслиманската заедница. Тој ги удира подеднакво праведните и лошите, не ги поштедува ни верниците и го крши зборот кон оние на кои им е дадено ветување за безбедност. Веровесникот (ﷺ) рекол дека таков човек нема ништо со него. Рекол и дека верникот има простор во својата вера сè додека не пролее крв недозволено. Рекол дека крвопролевањето ќе биде првата работа што ќе се суди меѓу луѓето на Судниот ден. Човекот што ги убива невините во името на исламот прави еден од неговите најтешки гревови.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој ќе ја нападне својата заедница, удирајќи ги подеднакво добрите и лошите, не поштедувајќи ги ни верниците, и не држејќи го зборот кон оние на кои им е дадена заложба за безбедност, нема ништо заедничко со мене, и јас немам ништо заедничко со него.
Ибн Омер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека верникот има простор во својата вера сè додека не пролее крв недозволено.
Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека првите случаи што ќе се судат меѓу луѓето на Судниот ден ќе бидат случаите на крвопролевање.
Борбата има граници, и ја води само законита власт
Исламот ѝ дозволува на законита држава да се бори против оние што се борат против неа и забранува преминување на границите. Веровесникот (ﷺ) владетелот го нарекол штит зад кој муслиманите се борат. Приватен човек не може сам да одлучи кого ќе убие или казни. Војната и казната ѝ припаѓаат на законита власт и на квалификуван судија. Ниту еден поединец или група не смее да започне сопствен напад, врз војници или врз цивили. Бомба на пазар го крши секое од овие правила.
“И борете се на Аллаховиот пат против тие што се борат против вас, но не преминувајте ги границите! Аллах, навистина, не ги сака тие што ги пречекоруваат границите.”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој му се покорува на владетелот, мене ми се покорува, а кој не му се покорува, мене не ми се покорува. Владетелот (имамот) е штит: зад него се води борбата и преку него се бара заштита. Ако наредува богобојазливост и владее праведно, тој е награден, а ако не, товарот е врз него.
Ибн Кудаме, ханбелиски правник, смета дека прашањето на џихадот му е доверено на владетелот (имамот) и на неговата проценка, и дека луѓето мора да му се покоруваат во тоа. Прави еден исклучок: ако непријателот нападне ненадејно и нема време да се праша владетелот, луѓето можат да се бранат без негова дозвола. Исто така смета дека муслиман што ќе влезе во немуслиманска земја со ветување за безбедност (аман) не смее да ги изневери нејзините жители или да им го земе имотот, затоа што безбедноста му била дадена со разбирање дека нема да ги изневери, дури и ако тоа не било кажано со зборови.
Убивање на самиот себеКој ќе се убие себеси, продолжува да си го прави истото во Огнот.
Убивање жени и децаЗабрането дури и во законска војна.
Убивање човек под договорНема да го помириса Џенетот.
Удирање подеднакво на праведните и злитеВеровесникот (ﷺ) рекол дека таков човек нема ништо со него.
Напад што го започнува поединец или групаОбјавувањето војна ѝ припаѓа на законската власт.
Херојот на верата во Библијата
Библијата навистина ја раскажува приказната за човек што се убил самиот себеси за да убие куќа полна луѓе. Самсон се молел за сила и рекол „Нека умрам со Филистејците“. Ја урнал куќата врз себе и врз сите во неа, со околу три илјади мажи и жени само на покривот. Новиот завет потоа го вбројува Самсон меѓу оние што преку вера покориле царства и извршиле праведност. Куранот и Веровесникот (ﷺ) ги забрануваат двете половини на тоа дело: самоубиството и убивањето на жените и невините.
“А куќата беше полна мажи и жени; и сите кнезови филистејски беа таму; а на покривот имаше околу три илјади мажи и жени, кои гледаа како Самсон ги забавува. И Самсон го повика Господ и рече: Господи Боже, сети се на мене, те молам, и зајакни ме, те молам, само овој пат, Боже, за да им се одмаздам одеднаш на Филистејците за моите две очи. И Самсон ги фати двата средни столба на кои стоеше куќата и на кои таа се потпираше, едниот со десната рака, а другиот со левата. И Самсон рече: Нека умрам со Филистејците. И се наведна со сета своја сила; и куќата падна врз кнезовите и врз сиот народ што беше во неа. Така мртвите што ги уби при својата смрт беа повеќе од оние што ги уби во својот живот.”
“И што уште да кажам? Зашто ќе ми снема време да раскажувам за Гедеон, и за Варак, и за Самсон, и за Јефтај; и за Давид, и Самуил, и за пророците: кои преку вера покорија царства, извршија праведност, добија ветувања, ги затворија устите на лавовите,”
Тоа му штети на исламот, и не дава резултат
Да се наштети на невини луѓе, било да се жени, деца или други што не се борат, е спротивно на шеријатот. Тоа исто така му дава лошо име на исламот, ги одбива луѓето што размислувале да станат муслимани, и им дава оружје на оние што го мразат исламот. И оние што го мразат исламот, и екстремистите, сакаат муслиманот да стане насилен, за да бидат обвинети сите муслимани: не паѓајте во нивната стапица. Теророт ретко постигнал она за што тврдел дека се бори. Муслиман што се чувствува оштетен треба да зборува јавно, да бојкотира, да протестира мирно, да гласа или да се кандидира, во рамките на законот, и никогаш самиот да не посегне по насилство.
Ибн Омер пренесува дека за време на еден од походите на Веровесникот (ﷺ) била најдена убиена жена, и Веровесникот го забранил убивањето на жени и деца.
Рабах ибн Рабиʻ пренесува дека на еден поход Веровесникот (ﷺ) нашол луѓе собрани околу една жена што била убиена. Рекол дека таа не била од оние против кои требало да се бори. Испратил порака до Халид ибн ел-Велид, кој ја водел претходницата: не убивај жена ниту наемен работник.
Џабир пренесува дека на еден поход Абдуллах ибн Убејј, водач на лицемерите, се заканил дека почитуваните ќе ги истераат понизните од Медина. Омер го замолил Веровесникот (ﷺ) да му дозволи да му ја отсече главата на човекот. Веровесникот (ﷺ) рекол: остави го, за луѓето да не велат дека Мухамед ги убива своите другари.
Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: олеснувајте им на луѓето и не отежнувајте им; радувајте ги со добри вести и не одбивајте ги.
Го именува ‘кумулативниот екстремизам’: начинот на кој еден облик на екстремизам може да се храни од другите облици и да ги засилува. Подоцнежните автори го користат за крајно десничарските групи и за насилните екстремисти што се повикуваат на исламот, при што секоја страна расте од делата на другата.
Истражување на 648 терористички групи активни меѓу 1968 и 2006 година, од кои 268 престанале да постојат. Од оние што престанале, 43 проценти се свртеле кон политичкиот процес, а 40 проценти биле завршени со полициска и разузнавачка работа. Воената сила завршила малку групи, а само околу една од десет победила.
Тарик ибн Шихаб пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ), додека ја ставал ногата во стремето, кој џихад е најдобар. Тој рекол: збор на вистината изговорен пред неправеден владетел.
Стих по стих
Куран 5:32 — сура Ел-Маиде, ајет 32
“Заради тоа Ние им пропишавме на синовите Израилови: ако некој убие некого кој не убил никого, или таков што не прави неред на Земјата – како сите луѓе да ги убил; а ако некој биде причина за нечиј живот да се сочува – како на сите луѓе животот да им го сочувал! Нашите Пратеници јасни докази им носеа, но многумина од нив, и покрај тоа, на Земјата сите граници на злото ги преминуваа.”
Наведено за
Ајетот дека убивањето на еден човек е како убивање на целото човештво им бил упатен на синовите Израилови, па не ги обврзува муслиманите.
Одговорот
Куранот го вели истото директно на муслиманите, повеќе од еднаш. Забранува да се одземе живот што Аллах (﷾) го направил свет освен со правда и закон. Им вели на верниците да не се убиваат самите себеси. Му ветува Џехенем на секој што намерно ќе убие верник.
Каде завршува — Забраната за убивање на невините им е упатена на муслиманите со нивни сопствени зборови, па одговорот не му дава на бомбашот никаков излез.
Сахих Муслим 1901 — Китабу-л-имаре (Управување), хадис 1901
Енес ибн Малик пренесува дека кај Бедр, кога Веровесникот (ﷺ) ги поттикнал своите асхаби да се кренат кон Џенет широк колку небесата и земјата, Умејр ибн ел-Хумам ги фрлил урмите што ги јадел, се борел против непријателот и бил убиен.
Наведено за
Асхабите јуришале во непријателските редови знаејќи дека ќе бидат убиени, како што направил Умејр ибн ел-Хумам кај Бедр. Современите фетви (прописи) за ‘шехидски операции’ укажуваат на такви преданија. Затоа, велат тие, човек може да го даде својот живот за да го удри непријателот.
Одговорот
Војникот што ризикува смрт борејќи се против непријателски војници во законита битка не е човек што се убива самиот себеси. Тој не ги цели невините. Умејр бил војник во битка што самиот Веровесник (ﷺ) ја водел како глава на државата, и бил убиен од непријателот против кој се борел. Тоа никому денес не му дава дозвола: војната е само за законита држава, па ниту еден поединец или група не смее да започне каков било напад, врз војници или врз цивили. Бомбашот исто така се убива самиот себеси и ги цели невините, а двете се забранети со јасни зборови.
Каде завршува — Храброста во битка не е дозвола за самоубиство или за убивање на невините.
Сахих ал-Бухари 3012 — Китаб ел-Џихад ве ес-Сијер (Книга за борбата на Аллаховиот пат), хадис 3012
Ес-Саб ибн Џессаме пренесува дека Веровесникот (ﷺ) бил прашан за напаѓање на многубожечки борци ноќе, кога нивните жени и деца би можеле да бидат изложени на штета, и одговорил дека тие се од нив.
Наведено за
Критичарите велат дека Бухари 3012 покажува оти цивилите смеат да бидат убиени заедно со борците.
Одговорот
Преданието е за ноќен напад врз борци. Жените и децата таму не можеле да се разликуваат и можеле да бидат погодени случајно. Не дава дозвола тие да се целат. Намерното убивање на жени и деца останало забрането. Бомбашот на пазар или во автобус ги избира невините за своја цел.
Каде завршува — Случајниот ризик во ноќна битка со борци не е намерно целење на цивили.
Евреите 11:32-33 — глава 11, стихови 32-33
“И што уште да кажам? Зашто ќе ми снема време да раскажувам за Гедеон, и за Варак, и за Самсон, и за Јефтај; и за Давид, и Самуил, и за пророците: кои преку вера покорија царства, извршија праведност, добија ветувања, ги затворија устите на лавовите,”
Наведено за
Христијаните го читаат Евреите 11 како пофалба за верата на Самсон, а не како одобрување на секое дело, а неговата цел биле филистејските кнезови што го поробиле и го ослепиле.
Одговорот
Куќата содржела околу три илјади мажи и жени само на покривот, а Самсон побарал да умре со нив. Писмото ја запишува неговата молитва како услишена и го вбројува меѓу хероите на верата, без ни збор против делото.
Каде завршува — Библијата го почитува човекот; Куранот ги забранува и самоубиството и убивањето на жените.
Гледишта
Исламското гледиште
Самоубиствениот бомбашки напад е двојно забранет: самоубиството е тежок грев, а убивањето на невините е еден од најтешките. Веровесникот (ﷺ) се одрекол од секој што ги удира подеднакво праведните и лошите и ги крши ветувањата за безбедност.
Куранот им забранува на верниците да се убиваат самите себеси.
Веровесникот (ﷺ) предупредил дека кој ќе се убие самиот себеси ќе биде казнет во Огнот со истото средство.
Куранот забранува да се одземе живот што Аллах (﷾) го направил свет освен со правда и закон. Едно неправедно убиство го споредува со убивање на целото човештво.
Веровесникот (ﷺ) го забранил убивањето на жени и деца во војна. Предупредил дека кој ќе убие лице под договор нема да го почувствува мирисот на Џенетот.
Веровесникот (ﷺ) опишал човек што ја напаѓа муслиманската заедница, убивајќи ги подеднакво праведните и лошите и кршејќи ги ветувањата за безбедност. Рекол дека таков човек нема ништо со него.
Недозволеното крвопролевање е меѓу најтешките гревови во исламот. Случаите на крвопролевање први ќе се судат меѓу луѓето на Судниот ден.
Новиот завет го вбројува Самсон меѓу хероите на верата. Тој умрел урнувајќи куќа врз околу три илјади мажи и жени.