Дали исламот верува во слобода на говорот?

“Тие што не веруваат, велат: „Ова не е ништо друго, туку голема лага која тој ја измислува, а во тоа и други луѓе му помагаат.“ – и прават неправда и клевета, и велат: Тоа се измислици на древните народи, кои тој ги препишал, па му се читаат наутро и навечер.”

“Ние добро знаеме дека тие велат: „Го подучува еден човек!“ Јазикот на тој поради кого тие погрешно говорат е јазик на туѓинец, а овој Куран е на јасен арапски јазик.”

“На патот на Господарот твој мудро и со убав совет повикувај, и со нив на најубав начин дискутирај! Господарот твој ги знае тие што заталкале од Неговиот пат и Тој ги знае тие што се на Вистинскиот пат.”

“И со следбениците на Книгата расправајте на најубав начин – не со тие меѓу нив кои се неправедни – и кажете: „Ние веруваме во тоа што ни се објавува нам и во тоа што ви е објавено вам, а нашиот Бог и вашиот Бог е еден и ние Нему сме Му предани!“”

“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”

“Нема присилба кон верата, Вистинскиот пат јасно се разликува од заблудата! Тој што не верува во тагутот, а верува во Аллах, се држи за најцврстата врска, којашто нема да се прекине! А Аллах сè слуша и сè знае.”

“И кажи: „Вистината доаѓа само од Господарот ваш, па кој сака нека верува, а кој сака нека не верува!“ Ние на неверниците им подготвивме Оган чијшто пламен од сите страни ќе ги опфаќа; ако побараат помош, ќе им се помогне со течност слична на растопена ковина која лицата ќе ги испече. Колку ужасен напиток и колку грозно престојувалиште!”

Ебу Сеид ел-Худри пренесува дека додека Веровесникот (ﷺ) делел имот, еден човек му рекол: „Биди праведен.“ Омер побарал дозвола да му ја отсече главата, а Веровесникот рекол: „Остави го.“

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека по Хунејн, кога Веровесникот (ﷺ) им дал на некои угледни Арапи поголем дел од пленот, еден човек рекол дека поделбата не е праведна и не е направена заради Аллах. Кога му било кажано за тоа, Веровесникот рекол: кој би бил праведен ако Аллах и Неговиот Пратеник не се? Нека Аллах му се смилува на Муса; тој бил повреден со повеќе од ова, и бил трпелив.

Ебу Хурејре пренесува дека еден човек дошол да бара долг од Веровесникот (ﷺ) и зборувал грубо. Асхабите тргнале против него, но Веровесникот рекол: оставете го, зашто оној на кого му се должи има право да зборува. Наредил на човекот да му се врати со постара, подобра камила од онаа што му се должела, и рекол дека најдобрите луѓе се оние што најдобро враќаат.

Енес пренесува дека еден бедуин толку грубо го повлекол наметката на Веровесникот (ﷺ) што нејзиниот раб му оставил трага на рамото, и побарал да му се даде дел од богатството што Аллах му го дал. Веровесникот се свртел кон него, се насмевнал и наредил да му се даде подарок.

Аиша пренесува дека некои Евреи го поздравиле Веровесникот (ﷺ) со „смрт врз вас“, а таа ги проколнала и нив. Тој ѝ рекол да биде блага, зашто Аллах ја сака благоста во секоја работа. Кога таа прашала дали не слушнал што рекле, тој одговорил дека им одговорил само со „и врз вас“.

Џабир ибн Абдуллах пренесува дека Веровесникот (ﷺ) прашал кој ќе се справи со Кааб ибн ел-Ешреф, кој им наштетил на Аллах и на Неговиот Пратеник, и Мухамед ибн Меслеме се пријавил.

Наведува дека по муслиманската победа кај Бедр, Кааб ибн ел-Ешреф, угледен човек во Медина, отишол во Мека, во своите песни ги оплакувал загинатите од Курејш и ги поттикнувал Курејшите повторно да се борат против Веровесникот (ﷺ). Откако се вратил во Медина, Веровесникот прашал кој ќе се справи со него.

Ел-Бера ибн Азиб пренесува дека Веровесникот (ﷺ) испратил група од енсариите, предводена од Абдуллах ибн Атик, против Ебу Рафи, кој му штетел на Веровесникот и им помагал на неговите непријатели против него, и кој живеел во тврдина во Хиџаз.

Убаде ибн ес-Самит пренесува дека асхабите му дале завет на Веровесникот (ﷺ) дека ќе слушаат и ќе се покоруваат, дека нема да ја оспоруваат власта со оние што ја имаат и дека ќе ја зборуваат вистината каде и да се, не плашејќи се од ничиј прекор заради Аллах.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека вистинољубивоста води кон праведност, а праведноста кон Џенетот, и човек постојано ја зборува вистината сè додека не стане вистинољубив. Лагата води кон злобност, а злобноста кон Огнот, и човек постојано лаже сè додека кај Аллах не биде запишан како лажговец.

“О, верници, ако некој грешник ви донесе некаква вест, добро проверете ја, не знаејќи некому зло да не му направите, па, заради тоа што сте го сториле да се покаете.”

“Тие што ќе обвинат чесни жени, а не го докажат тоа со четири сведоци, со осумдесет удари искамшикувајте ги и никогаш повеќе сведочењето нивно не примајте го; тоа се нечесни луѓе,”

“кога почнавте тоа со своите јазици да го прераскажувате и кога со своите усти го зборувавте тоа за што ништо не знаевте, вие тоа за ситница го сметавте, но тоа кај Аллах е крупно.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) ги прашал своите асхаби што е озборување и им рекол дека тоа е да кажеш за својот брат нешто што тој не би го сакал. Кога бил прашан што ако таа мана навистина ја има, рекол: ако ја има, си го озборувал; а ако ја нема, си го оклеветил.

“О, верници, чувајте се од многу сомнежи, некои сомнежи се навистина грев. И не шпионирајте се едни со други и не озборувајте се едни со други! Зарем на некого од вас му е мило да го јаде месото на својот мртов брат? – а вам тоа ви е одвратно”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: кој верува во Аллах и во Судниот ден не смее да му наштети на својот сосед, мора да го почитува својот гостин, и мора да зборува добро или да молчи.

Класична расправа, напишана во 1294 н.е., за прописот за оној што го навредува Веровесникот (ﷺ). Ја наведува изјавата на Ибн ел-Мунзир дека општото мнозинство исламски научници сметаат дека таквиот човек треба да биде убиен и ги изложува доказите за тој пропис.

“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”

“Вие сигурно ќе бидете искушувани со имотите ваши, и со животите ваши, и ќе слушате многу навреди од тие на кои им е дадена Книгата пред вас, а и од идолопоклониците. И ако издржите и ако се плашите од Аллах, тоа навистина спаѓа во вистинските постапки!”

Пропишува дека е кривично дело кога законски заколнат сведок во судска постапка намерно даде суштинска изјава за која знае дека е лажна или не верува дека е вистинита.

Пропишува дека е кривично дело да се употребуваат заканувачки, навредливи или погрдни зборови или однесување, или да се прикажува таков пишан материјал, со намера да се поттикне расна омраза, или кога е веројатно дека ќе се поттикне расна омраза.

Домот на лордовите, со три гласа против два, ја потврди пресудата од 1977 со која Денис Лемон, уредник на Gay News, бил осуден за богохулна клевета поради една песна за Христос. Случајот бил приватна тужба поднесена од Мери Вајтхаус.

Ги укина кривичните дела од обичајното право богохулење и богохулна клевета во Англија и Велс.

Додаде нови кривични дела за поттикнување верска омраза со заканувачки зборови или однесување, вметнати како Дел 3А од Законот за јавниот ред од 1986.