Што е такијја, и дали муслиманите лажат за својата вера?

“Тој што ќе го негира Аллах откако поверувал во Него, освен ако на тоа биде принуден, а срцето му остане цврсто во верата, го чека Аллаховата казна. Тие на кои неверството им се допаѓало ќе ги стигне Аллаховиот гнев и нив ги чека неиздржливо страдање,”

Ибн Кесир го објаснува исклучокот во 16:106 како оној што изговара зборови на неверство затоа што е присилен на тоа со тепање и малтретирање, додека неговото срце ги одбива и останува смирено со верувањето. Вели дека исламските научници се согласиле оти човекот присилен на овој начин може или да се согласи со нив за да се спаси или да одбие, како што одбил Билал, велејќи ‘Еден, Еден’ додека бил мачен со огромна карпа на градите во жештината, и дека за муслиманот е подобро да остане цврст во својата вера дури и ако тоа го чини животот.

“Верниците нека не ги земаат за пријатели неверниците, кога веќе има верници; а тој што тоа ќе го стори, нема ништо со Аллах! Освен доколку со тоа се штитат од нив! Аллах ве предупредува на Себе и кај Аллах сè се враќа!”

Ибн Кесир го објаснува исклучокот во 3:28, „освен доколку со тоа се штитат од нив“, како однесување на верниците што, на некои места или во некои времиња, се плашат за својата безбедност од оние што им се непријателски настроени. Таквите верници можат надворешно да покажат пријателство за да се заштитат, но никогаш внатрешно.

“А еден човек, верник, од семејството на фараонот, кој го криеше верувањето свое, рече: „Зарем да го убиете човекот затоа што вели: Мојот Господар е Аллах!“, а ви донесе јасни докази од Господарот ваш? Ако е лажливец, неговата лага нему ќе му наштети, а ако ја говори вистината, тогаш ќе ве стигне барем нешто од тоа што ви се ветува; Навистина Аллах нема да го упати на Вистинскиот пат тој што претерува во зло и кој многу лаже.”

Ибн Кесир го објаснува исклучокот во 16:106 како оној што изговара зборови на неверство затоа што е присилен на тоа со тепање и малтретирање, додека неговото срце ги одбива и останува смирено со верувањето. Вели дека исламските научници се согласиле оти човекот присилен на овој начин може или да се согласи со нив за да се спаси или да одбие, како што одбил Билал, велејќи ‘Еден, Еден’ додека бил мачен со огромна карпа на градите во жештината, и дека за муслиманот е подобро да остане цврст во својата вера дури и ако тоа го чини животот.

“О, верници, плашете се од Аллах и бидете со искрените!”

“О, верници, плашете се од Аллах и говорете ја само вистината,”

“И не мешајте ја вистината со невистината криејќи ја вистината, иако знаете!”

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека вистинољубивоста води кон праведност, а праведноста кон Џенетот, и човек постојано ја зборува вистината сè додека не стане вистинољубив. Лагата води кон злобност, а злобноста кон Огнот, и човек постојано лаже сè додека кај Аллах не биде запишан како лажговец.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека знаците на лицемерот се три: кога зборува лаже, кога ветува не го исполнува, а кога ќе му се довери нешто, ја изневерува довербата.

“О, верници, должностите кон Аллах извршувајте ги и праведно сведочете! Омразата која кон некои луѓе ја имате нека не ве натера неправедни да бидете! Праведни бидете, тоа е најблиску до богобојазливоста, и плашете се од Аллах, бидејќи Аллах добро знае што правите!”

“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”

Умму Кулсум бинт Укбе пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека оној што склопува мир меѓу луѓето пренесувајќи добро или зборувајќи добро не е лажго.