Краток одговор
Исламот учи дека ниедна амајлија ниту ливче хартија не може да донесе среќа или да ја оддалечи штетата. Доброто и штетата доаѓаат само од Бог. Куранот вели: „Ако од Аллах (﷾) некоја неволја те погоди, – па, никој освен Него не може да ја отстрани“ (6:17). Во светилиштето посетителите можат да добијат омамори, мала амајлија за безбедност или успех. Многумина извлекуваат и омикуџи, ливче за судбина, за Нова година. Желбата зад двете е добра: безбедно семејство и добра година. Исламот ја свртува таа желба кон самиот Бог. Муслиманот бара од Бог заштита во молитвата и Му верува: „тој што се потпира на Аллах (﷾), Тој му е доволен“ (65:3). Пред некој избор, тој не влече ливче. Клања кратка молитва за упатство (истихаре), потоа постапува и исходот му го остава на Бог.
Целосно објаснување
Кој праќа добро и штета?
Исламот почнува со едноставно прашање: кој одлучува што ќе ни се случи? Куранот одговара дека само Бог. „Ако од Аллах (﷾) некоја неволја те погоди, – па, никој освен Него не може да ја отстрани“. Ако Тој прати среќа, Тој има моќ над сè. Значи, ниеден предмет нема сопствена моќ да донесе среќа или да ја оддалечи штетата. Куранот исто така вели: „тој што се потпира на Аллах (﷾), Тој му е доволен“. Веровесникот (ﷺ) ги пофалил седумдесет илјади од своите следбеници што ќе влезат во Џенетот без полагање сметка. Тие не земаат лоши предзнаци, и се потпираат на својот Господар. Ел-Бухари тој збор го ставил под истиот ајет.
“Ако од Аллах некоја неволја те погоди, – па, никој освен Него не може да ја отстрани; а ако некакво добро ти подари, па, само Тој е Семоќен,”
“и ќе го снабди од каде што не се надева; тој што се потпира на Аллах, Тој му е доволен. Аллах, навистина, ќе го исполни тоа што го одлучил; Аллах веќе му одредил рок на сè.”
Ибн Абас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека седумдесет илјади од неговите следбеници ќе влезат во Џенетот без пресметка. Тоа се оние што не бараат од другите зборови за лекување (рукја), не веруваат во лоши знаци и се потпираат на својот Господар. Ел-Бухари го ставил во поглавје насловено со ајетот: кој ќе се потпре на Аллах, Тој му е доволен (65:3).
Што се омамори и омикуџи
Омамори се мали амајлии, обично ќесичка од платно, што се делат во светилиштата и се носат со себе. Енциклопедијата на шинтоизмот вели дека главните видови се за заштита од болест и несреќа, безбедност на домот, безбедно раѓање и безбедност во сообраќајот. Таквите талисмани ги опишува како симболи на духовно битие или на неговата моќ, и како барања за божествена помош. Омикуџи се ливчиња за судбина. Истата енциклопедија ги нарекува облик на гатање, што се користи за донесување одлука или за дознавање на судбината на некој план. Вели дека ливчето треба да го праша судот на ками. Ками се светите сили што ги почитува шинтоизмот, а шинтоистичките свештеници велат дека тие не се ‘богови’ во западна смисла. Ливчето дава степен, како даикичи (исклучително среќно), со предвидувања за љубовта, парите, патувањата и друго. Добрите ливчиња се носат дома, а лошите често се врзуваат во дворот на светилиштето.
Енциклопедијата на шинтоизмот ги опишува шинсацу како талисмани што се делат во светилиштата, симболи на духовно битие или на неговата моќ. Поголемите се ставаат во камидана или се прицврстуваат над портите и вратите. Маморифуда, омамори, обично се мали кесички од брокат или украсна ткаенина што се носат со себе. Главните видови се за заштита од болест и несреќа, безбедност на домот, безбедно раѓање, безбедност во сообраќајот и заштита од лоша среќа. Многу се носат на телото како лични барања за божествена помош.
Енциклопедијата на шинтоизмот го опишува омикуџи (исто така микуџи) како облик на гатање што се користи за донесување одлуки или за дознавање на исходот на некој потфат. Вели дека зборот куџи има две значења: користење на случајноста за давање непристрасна пресуда и барање на божествената волја таму каде што пресудата на ками се смета за потребна. Микуџи е второто значење. Обликот најчест во светилиштата денес е влечење стапче од цилиндар и добивање на отпечатената судбина или песна што му одговара. Еден потпис под снимката кон статијата додава дека ливчињата со добра порака се носат дома, а оние што навестуваат лош исход често се врзуваат за дрвја или јажиња во дворот на светилиштето.
Енциклопедијата на шинтоизмот вели дека омикуџи се хартиени судбини што се влечат од кутија во светилиштата и дека и возрасните и децата се надеваат на среќна. Отвореното ливче дава еден од неколку степени, како даикичи (исклучително среќно) и кичи (среќно). Може да дава и предвидувања за љубовта, изгубените нешта, парите, патувањето, раѓањето и други работи.
Амајлијата и довербата на срцето
Грижата на исламот за амајлијата е каде оди довербата на срцето. Амајлија што се носи за безбедност го учи срцето да се потпира на нешто друго освен на Бог. Веровесникот (ﷺ) поучувал доверба само во Бог. На едно патување испратил гласник со наредба: на вратот на ниедна камила да не остане ѓердан од конец, или каков било ѓердан. Секој требало да биде отсечен. Малик, ран научник од Медина што го пренел преданието, ја дал својата причина. Мислел дека ѓерданите биле обесени против урокот. Значи, според него, наредбата била против довербата во амајлија.
Ибн Абас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека седумдесет илјади од неговите следбеници ќе влезат во Џенетот без пресметка. Тоа се оние што не бараат од другите зборови за лекување (рукја), не веруваат во лоши знаци и се потпираат на својот Господар. Ел-Бухари го ставил во поглавје насловено со ајетот: кој ќе се потпре на Аллах, Тој му е доволен (65:3).
Ебу Бешир ел-Енсари пренесува дека на едно од патувањата на Веровесникот (ﷺ), Веровесникот (ﷺ) испратил гласник со наредба на вратот на камилата да не се остави ѓердан од конец или каков било ѓердан: секој требало да се исече.
Ебу Бешир ел-Енсари ја пренесува наредбата на Веровесникот (ﷺ) на вратот на камилата да не се остави ѓердан од конец или каков било ѓердан, а да не се исече. Малик, кој го пренел преданието, рекол: мислам дека тоа било поради урокот.
Како муслиманот бара заштита
Исламот не бара од никого да се откаже од желбата да биде безбеден. Ѝ ја дава на таа желба нејзината адреса. Бог вели во Куранот дека е блиску, и дека се одѕива на молбата на секој што Го повикува. Затоа муслиманот Го моли директно, за патување, раѓање или испит. Секоја ноќ Веровесникот (ﷺ) ги учел последните три поглавја на Куранот во своите споени дланки. Потоа ги потривал рацете преку телото. Две од тие поглавја бараат заштита кај Господарот на мугрите и Господарот на луѓето. Заштитата се бара од Бог со зборови, а не се става во предмет.
“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”
Аиша пренесува дека секоја ноќ, кога Веровесникот (ﷺ) ќе легнел, ги спојувал дланките, ги учел сура Ел-Ихлас, сура Ел-Фелек и сура Ен-Нас и дувал во нив. Потоа со рацете го потривал телото колку што можел, почнувајќи од главата, лицето и предниот дел од телото. Ова го правел три пати.
“Кажи: „Барам заштита кај Господарот на мугрите од злото на тоа што Тој го создава, и од злото на мрачната ноќ кога ја распространува темнината, и од злото на дувачите во јазли, и од злото на завидливиот кога завидува!“”
“Кажи: „Барам заштита кај Господарот на луѓето, Владетелот на луѓето, Богот на луѓето, од злото на тој што шепотејќи зли мисли внесува, па се крие, којшто зли мисли внесува во градите на луѓето – од џините и од луѓето!“”
Ливчето за судбина и невидливото
Веровесникот (ﷺ) ги отфрлил суеверијата на сопствениот народ. Рекол дека нема ‘адва’, нема ‘тијара’, нема ‘хама’ и нема ‘Сафер’. Тијара е земање предзнаци од летот на птиците. Многу научници ‘адва’ ја објаснуваат како болест што се шири со сопствена моќ, независно од Бог. ‘Хама’ ја објаснуваат како бувот земен за знак на смрт, а ‘Сафер’ како месецот сметан за несреќен. Ливчето за судбина тврди дека кажува како ќе оди некоја година или некој план. Куранот вели дека никој не знае што ќе заработи утре, и дека целосното знаење е кај Бог. Наместо предзнаци, Веровесникот (ﷺ) сакал добар збор. Збор полн надеж го крева срцето и не тврди дека знае ништо.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека нема ‘адва’, нема ‘тијара’ (лоши предзнаци од птици), нема ‘хама’ и нема ‘Сафер’. Многу научници ‘адва’ ја објаснуваат како болест што се шири со сопствена сила независно од Бог, ‘хама’ како бувот сметан за знак на смрт, а ‘Сафер’ како месецот сметан за несреќен.
“Само Аллах знае кога Крајот на светот ќе настапи, само Тој го спушта дождот и само Тој знае што е во матките, а човекот не знае што ќе заработи утре и човекот не знае во која земја ќе умре; Аллах навистина сè знае и за сè е известен.”
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека нема ‘адва’ и нема ‘тијара’, но дека му се допаѓа ‘фал’. Кога бил прашан што е ‘фал’, рекол: добар збор.
Пред избор: молитвата за упатство
Исламот дава начин да се соочите со избор без да влечете ливче. Веровесникот (ﷺ) ги поучувал своите асхаби на молитвата за упатство (истихаре) за секоја работа. Човекот клања два реката намаз. Потоа Го моли Бог со Неговото знаење и Неговата моќ, зашто Бог знае, а тој не знае. Ако работата е добра за него, Го моли Бог да ја оствари. Ако е лоша, Го моли Бог да ја оддалечи и да му го даде доброто каде и да е. Молитвата Го моли самиот Бог, и не предвидува ништо. Куранот исто така му вели на Веровесникот (ﷺ) да се советува со другите, а потоа, откако ќе одлучи, да се потпре на Бог.
Џабир пренесува дека Веровесникот (ﷺ) ги поучувал своите асхаби на молитвата за упатување (истихара) во секоја работа, како што ги поучувал на сурите од Куранот. Кој сака да направи нешто, клања два реката намаз покрај задолжителните. Потоа Го моли Бога преку Неговото знаење и Неговата моќ, зашто Бог може, а тој не може, Бог знае, а тој не знае, и Бог го знае невидливото. Ако Бог знае дека работата е добра за него во неговата вера, во неговиот живот и во нејзиниот исход, Го моли Бога да му ја одреди. Ако Бог знае дека е лоша за него, Го моли Бога да ја оттргне од него и да му го одреди доброто каде и да е.
“Со Аллаховата милост ти си благ кон нив. А да си груб и со тврдо срце, би се разбегале од твојата близина. Затоа простувај им и моли да им биде простено, и договарај се со нив! А кога ќе одлучиш, потпри се на Аллах, бидејќи Аллах навистина ги сака тие кои на Него се потпираат.”
“и ќе го снабди од каде што не се надева; тој што се потпира на Аллах, Тој му е доволен. Аллах, навистина, ќе го исполни тоа што го одлучил; Аллах веќе му одредил рок на сè.”
| Обичај | За што е | Патот на исламот |
|---|---|---|
| Омамори | Заштита: здравје, домаќинство, раѓање, сообраќај. | Барајте од самиот Бог, како што Веровесникот (ﷺ) секоја ноќ ги учел последните три сури од Куранот. |
| Омикуџи, за годината | За да се дознае како ќе помине годината или еден план. | Никој не знае што носи утрешниот ден; збор полн со надеж е добредојден. |
| Омикуџи, за одлука | За да се побара судот на ками. | Молитвата за упатство, добар совет, а потоа потпирање на Бог. |
Желбата за добра година
За Нова година многу семејства посетуваат светилиште и се надеваат на безбедна и среќна година. Таа надеж е добра, и Куранот ѝ дава зборови. Ги фали оние што велат: „Господару наш, дај ни добро на овој и на оној свет“. Исламот е целосен начин на живот (дин), а не само верување. Ги обликува молитвата, семејството, храната и карактерот заедно, и секоја надеж ја става кај Бог. Куранот ве поканува да го читате внимателно и да видите дали се држи заедно. Го нарекува Мухамед (ﷺ) Божји Пратеник до сите луѓе и Печат на веровесниците. Прочитајте го, и прашајте се дали доаѓа од Оној што го праќа секое добро.
“А има и такви што велат: „Господару наш, дај ни добро на овој и на оној свет и сочувај нè од казната во огнот!“”
“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”
“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”
“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”
Пет одговори, одговорени
Сахих ел-Бухари 5740 — Китаб ет-Тибб (Медицина), хадис 5740
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека дејството на урокот е вистинско, и ја забранил тетоважата.
Наведено за
Веровесникот (ﷺ) рекол дека урокот е вистински, а многу муслимани носат мониста или амајлии против него. Значи, и муслиманите имаат амајлии.
Одговорот
Урокот е вистински, рекол Веровесникот (ﷺ) (Бухари 5740). Исламот знае за него само затоа што Бог го поучил Својот Веровесник (ﷺ), а не со читање знаци во нештата. Како и секоја штета, доаѓа само со Божја дозвола, и само Тој го отстранува (6:17). Заштитата што тој ја поучувал била молитвата и зборовите на Куранот за барање заштита, учени секоја ноќ (Бухари 5017). Наредил ѓерданите од конец да бидат отсечени од вратовите на камилите (Бухари 3005). Малик мислел дека биле обесени против урокот (Муслим 2115). Некои муслимани закачуваат напишани ајети или ги носат. Она што го поучувал самиот Веровесник (ﷺ) е да се учат и да се бара од Бог. Монистото не е од неговото учење, а исламот се мери според неговото учење.
Каде завршува — Во исламот заштитата се бара од Бог со зборови. Никогаш не е моќ ставена во предмет.
Сахих ел-Бухари 6472 — Китаб ер-Рикак (Омекнување на срцето), хадис 6472
Ибн Абас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека седумдесет илјади од неговите следбеници ќе влезат во Џенетот без пресметка. Тоа се оние што не бараат од другите зборови за лекување (рукја), не веруваат во лоши знаци и се потпираат на својот Господар. Ел-Бухари го ставил во поглавје насловено со ајетот: кој ќе се потпре на Аллах, Тој му е доволен (65:3).
Наведено за
Вашиот хадис ги фали оние што не бараат рукја, а сепак муслиманите користат рукја. Што од двете е?
Одговорот
Веровесникот (ﷺ) дозволил зборови за лекување што не содржат обожување на ништо друго освен Бог (Муслим 2200). Им рекол на луѓето да ги бараат против урокот (Бухари 5738). Значи, хадисот за седумдесетте илјади не ги забранува. Ги фали луѓето чија доверба во Бог е толку целосна што не бараат од другите дури ни тоа. Земањето предзнаци е друга работа. Тоа тој целосно го отфрлил (Бухари 5757).
Каде завршува — Зборовите за лекување упатени до Бог се дозволени; предзнаците се отфрлени. И едното и другото учат доверба само во Бог.
Сахих ел-Бухари 6382 — Китаб ед-Деават (Довите), хадис 6382
Џабир пренесува дека Веровесникот (ﷺ) ги поучувал своите асхаби на молитвата за упатување (истихара) во секоја работа, како што ги поучувал на сурите од Куранот. Кој сака да направи нешто, клања два реката намаз покрај задолжителните. Потоа Го моли Бога преку Неговото знаење и Неговата моќ, зашто Бог може, а тој не може, Бог знае, а тој не знае, и Бог го знае невидливото. Ако Бог знае дека работата е добра за него во неговата вера, во неговиот живот и во нејзиниот исход, Го моли Бога да му ја одреди. Ако Бог знае дека е лоша за него, Го моли Бога да ја оттргне од него и да му го одреди доброто каде и да е.
Наведено за
Истихарето е само исламско омикуџи: прашуваш, а потоа чекаш знак.
Одговорот
Молитвата Го моли Бог, со Неговото знаење и моќ, да го оствари доброто и да го оддалечи лошото. Не се влече ливче и не се чита степен. Човекот не чека сон или знак. Бара совет, одлучува и се потпира на Бог (3:159). Што и да следи, тој Го прашал Оној што знае, и го прифаќа она што Бог го одредува.
Каде завршува — Истихарето Го моли Бог да избере. Не чита судбина и не дава предвидување.
Куран 31:15 — сура Локман, ајет 15
“А ако те наговараат Мене друг да Ми припишуваш за рамен, за кој ти ништо не знаеш, ти не слушај ги и кон нив, на овој свет, примерно однесувај се, а следи го патот на тој што искрено Ми се обраќа; потоа кај Мене ќе се вратите и Јас ќе ве известам за тоа што го правевте.”
Наведено за
Мајка ми ми даде омамори од љубов. Дали морам да го фрлам?
Одговорот
Нејзината љубов е вистинска, а исламот заповеда добрина кон родителите дури и ако не се муслимани (31:15). Заблагодарете ѝ за грижата. Вашата доверба за вашата безбедност оди кон Бог (65:3). Што да правите со самиот предмет е лично прашање. Оваа страница дава само општи информации. За вашиот случај, прашајте стручен исламски научник.
Каде завршува — Љубовта кон родителите останува и расте. Довербата оди кон Бог, а личните случаи кон стручен исламски научник.
Енциклопедија на шинтоизмот: Шинсацу, Маморифуда
Енциклопедијата на шинтоизмот ги опишува шинсацу како талисмани што се делат во светилиштата, симболи на духовно битие или на неговата моќ. Поголемите се ставаат во камидана или се прицврстуваат над портите и вратите. Маморифуда, омамори, обично се мали кесички од брокат или украсна ткаенина што се носат со себе. Главните видови се за заштита од болест и несреќа, безбедност на домот, безбедно раѓање, безбедност во сообраќајот и заштита од лоша среќа. Многу се носат на телото како лични барања за божествена помош.
Наведено за
Амајлиите делуваат. Носев една, и бев заштитен.
Одговорот
Безбедноста е дар, а Куранот вели дека секоја благодат што ја имаме е од Бог (16:53). Многу луѓе се заштитени без никаква амајлија. Муслиманот не ѝ припишува сопствена моќ дури ни на својата молитва. Тој Го моли Бог, кој е блиску и го слуша секој што Го повикува (2:186). Исходот Му припаѓа на Бог (6:17). Затоа Му се заблагодарува на Бог за безбедноста, а не на предмет.
Каде завршува — Секое добро е од Бог, па благодарноста за безбедноста оди кон Него.
Гледишта
Шинтоизам: амајлии и ливчиња за судбина
Во светилиштата се делат омамори за заштита, а омикуџи се влечат за да се праша судот на ками или да се дознае судбината на некој план. Многу луѓе ги чуваат овие обичаи како дел од Нова година и од семејниот живот.
Омамори е знак на моќта на ками, а носењето е барање за помош од ками.
Побивање
Заштитата е вистинска, и доаѓа само од Бог: никој освен Него не може да ја отстрани неволјата (6:17). Тој е блиску и му се одѕива на секој што Го повикува (2:186).
Омикуџи го прашува судот на ками за некое прашање, значи е вид молитва.
Побивање
Исламот Го прашува самиот Бог, во молитвата за упатство (Бухари 6382). Таа молитва не чита никаква судбина. Го моли Бог да го избере доброто, зашто никој освен Него не знае што ќе биде утре (31:34).
Купувам омамори како обичај, и всушност не верувам во нив.
Побивање
Тогаш ништо не се губи ако довербата на срцето ја оставите да оди таму каде што припаѓа. Тој што се потпира на Аллах (﷾), Аллах (﷾) му е доволен (65:3).
Ливчето за судбина за Нова година е безопасна забава.
Побивање
Навиката го учи срцето каде да бара безбедност и успех. Веровесникот (ﷺ) ги пофалил оние што не земаат предзнаци и се потпираат на својот Господар (Бухари 6472). Добриот збор дава надеж без предвидување (Бухари 5776).
Лошото ливче се врзува и се остава во светилиштето, па обичајот само помага.
Побивање
Исламот воопшто не остава судбина од која треба да се плашиш. Веровесникот (ﷺ) рекол дека предзнакот е само чувство, и не смее никого да го одврати од она што намерувал да го направи (Муслим 537).
Исламското гледиште
Доброто и штетата доаѓаат само од Бог, па ниедна амајлија ниту ливче не носи среќа ниту ја оддалечува штетата. Муслиманот бара заштита од Бог, бара Негово упатство пред избор, и Му верува за исходот. Исламот е целосен начин на живот што секоја надеж ја става кај Бог.
Ако Бог го погоди човекот со неволја, никој освен Него не може да ја отстрани. Кој се потпира на Него, Тој му е доволен.
Веровесникот (ﷺ) ги пофалил оние што не земаат лоши предзнаци и се потпираат на својот Господар.
Веровесникот (ﷺ) ги негирал суеверијата на својот народ: ‘адва’, ‘тијара’, ‘хама’ и ‘Сафер’.
Наредил ѓерданите од конец да бидат отсечени од вратовите на камилите; Малик мислел дека биле обесени против урокот.
Заштитата се бара од Бог во молитвата и со зборовите на Куранот. Веровесникот (ﷺ) го правел тоа секоја ноќ.
Пред избор, муслиманот клања за упатство (истихаре), бара совет, а потоа Му верува на Бог.
Куранот поканува на внимателно читање, а Мухамед (ﷺ), последниот Веровесник, бил испратен до сите луѓе.