Дали верата на Исус требало да се обнови и кој ја обнови?

Раскажувањето на Џозеф Смит за неговото видение од 1820 година: му било кажано дека ‘не смее да се приклучи на ниедна од нив, зашто сите грешеле’ и дека ‘сите нивни вероисповеди биле гнасотија’.

Ангелот рекол дека има ‘оставена книга, напишана на златни плочи, што раскажува за поранешните жители на овој континент’, која ја содржи ‘полнотата на вечното Евангелие’.

“Ние заветот го прифативме и од тие што велат: „Ние сме христијани!“ – но и тие, голем дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија, затоа меѓу нив вметнавме непријателство и омраза сè до Судниот ден; а Аллах сигурно ќе ги извести за тоа што го правеа.”

“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”

За 1 Јованово 5:7-8 известува дека зборовите за Отецот, Словото и Светиот Дух ги нема во ниеден познат грчки ракопис освен во осум доцни, од кои четири ги имаат запишани на маргината како подоцнежен додаток; дека ниеден грчки црковен отец не ги цитира; и дека сите древни преводи освен латинскиот ги немаат.

Символот започнува: „Веруваме во еден Бог, Отец Седржител, Творец на сè видливо и невидливо“. Соборот Го исповедал Синот како роден од Отецот, вистински Бог од вистински Бог, и „единосуштен“ (хомоусиос) со Отецот, и ги осудил оние што велеле дека имало време кога Тој не постоел.

Соборот Го исповедал Светиот Дух како Господ и Животворец, Кој излегува од Отецот и Кому заедно со Отецот и Синот Му се поклонуваме и Го славиме.

“А кога Иса, синот Мерјемин, рече: „О, синови Израилови, јас сум ви Аллахов Пратеник да го потврдам пред мене објавениот Теврат и да ви донесам радосна вест за Пратеникот чиешто име е Ахмед, кој ќе дојде после мене“, и кога им ги донесе тој јасните докази, тие рекоа: „Ова е јасна маѓија!“”

“А тебе ти објавуваме Книга, со Вистината, да ги потврди книгите пред неа објавени и над нив да бдее. И ти суди им според тоа што го објавува Аллах и не следи ги желбите нивни, и не отстапувај од Вистината која ти доаѓа; на сите вас закон и правец ви пропишавме! А да сакаше Аллах, ќе ве направеше следбеници на една вера, но, Тој сака да ве искуша во тоа што ви го пропишува, затоа натпреварувајте се кој повеќе добрини ќе прави; кај Аллах сите ќе се вратите, па Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

“Ви се забранува мрша, крв, свинско месо и тоа што е заклано во нечие друго име, а не во Аллаховото, и тоа што е задавено и убиено, и што при пад е загинато, и со рог забодено, или од ѕвер начнато, освен ако сте го заклале пред да умре, и што на жртвениците е жртвувано, и ви се забранува гатање со стрелички. Тоа е порок! Денес неверниците изгубија секаква надеж дека вие од својата вера ќе отпаднете, затоа не плашете се од нив, туку плашете се од Мене. Денес верата ваша ви ја усовршив и благодaтта Своја спрема вас ја надополнив и задоволен Сум исламот да ви биде вера. А на тој што ќе биде принуден, кога има глад, без намера да стори грев, Аллах ќе му прости и Милостив ќе биде.”

Еден Евреин му рекол на Омер ибн ел-Хаттаб дека ако ајетот „Денес верата ваша ви ја усовршив“ им бил објавен на Евреите, тие тој ден би го чувале како празник. Омер одговорил дека муслиманите точно знаат кога и каде слегол: во петок, додека Веровесникот (ﷺ) стоел на Арафат за време на аџилакот.

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

Два пергаментни листа со делови од сурите 18 до 20 во рано хиџаско писмо. Во 2015 Оксфордската единица за радиојаглеродно датирање со акцелератор го датирала пергаментот меѓу 568 и 645 н.е., со веројатност од 95,4 проценти, распон што го опфаќа животот на Веровесникот (ﷺ) (околу 570-632). Освен мали правописни детали, текстот на листовите е текстот на тие сури каков што го има Куранот денес.

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

“...и тој има дар да ја преведе книгата, и му заповедав да не претендира на никаков друг дар, зашто нема да му дадам никаков друг дар.”

Џозеф има ‘дар да ги преведе плочите’ и му е заповедано ‘да не претендира на никаков друг дар додека не се исполни мојата намера во ова; зашто нема да ти дадам никаков друг дар додека тоа не заврши.’

Џозеф Смит ги добил плочите на 22 септември 1827 година. Кога неговата работа завршила, ‘гласникот ги побара, јас му ги предадов; и тој ги чува до денес’ (2 мај 1838).

Есејот вели дека, според извештаите, Џозеф Смит ги ставал или толкувачите или камењето на гледачот во шапка, го притискал лицето во шапката и ги читал зборовите на глас. Ја наведува Ема Смит дека плочите ‘често лежеле на масата без никаков обид да се скријат, завиткани во мал ленен чаршав.’ Вели и дека како млад тој ‘користел камен на гледач за да бара изгубени предмети и закопани богатства.’

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

Два пергаментни листа со делови од сурите 18 до 20 во рано хиџаско писмо. Во 2015 Оксфордската единица за радиојаглеродно датирање со акцелератор го датирала пергаментот меѓу 568 и 645 н.е., со веројатност од 95,4 проценти, распон што го опфаќа животот на Веровесникот (ﷺ) (околу 570-632). Освен мали правописни детали, текстот на листовите е текстот на тие сури каков што го има Куранот денес.

Џозеф Смит ги добил плочите на 22 септември 1827 година. Кога неговата работа завршила, ‘гласникот ги побара, јас му ги предадов; и тој ги чува до денес’ (2 мај 1838).

“...и тој има дар да ја преведе книгата, и му заповедав да не претендира на никаков друг дар, зашто нема да му дадам никаков друг дар.”