Краток одговор
Будистичките свети списи во негово име даваат спротивни одговори. Во палиските текстови, генерал по име Сиха донесува месо за оброк на Буда и неговите монаси. Буда потоа пропишува дека монахот не смее свесно да јаде месо од животно заклано за него. На друго место вели дека месото може да се јаде ако монахот не видел, не слушнал и не се сомнева дека е заклано за него. Во Ланкаватара сутра, махајански свет спис, Буда им забранува месо на сите. Вели дека никогаш никому не го дозволил и дека тврдењето оти им го дозволил на своите монаси или на себе нема никаква основа. Нејзиниот сопствен преведувач тоа поглавје го нарекува подоцнежен додаток. Значи, еден од двата списи му става зборови в уста на Буда. Куранот ги дава своите закони за храната со Божјите сопствени зборови.
Целосно објаснување
Палиските текстови: месо, под еден услов
Џивака, лекар, го прашал Буда дали јаде месо од животни заклани за него. Буда вели дека месото не смее да се јаде во три случаи: ако се види, се слушне или се посомнева дека животното е заклано за монахот. Инаку може да се јаде. Во книгата на правила за монасите, Винаја, генерал по име Сиха испраќа по месо за да ги послужи Буда и монасите. Потоа Буда пропишува дека никој не смее свесно да јаде месо од животно заклано за таа цел.
“Во три случаи велам дека месото не смее да се јаде: кога е видено, слушнато или посомнежено. Ова се трите случаи во кои месото не смее да се јаде. Во три случаи велам дека месото смее да се јаде: кога не е видено, слушнато или посомнежено. Ова се трите случаи во кои месото смее да се јаде.”
“Оди, пријателе, и види дали може да се најде некакво месо.”
“Никој, о бхикуи, нека не јаде свесно месо (од животно) убиено за таа цел. Кој и да го прави тоа, виновен е за прекршок дуката.”
Ланкаватара сутра: никакво месо
Ланкаватара сутра, махајански свет спис, му посветува цело поглавје на месото. Таму Буда им забранува месо на сите, во каков било облик и на кое било место. Вели дека никогаш никому не го дозволил, не го дозволува и нема да го дозволи, и дека тврдењето оти им го дозволил на своите монаси или на себе нема никаква основа.
Буда им забранува месо на сите, во секој облик, начин и место, еднаш засекогаш. Вели дека не му дозволил јадење месо никому, не дозволува и нема да дозволи, и дека тврдењето оти им дозволил на своите ученици монаси, или на себеси, да јадат месо нема никаква основа.
Две пресуди во едно име
Двата списа зборуваат со гласот на самиот Буда, а не можат двата да бидат негови. Палискиот Буда дозволува месо што не е заклано за монахот. Буда од Ланкаватара вели дека никогаш воопшто не го дозволил. Сузуки, кој ја превел Ланкаватара, забележува дека нејзиното поглавје за месото е подоцнежен додаток и дека раните будисти веројатно јаделе месо. Значи, еден од овие списи му става в уста на Буда пресуда што тој не ја дал.
“Во три случаи велам дека месото не смее да се јаде: кога е видено, слушнато или посомнежено. Ова се трите случаи во кои месото не смее да се јаде. Во три случаи велам дека месото смее да се јаде: кога не е видено, слушнато или посомнежено. Ова се трите случаи во кои месото смее да се јаде.”
Буда им забранува месо на сите, во секој облик, начин и место, еднаш засекогаш. Вели дека не му дозволил јадење месо никому, не дозволува и нема да дозволи, и дека тврдењето оти им дозволил на своите ученици монаси, или на себеси, да јадат месо нема никаква основа.
Сузуки, преведувачот на сутрата, забележува дека главата за јадењето месо е подоцнежен додаток на текстот и дека јадењето месо веројатно се практикувало повеќе или помалку кај раните будисти.
| Точка | Палиските текстови | Ланкаватара сутра |
|---|---|---|
| Смее ли монахот да јаде месо? | Да, освен ако видел, слушнал или се посомневал дека е убиено за него. | Не: месото им е забрането на сите, во кој било облик. |
| Што вели Буда дека дозволил | Месо што не е убиено за монахот. | Ништо: никогаш никому не го дозволил. |
Сузуки, кој ја превел Ланкаватара, нејзината глава за месото ја нарекува подоцнежен додаток.
Закони за храната со Божјите сопствени зборови
Куранот ги дава своите закони за храната како Божји збор. Вели дека сите добри и чисти нешта се дозволени и именува што е забрането: мрша, крв, свинско месо и она што е принесено на некого друг освен на Аллах (﷾). Им кажува на верниците да јадат од она што е заклано во Аллахово (﷾) име.
“Од сега ви се дозволува сета убава храна; и ви се дозволува храната на тие на кои им е дадена Книгата, и вашата храна им е дозволена на нив; и чедните вернички ви се дозволени, и чедните ќерки на тие на кои им е дадена Книгата пред вас, кога нивните венчални дарови ќе им ги дадете со намера со нив да се ожените, а не со нив да блудничите и за љубовници да ги земате. А тој што ќе отпадне од вистинската вера – залудни ќе му бидат делата негови и тој, на оној свет, ќе биде губитник.”
“Тој навистина ви ги забранува: мршата, крвта, свинското месо и тоа што е заклано во нечие друго име, а не во Аллаховото. А на тој што ќе биде приморан без своја волја и не претерувајќи, тогаш не е негов грев. Аллах навистина простува и Милостив е.”
“Кажи: „Јас не гледам во ова што ми се објавува дека на некого му е забрането да јаде што било друго освен мрша, или крв која истекува, или свинско месо, тоа е навистина нечисто, или што како грев е заклано во нечие друго, а не во името на Аллах“. А на тој што ќе биде принуден, но не од желба, туку само колку гладот да го прекине, Господарот твој навистина ќе му прости и Милостив ќе биде.”
“Затоа јадете го тоа при чие колење е спомнато Аллаховото име, ако верувате во Неговите ајети.”
Гледишта
Будистички одговори
Палиските текстови го запишуваат вистинското правило на Буда, а Ланкаватара е подоцнежен текст. Или двата се во право: првото правило било за монасите што морале да земат што ќе им се даде. Второто е повисок идеал за бодисатвите.
Ланкаватара е подоцнежен махајански текст, па палиското правило е вистинското учење на Буда.
Побивање
Тогаш будистите што ја почитуваат Ланкаватара како збор на Буда следат пресуда што тој никогаш не ја дал. А Ланкаватара го вели токму спротивното: дека тврдењето оти тој дозволил месо нема основа. Еден од двата му става зборови в уста.
Двата се вистинити на различни нивоа. Монасите што собирале милостиња морале да земат што ќе им се даде, додека бодисатвите се држат до повисок идеал на сочувство.
Побивање
Ланкаватара не зборува за нивоа. Вели дека Буда никогаш никому не дозволил месо, не дозволува и нема да дозволи, и дека тврдењето оти им го дозволил на своите монаси или на себе е неосновано. Палиската Винаја го прикажува како пропишува правило што го дозволува по еден оброк со месо.
Исламското гледиште
Палиските текстови и Ланкаватара му припишуваат на Буда спротивни пресуди за месото, а сопствениот преведувач на Ланкаватара нејзиното поглавје го нарекува подоцнежен додаток. Куранот ги дава своите закони за храната со Божјите сопствени зборови.
Во палиските текстови Буда дозволува месо, со еден исклучок. Не смее да се види, да се слушне или да се посомнева дека е заклано за монахот.
Во Ланкаватара сутра Буда вели дека никогаш никому не дозволил месо. Нејзиниот преведувач тоа поглавје го нарекува подоцнежен додаток.
Куранот ги прави дозволени добрите и чистите нешта и именува што е забрането.