Дали Бог станал човек како Рама или Кришна?

“Иако сум нероден и неисцрпен во (мојата) суштина, иако сум господар на сите суштества, сепак ја преземам контролата над својата природа и се раѓам со помош на својата моќ на заблуда.”

“Секогаш кога, о потомку на Бхарата! побожноста слабее, а безбожноста е во подем, јас се создавам себеси. Се раѓам век по век, за заштита на добрите, за уништување на злосторниците и за воспоставување на побожноста.”

“Кој навистина така ги знае моето божествено раѓање и дело, го отфрла (ова) тело и не се раѓа повторно. Тој доаѓа кај мене, о Арџуна!”

Главата ги набројува по ред слегувањата на Господ. Меѓу дваесет и двете што ги именува се вепар што ја кренал земјата од водите, риба што го спасила Ману во потопот, желка што ја носела планината Мандара на својот грб, Мохини (женски облик што ги маѓепсал демоните), човекот-лав Нарасимха и џуџето. Именува и мудреци и кралеви, меѓу нив бог-крал (Дат: ‘Нарадева’) што го скротил морето, кого нејзините коментатори го поистоветуваат со Рама, а потоа Баларама и Кришна, родени меѓу Вришните. Го претскажува Буда и, на крајот, Калки.

“Отелотворувањата, о брахмани, на Хари, изворот на чистотата, се безбројни; исто како што илјада потоци извираат од едно езеро, чии води сепак остануваат неисцрпени. Мудреците, Мануите, боговите, синовите на Мануите, сите овие моќни суштества со Праџапатите се делови од Бог. Сите тие се или делови или еманации на Личноста; но Кришна е самиот Господ. Од циклус до циклус тие го олеснуваат светот што пуфти под угнетувањето на демоните.”

“Садху: се добрите и доблесните, побожните, истакнатите ваишнави (или обожувачите на Сепроникнувачкиот Дух = Вишну), кои Ме бараат Мене како свое Прибежиште. Тие се оние што чувствуваат дека без да Ме видат Мене, чии имиња и чудесни дела ги надминуваат моќите на говорот и умот, не можат да живеат и да се движат, не можат да го одржат самото свое битие. Тие се оние за кои еден миг од Моето отсуство од нивното сеќавање е како една калпа. За заштита на овие свети луѓе, за да не венат во својата агонија што не Ме гледаат, им ја давам привилегијата (или правото) да можат да Ме гледаат Мене и Моите дела, да разговараат со Мене и така натаму.”

“Поминав низ многу раѓања, о Арџуна! а и ти. Јас ги знам сите, но ти, о ужасу на (твоите) непријатели! не ги знаеш.”

“Иако сум нероден и неисцрпен во (мојата) суштина, иако сум господар на сите суштества, сепак ја преземам контролата над својата природа и се раѓам со помош на својата моќ на заблуда.”

“Иако сум нероден, иако по природа мојата моќ на гледање (гњана-шакти) е непропадлива, иако по природа сум Господар на сите созданија од Брахма до тревата, сепак, владеејќи со Мојата Природа, Пракрити, Мајата на Вишну, која е составена од трите енергии саттва, раџас и тамас, на која ѝ е подложна целата оваа вселена и од која заблуден целиот свет не го познава Васудева, своето Јаство, изгледам дека сум роден и отелотворен, преку својата Маја, но не во стварноста, за разлика од другите.”

“Природата е она што придонесува за обликувањето на материјалниот облик во кој тој се раѓа; ‘моќта’ вклучува знаење, семоќ итн. Таа е заблудувачка затоа што тој сè уште е навистина ‘нероден’.”

“Оваа изјава: ‘Многу раѓања поминаа за Мене’ е потврда на стварноста на Отелотворувањата (и затоа тоа не е илузија или магија). Примерот (или аналогијата) на Арџуна, на кој се мисли со изразот ‘тавача’ (и за тебе), е доказ за таа стварност. (Односно: Моето Отелотворување сега е исто толку стварно колку што е стварно твоето сегашно раѓање, и така минатите Отелотворувања на двајцата се стварни.)”

“Така, по Моја (слободна) волја, Јас се раѓам, но без да ги оставам Моите суштински (божествени) својства, имено тоа што сум Спротивставен на злото, што сум Престојувалиште на Славните Совршенства, што сум Господар на сè итн. Преземам облици што им припаѓаат на девите (небесните суштества), човекот (земните созданија) и така натаму: и се покажувам како да сум од нивната природа, по Свој слободен избор.”

“Кој навистина ја сфаќа божествената, нематеријална и единствена природа на Моите Отелотворувања и Моите Дела (поврзани со нив), што се наменети единствено за доброто на оние што Ме бараат како свој Одмор и што се наменети за заштита на добрите (садху); кој ја разбира вистинската природа на Отелотворените појави (имено појавата Вибхава, бр. 3 од Пара) и нивните Дела како различни од присилните раѓања што им доаѓаат на суштествата како последица од нивните минати дела (карма), произлезени од соединувањето меѓу чистиот атма (дух) и трикратно-природната нечиста пракрити (материја); кој знае дека Отелотворувањата се од Оној што поседува такви Славни Својства, како Господарство над сè, Сезнание, Цврста волја итн., таков човек не се враќа во повторно раѓање откако ќе го напушти своето сегашно тело. Тој стигнува само до Мене.”

“Оваа вечна (форма на) посветеност му ја објавив на сонцето, сонцето ѝ ја објави на Ману, а Ману му ја пренесе на Икшваку. Доаѓајќи така чекор по чекор, станала позната на кралските мудреци. Но, о ужасу на (твоите) непријатели! таа посветеност била изгубена за светот со долго (минување на) времето. Истата првобитна посветеност ти ја објавив тебе денес, гледајќи дека си мој поклоник и пријател, зашто тоа е највисоката тајна.”

“Подоцнежно е твоето раѓање; раѓањето на сонцето е порано. Како тогаш да разберам дека ти си го објавил (ова) прв?”

“Поминав низ многу раѓања, о Арџуна! а и ти. Јас ги знам сите, но ти, о ужасу на (твоите) непријатели! не ги знаеш.”

“Иако сум нероден и неисцрпен во (мојата) суштина, иако сум господар на сите суштества, сепак ја преземам контролата над својата природа и се раѓам со помош на својата моќ на заблуда.”

“Иако сум нероден, иако по природа мојата моќ на гледање (гњана-шакти) е непропадлива, иако по природа сум Господар на сите созданија од Брахма до тревата, сепак, владеејќи со Мојата Природа, Пракрити, Мајата на Вишну, која е составена од трите енергии саттва, раџас и тамас, на која ѝ е подложна целата оваа вселена и од која заблуден целиот свет не го познава Васудева, своето Јаство, изгледам дека сум роден и отелотворен, преку својата Маја, но не во стварноста, за разлика од другите.”

“Оваа изјава: ‘Многу раѓања поминаа за Мене’ е потврда на стварноста на Отелотворувањата (и затоа тоа не е илузија или магија). Примерот (или аналогијата) на Арџуна, на кој се мисли со изразот ‘тавача’ (и за тебе), е доказ за таа стварност. (Односно: Моето Отелотворување сега е исто толку стварно колку што е стварно твоето сегашно раѓање, и така минатите Отелотворувања на двајцата се стварни.)”

“Така, по Моја (слободна) волја, Јас се раѓам, но без да ги оставам Моите суштински (божествени) својства, имено тоа што сум Спротивставен на злото, што сум Престојувалиште на Славните Совршенства, што сум Господар на сè итн. Преземам облици што им припаѓаат на девите (небесните суштества), човекот (земните созданија) и така натаму: и се покажувам како да сум од нивната природа, по Свој слободен избор.”

“Кога така му се обратија Индра, Брахма и другите богови, Рама, потомокот на Рагху, господарот на светот и најдобриот меѓу доблесните, му рече на главниот меѓу боговите: ‘Бидејќи се сметам себеси за човек по име Рама и син на Дашаратха, затоа, господине, те молам кажи ми кој сум и од каде сум дошол.’ ‘О ти, чија моќ никогаш не попушта’, му рече Брахма на Какутстха, најистакнатиот од оние што темелно го знаат Брахма, ‘Ти си Нарајана, семоќен, сопственик на среќата и вооружен со дискот.”

“Тој претходно размислил за сè што било наговестено со зборовите што Гандхари ги изговорила во поранешните денови. Се сетил и на зборовите што ги рекол Дурвасас во времето кога тој риши му го намачкал телото со остатокот од пајасата што ја јадел (додека бил гостин во куќата на Кришна). Возвишениот, мислејќи на уништувањето на Вришните и Андхаките, како и на претходниот покол на Куруите, заклучил дека дошол часот (за неговото заминување од светот). Потоа ги обуздал своите сетила (во јога). Познавач на вистината за секоја тема, Васудева, иако бил Врховното Божество, посакал да умре за да ги растера сите сомнежи и да воспостави сигурност на резултатите (во поглед на човечкото постоење), само за да ги одржи трите света и да ги исполни зборовите на синот на Атри. Откако ги обуздал сите свои сетила, говорот и умот, Кришна легнал во висока јога. Тогаш таму дошол еден свиреп ловец по име Џара, барајќи елени. Ловецот, мислејќи дека Кешава, кој лежел опружен на земјата во висока јога, е елен, го прободел во петицата со стрела и брзо дошол на тоа место за да го фати својот плен. Кога пристигнал, Џара видел човек облечен во жолта облека, занесен во јога и обдарен со многу раце. Сметајќи се себеси за престапник и исполнет со страв, ги допрел нозете на Кешава. Возвишениот го утешил, а потоа се вознел нагоре, исполнувајќи го целиот небосвод со сјај.”

“Барајќи ги потоа телата на Рама и Васудева, Арџуна наредил да бидат запалени од луѓе вешти во тоа дело.”

“Зар сè уште, ти премудар, не ја препознаваш својата небесна природа?’ Тие замолкнаа: и Рама вака почна: ‘Се сметам за смртен човек. Од старата лоза на Икшваку потекнувам, од Дашаратха, кралот на Косала.’ Тој замолкна: и самиот Брахма одговори: ‘О, отфрли ја празната мисла. Ти си Господ Нарајана, ти си Богот пред кого се поклонуваат сите созданија.”

“Кога така му се обратија Индра, Брахма и другите богови, Рама, потомокот на Рагху, господарот на светот и најдобриот меѓу доблесните, му рече на главниот меѓу боговите: ‘Бидејќи се сметам себеси за човек по име Рама и син на Дашаратха, затоа, господине, те молам кажи ми кој сум и од каде сум дошол.’ ‘О ти, чија моќ никогаш не попушта’, му рече Брахма на Какутстха, најистакнатиот од оние што темелно го знаат Брахма, ‘Ти си Нарајана, семоќен, сопственик на среќата и вооружен со дискот.”

“Сита (твојата сопруга) е Лакшми; а ти си Богот Вишну, Кришна и Праџапати. За да го убиеш Равана, ти го презеде обликот на човек; затоа, о најдобар меѓу доблесните, ја заврши оваа задача што ти ја наложивме (ние, боговите).”

“Тој претходно размислил за сè што било наговестено со зборовите што Гандхари ги изговорила во поранешните денови. Се сетил и на зборовите што ги рекол Дурвасас во времето кога тој риши му го намачкал телото со остатокот од пајасата што ја јадел (додека бил гостин во куќата на Кришна). Возвишениот, мислејќи на уништувањето на Вришните и Андхаките, како и на претходниот покол на Куруите, заклучил дека дошол часот (за неговото заминување од светот). Потоа ги обуздал своите сетила (во јога). Познавач на вистината за секоја тема, Васудева, иако бил Врховното Божество, посакал да умре за да ги растера сите сомнежи и да воспостави сигурност на резултатите (во поглед на човечкото постоење), само за да ги одржи трите света и да ги исполни зборовите на синот на Атри. Откако ги обуздал сите свои сетила, говорот и умот, Кришна легнал во висока јога. Тогаш таму дошол еден свиреп ловец по име Џара, барајќи елени. Ловецот, мислејќи дека Кешава, кој лежел опружен на земјата во висока јога, е елен, го прободел во петицата со стрела и брзо дошол на тоа место за да го фати својот плен. Кога пристигнал, Џара видел човек облечен во жолта облека, занесен во јога и обдарен со многу раце. Сметајќи се себеси за престапник и исполнет со страв, ги допрел нозете на Кешава. Возвишениот го утешил, а потоа се вознел нагоре, исполнувајќи го целиот небосвод со сјај.”

“Се алудира на непробојноста на секој дел од телото на Кришна освен неговите стапала. Синот на Атри, Дурвасас, го направил Кришна неранлив освен стапалата на нозете. Кришна посакал да умре на начин што би ги исполнил зборовите на ришито.”

“Кога стигнал на Небото, Васава и близнаците Ашвини и Рудра и Адитјите и Васуите и Вишведевите, и муните и сиддхите и многу од најистакнатите меѓу гандхарвите, со апсарите, тргнале да го пречекаат. Тогаш, о кралу, славниот Нарајана со жестока енергија, Создателот и Уништувачот на сè, тој учител на јогата, исполнувајќи го Небото со својот сјај, стигнал во својата незамислива област.”

“Барајќи ги потоа телата на Рама и Васудева, Арџуна наредил да бидат запалени од луѓе вешти во тоа дело.”

Ловецот Џара, мислејќи дека стапалото на Кришна е елен, го прободел со стрела направена од последното железно парче од топузот. Во следниот стих го гледа четирирачниот Господ и паѓа пред неговите нозе од страв.

Стихот вели дека Кришна влегол во своето престојувалиште без да го запали своето тело со јогиска концентрација на огнот. Тоа тело го нарекува радост на световите и благопријатен предмет на медитација.

“Барајќи ги потоа телата на Рама и Васудева, Арџуна наредил да бидат запалени од луѓе вешти во тоа дело.”

“Подоцнежно е твоето раѓање; раѓањето на сонцето е порано. Како тогаш да разберам дека ти си го објавил (ова) прв?”

“Иако сум нероден, иако по природа мојата моќ на гледање (гњана-шакти) е непропадлива, иако по природа сум Господар на сите созданија од Брахма до тревата, сепак, владеејќи со Мојата Природа, Пракрити, Мајата на Вишну, која е составена од трите енергии саттва, раџас и тамас, на која ѝ е подложна целата оваа вселена и од која заблуден целиот свет не го познава Васудева, своето Јаство, изгледам дека сум роден и отелотворен, преку својата Маја, но не во стварноста, за разлика од другите.”

“Кажи: „Тој е Аллах, Еден е! Аллах е прибежиште секому! Не родил и не е роден, и никој не Му е рамен!“”

“Создателот на небесата и на Земјата! Тој како парови ве создава – а создава парови и од животните – за така да ве размножува. Ништо Нему не му е слично! Тој сè слуша и сè гледа.”

“Тој е Создателот на небесата и на Земјата! Од каде Му Нему дете кога нема жена, Тој создава сè и само Тој знае сè!”

“Погледите до Него не можат да допрат, а Тој допира до погледите; Тој е Милостив и упатен во сè.”

“Незамисливо е Аллах да има дете, Возвишен е тој! Кога нешто ќе одреди, Тој за тоа само ќе каже: „Биди!“ – и тоа бидува.”

“Неверници се тие што велат: „Бог е Месих, синот Мерјемин!“ Кажи: Кој може да Го спречи Аллах, ако сака, да го уништи Месих, синот Мерјемин, и мајката негова, и сите што се на Земјата? Аллахова е власта и на небесата и на Земјата и на тоа што е помеѓу нив! Тој создава што сака и Аллах може сè.”

“Ние пред тебе не сме испратиле ниту еден Пратеник кој не јадел и кој по чаршиите не одел. Ние правиме едни со други во искушение да се доведувате, па да видиме дали ќе бидете трпеливи! А Господарот твој гледа сè.”

“Месих, синот Мерјемин, е само Пратеник, и пред него доаѓаа и заминуваа Пратеници, а мајката негова беше вистинољубива; и двајцата јадеа храна. Погледни како Ние изнесуваме јасни докази и потоа погледни ги нив како се одметнуваат.”

“Аллах е, нема друг бог освен Него, Живиот и Самоопстојувачкиот Одржувател! Не Го обзема ни дремка ни сон! Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! Кој може кај Него да се зазема освен со Негова дозвола?! Тој знае што било пред и што ќе биде по нив, и тие не можат да опфатат од Неговото знаење, освен колку што Тој сака! Неговиот Курсиј ги опфаќа и небесата и Земјата, и Нему не Му е тешко да ги одржува! Тој е Севишниот, Величествениот!”

“Ти потпри се на Живиот, Кој не може да умре, и величај Го и заблагодарувај Му! А доволно е тоа што гревовите на робовите Свои добро ги знае,”

“Сè што е на неа (Земјата) минливо е, останува само Лицето на Господарот твој, Величествено и Благородно –”

“„Знаењето за нив е кај Господарот мој, во Книгата!“ – рече Муса. „На Господарот мој ништо не Му е скриено и Тој не заборава.“”

“Кажи: Јас сум човек како и вие, мене ми се објавува дека вашиот Бог е еден Бог. Па кој се надева на средба со Господарот свој, нека прави добри дела и во обожувањето на Господарот свој нека не Му припишува здруженик.”

Омер пренесува дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: не претерувајте во фалењето на мене како што христијаните претераа во фалењето на синот на Мерјем; јас сум само роб, затоа наречете ме Аллахов роб и Негов Пратеник.

Во една химна на Рама што ја пее неговиот поклоник Хануман, Бхагавата вели дека слегувањето на Господ како смртник не било само за да го убие ракшасот, туку и за да го поучи човештвото. Инаку, прашува таа, зошто тагата би му припаднала на оној што е душата на вселената? Три стиха подоцна (5.19.8) ги повикува сите, небесни, асури, луѓе или мајмуни, да го обожуваат Хари во човечкиот облик на Рама.

“А луѓето, кога им доаѓала објавата, од верувањето ги одвраќало само тоа што говореле: „Зарем Аллах испратил човек како Пратеник?“ Кажи: „Кога мелеците смирено би оделе на Земјата, Ние од небото за Пратеник би им испратиле мелек.“”

“И мелек да го сториме, повторно како човек би го создале и повторно би им го сториле нејасно тоа што не им е јасно.”

“Вие во Аллаховиот Пратеник имате прекрасен пример за тој што се надева на Аллаховата милост и на награда на оној свет, и кој често Го спомнува Аллах.”

“Кажи: Јас сум човек како и вие, мене ми се објавува дека вашиот Бог е еден Бог. Па кој се надева на средба со Господарот свој, нека прави добри дела и во обожувањето на Господарот свој нека не Му припишува здруженик.”

“Таа рече: „Господару мој, како ќе имам дете кога ниту еден маж ме нема допрено?“ – „Ете така,“ – рече – „Аллах создава што сака. Кога нешто ќе одлучи, Тој само ќе каже: ‘Биди!’ – и тоа бидува!“”

“Случајот со Иса кај Аллах е навистина ист како случајот со Адем: од земја го создаде, а потоа му рече: „Биди!“ – и тој беше создаден.”

“Таа него им го посочи: „Како да зборуваме со дете во колевка?“ – рекоа тие.”

“„Јас сум Аллахов роб,“ – рече тој – Тој мене Книга ќе ми даде и веровесник ќе ме направи,”

“и го праќа како Пратеник на синовите Израилови: Ви донесов знак од Господарот ваш: ќе ви направам нешто слично на птица (од глина) и ќе дувнам во неа, па со Аллахова волја ќе биде вистинска птица; ќе ги исцелам слепиот од раѓање и лепрозниот, и ќе оживувам мртви со Аллахова волја, и ќе ви кажувам што јадете и што во домовите ваши натрупувате! Во сето тоа има докази за вас, ако бидете вистински верници!”

“Кога Аллах ќе каже: „О, Иса, сине Мерјемин, сети се на благодaтта Моја кон тебе и кон мајката твоја: кога со Џибрил те помогнав, па со луѓето уште од колевка и како зрел маж разговараше; и кога на писменост и на мудрост, и на Тевратот и на Инџилот те научив; и кога со волјата Моја од глина направи нешто како птица и во неа вдахна, и кога таа со волјата Моја стана птица; и кога со волјата Моја од раѓање слеп и лепрозен исцелуваше; и кога со волјата Моја мртвите ги креваше; и кога од тебе синовите Израилови ги одбив, кога јасни докази им донесе, па тие меѓу нив кои не веруваа – викнаа: ,Ова не е ништо друго туку вистинска маѓија!‘“”

“Неверници се тие што велат: „Бог е Месих, синот Мерјемин!“ А Месих говореше: „О, синови Израилови, обожувајте Го само Аллах, и мојот и вашиот Господар!“ Кој на Аллах ќе Му припишува здруженик, Аллах ќе му го забрани влезот во Џенетот и неговото живеалиште ќе биде Џехенемот; а на злосторниците нема никој да им помогне!”

“Садху: се добрите и доблесните, побожните, истакнатите ваишнави (или обожувачите на Сепроникнувачкиот Дух = Вишну), кои Ме бараат Мене како свое Прибежиште. Тие се оние што чувствуваат дека без да Ме видат Мене, чии имиња и чудесни дела ги надминуваат моќите на говорот и умот, не можат да живеат и да се движат, не можат да го одржат самото свое битие. Тие се оние за кои еден миг од Моето отсуство од нивното сеќавање е како една калпа. За заштита на овие свети луѓе, за да не венат во својата агонија што не Ме гледаат, им ја давам привилегијата (или правото) да можат да Ме гледаат Мене и Моите дела, да разговараат со Мене и така натаму.”

“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”

“Ние го создаваме човекот и знаеме душата негова што му шепоти, бидејќи Ние сме му поблиски од вратната вена.”

“Тие што веруваат и чиишто срца, кога Аллах ќе се спомне, се смируваат – а срцата навистина, кога Аллах ќе се спомне, се смируваат.”

“И кога Муса Ни дојде во одреденото време, и кога Господарот негов му проговори, тој рече: „Господару мој, укажи ми се да Те видам!“ „Не можеш да Ме видиш,“ – рече – „но погледни во планината, па ако таа остане на своето место, ќе Ме видиш!“ И кога Господарот негов на таа планина ѝ се откри, Тој со земја ја срамни, а Муса падна во несвест. Штом се освести, рече: „Возвишен и чист си Ти! Ти се покајувам, јас сум првиот верник!“”

“Тој Ден некои лица блескави ќе бидат, во Господарот свој ќе гледаат.”

Џерир пренесува дека Веровесникот (ﷺ) една ноќ ја погледнал полната месечина и рекол: ќе го гледате својот Господар како што ја гледате оваа месечина, без тешкотија да Го видите; затоа, ако можете, ништо нека не ве натера да го пропуштите намазот пред изгрејсонце и намазот пред зајдисонце. Ел-Бухари го става во поглавјето за ајетите за лицата што гледаат во својот Господар (75:22-23).