Краток одговор
Болката е поради тоа кој се исмева, а не поради хуморот. Самиот Веровесникот (ﷺ) се шегувал. Знаел да прашува едно мало момче, „О, Ебу Умејр, што направи птичето?“, за да го задева. Но исламот бара од муслиманот да го сака Веровесникот (ﷺ) повеќе од својот татко, своите деца и сите луѓе. Затоа карикатура што го исмева се доживува како навреда на нечија мајка. Муслиманот не смее да ги исмева ни Исус, Мојсеј или Авраам, бидејќи и тие се пророци на исламот. Многу христијани на ист начин протестирале против филмот ‘Животот на Брајан’ во 1979 година. Куранот им вели на муслиманите да не се одмаздуваат на оние што се потсмеваат. Треба да се оддалечат и на незналците да им одговорат со „Мир“. Класичното исламско право секоја казна му ја давало само на законит суд во муслиманска држава. Ниеден поединец не смее никого да казни за тоа, а муслиманите го почитуваат законот на земјата во која живеат (17:34).
Целосно објаснување
Веровесникот (ﷺ) се смеел и се шегувал
Муслиманите немаат ништо против смеата. Веровесникот (ﷺ) се шегувал со малиот брат на Енес, асхаб што му служел. Го прашувал момчето: „О, Ебу Умејр, што направи птичето?“ Приговорот кон карикатурите не е кон шегите. Тој е кон тоа некој што муслиманот го сака да се направи предмет на потсмев.
Енес ибн Малик пренесува дека Веровесникот (ﷺ) бил толку опуштен со нив што се шегувал со малиот брат на Енес, прашувајќи го: „О, Ебу Умејр, што направи птичето?“
Зошто навредата оди толку длабоко
Веровесникот (ﷺ) зборувал за верата. Никој нема вера, рекол, сè додека не го сака Веровесникот (ﷺ) повеќе од својот татко, своите деца и сите луѓе. Затоа за муслиманот карикатура што го исмева Веровесникот (ﷺ) е нешто поинакво. Не е како шега за политичар или фудбалски тим. Поблиску е до тоа некој да му ја навреди мајката на улица, а потоа да го нарече фанатик затоа што му пречи.
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека никој од нив нема иман сè додека не го сака Веровесникот повеќе од својот татко, своите деца и сите луѓе.
Муслиманите не смеат да исмеваат ниеден пророк
Правилото не е еднострано. Муслиман што ќе навреди кој било Божји пророк, вклучувајќи го и Исус, го напуштил исламот. Тоа е меѓу него и Аллах (﷾), и ниеден муслиман не смее да му наштети поради тоа. Муслиманите веруваат во секој Божји пратеник и не прават разлика меѓу нив. Значи Исус, Мојсеј и Авраам се почитуваат исто како Веровесникот (ﷺ). На муслиманите им е речено и да не го навредуваат она што другите луѓе го обожуваат и да не се потсмеваат едни на други. Муслиман што бара од другите да не го исмеваат Веровесникот (ﷺ) го бара она што неговата сопствена вера веќе го бара од него.
“Пратеникот верува во тоа што му се објавува од Господарот негов, и верниците, секој од нив верува во Аллах, и во мелеците Негови, и во Книгите Негови, и во Пратениците Негови: „Ние не правиме поделба меѓу Пратениците Негови“. И велат: „Слушаме и се покоруваме. Те молиме за прошка, Господару наш, Тебе ќе Ти се вратиме“.”
“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”
“О, верници, мажите едни на други нека не им се потсмеваат, можеби едните се подобри од нив, а ниту жените на други жени, можеби тие се подобри од нив. И не прекорувајте се едни со други и не нарекувајте се едни со други со грди прекари! О, колку е грдо грешничкото име по верувањето! А тие што нема да се покајат – самите на себеси неправда си чинат.”
Христијаните го чувствувале истото за ‘Животот на Брајан’
Кога ‘Животот на Брајан’ од Монти Пајтон излезе во 1979 година, многу христијани протестирале дека го исмева Христос. Многумина протестирале пред кината, а еден епископ расправал против филмот со двајца од неговите автори на телевизијата BBC. Муслиманите го делат тоа чувство за Исус, и го делат за Веровесникот (ﷺ).
Дискусиона емисија на BBC2 емитувана на 9 ноември 1979, во која Џон Клиз и Мајкл Пејлин од Монти Пајтон го бранеле својот филм ‘Животот на Брајан’ од христијанските приговори на Мервин Стоквуд, епископ на Саутворк, и писателот Малколм Магериџ.
Што им вели Куранот на муслиманите да прават
Куранот не му вели на муслиманот да се одмазди на оние што се потсмеваат. Му вели да го напушти нивното друштво сè додека не ја сменат темата. Му вели на незналците да им одговори со „Мир“ и да го одбие злото со нешто подобро. Му вели на Веровесникот (ﷺ) дека и на пратениците пред него им се потсмевале и дека Бог е доволен за него против оние што се исмејуваат. Кога мажи го проколнувале Веровесникот (ﷺ) в лице, тој им одговорил кратко и ѝ рекол на Аиша, својата сопруга, да биде блага, а не груба. Класичното исламско право навредувањето на Веровесникот (ﷺ) навистина го вбројува меѓу најтешките злосторства, а повеќето класични правници (научници на исламското право) за него пропишале смртна казна. Но тоа му припаѓа само на законит суд во муслиманска држава, по уредно судење. Никогаш не му припаѓа на поединец, и ниеден муслиман не смее да го земе законот во свои раце. Каде и да живее муслиманот, тој го почитува законот на таа земја (17:34). Каде што таквите карикатури се законски дозволени, тој може да приговори, да не гледа и да одговори со трпение, но не смее никому да наштети.
“Кога ќе ги видиш тие што на Нашите зборови се потсмеваат, биди далеку од нив сè додека не ги променат зборовите. А ако шејтанот те наведе да заборавиш, тогаш не седи со насилниците кога ќе се сетиш.”
“Тој во Книгата веќе ви објави: „Кога ќе чуете дека Аллаховите зборови ги негираат и ги исмејуваат, не седете со таквите сè додека не ги променат зборовите, инаку, ќе бидете како нив!“ Аллах, сигурно, во Џехенемот заедно ќе ги здружи лицемерите и неверниците,”
“А робови на Семилосниот се тие кои по Земјата мирно одат, а кога незналците ќе им се обратат, одговараат: „Мир!“;”
“Доброто и злото не се исто! На злото возврати му со добро, па непријателот твој одеднаш близок пријател ќе ти стане.”
“На Пратениците и пред тебе им се потсмеваа, па тие што се исмејуваа ги стигна токму тоа за што се исмејуваа.”
“Ти јавно исповедај го тоа што ти се наредува и остави ги многубошците. Ние ќе те заштитиме од тие што се исмејуваат,”
“И истрпи го тоа што тие го говорат и одбегнувај ги на прикладен начин,”
Аиша пренесува дека некои мажи го поздравиле Веровесникот (ﷺ) со „смрт врз вас“ наместо „мир врз вас“. Таа ги проколнала и нив. Веровесникот ѝ рекол да биде мирна, да биде блага и да избегнува грубост и непристојни зборови. Тој им одговорил само со „и врз вас“.
Ибн Кудаме, ханбелиски правник, смета дека, како правило, никој не смее да изврши одредена казна (хадд) освен владетелот (имамот) или оној што тој ќе го овласти да постапува во негово име. Единствениот исклучок што го дозволува е еден стар пропис за господарот и неговиот сопствен роб, кој денес нема примена.
“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”
Оставете го нивното друштво
додека не ја сменат темата.
На незнајните одговорете им со ‘Мир’
Злото одбијте го со она што е подобро
Бог е доволен против оние што се подбиваат
Почитувајте го законот на земјата во која живеете, и не наштетувајте никому
Што велат критичарите, и одговорот
Сахих ел-Бухари 4037 — Китабу-л-мегази (Воени походи), хадис 4037
Џабир ибн Абдуллах пренесува дека Веровесникот (ﷺ) прашал кој ќе се справи со Кааб ибн ел-Ешреф, кој им наштетил на Аллах и на Неговиот Пратеник, и Мухамед ибн Меслеме се пријавил.
Наведено за
Критичарите велат дека Веровесникот (ﷺ) наредил Кааб ибн ел-Ешреф да биде убиен затоа што му се потсмевал.
Одговорот
Хадисот ја дава причината како штетата што тој им ја нанел на Бог и на Неговиот Пратеник (ﷺ). Ибн Исхак, ран животописец на Веровесникот (ﷺ), бележи која била таа штета. Кааб не бил убиен затоа што не се согласувал. Бил поглавар во Медина. По битката кај Бедр, Курејшите, владејачкото племе во Мека, биле во војна со муслиманите. Кааб отишол во Мека, во своите песни ги оплакувал нивните загинати и ги поттикнувал повторно да се борат против Веровесникот (ﷺ). Бил убиен како воен непријател, по наредба на поглаварот на државата, а не од приватно лице.
Каде завршува — Кааб бил непријател во време на војна, со кого постапил поглаварот на државата, па ниеден приватен муслиман не смее да го копира тоа.
Куран 6:108 — сура Ел-Енам, ајет 108
“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”
Наведено за
Критичарите велат дека слободата на говорот значи оти секој може да исмева која било вера, а верниците едноставно мора да го трпат тоа.
Одговорот
Муслиманите од другите ја бараат само почитта што и самите мора да ја покажуваат. Тие не смеат да ги исмеваат Исус, Мојсеј или Авраам, а Куранот им забранува да го навредуваат она што другите го обожуваат или да се потсмеваат едни на други. Кога ќе им се потсмеваат, им е речено на незналците да им одговорат со „Мир“ и да го одбијат злото со нешто подобро. Каде што законот дозволува такви карикатури, муслиманот го почитува законот на таа земја. Живее под нејзина заштита, а Куранот им вели на верниците да ги исполнуваат своите обврски. Може да приговори, да не гледа и да одговори со трпение, но не смее никого да казни. Многу христијани го имале истиот приговор кон ‘Животот на Брајан’ во 1979 година.
Каде завршува — Муслиманите се држат до истата почит што ја бараат, а нивниот одговор на потсмевот е трпението.
Гледишта
Исламското гледиште
Муслиманите го сакаат Веровесникот (ﷺ) повеќе од своите семејства, па исмевањето на него длабоко ги ранува. Тие мора да го почитуваат секој пророк, вклучувајќи го и Исус. Наредено им е на потсмевот да одговорат со трпение, достоинство и подобар збор, а не со одмазда.
Веровесникот (ﷺ) се шегувал и ги задевал луѓето околу себе, па исламот нема ништо против хуморот како таков.
Веровесникот (ﷺ) зборувал за верата. Никој нема вера, рекол, сè додека не го сака Веровесникот (ﷺ) повеќе од својот татко, своите деца и сите луѓе.
Муслиманите веруваат во секој пратеник без разлика, па не смеат да ги исмеваат ни Исус, Мојсеј или Авраам.
Куранот им забранува на муслиманите да го навредуваат она што другите го обожуваат и да се потсмеваат едни на други.
Куранот им вели на муслиманите да ги напуштат оние што се потсмеваат на Божјите знаци и на незналците да им одговорат со „Мир“.
Куранот му вели на Веровесникот (ﷺ) да ги поднесува зборовите на потсмевачите со трпение. Вели дека Бог е доволен за него против нив.
Кога мажи го проколнувале Веровесникот (ﷺ) в лице, тој одговорил кратко и ѝ рекол на Аиша да биде блага, а не груба.
Ниеден поединец не смее да изврши исламска казна; тоа му припаѓа само на владетелот или на суд што тој ќе го постави.
Во 1979 година многу христијани протестирале дека ‘Животот на Брајан’ го исмева Христос. Тоа е истиот приговор што муслиманите го имаат кон карикатурите на Веровесникот (ﷺ).