Краток одговор
Не. Павле, христијански мисионер од првиот век, некои свои зборови ги означува како свои, а не Господови. Во едно поглавје дава пропис и вели дека доаѓа од Господ. Неколку реда подоцна дава друг и вели: „велам јас, не Господ“. За трето прашање пишува дека нема заповед од Господ. Тој пропис го нарекува „свое мислење“. Вели дека зборува „како дозвола, а не како заповед“. Писател што некои свои зборови ги означува како свои не може секој негов збор да се смета за Божји. Сепак, црквата го ставила сето тоа во Библијата. Исламот ја држи таа граница јасна. Куранот го содржи само Божјиот збор. Зборовите на Веровесникот (ﷺ) се чуваат одвоено од него.
Целосно објаснување
Зошто христијаните ги сметаат посланијата на Павле за Писмо
Христијаните сметаат дека Павле пишувал како апостол, човек испратен од Исус, избран од воскреснатиот Христос. Укажуваат на Второто послание на Петар, кое ги става посланијата на Павле покрај „другите Писма“. Укажуваат на благодарноста на Павле што Солунјаните неговата порака ја примиле како слово Божјо, а не човечко. Павле им кажува и на Коринтјаните дека она што го пишува „се заповеди Господови“.
“И долготрпението на нашиот Господ сметајте го за спасение; како што и нашиот возљубен брат Павле, според мудроста што му е дадена, ви пишуваше; како и во сите свои посланија, зборувајќи во нив за ова; во кои има некои нешта тешки за разбирање, кои неуките и нестабилните ги изопачуваат, како и другите Писма, на своја пропаст.”
“Затоа и ние непрестајно Му благодариме на Бога, што, кога го примивте словото Божјо што го чувте од нас, го примивте не како слово човечко, туку како што навистина е, слово Божјо, кое и дејствува во вас што верувате.”
“Ако некој мисли дека е пророк или духовен, нека признае дека она што ви го пишувам се заповеди Господови.”
Павле ги одделува своите зборови од Господовите
Во 1 Коринтјаните 7 Павле самиот ја повлекува границата. Еден пропис за бракот е од Господ, а не од него. Следниот е од него, а не од Господ. За девиците нема заповед од Господ и дава свое мислење. Зборува како дозвола, а не како заповед. Пишува „Мислам“, а својот совет за вдовиците го дава „според моето мислење“. Поглавјето го завршува со „мислам дека и јас го имам Духот Божји“. Павле не тврди повеќе од ‘мислам’, иако црквата тврди многу повеќе за него. На друго место вели дека она што го зборува „не го зборувам според Господ, туку како во безумие“.
“А на венчаните им заповедам, не јас, туку Господ: Жената да не се разделува од својот маж:”
“А на другите им велам јас, не Господ: Ако некој брат има жена што не верува, а таа сака да живее со него, нека не ја отпушта.”
“Но ова го велам како дозвола, а не како заповед.”
“А за девиците немам заповед од Господ: но давам свое мислење, како оној што доби милост од Господ да биде верен.”
“Мислам, значи, дека ова е добро поради сегашната неволја, велам, дека е добро за човекот да остане така.”
“Но посреќна е ако остане така, според моето мислење: а мислам дека и јас го имам Духот Божји.”
“Она што го зборувам, не го зборувам според Господ, туку како во безумие, во оваа самоувереност на фалење.”
Посланија што почнуваат како писма
Посланието до Филипјаните почнува како писмо од Павле и Тимотеј. Двете посланија до Солунјаните почнуваат во името на Павле, Силван и Тимотеј. Ниедно од овие посланија не почнува како порака од Бог, како што почнува книгата Јона. Каде што Павле тврди дека има Господов авторитет, го тврди за одредени учења. Во 1 Коринтјаните 7 самиот го одзема од другите.
“Павле и Тимотеј, слуги на Исус Христос, до сите светии во Христос Исус што се во Филипи, со епископите и ѓаконите:”
“Павле, и Силван, и Тимотеј, до црквата на Солунјаните, која е во Бог Отецот и во Господ Исус Христос: Благодат вам и мир од Бога, нашиот Отец, и Господ Исус Христос.”
“И словото Господово дојде до Јона, синот на Амитај, велејќи:”
“Ако некој мисли дека е пророк или духовен, нека признае дека она што ви го пишувам се заповеди Господови.”
“А на другите им велам јас, не Господ: Ако некој брат има жена што не верува, а таа сака да живее со него, нека не ја отпушта.”
Грешка и нејзината исправка, обете зачувани
Павле најпрвин Му благодари на Бог што не крстил никого од Коринтјаните освен двајца мажи. Потоа се сеќава на еден дом што исто така го крстил. Признава дека не знае дали крстил некој друг. Првата изјава била погрешна, а и таа и нејзината исправка стојат во Библијата. Каде што Куранот заменил порано пропис со подоцнежен, никогаш не превртел факт. Првата изјава на Павле била факт, и била погрешна. Во следниот стих вели дека Христос не го пратил да крштева. Сепак, Исус кај Матеј ги спојува поучувањето на народите и нивното крштевање во една заповед.
“Му благодарам на Бога што не крстив никого од вас, освен Крисп и Гај; за никој да не рече дека крштевав во мое име. Го крстив и домот на Стефан: а освен тоа, не знам дали крстив некој друг.”
“Зашто Христос не ме прати да крштевам, туку да го проповедам евангелието: не со мудрост на зборови, за да не се обесмисли крстот Христов.”
“Затоа одете и поучете ги сите народи, крштевајќи ги во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух:”
“Ние ниту еден ајет не менуваме, ниту пак во заборав го оставаме, а подобар или сличен на него да не донесеме! Зарем ти не знаеш дека Аллах може сè?”
Павле не бил со Исус за време на неговата служба
Христијаните велат дека Павле бил испратен од Исус. Но Павле никогаш не го сретнал Исус за време на неговата служба. Кога учениците на Исус избирале човек на местото на Јуда, Петар го поставил условот. Човекот морал да биде со нив од Јовановото крштевање сè до кога Исус бил вознесен. Павле никогаш не бил меѓу учениците во тие години.
“Затоа, од овие мажи што беа со нас во сето време кога Господ Исус влегуваше и излегуваше меѓу нас, почнувајќи од крштевањето на Јован до оној ден кога беше вознесен од нас, еден треба да биде поставен да биде сведок со нас за Неговото воскресение.”
Писмата на Павле: проблемите на прв поглед
- Павле никогаш не го сретнал Исус за време на неговата служба. Кога учениците на Исус избрале човек да го замени Јуда, барале тој да бил со нив од крштевањето на Јован сè додека Исус не бил подигнат. Павле не бил.
- Павле некои свои прописи ги означува како свои: „велам јас, не Господ“. За друго прашање нема ‘заповед од Господ’ и го дава своето мислење.
- Вели дека не крстил никого од Коринќаните освен двајца мажи. Потоа се сеќава на еден дом, и вели дека не знае дали крстил некој друг. И грешката и нејзината исправка стојат во Библијата.
- Филипјаните и 1 Солунјаните почнуваат како писма од Павле и Тимотеј, а не како порака од Бог.
Божјиот збор да се држи одвоено од човечкиот
Исаија вели дека Божјите мисли не се човечки мисли. Куранот ги осудува оние што пишуваат со своите раце, а потоа велат: „Ова е од Аллах (﷾).“ Вели дека Веровесникот (ﷺ) не го зборувал Куранот по своја волја. Затоа Куранот го содржи само она што било објавено. Неговите сопствени зборови биле запишани одвоено како хадис, преданијата за зборовите и делата на Веровесникот (ﷺ) пренесени од неговите асхаби. Тие никогаш не се учат како Куран.
“Зашто Моите мисли не се ваши мисли, ниту вашите патишта се Мои патишта, вели Господ. Зашто како што небесата се повисоки од земјата, така и Моите патишта се повисоки од вашите патишта, и Моите мисли од вашите мисли.”
“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”
“Тој не зборува по своја волја. Тоа е само Објавата која што му се доставува.”
Стих по стих
1 Коринтјаните 7:12 — глава 7, стих 12
“А на другите им велам јас, не Господ: Ако некој брат има жена што не верува, а таа сака да живее со него, нека не ја отпушта.”
Наведено за
‘Не Господ’ значи само дека Исус не дал учење за ова додека бил на земјата. Павле сепак пропишува како надахнат апостол.
Одговорот
Павле не застанува тука. Во истото поглавје вели дека зборува како дозвола, а не како заповед, и пишува „Мислам“. На друго место вели дека она што го зборува „не го зборувам според Господ, туку како во безумие“. Самиот Павле им го одзема Господовиот авторитет на овие прописи.
Каде завршува — Самиот Павле ги означува овие зборови како свои, па тие не се Божји збор.
1 Коринтјаните 14:37 — глава 14, стих 37
“Ако некој мисли дека е пророк или духовен, нека признае дека она што ви го пишувам се заповеди Господови.”
Наведено за
Павле вели дека она што го пишува е заповед Господова и дека неговата порака дошла преку откровение (Галатите 1:12).
Одговорот
Тоа го вели во главата 14, за редот во богослужбата. Во истото послание пишува „велам јас, не Господ“ и „немам заповед од Господ“. Општо тврдење не може да ги поништи прописите за кои самиот вели дека не се Господови. Галатите 1:12 зборува за пораката што ја проповедал, а не за секој ред од секое послание.
Каде завршува — Тврдењето на Павле за Господов авторитет не ги опфаќа прописите што ги означува како свои.
1 Солунјаните 2:13 — глава 2, стих 13
“Затоа и ние непрестајно Му благодариме на Бога, што, кога го примивте словото Божјо што го чувте од нас, го примивте не како слово човечко, туку како што навистина е, слово Божјо, кое и дејствува во вас што верувате.”
Наведено за
Павле вели дека Солунјаните неговата порака ја примиле како слово Божјо, па неговите посланија се Божји збор.
Одговорот
Павле зборува за пораката ‘што ја чувте од нас’ кога проповедал. Не вели дека секој ред од секое послание дошол од Бог, а во други посланија јасно вели дека некои редови не дошле.
Каде завршува — Тврдење за проповедањето на Павле не ги опфаќа прописите што ги означува како свои.
2 Петрово 3:15-16 — глава 3, стихови 15-16
“И долготрпението на нашиот Господ сметајте го за спасение; како што и нашиот возљубен брат Павле, според мудроста што му е дадена, ви пишуваше; како и во сите свои посланија, зборувајќи во нив за ова; во кои има некои нешта тешки за разбирање, кои неуките и нестабилните ги изопачуваат, како и другите Писма, на своја пропаст.”
Наведено за
Петар ги брои посланијата на Павле меѓу Писмата, па првите следбеници на Исус веќе ги сметале за Божји збор.
Одговорот
Стихот навистина ги става посланијата на Павле покрај „другите Писма“. Но Второто послание на Петар и самото било една од оспорените книги. Во почетокот на четвртиот век Евсевиј, црковен историчар, сè уште го наведувал меѓу списите што не ги прифаќале сите. И ниедно подоцнежно писмо не може сопственото „велам јас, не Господ“ на Павле да го претвори во Господови зборови.
Каде завршува — Мислењето на едно оспорено писмо за Павле не може да ја поништи сопствената изјава на Павле дека некои прописи биле негови.
Гледишта
Главниот христијански поглед
Христијаните сметаат дека Павле бил апостол на Христос и дека неговите посланија се Писмо. Дури и каде што дава свое мислење, велат дека Светиот Дух го водел она што го пишувал.
Второто послание на Петар ги става посланијата на Павле покрај „другите Писма“.
Побивање
Стихот навистина ги става посланијата на Павле покрај „другите Писма“. Но Второто послание на Петар и самото било една од оспорените книги. И ниедно подоцнежно писмо не може сопственото „велам јас, не Господ“ на Павле да го претвори во Господови зборови.
Павле вели дека Солунјаните со право неговата порака ја примиле како слово Божјо, а не слово човечко.
Побивање
Павле зборува за пораката ‘што ја чувте од нас’ кога проповедал. Не вели дека секој ред од секое послание дошол од Бог, а во друго послание јасно вели дека некои редови не дошле.
Павле им кажува на Коринтјаните дека она што им го пишува се заповеди Господови.
Побивање
Тоа го вели во главата 14, за редот во богослужбата. Во главата 7 од истото послание пишува „велам јас, не Господ“. Општо тврдење не може да ги поништи прописите за кои самиот вели дека не се Господови.
Во 1 Коринтјаните 7:12, ‘не Господ’ значи само дека Исус не оставил изрека за тоа. Значи Павле пропишува со авторитет на апостол.
Побивање
Павле не застанува тука. Во истото поглавје вели дека зборува како дозвола, а не како заповед, и пишува „Мислам“. Самиот тој им го одзема Господовиот авторитет на овие прописи.
Исламското гледиште
Павле пишувал писма, и некои од нивните прописи ги означил како свои. Само Куранот е Божји збор, а зборовите на Веровесникот (ﷺ) се чуваат одвоено од него.
Павле спротивставува пропис од Господ со прописи за кои вели дека се негови, а не Господови.
Павле некои свои совети ги нарекува дозвола наместо заповед и пишува „Мислам“ и „според моето мислење“.
Павле вели дека некои свои зборови „не го зборувам според Господ, туку како во безумие“.
Павле писмено се исправа за тоа кого крстил, а и грешката и исправката остануваат во Библијата.
Посланијата до Филипјаните и до Солунјаните почнуваат како писма од Павле и неговите придружници. Ниедно не вели дека самото писмо дошло од Бог.
Павле вели само дека мисли оти го има Духот Божји кога го дава својот совет за вдовиците.
Дела 1 поставува услов за сведок, а Павле не го исполнил. Никогаш не одел со Исус за време на неговата служба.
Куранот го осудува претставувањето на човечко пишување како Божји збор, а тој го содржи само она што било објавено.