Дали е погрешно да се молиме пред слики на Исус и Марија?

“Немој да си правиш резан лик, ниту каква било слика на нешто што е горе на небото, или долу на земјата, или во водата под земјата: немој да им се поклонуваш, ниту да им служиш: зашто Јас, Господ, твојот Бог, сум Бог ревнив, кој го казнува беззаконието на татковците врз децата до третото и четвртото колено на оние што Ме мразат;”

“Не правете си идоли ниту изрезбани ликови, ниту подигајте си столб, ниту поставувајте каков било камен лик во својата земја за да му се поклонувате: зашто јас сум Господ, вашиот Бог.”

“Изрезбаните ликови на нивните богови изгорете ги со оган: не посакувај го среброто или златото што е на нив, ниту земај го за себе, за да не се фатиш во замка преку него: зашто тоа е гнасотија пред Господ, твојот Бог.”

“Затоа добро пазете се; зашто не видовте никаков лик во денот кога Господ ви зборуваше на Хорив од средината на огнот: За да не се расипете и да не си направите изрезбан лик, облик на каква било фигура, слика на машко или женско, Слика на кое било животно што е на земјата, слика на која било крилеста птица што лета во воздухот, Слика на што било што лази по земјата, слика на која било риба што е во водите под земјата: И за да не ги кренеш своите очи кон небото, и кога ќе ги видиш сонцето, и месечината, и ѕвездите, сета небесна војска, да не бидеш поведен да им се поклонуваш и да им служиш, нив што Господ, твојот Бог, им ги распредели на сите народи под целото небо.”

“Нивните идоли се сребро и злато, дело на човечки раце. Имаат уста, но не зборуваат: очи имаат, но не гледаат: Имаат уши, но не слушаат: носеви имаат, но не мирисаат: Имаат раце, но не допираат: нозе имаат, но не одат: ниту зборуваат со своето грло. Оние што ги прават се како нив; таков е и секој што се надева на нив.”

“Тогаш тоа му служи на човекот за горење: зашто зема од него и се грее; да, го пали и пече леб; да, прави бог и му се поклонува; прави од него изрезбан лик и паѓа пред него. Еден дел од него го гори во оган; со другиот дел јаде месо; пече печење и се заситува: да, се грее и вели: Аха, топло ми е, го видов огнот: А од остатокот прави бог, својот изрезбан лик: паѓа пред него, му се поклонува, му се моли и вели: Избави ме; зашто ти си мојот бог.”

“Истураат злато од ќесата и мерат сребро на вагата, и најмуваат златар; и тој прави од него бог: паѓаат, да, се поклонуваат. Го носат на рамо, го пренесуваат и го ставаат на неговото место, и тој стои; од своето место нема да се помрдне: да, некој ќе вика кон него, но тој не може да одговори, ниту да го спаси од неговата неволја.”

“Тогаш Исус му рече: Оди си, сатано! зашто напишано е: На Господа, твојот Бог, поклонувај Му се и само Нему служи Му.”

“Бог е Дух: и оние што Му се поклонуваат мора да Му се поклонуваат во дух и вистина.”

“И отиде малку понатаму, и падна ничкум, и се молеше, велејќи: Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша: сепак, не како што Јас сакам, туку како што Ти сакаш.”

“О, дојдете, да се поклониме и да се наведнеме: да клекнеме пред Господ, нашиот Создател.”

“Дечиња, чувајте се од идолите. Амин.”

Учи дека седмиот вселенски собор, Никеја II во 787, го потврдил почитувањето на иконите на Христос, Марија, ангелите и светците против иконоборците. Смета дека ова почитување не ја прекршува заповедта против идолите, затоа што честа дадена на сликата преминува на лицето што таа го прикажува, и тоа е почитување со уважување, а не поклонението што Му се должи само на Бога.

“И направи два херувими од злато, од ковано дело направи ги, на двата краја на капакот на помирувањето.”

“И Господ му рече на Мојсеј: Направи си огнена змија и стави ја на столб: и секој што е каснат, кога ќе погледне во неа, ќе живее. И Мојсеј направи бронзена змија и ја стави на столб, и ако змија каснеше некого, кога ќе погледнеше во бронзената змија, тој живееше.”

“Кој е образ на невидливиот Бог, првороден од секое создание:”

Бранејќи ги иконите од обвинението дека се небиблиски, Јован прашува каде Стариот завет или Евангелието зборуваат за Троицата, единосуштноста, едно Божество или три лица со точно тие зборови, и тврди дека Црквата чува многу нешта преку непишаното предание, меѓу нив и сликите.

Реформиран протестантски катихизис. Учи дека Бог не може и не смее да се прикаже на никаков начин, и дека слики на суштества не смеат да се прават или чуваат за да им се поклонува или за преку нив да Му се служи на Бога. Прашан дали сликите можат да се дозволат во црквите како книги за неучените, одговара не: христијаните не треба да бидат помудри од Бога, Кој го поучува Својот народ преку проповедта на Своето Слово, а не преку неми слики.

“Така е тоа! А кој ги почитува Аллаховите светости, тоа му е добро кај Господарот негов – а дозволен ви е добитокот, освен тој за кој ви е кажано – па чувајте се од валканоста на киповите и чувајте се од лажниот говор! Изјавувајќи Му ја на Аллах чистата преданост, а не припишувајќи Му здруженик! А тој што ќе смета дека на Аллах Му има рамен, ќе биде како тој што паднал од небо и кого птиците го разграбале, или како тој што ветерот во далечен предел го однел.”

“А кога Аллах ќе рече: „О, Иса, сине Мерјемин, ти ли им говореше на луѓето: ,Прифатете ме мене и мајката моја како две божества покрај Бог?‘“ – тој ќе рече: Чист си Ти од тоа! Мене не ми доликува да зборувам за тоа што немам право. Ако тоа јас сум го говорел, Ти тоа веќе го знаеш; Ти знаеш што има во мене, а јас не знам што има во Тебе; Само Ти, Единиот, знаеш сè што е скриено! Јас им го велев само тоа што Ти им го нареди: ,Обожувајте Го Бога, и мојот и вашиот Господар!‘ И јас бдеев над нив додека бев меѓу нив, а кога Ти кај Себе ме зеде, само Ти ги наѕрнуваше; Ти бдееш над сè!”

“Меѓу доказите Негови се ноќта и денот, и Сонцето и Месечината. Не паѓајте со лицето на тло ниту на Сонцето ниту на Месечината, туку паѓајте со лицето на тло пред Аллах, Кој ги создаде, ако сакате само Него да Го обожувате.”

Аиша пренесува дека Умму Хабиба и Умму Селеме му кажале на Веровесникот (ﷺ) за една црква што ја виделе во Етиопија со слики во неа. Тој рекол дека кога меѓу тие луѓе ќе умрел праведен човек, тие граделе место за обожување над неговиот гроб и ги ставале тие слики во него, и дека тие ќе бидат најлошите суштества пред Аллах на Судниот ден.

“Ние гледаме како со копнеж гледаш кон небото и Ние сигурно ќе направиме да се насочуваш кон киблата кон која сакаш; па, сврти го затоа лицето свое кон Месџидил Харам! И кај и да сте, лицата свои свртете ги на таа страна. Навистина, тие на коишто им е дадена Книгата знаат дека тоа е вистина од Господарот нивен. А Аллах не е немарен кон тоа што тие го прават.”

“Некои малоумни луѓе ќе речат: „Што ги одврати од киблата нивна кон која се насочуваа?“ Кажи: „Аллахови се и истокот и западот; Тој го упатува на Правиот пат кого Тој сака“.”

“И Ќаба прибежиште и сигурно место за луѓето ја направивме. „Местото на кое стоеше Ибрахим нека ви биде простор зад кој намаз (молитва) ќе извршувате!“ – И на Ибрахим и Исмаил им наредивме: „Храмот Мој исчистете го за тие што ќе го обиколуваат, кои тука ќе престојуваат и руку и сеџда ќе извршуваат.“”

“Меѓу доказите Негови се ноќта и денот, и Сонцето и Месечината. Не паѓајте со лицето на тло ниту на Сонцето ниту на Месечината, туку паѓајте со лицето на тло пред Аллах, Кој ги создаде, ако сакате само Него да Го обожувате.”

Ел-Бера ибн Азиб пренесува дека по доаѓањето во Медина Веровесникот (ﷺ) клањал свртен кон Ерусалим шеснаесет или седумнаесет месеци, сè додека правецот на намазот не бил свртен кон Кабата.

Абис ибн Рабиа пренесува дека Омер дошол до Црниот камен и го бакнал. Омер рекол дека знае оти тоа е камен што не може ниту да наштети ниту да користи, и дека ако не го видел Веровесникот (ﷺ) како го бакнува, не би го бакнал.

За зборовите на Омер упатени до Црниот камен, Ибн Хаџер го наведува ет-Табери: Омер го рекол ова затоа што луѓето дури неодамна го оставиле обожувањето идоли. Се плашел дека незнајните ќе помислат оти допирањето на Каменот е почитување на одредени камења што Арапите го практикувале пред исламот. Сакал луѓето да знаат дека тој го допира за да го следи Веровесникот (ﷺ), а не затоа што Каменот сам по себе користи или штети, како што паганите верувале за своите идоли. Коментарот додава дека зборовите на Омер ја побиваат идејата, што ја имаат некои незнајни луѓе, дека Црниот камен има посебно свое својство.