عیسی ما را نجات داد، پس چرا مسیحیان باید از پیامبری بعدی پیروی کنند؟

“و در هیچ‌کس غیر از او نجات نیست زیرا که اسمی دیگر زیر آسمان به مردم عطا نشده که بدان باید ما نجات یابیم.”

“خدا که در زمان سلف به اقسام متعدد و طریق‌های مختلف به وساطت انبیا به پدران ما تکلم نمود، در این ایام آخر به ما به وساطت پسر خود متکلم شد که او را وارث جمیع موجودات قرار داد و به وسیلهٔ او عالم‌ها را آفرید؛”

“نبی‌ای را برای ایشان از میان برادران ایشان، مثل تو مبعوث خواهم کرد، و کلام خود را به دهانش خواهم گذاشت، و هر آنچه به او امر فرمایم، به ایشان خواهد گفت.”

“و هر کسی که سخنان مرا که او به اسم من گوید نشنود، من از او مطالبه خواهم کرد.”

“و نبی‌ای مثل موسی تا حال در اسرائیل برنخاسته است که خداوند او را روبرو شناخته باشد،”

“و این است شهادت یحیی در وقتی که یهودیان از اورشلیم کاهنان و لاویان را فرستادند تا از او سؤال کنند که تو کیستی؟ که معترف شد و انکار ننمود، بلکه اقرار کرد که من مسیح نیستم. آنگاه از او سؤال کردند: پس چه؟ آیا تو الیاس هستی؟ گفت: نیستم. آیا تو آن نبی هستی؟ جواب داد که نی.”

“بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛ [همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید. بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوار‌تر است. [همان] ذاتی ‌که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت. به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.”

“به نام الله بخشندۀ مهربان”

“و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید. [آنچه می‌گوید] نیست جز وحی [الهی] که به [او] وحی می‌شود.”

“هر ‌کس دینی غیر از اسلام برگزیند، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است.”

“و هر کسی که سخنان مرا که او به اسم من گوید نشنود، من از او مطالبه خواهم کرد.”

“و بسیار چیزهای دیگر نیز دارم به شما بگویم، لکن الآن طاقت تحمل آن‌ها را ندارید. ولیکن چون او یعنی روح راستی آید، شما را به جمیع راستی هدایت خواهد کرد زیرا که از خود تکلم نمی‌کند بلکه به آنچه شنیده است سخن خواهد گفت و از امور آینده به شما خبر خواهد داد. او مرا جلال خواهد داد زیرا که از آنچه آنِ من است، خواهد گرفت و به شما خبر خواهد داد.”

“و [به یاد آور] هنگامی‌ که عیسی ـ پسر مریم ـ گفت: «ای بنی‌اسرائیل، بی‌گمان، من فرستادۀ الله به سوی شما هستم. آنچه از تورات را که پیش از من بوده تصدیق می‌کنم و [نیز] مژده‌دهنده به رسولی هستم که بعد از من می‌آید و نامش “احمد” است». اما هنگامی‌ که [احمد] با معجزه‌ها [و دلایل روشن] به سوی آنان آمد، گفتند: «این جادوی آشکاری است».”

“و در کنارهٔ راه یک درخت انجیر دیده، نزد آن آمد و جز برگ بر آن هیچ نیافت. پس آن را گفت: از این به بعد میوه تا به ابد بر تو نشود! که در ساعت درخت انجیر خشکید.”

“پس این مثل را آورد که شخصی درخت انجیری در تاکستان خود غرس نمود و چون آمد تا میوه از آن بجوید، چیزی نیافت. پس به باغبان گفت: اینک سه سال است می‌آیم که از این درخت انجیر میوه بطلبم و نمی‌یابم؛ آن را ببر؛ چرا زمین را نیز باطل سازد؟ در جواب وی گفت: ای آقا، امسال هم آن را مهلت ده تا گردش را کنده، کود بریزم. پس اگر ثمر آورد، والا بعد از آن، آن را ببر.”

“عیسی بدیشان گفت: مگر در کتب هرگز نخوانده‌اید این سنگی که معمارانش رد نمودند، همان سر زاویه شده است؛ این از جانب خداوند آمد و در نظر ما عجیب است؟ از این جهت شما را می‌گویم که ملکوت خدا از شما گرفته شده، به امتی که میوه‌اش را بیاورند، عطا خواهد شد.”

“و هر که بر آن سنگ افتد، منکسر شود و اگر آن بر کسی افتد، نرمش سازد.”

“و از پسر کنیز نیز امتی به وجود آورم، زیرا که او نسل توست.”

ابوهریره روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) خود و پیامبران پیش از خود را به مردی مانند کرد که خانه‌ای زیبا ساخت اما جای یک خشت را در گوشه‌ای خالی گذاشت. مردم گرد آن می‌گشتند، آن را می‌ستودند و آرزو می‌کردند آن خشت در جای خود بود. فرمود: من آن خشتم، و من آخرین پیامبرانم.

“رسول [الله] به آنچه از [سوی] پروردگارش بر او نازل شده ایمان آورده است و مؤمنان [نیز] همگی به الله و فرشتگان و کتاب‌ها و پیامبرانش ایمان آورده‌اند؛ [و رسول و مؤمنان گفتند]: «میان هیچ‌یک از پیامبرانش فرق نمی‌گذاریم [و به همه شان ایمان داریم]. و گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا، آمرزش تو را [خواهانیم] و بازگشت [تمام امور] به سوی توست».”

“[ای مؤمنان، به اهل کتاب] بگویید: «ما به الله ایمان آورده‌ایم و به آنچه بر ما نازل شده است و به آنچه که بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نوادگان [یعقوب] نازل گردید و [همچنین] به آنچه که به موسی و عیسی داده شده است و به آنچه که به پیامبران [دیگر] از طرف پروردگارشان داده شده است؛ [آری به همۀ آنان ایمان می‌آوریم] و میان هیچ یک از ایشان تفاوت نمی‌گذاریم و ما [همگی] تسلیمِ الله هستیم».”