عیسی گفت برای یافتن حیات جاودانی چه باید بکنیم؟

“ناگاه شخصی آمده، وی را گفت: ای استاد نیکو، چه عمل نیکو کنم تا حیات جاودانی یابم؟ وی را گفت: از چه سبب مرا نیکو گفتی و حال آنکه کسی نیکو نیست جز خدا فقط. لیکن اگر بخواهی داخل حیات شوی، احکام را نگاه دار.”

“بدو گفت: کدام احکام؟ عیسی گفت: قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، و پدر و مادر خود را حرمت دار و همسایهٔ خود را مثل نفس خود دوست دار.”

“ناگاه یکی از فقها برخاسته، از روی امتحان به وی گفت: ای استاد، چه کنم تا وارث حیات جاودانی گردم؟ به وی گفت: در شریعت چه نوشته شده است و چگونه می‌خوانی؟ جواب داده، گفت: اینکه خداوند خدای خود را به تمام دل و تمام نفس و تمام توانایی و تمام فکر خود محبت نما و همسایهٔ خود را مثل نفس خود. گفت: نیکو جواب گفتی. چنین بکن که خواهی زیست.”

“گمان مبرید که آمده‌ام تا شریعت یا صحف انبیا را باطل سازم. نیامده‌ام تا باطل نمایم بلکه تا تمام کنم.”

“پس هر که یکی از این احکام کوچک‌ترین را بشکند و به مردم چنین تعلیم دهد، در ملکوت آسمان کمترین شمرده شود. اما هر که به عمل آورد و تعلیم نماید، او در ملکوت آسمان بزرگ خوانده خواهد شد.”

“زیرا به شما می‌گویم، تا عدالت شما بر عدالت کاتبان و فریسیان افزون نشود، به ملکوت آسمان هرگز داخل نخواهید شد.”

“و [می‌گوید: «آمده‌ام تا] تصدیق‌کنندۀ تورات باشم که پیش از من [نازل شده‌] است؛ و [فرستاده شده‌ام] تا برخی از چیزهایی را که بر شما حرام شده بود، حلال کنم؛ و نشانه‌ای از طرف پروردگارتان برای شما آورده‌ام؛ پس از الله پروا نمایید و مرا اطاعت کنید.”

“همان کسانی که از فرستاده و پیامبرِ درس‌ناخوانده [= اُمّی] پیروی می‌کنند؛ [همان] که نام [و نشانه‌های‌] او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته‌شده می‌یابند؛ [همو] که آنان را به نیکی‌ها فرمان می‌دهد و از زشتی‌ها [و کارهای ناپسند] باز می‌دارد و پاکیزه‌ها را برایشان حلال می‌گردانَد و پلیدی‌ها را بر آنان حرام می‌کند و اعمال مشقت‌بار و قید و بندهایی را که بدان مکلف شده بودند از [عهدۀ] آنان برمی‌دارد. پس کسانی‌ که به او ایمان آوردند و گرامی‌اش داشتند و یاری‌اش کردند و از نوری که با او نازل شده است پیروی نمودند، آنانند که رستگارند».”

“نه هر که مرا خداوند، خداوند گوید داخل ملکوت آسمان گردد، بلکه آنکه ارادهٔ پدر مرا که در آسمان است به جا آورد.”

“زیرا که پسر انسان خواهد آمد در جلال پدر خویش به اتفاق ملائکهٔ خود و در آن وقت هر کسی را موافق اعمالش جزا خواهد داد.”

“عیسی او را جواب داد که اول همهٔ احکام این است: بشنو ای اسرائیل، خداوند خدای ما خداوند واحد است؛”

“و حیات جاودانی این است که تو را خدای واحد حقیقی و عیسی مسیح را که فرستادی بشناسند.”

“زیرا خدا جهان را این قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.”

“زیرا که محض فیض نجات یافته‌اید، به وسیلهٔ ایمان و این از شما نیست بلکه بخشش خداست؛ و نه از اعمال تا هیچ‌کس فخر نکند.”

“شاگردان چون شنیدند، بغایت متحیر گشته، گفتند: پس که می‌تواند نجات یابد؟ عیسی متوجه ایشان شده، گفت: نزد انسان این محال است، لیکن نزد خدا همه‌چیز ممکن است.”

“اما چونکه یافتیم که هیچ‌کس از اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شود، بلکه به ایمان به عیسی مسیح، ما هم به مسیح عیسی ایمان آوردیم تا از ایمان به مسیح و نه از اعمال شریعت عادل شمرده شویم، زیرا که از اعمال شریعت هیچ بشری عادل شمرده نخواهد شد.”

“زیرا یقین می‌دانیم که انسان بدون اعمال شریعت، محض ایمان عادل شمرده می‌شود.”

“پس می‌بینید که انسان از اعمال عادل شمرده می‌شود نه از ایمان تنها.”

“[ای پیامبر،] بگو: «من فقط بشری [عادی] همچون شما هستم. به من وحی می‌شود که تنها معبودتان، اللهِ یکتاست؛ پس هر‌ کس به دیدارِ پروردگارش [در آخرت] امید دارد، باید کار شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادتِ پروردگارش شریک نسازد».”

“سوگند به عصر که انسان در زیان است. مگر مؤمنان نیکوکاری که یکدیگر را به حق سفارش نموده‌اند و به شکیبایی توصیه کرده‌اند.”

“و هر کس ـ چه مرد و چه زن ـ که کارهای شایسته کند و مؤمن باشد، [همۀ] آنان وارد بهشت می‌شوند و به اندازۀ ذرۀ ناچیزی [حتی به اندازۀ شکافِ پشت هستۀ خرمایی نیز] به آنان ستم نخواهد شد.”

ابوهریره روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود که کردار هیچ‌کس او را نجات نمی‌دهد. از او پرسیدند که آیا این دربارهٔ خود او نیز هست، فرمود: حتی من، مگر آنکه الله مرا در رحمت خود بپوشاند. سپس به آنان فرمود که کارهای نیک را درست، خالصانه و با میانه‌روی انجام دهند.