آیا عیسی پسر خداست؟

“و به فرعون بگو: خداوند چنین می‌گوید: اسرائیل، پسر من و نخست‌زادهٔ من است.”

“با گریه خواهند آمد و من ایشان را با تضرعات خواهم آورد. نزد نهرهای آب ایشان را به راه صاف که در آن نخواهند لغزید، رهبری خواهم نمود، زیرا که من پدر اسرائیل هستم و افرایم نخست‌زادهٔ من است.”

“فرمان را اعلام می‌کنم: خداوند به من گفته است: تو پسر من هستی؛ امروز تو را تولید کردم.”

“زیرا روزهایت تمام خواهد شد و با پدران خود خواهی خوابید، و ذریت تو را که از صلب تو بیرون آید، بعد از تو استوار خواهم ساخت، و سلطنت او را پایدار خواهم نمود. او خانه‌ای برای اسم من بنا خواهد نمود و کرسی سلطنت او را تا به ابد پایدار خواهم ساخت. من او را پدر خواهم بود و او مرا پسر خواهد بود، و اگر او گناه ورزد، او را با عصای مردمان و به تازیانه‌های بنی‌آدم تأدیب خواهم نمود.”

“پسر انوش، پسر شیث، پسر آدم، پسر خدا.”

“و سموئیل به یسا گفت: آیا پسرانت تمام شدند؟ گفت: کوچک‌تر هنوز باقی است، و اینک او گله را می‌چراند. سموئیل به یسا گفت: بفرست و او را بیاور، زیرا که تا او به اینجا نیاید، نخواهیم نشست.”

“او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی، خدای من و صخرهٔ نجات من. من نیز او را نخست‌زادهٔ خود خواهم ساخت، بلندتر از پادشاهان جهان.”

“بندهٔ خود داوود را یافتم و او را به روغن مقدس خود مسح کردم.”

“و او صورت خدای نادیده است، نخست‌زادهٔ تمامی آفریدگان.”

“به ایمان ابراهیم چون امتحان شد، اسحاق را گذرانید و آنکه وعده‌ها را پذیرفته بود، پسر یگانهٔ خود را قربانی می‌کرد،”

“و ابرام هشتاد و شش ساله بود چون هاجر اسماعیل را برای ابرام بزاد.”

“و ابراهیم صد ساله بود هنگامی که پسرش اسحاق برایش زاییده شد.”

“و پسرانش اسحاق و اسماعیل او را در مغارهٔ مکفیله، در صحرای عفرون بن صوحار حتی، که در مقابل ممری است، دفن کردند.”

“زیرا خدا جهان را این قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.”

“فرمان را اعلام می‌کنم: خداوند به من گفته است: تو پسر من هستی؛ امروز تو را تولید کردم.”

“زیرا به کدام‌یک از فرشتگان هرگز گفت که تو پسر من هستی، من امروز تو را تولید نمودم؟ و ایضاً من او را پدر خواهم بود و او پسر من خواهد بود؟”

“و همچنین مسیح نیز خود را جلال نداد که رئیس کهنه بشود، بلکه او که به وی گفت: تو پسر من هستی، من امروز تو را تولید نمودم.”

“خدا آن را به ما که فرزندان ایشان می‌باشیم وفا کرد، وقتی که عیسی را برانگیخت؛ چنانکه در مزمور دوم مکتوب است که تو پسر من هستی، من امروز تو را تولید نمودم.”

“کتاب نسب‌نامهٔ عیسی مسیح، پسر داوود، پسر ابراهیم.”

“عیسی بدو گفت: روباهان را سوراخ‌ها و مرغان هوا را آشیانه‌ها است. لیکن پسر انسان را جای نهادن سر نیست.”

“پسر انوش، پسر شیث، پسر آدم، پسر خدا.”

“بی‌پدر و بی‌مادر و بی‌نسب‌نامه و بدون ابتدای ایام و انتهای حیات، بلکه به شبیه پسر خدا شده، کاهن دائمی می‌ماند.”

“در حقیقت، مَثَل عیسی نزد الله، همچون مَثل [خلقتِ] آدم است [که] او را از خاک آفرید سپس به او فرمود: «باش». پس [بی‌درنگ] موجود شد.”

“یهودیان در جواب گفتند: به سبب عمل نیک، تو را سنگسار نمی‌کنیم، بلکه به سبب کفر، زیرا تو انسان هستی و خود را خدا می‌خوانی.”

“عیسی در جواب ایشان گفت: آیا در شریعت شما نوشته نشده است که من گفتم شما خدایان هستید؟ پس اگر آنانی را که کلام خدا بدیشان نازل شد، خدایان خواند و ممکن نیست که کتاب محو گردد، آیا کسی را که پدر تقدیس کرده، به جهان فرستاد، بدو می‌گویید کفر می‌گویی از آن سبب که گفتم پسر خدا هستم؟”

“من گفتم که شما خدایانید و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی.”

“زیرا خدا جهان را این قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.”

این اعتقادنامه چنین آغاز می‌شود: “ما ایمان داریم به خدای یگانه، پدر قادر مطلق، آفرینندهٔ همهٔ چیزهای دیدنی و نادیدنی”. این شورا اقرار کرد که پسر از پدر زاده شده، خدای حقیقی از خدای حقیقی، و “هم‌ذات” (homoousios) با پدر است، و کسانی را که می‌گفتند زمانی بود که او نبود، محکوم کرد.

“[ای پیامبر] بگو: «او الله یکتا و یگانه است. الله بی‌نیاز است [و همه نیازمند او هستند]. نه [فرزندی] زاده و نه [از کسی] زاده شده است. و هیچ کس همانند و همتای او نبوده و نیست».”

“و [مشرکان] گفتند: «[الله] رحمان، فرزندی [برای خویش] برگزیده است». به راستی [با این ادعا] چیزی بسیار زشت [به میان] آوردید! از این [سخن کفرآمیز،] نزدیک است آسمان‌ها از هم بپاشد و زمین بشکافد و کوه‌ها در هم بشکنند و فروریزند. [چرا] که برای [الله] رحمان فرزندی ادعا کرده‌اند. و هرگز سزاوار [الله] رحمان نیست که فرزندی برگزیند. در آسمان‌ها و زمین هیچ کسی نیست، مگر آنکه [در روز قیامت، خاکسار و] بنده‌وار نزد [الله] رحمان می‌آید.”

“الله هرگز فرزندی برنگزیده است و هیچ معبودی با او نیست. [اگر چنین بود،] آنگاه هر معبودی آنچه را آفریده بود [با خود] می‌بُرد و مسلماً برخی بر برخی دیگر برتری می‌جستند [و نظامِ هستی تباه می‌گشت]. الله از آنچه [مشرکان] توصیف می‌کنند، منزّه است.”

“در حقیقت، مَثَل عیسی نزد الله، همچون مَثل [خلقتِ] آدم است [که] او را از خاک آفرید سپس به او فرمود: «باش». پس [بی‌درنگ] موجود شد.”

“و یهود گفتند: «عُزَیر پسر الله است» و نصاری گفتند: «مسیح پسر الله است». این سخن [باطلی‌] است که بر زبان می‌آورند و به گفتار کسانی که پیش از این کفر ورزیدند شباهت دارد. الله آنان را نابود کند! چگونه [از حق] منحرف می‌شوند؟”