دوست داشتن خدا در اسلام به چه معناست؟

“[با وجود این آیات روشن،] برخی از مردم، همتایانی غیر از الله را [برای عبادت] برمی‌گزینند و آنها را همچون الله دوست می‌دارند؛ و[لی] کسانی ‌که ایمان آورده‌اند الله را بیشتر دوست ‌دارند؛ و کسانی که [با ارتکاب شرک و گناهان، بر خود] ستم کردند، هنگامی که عذاب [قیامت] را ببینند، [خواهند دانست] که تمام قدرت از آنِ الله است و اینکه الله سخت‌کیفر است.”

“[ای پیامبر، به مؤمنان] بگو: «اگر پدران‌ و فرزندان و برادران و همسران و خویشاوندانتان و اموالی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از [بی‌رونقی و] کسادی‌اش می‌ترسید و خانه‌هایی که به آن دلخوش هستید، نزد شما از الله و پیامبرش و جهاد در راه او محبوب‌ترند، منتظر باشید تا الله فرمان [عذاب] خویش را نازل کند؛ و الله گروه نافرمان را هدایت نمی‌کند».”

“و از هر آنچه از او خواستید به شما بخشید؛ و اگر نعمت الله را بشمارید، [چنان فراوان است که] نمی‌توانید آن را شمارش کنید. به راستی که انسان، [در حق خویش،] ستمکار [و نسبت به الله،] ناسپاس است‌.”

“[ای پیامبر،] بگو: «اگر الله را دوست ‌دارید، از من پیروی کنید تا الله شما را دوست بدارد و گناهانتان را بیامرزد؛ و الله آمرزندۀ مهربان است».”

“اگر مرا دوست دارید، احکام مرا نگاه دارید.”

“و آن که مرا محبت ننماید، کلام مرا حفظ نمی‌کند؛ و کلامی که می‌شنوید از من نیست، بلکه از پدری است که مرا فرستاد.”

“عیسی او را جواب داد که اول همهٔ احکام این است: بشنو ای اسرائیل، خداوند خدای ما خداوند واحد است؛”

“و خداوند خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان و تمامی خاطر و تمامی قوت خود محبت نما، که اول از احکام این است.”

“[با وجود این آیات روشن،] برخی از مردم، همتایانی غیر از الله را [برای عبادت] برمی‌گزینند و آنها را همچون الله دوست می‌دارند؛ و[لی] کسانی ‌که ایمان آورده‌اند الله را بیشتر دوست ‌دارند؛ و کسانی که [با ارتکاب شرک و گناهان، بر خود] ستم کردند، هنگامی که عذاب [قیامت] را ببینند، [خواهند دانست] که تمام قدرت از آنِ الله است و اینکه الله سخت‌کیفر است.”

انس روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود سه چیز شیرینی ایمان را می‌آورد: اینکه الله و پیامبرش نزد انسان از هر چیز دیگری محبوب‌تر باشند؛ اینکه کسی را تنها برای الله دوست بدارد؛ و اینکه از بازگشت به کفر بیزار باشد، همان‌گونه که از افکنده شدن در آتش بیزار است.

“و در راه الله انفاق کنید و [با فرار از میدان جهاد و ترک انفاق،] خود را با دست خویشتن به هلاکت نیفکنید؛ و نیکی کنید [که] به راستی الله نیکوکاران را دوست ‌دارد.”

“مگر کسانی از مشرکان که با آنان پیمان بسته‌اید و چیزی از [تعهدات خود نسبت به‌] شما فروگذار نکرده‌اند و کسی را علیه شما پشتیبانی نکردند؛ پیمان آنان را تا پایان مدتشان به پایان برسانید [که] بی‌تردید، الله پرهیزگاران را دوست دارد.”

“[این یهودیان] بسیار به دروغ گوش می‌سپارند [و] مال حرام فراوان می‌خورند؛ پس [ای پیامبر،] اگر [برای داوری] نزدت آمدند، میانشان داوری کن یا از آنان روی بگردان؛ و [یقین بدان که] اگر از آنان روی بگردانی، هیچ زیانی به تو نمی‌رسانند؛ و[لی] اگر داوری کردی، با عدالت میانشان داوری کن. بی‌تردید، الله دادگران را دوست دارد.”

“و چه بسیار پیامبرانی که توده‌های انبوهی همراهشان نبرد کردند؛ آنان هیچ‌گاه در برابر [سختی‌ها و] آنچه که در راه الله به ایشان رسید سستی نورزیدند و [در مقابل دشمن] درمانده نشدند؛ و الله شکیبایان را دوست دارد.”

“[ای پیامبر،] به [برکتِ] رحمت الهی است که تو با آنان [= اصحاب،] نرم‌خو [و مهربان] شدی؛ و اگر تندخو و سنگدل بودی، قطعاً از اطرافت پراکنده می‌شدند؛ پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه و در کارها با آنان مشورت کن و آنگاه که تصمیم [بر انجام کاری] گرفتی، بر الله توکل کن؛ [چرا که] بی‌تردید، الله توکل‌کنندگان را دوست ‌دارد.”

“و [ای پیامبر،] از تو دربارۀ حیض [= عادت ماهانۀ زنان] می‌پرسند؛ بگو: «آن پلید و زیانبار است؛ پس در حالت قاعدگی از [آمیزش با] زنان کناره‌گیری کنید و با آنان نزدیکی نکنید تا پاک شوند. پس هنگامی که پاک شدند [و غسل کردند،] از همان جا که الله به شما فرمان داده است [یعنی از راه قُبُل و نه از راه دُبُر] با آنان آمیزش کنید. به راستی که الله توبه‌کنندگان را دوست دارد و پاکیزگان را [نیز] دوست ‌دارد».”

“کسانی‌ که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند یقیناً [الله] رحمان [در دل‌های بندگانش] محبتی برایشان خواهد نهاد.”

ابوهریره روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود: هنگامی که الله بنده‌ای را دوست بدارد، جبرئیل را صدا می‌زند و به او می‌گوید که فلانی را دوست دارد، پس او را دوست بدار؛ جبرئیل او را دوست می‌دارد و این را به اهل آسمان اعلام می‌کند، و آنان نیز او را دوست می‌دارند؛ سپس پذیرش او در میان اهل زمین نهاده می‌شود.

عمر روایت کرده است که اسیرانی را نزد پیامبر (ﷺ) آوردند و در میان آنان زنی بود که پستان‌هایش پر از شیر بود؛ هر گاه کودکی را در میان اسیران می‌یافت، او را به سینه می‌چسباند و شیر می‌داد. پیامبر پرسید که آیا او هرگز ممکن است کودکش را در آتش بیندازد. گفتند نه. فرمود: الله به بندگانش مهربان‌تر است از این زن به کودکش.

ابوذر روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود که الله می‌فرماید: هر کس کار نیکی بیاورد، ده برابر آن یا بیشتر دارد؛ هر کس یک وجب به من نزدیک‌تر شود، یک ذراع به او نزدیک‌تر می‌شوم؛ هر کس پیاده به سوی من بیاید، دوان به سوی او می‌آیم؛ و هر کس با گناهانی به اندازهٔ پری زمین مرا دیدار کند، اما چیزی را شریک من نساخته باشد، با آمرزشی به همان اندازه با او دیدار می‌کنم.

“در ساعت برخاسته، به سوی پدر خود متوجه شد. اما هنوز دور بود که پدرش او را دیده، ترحم نمود و دوان دوان آمده، او را در آغوش خود کشیده، بوسید.”

“و به حسب شریعت، تقریباً همه‌چیز به خون طاهر می‌شود و بدون ریختن خون، آمرزش نیست.”

ابوذر روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود که الله می‌فرماید: هر کس کار نیکی بیاورد، ده برابر آن یا بیشتر دارد؛ هر کس یک وجب به من نزدیک‌تر شود، یک ذراع به او نزدیک‌تر می‌شوم؛ هر کس پیاده به سوی من بیاید، دوان به سوی او می‌آیم؛ و هر کس با گناهانی به اندازهٔ پری زمین مرا دیدار کند، اما چیزی را شریک من نساخته باشد، با آمرزشی به همان اندازه با او دیدار می‌کنم.