عیسی دربارهٔ خشونت، شمشیر و دوزخ چه گفت؟

“اما من به شما می‌گویم که دشمنان خود را محبت نمایید و برای لعن‌کنندگان خود برکت بطلبید، و به آنانی که از شما نفرت کنند احسان کنید، و به هر که به شما فحش دهد و جفا رساند دعای خیر کنید؛”

“لیکن من به شما می‌گویم: با شریر مقاومت مکنید؛ بلکه هر که به رخسارهٔ راست تو سیلی زند، دیگری را نیز به سوی او بگردان.”

“گمان مبرید که آمده‌ام تا سلامتی بر زمین بفرستم: نیامده‌ام تا سلامتی بفرستم، بلکه شمشیر را.”

“آمده‌ام تا آتشی بر زمین بفرستم؛ و چه می‌خواهم، اگر اکنون افروخته شده باشد؟”

“آیا گمان می‌برید که من آمده‌ام تا سلامتی بر زمین بخشم؟ نی، بلکه به شما می‌گویم تفریق را.”

“و برادر، برادر را و پدر، فرزند را به مرگ تسلیم خواهد کرد؛ و فرزندان بر والدین خود برخاسته، ایشان را به قتل خواهند رسانید.”

“اگر کسی نزد من آید و پدر و مادر و زن و اولاد و برادران و خواهران، حتی جان خود را نیز دشمن ندارد، شاگرد من نمی‌تواند بود.”

“و به دم شمشیر خواهند افتاد، و به اسیری در میان همهٔ امت‌ها برده خواهند شد؛ و اورشلیم پایمال امت‌ها خواهد شد، تا زمان‌های امت‌ها به انجام رسد.”

“پس به ایشان گفت: لیکن اکنون هر که کیسه دارد، آن را بردارد، و همچنین توشه‌دان را؛ و کسی که شمشیر ندارد، جامهٔ خود را بفروشد و شمشیری بخرد.”

“گفتند: ای خداوند، اینک دو شمشیر اینجاست. به ایشان گفت: کافی است.”

“رفقایش چون دیدند که چه می‌شود، عرض کردند: خداوندا، به شمشیر بزنیم؟ و یکی از ایشان، غلام رئیس کهنه را زده، گوش راست او را از تن جدا کرد. عیسی متوجه شده، گفت: تا به این بگذارید. و گوش او را لمس نموده، شفا داد.”

“آنگاه عیسی وی را گفت: شمشیر خود را غلاف کن زیرا هر که شمشیر گیرد، به شمشیر هلاک گردد.”

“عیسی به پطرس گفت: شمشیر خود را غلاف کن. آیا جامی را که پدر به من داده است، ننوشم؟”

“پس گفت: شخصی شریف‌نسب به دیار بعید سفر کرد تا ملکی برای خود گرفته، مراجعت کند.”

“اما آن دشمنان من که نخواستند من بر ایشان حکمرانی نمایم، در اینجا حاضر ساخته، پیش من به قتل رسانید.”

“اما چون پادشاه این را شنید، خشمگین شد؛ و لشکرهای خود را فرستاده، آن قاتلان را هلاک کرد و شهرشان را سوزانید.”

“به او گفتند: آن بدکاران را به سختی هلاک خواهد کرد، و باغ را به باغبانان دیگری خواهد سپرد که میوه‌هایش را در فصلش به او بدهند.”

“پس صاحب باغ چه خواهد کرد؟ خواهد آمد و باغبانان را هلاک خواهد کرد، و باغ را به دیگران خواهد سپرد.”

“خواهد آمد و این باغبانان را هلاک خواهد کرد، و باغ را به دیگران خواهد سپرد. و چون این را شنیدند، گفتند: حاشا.”

“و او را دو پاره کرده، نصیبش را با ریاکاران قرار خواهد داد؛ در آنجا گریه و فشار دندان خواهد بود.”

“مولای آن غلام در روزی که منتظر او نیست و در ساعتی که او نمی‌داند خواهد آمد، و او را دو پاره کرده، نصیبش را با بی‌ایمانان قرار خواهد داد.”

“پس مولایش خشمگین شده، او را به جلادان سپرد تا تمام بدهی خود را بپردازد. پدر آسمانی من نیز با شما چنین خواهد کرد، اگر هر یک از شما از دل، برادر خود را از تقصیراتش نبخشد.”

“بگذارید هر دو تا وقت درو با هم نمو کنند؛ و در موسم درو به دروگران خواهم گفت: نخست کرکاس‌ها را جمع کنید و آن‌ها را برای سوزاندن بافه‌ها ببندید؛ اما گندم را در انبار من گرد آورید.”

“و آن غلام بی‌فایده را در تاریکی بیرونی اندازید؛ در آنجا گریه و فشار دندان خواهد بود.”

“پس همان‌گونه که کرکاس‌ها را جمع کرده، در آتش می‌سوزانند، در پایان این جهان نیز چنین خواهد شد. پسر انسان فرشتگان خود را خواهد فرستاد، و همهٔ لغزش‌دهندگان و بدکاران را از ملکوت او جمع خواهند کرد، و ایشان را در تنور آتش خواهند انداخت؛ در آنجا ناله و فشار دندان خواهد بود.”

“از این جهت شما را می‌گویم که ملکوت خدا از شما گرفته شده، به امتی که میوه‌اش را بیاورند، عطا خواهد شد.”

هنری، مفسری مسیحی، نجیب‌زادهٔ این مَثَل را مسیح، “خداوند از آسمان”، می‌داند. دربارهٔ آیهٔ 27 می‌نویسد: “آنان را بیاورید، و پیش من بکشید، چنان‌که اجاج را پیش سموئیل”، و: “هر کس نخواهد با فیض مسیح فرمان برده شود، ناگزیر با خشم مسیح نابود خواهد شد.”

واژهٔ یونانی گئنا، که در ترجمهٔ کینگ جیمز ‘hell’ (جهنم) ترجمه شده است، 12 بار در عهد جدید آمده است: متی 5:22، 5:29، 5:30، 10:28، 18:9، 23:15، 23:33؛ مرقس 9:43، 9:45، 9:47؛ لوقا 12:5؛ و یعقوب 3:6. همه جز یعقوب 3:6 در سخنان عیسی‌اند.

“و زبان آتشی است، جهانی از ناراستی: زبان در میان اعضای ما چنین است که تمام بدن را آلوده می‌سازد، و دایرهٔ طبیعت را می‌سوزاند؛ و از جهنم سوخته می‌شود.”

“لیکن من به شما می‌گویم، هر که به برادر خود بی‌سبب خشم گیرد، مستوجب حکم باشد؛ و هر که برادر خود را راقا گوید، مستوجب قصاص باشد؛ و هر که احمق گوید، مستحق آتش جهنم بود.”

“پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند، آن را قلع کن و از خود دور انداز، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت تباه شود از آنکه تمام بدنت در جهنم افکنده شود. و اگر دست راستت تو را بلغزاند، آن را قطع کن و از خود دور انداز، زیرا تو را مفیدتر آن است که عضوی از اعضای خود از دست دهی از آنکه کل جسدت در جهنم افکنده شود.”

“هر درختی که میوهٔ نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده شود.”

“اما پسران ملکوت به تاریکی بیرونی افکنده خواهند شد؛ در آنجا گریه و فشار دندان خواهد بود.”

“پس اگر دست یا پایت تو را بلغزاند، آن را قطع کرده، از خود دور انداز؛ زیرا تو را بهتر است که لنگ یا شل داخل حیات شوی، از آنکه با دو دست یا دو پا در آتش جاودانی افکنده شوی.”

“پس اگر دستت تو را بلغزاند، آن را ببُر؛ زیرا تو را بهتر است که شل داخل حیات شوی، از آنکه با دو دست وارد جهنم گردی، در آتشی که هرگز خاموش نمی‌شود: جایی که کرم ایشان نمیرد و آتش خاموش نشود. و هرگاه پایت تو را بلغزاند، قطعش کن؛ زیرا تو را بهتر است که لنگ داخل حیات شوی، از آنکه با دو پا به جهنم افکنده شوی، در آتشی که هرگز خاموش نمی‌شود: جایی که کرم ایشان نمیرد و آتش خاموش نشود. و هرگاه چشم تو تو را بلغزاند، قلعش کن؛ زیرا تو را بهتر است که با یک چشم داخل ملکوت خدا شوی، از آنکه با دو چشم در آتش جهنم افکنده شوی: جایی که کرم ایشان نمیرد و آتش خاموش نشود.”

“بلکه به شما نشان می‌دهم که از که باید ترسید: از او بترسید که بعد از کشتن، قدرت دارد که به جهنم بیفکند؛ بلی، به شما می‌گویم از او بترسید.”

“پس همان‌گونه که کرکاس‌ها را جمع کرده، در آتش می‌سوزانند، در پایان این جهان نیز چنین خواهد شد. پسر انسان فرشتگان خود را خواهد فرستاد، و همهٔ لغزش‌دهندگان و بدکاران را از ملکوت او جمع خواهند کرد، و ایشان را در تنور آتش خواهند انداخت؛ در آنجا ناله و فشار دندان خواهد بود.”

“بدین‌گونه در پایان جهان خواهد شد: فرشتگان بیرون آمده، بدکاران را از میان عادلان جدا کرده، ایشان را در تنور آتش خواهند انداخت؛ در آنجا ناله و فشار دندان خواهد بود.”

“ای ماران و افعی‌زادگان، چگونه از عذاب جهنم فرار خواهید کرد؟”

“پس چشمان خود را در عالم اموات گشوده، خود را در عذاب یافت، و ابراهیم را از دور و ایلعازر را در آغوشش دید. آنگاه به آواز بلند گفت: ای پدر من ابراهیم، بر من ترحم کن، و ایلعازر را بفرست تا سر انگشت خود را به آب تر ساخته، زبان مرا خنک سازد؛ زیرا در این شعله عذاب می‌کشم.”

“اگر کسی در من نماند، مثل شاخه بیرون انداخته می‌شود و می‌خشکد، و آن‌ها را جمع کرده، در آتش می‌اندازند و سوخته می‌شود.”

“باز خواهد گفت: به شما می‌گویم که شما را نمی‌شناسم از کجا هستید؛ ای همهٔ بدکاران، از من دور شوید. در آنجا گریه و فشار دندان خواهد بود، چون ابراهیم و اسحاق و یعقوب و جمیع انبیا را در ملکوت خدا بینید و خود را بیرون افکنده یابید.”

“پس اصحاب طرف چپ را گوید: ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیا شده است.”

“و ایشان در عذاب جاودانی خواهند رفت، اما عادلان در حیات جاودانی.”

“و هر که شما را قبول نکند یا به سخن شما گوش ندهد، از آن خانه یا شهر بیرون شده، خاک پاهای خود را بیفشانید. هرآینه به شما می‌گویم که در روز داوری حالت زمین سدوم و غموره از آن شهر سهل‌تر خواهد بود.”

“و هر جا که شما را قبول نکنند و به سخن شما گوش ندهند، از آنجا بیرون رفته، خاک پاهای خود را بیفشانید تا بر آن‌ها شهادتی گردد. هرآینه به شما می‌گویم حالت سدوم و غموره در روز داوری از آن شهر سهل‌تر خواهد بود.”

“و هر که شما را قبول نکند، هنگامی که از آن شهر بیرون شوید، خاک پاهای خود را نیز بیفشانید تا بر ایشان شهادتی شود.”

“لیکن در هر شهری که رفتید و شما را قبول نکردند، به کوچه‌های آن بیرون رفته، بگویید: حتی خاکی که از شهر شما بر ما نشسته است، بر شما می‌افشانیم؛ لیکن این را بدانید که ملکوت خدا به شما نزدیک شده است. و به شما می‌گویم که حالت سدوم در آن روز از حالت آن شهر سهل‌تر خواهد بود. وای بر تو ای خورزین! وای بر تو ای بیت‌صیدا! زیرا اگر معجزاتی که در شما ظاهر شد، در صور و صیدون ظاهر می‌شد، هرآینه مدتی در پلاس و خاکستر نشسته، توبه می‌کردند. لیکن حالت صور و صیدون در روز داوری از حال شما آسان‌تر خواهد بود. و تو ای کفرناحوم که سر به آسمان افراشته‌ای، تا به جهنم سرنگون خواهی شد.”

“و تو ای کفرناحوم که تا به فلک سرافراشته‌ای، به جهنم سرنگون خواهی شد؛ زیرا هرگاه معجزاتی که در تو پدید آمد، در سدوم ظاهر می‌شد، هرآینه تا امروز باقی می‌ماند. لیکن به شما می‌گویم که در روز داوری حالت زمین سدوم از حال تو سهل‌تر خواهد بود.”

“مردمان نینوا در روز داوری با این طایفه برخاسته، بر ایشان حکم خواهند کرد، زیرا که به موعظهٔ یونس توبه کردند؛ و اینک بزرگ‌تری از یونس در اینجاست. ملکهٔ جنوب در روز داوری با این فرقه برخاسته، بر ایشان حکم خواهد کرد، زیرا که از اقصای زمین آمد تا حکمت سلیمان را بشنود؛ و اینک شخصی بزرگ‌تر از سلیمان در اینجاست.”

“ملکهٔ جنوب در روز داوری با مردم این نسل برخاسته، بر ایشان حکم خواهد کرد؛ زیرا که از اقصای زمین آمد تا حکمت سلیمان را بشنود، و اینک، بزرگ‌تری از سلیمان در اینجاست. مردم نینوا در روز داوری با این طایفه برخاسته، بر ایشان حکم خواهند کرد؛ زیرا که به موعظهٔ یونس توبه کردند، و اینک، بزرگ‌تری از یونس در اینجاست.”

“و هر که یکی از این کودکان را که به من ایمان دارند بلغزاند، او را بهتر می‌بود که سنگ آسیایی بر گردنش آویخته، در قعر دریا غرق می‌شد.”

“و شاگردان خود را گفت: لابد است از وقوع لغزش‌ها، لیکن وای بر آن کسی که باعث آن‌ها شود! او را بهتر می‌بود که سنگ آسیایی بر گردنش آویخته، در دریا افکنده شود، از اینکه یکی از این کوچکان را بلغزاند.”

“تا همهٔ خون‌های صادقان که بر زمین ریخته شد بر شما وارد آید، از خون هابیل صدیق تا خون زکریا پسر برخیا که او را در میان هیکل و مذبح کشتید. هرآینه به شما می‌گویم که این همه بر این طایفه خواهد آمد.”

“عیسی ایشان را گفت: آیا همهٔ این چیزها را نمی‌بینید؟ هرآینه به شما می‌گویم، در اینجا سنگی بر سنگی گذارده نخواهد شد که به زیر افکنده نشود.”

“عیسی در جواب وی گفت: آیا این عمارت‌های عظیمه را می‌نگری؟ سنگی بر سنگی گذارده نخواهد شد که به زیر افکنده نشود.”

“اما این چیزهایی که می‌بینید، روزهایی می‌آید که سنگی بر سنگی گذارده نخواهد شد که به زیر افکنده نشود.”

“زیرا که در آن زمان چنان مصیبت عظیمی ظاهر می‌شود که از ابتدای عالم تا کنون نشده و نخواهد شد. و اگر آن ایام کوتاه نشدی، هیچ بشری نجات نیافتی؛ لیکن به خاطر برگزیدگان، آن روزها کوتاه خواهد شد.”

“زیرا که در آن ایام چنان مصیبتی خواهد شد که از ابتدای خلقتی که خدا آفرید تا کنون نشده و نخواهد شد. و اگر خداوند آن روزها را کوتاه نکردی، هیچ بشری نجات نیافتی؛ لیکن به خاطر برگزیدگانی که انتخاب نموده است، آن ایام را کوتاه ساخت.”

“زیرا ایامی بر تو می‌آید که دشمنانت گرد تو سنگرها سازند و تو را احاطه کرده، از هر جانب محاصره خواهند نمود؛ و تو را و فرزندانت را در اندرون تو با خاک یکسان خواهند کرد، و در تو سنگی بر سنگی نخواهند گذاشت؛ زیرا که ایام تفقد خود را ندانستی.”

“اما وای بر آبستنان و شیردهندگان در آن ایام! زیرا تنگی سخت بر روی زمین و غضب بر این قوم حادث خواهد شد.”

“به شما می‌گویم: نه، بلکه اگر توبه نکنید، همگی شما همچنین هلاک خواهید شد.”

“به شما می‌گویم: نه، بلکه اگر توبه نکنید، همگی شما همچنین هلاک خواهید شد.”

“اما روزی که لوط از سدوم بیرون آمد، آتش و گوگرد از آسمان بارید و همه را هلاک ساخت. بر همین منوال خواهد بود در روزی که پسر انسان ظاهر شود.”

“از این جهت به شما گفتم که در گناهان خود خواهید مرد؛ زیرا اگر باور نکنید که من هستم، در گناهان خود خواهید مرد.”

“هر که مرا حقیر شمارد و کلام مرا قبول نکند، کسی هست که در حق او داوری کند: همان کلامی که گفتم، در روز بازپسین بر او داوری خواهد کرد.”

“و از این تعجب مکنید؛ زیرا ساعتی می‌آید که در آن جمیع کسانی که در قبور می‌باشند، آواز او را خواهند شنید، و بیرون خواهند آمد: هر که اعمال نیکو کرد، برای قیامت حیات، و هر که اعمال بد کرد، به جهت قیامت داوری.”

“پس به خاطر آر که از کجا افتاده‌ای و توبه کن و اعمال نخست را به عمل آور؛ والا به زودی نزد تو می‌آیم و چراغدانت را از مکانش نقل می‌کنم، اگر توبه نکنی.”

“پس توبه کن؛ والا به زودی نزد تو می‌آیم، و به شمشیر زبان خود با ایشان جنگ خواهم کرد.”

“اینک، او را بر بستری می‌اندازم، و آنانی را که با او زنا می‌کنند به مصیبتی سخت مبتلا می‌سازم، اگر از اعمال خود توبه نکنند. و فرزندانش را به مرگ خواهم کشت؛ آنگاه همهٔ کلیساها خواهند دانست که منم امتحان‌کنندهٔ جگرها و قلوب؛ و هر یکی از شما را برحسب اعمالش خواهم داد.”

“پس به یاد آور چگونه یافته‌ای و شنیده‌ای، و آن را حفظ کن و توبه نما؛ زیرا هرگاه بیدار نباشی، مانند دزد بر تو خواهم آمد، و از ساعتی که بر تو آیم مطلع نخواهی شد.”

“لهذا چون فاتر هستی، یعنی نه گرم و نه سرد، تو را از دهان خود قی خواهم کرد.”

“و دیدم آسمان را گشوده و ناگاه اسبی سفید که سوارش امین و حق نام دارد و به عدل داوری و جنگ می‌نماید.”

“اما من به شما می‌گویم که دشمنان خود را محبت نمایید و برای لعن‌کنندگان خود برکت بطلبید، و به آنانی که از شما نفرت کنند احسان کنید، و به هر که به شما فحش دهد و جفا رساند دعای خیر کنید؛”

“اما آن دشمنان من که نخواستند من بر ایشان حکمرانی نمایم، در اینجا حاضر ساخته، پیش من به قتل رسانید.”

“لیکن من به شما می‌گویم: با شریر مقاومت مکنید؛ بلکه هر که به رخسارهٔ راست تو سیلی زند، دیگری را نیز به سوی او بگردان.”

“پس به ایشان گفت: لیکن اکنون هر که کیسه دارد، آن را بردارد، و همچنین توشه‌دان را؛ و کسی که شمشیر ندارد، جامهٔ خود را بفروشد و شمشیری بخرد.”

“آنگاه عیسی وی را گفت: شمشیر خود را غلاف کن زیرا هر که شمشیر گیرد، به شمشیر هلاک گردد.”

“اینک، او را بر بستری می‌اندازم، و آنانی را که با او زنا می‌کنند به مصیبتی سخت مبتلا می‌سازم، اگر از اعمال خود توبه نکنند. و فرزندانش را به مرگ خواهم کشت؛ آنگاه همهٔ کلیساها خواهند دانست که منم امتحان‌کنندهٔ جگرها و قلوب؛ و هر یکی از شما را برحسب اعمالش خواهم داد.”

سیم، پژوهشگر عهد جدید، دو تصویر از عیسی در متی می‌یابد. “عیسای زمینیِ گذشته صلح‌جویی است که بی‌خشونتی می‌آموزد.” عیسای داوری “در رفتارش با بدکاران خشن، بی‌رحم و کینه‌جوست.” نتیجه می‌گیرد که نویسندهٔ انجیل “با ارائهٔ عیسی به گونه‌ای متناقض، بهای سنگینی از نظر مسیح‌شناسی پرداخت.”

“و نسبت به مادرم نیکوکار [گردانده] و مرا [در برابر پروردگارم] سرکش [و] نافرمان قرار نداده است.”

“پیامبرانی [فرستادیم] که بشارت‌بخش و بیم‌دهنده بودند تا برای مردم پس از [بعثت‌] پیامبران، در مقابل الله [هیچ بهانه و] حجتی نباشد؛ و الله همواره شکست‌ناپذیرِ حکیم است.”

“کسانی که گفتند: «الله همان مسیح پسر مریم است» یقیناً کافر شدند؛ در حالی ‌که [خودِ] مسیح گفت: «ای بنی‌اسرائیل، الله را عبادت کنید که پروردگار من و پروردگار شماست. بی‌تردید، هر ‌کس به الله شرک ورزد، الله بهشت را بر او حرام کرده است و جایگاهش دوزخ است؛ و ستمکاران هیچ یاوری ندارند».”

“اما آن دشمنان من که نخواستند من بر ایشان حکمرانی نمایم، در اینجا حاضر ساخته، پیش من به قتل رسانید.”

“اما چون پادشاه این را شنید، خشمگین شد؛ و لشکرهای خود را فرستاده، آن قاتلان را هلاک کرد و شهرشان را سوزانید.”

“و او را دو پاره کرده، نصیبش را با ریاکاران قرار خواهد داد؛ در آنجا گریه و فشار دندان خواهد بود.”

“اینک، او را بر بستری می‌اندازم، و آنانی را که با او زنا می‌کنند به مصیبتی سخت مبتلا می‌سازم، اگر از اعمال خود توبه نکنند. و فرزندانش را به مرگ خواهم کشت؛ آنگاه همهٔ کلیساها خواهند دانست که منم امتحان‌کنندهٔ جگرها و قلوب؛ و هر یکی از شما را برحسب اعمالش خواهم داد.”

“پس اگر دستت تو را بلغزاند، آن را ببُر؛ زیرا تو را بهتر است که شل داخل حیات شوی، از آنکه با دو دست وارد جهنم گردی، در آتشی که هرگز خاموش نمی‌شود: جایی که کرم ایشان نمیرد و آتش خاموش نشود. و هرگاه پایت تو را بلغزاند، قطعش کن؛ زیرا تو را بهتر است که لنگ داخل حیات شوی، از آنکه با دو پا به جهنم افکنده شوی، در آتشی که هرگز خاموش نمی‌شود: جایی که کرم ایشان نمیرد و آتش خاموش نشود. و هرگاه چشم تو تو را بلغزاند، قلعش کن؛ زیرا تو را بهتر است که با یک چشم داخل ملکوت خدا شوی، از آنکه با دو چشم در آتش جهنم افکنده شوی: جایی که کرم ایشان نمیرد و آتش خاموش نشود.”