آیا عیسی با خواست خود به سوی صلیب رفت؟

“کسی آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من خود آن را می‌نهم. قدرت دارم که آن را بنهم و قدرت دارم آن را باز گیرم. این حکم را از پدر خود یافتم.”

“عیسی به پطرس گفت: شمشیر خود را غلاف کن. آیا جامی را که پدر به من داده است، ننوشم؟”

“پس بدیشان گفت: لیکن الآن هر که کیسه دارد، آن را بردارد و همچنین توشه‌دان را؛ و کسی که شمشیر ندارد، جامهٔ خود را فروخته، آن را بخرد. زیرا به شما می‌گویم که این نوشته در من می‌باید به انجام رسد، یعنی با گناهکاران محسوب شد، زیرا هر چه در خصوص من است، انقضا دارد. گفتند: ای خداوند، اینک دو شمشیر. به ایشان گفت: کافی است.”

“پس بدیشان گفت: نفس من از غایت الم مشرف بر موت شده است. در اینجا مانده، با من بیدار باشید.”

“پس قدری پیش رفته، به روی در افتاد و دعا کرده، گفت: ای پدر من، اگر ممکن باشد این پیاله از من بگذرد؛ لیکن نه به خواهش من، بلکه به ارادهٔ تو.”

“پس گفت: ابا، پدر، همه‌چیز نزد تو ممکن است. این پیاله را از من بگذران، لیکن نه به خواهش من بلکه به ارادهٔ تو.”

“گفت: ای پدر، اگر بخواهی این پیاله را از من بگردان، لیکن نه به خواهش من بلکه به ارادهٔ تو.”

“و فرشته‌ای از آسمان بر او ظاهر شده، او را تقویت می‌نمود. پس به مجاهده افتاده، به سعی بلیغ‌تر دعا کرد، چنانکه عرق او مثل قطرات خون بود که بر زمین می‌ریخت.”

“الآن جان من مضطرب است و چه بگویم؟ ای پدر، مرا از این ساعت رستگار کن. لکن به جهت همین امر تا این ساعت رسیده‌ام.”

“و او در ایام بشریت خود، چونکه با فریاد شدید و اشک‌ها نزد او که به رهانیدنش از موت قادر بود، تضرع و دعای بسیار کرد و به سبب تقوای خویش مستجاب گردید،”

“و نزدیک به ساعت نهم، عیسی به آواز بلند صدا زده، گفت: ایلی ایلی، لما سبقتنی؟ یعنی الهی الهی، مرا چرا ترک کردی؟”

“پس خدای سلامتی که شبان اعظم گوسفندان، یعنی خداوند ما عیسی را از مردگان برخیزانید، به خون عهد ابدی،”

“آنگاه رؤسای کهنه و کاتبان و مشایخ قوم در دیوانخانهٔ رئیس کهنه که قیافا نام داشت جمع شده، شورا نمودند تا عیسی را به حیله گرفتار ساخته، به قتل رسانند.”

“پس پیلاطس به رؤسای کهنه و جمیع قوم گفت که در این شخص هیچ عیبی نمی‌یابم.”

“پدران به عوض پسران کشته نشوند، و نه پسران به عوض پدران کشته شوند؛ هر کس برای گناه خود کشته شود.”

“هر که گناه کند او خواهد مرد. پسر متحمل گناه پدرش نخواهد بود و پدر متحمل گناه پسرش نخواهد بود. عدالت مرد عادل بر خودش خواهد بود و شرارت مرد شریر بر خودش خواهد بود.”

“و الآن اگر گناه ایشان را می‌آمرزی، و الا مرا از دفترت که نوشته‌ای محو ساز. خداوند به موسی گفت: هر که گناه کرده است، او را از دفتر خود محو سازم.”

“و اگر مرد شریر از همهٔ گناهانی که کرده باشد بازگشت نماید و همهٔ فرایض مرا نگاه داشته، انصاف و عدالت را بجا آورد، او البته زنده مانده، نخواهد مرد. تمامی تقصیرهایی که کرده باشد به ضد او به یاد آورده نخواهد شد، بلکه در عدالتی که کرده باشد زنده خواهد ماند.”

“بگو: «آیا به جز الله پروردگاری را بجویم و حال آنکه او پروردگار همه چیز است؟» و هیچ کس [کار ناشایستی] انجام نمی‌دهد، مگر آنکه [بارِ گناهش] بر خود اوست؛ و هیچ گناهکاری بارِ [گناه] دیگری را به دوش نمی‌کشد؛ سپس بازگشت [همۀ] شما به سوی پروردگارتان است؛ سرانجام [همه] شما را [در روز قیامت، از حقیقت‌] آنچه در آن اختلاف داشتید، آگاه می‌سازد.”

“و [همچنان آنان را لعنت کردیم به خاطر این] سخنشان که: «ما مسیح ـ عیسی پسر مریم ‌ـ پیامبر الله را کشتیم»؛ در حالی که نه او را کشتند و نه به دار آویختند؛ بلکه [امر] بر آنان مُشتَبَه شد [و مردی را که شبیه عیسی بود به دار کشیدند] و کسانی که دربارۀ او اختلاف کردند، قطعاً راجع به وی دچار تردیدند و هیچ علمی به آن ندارند، مگر آنکه از گمان پیروی می‌کنند؛ و یقیناً او را نکشته‌اند.”

“بلکه الله او را به سوی خویش بالا بُرد؛ و الله شکست‌ناپذیرِ حکیم است.”

“و [ای پیامبر، ما این] کتاب را به‌حق بر تو نازل کردیم [که] تصدیق‌کنندۀ کتاب‌های پیشین و نگهبان و گواه بر آنهاست. پس بین آنان بر اساس آنچه الله نازل کرده است حکم کن و به جای حقیقتی که [از جانب قرآن] به تو رسیده است، از هوس‌های آنان پیروی نکن. [ای مردم،] ما برای هر یک از شما [امت‌ها] آیین و راهی روشن قرار دادیم؛ و اگر الله می‌خواست، همۀ شما را امتی واحد قرار می‌داد؛ ولی [الله می‌خواهد] شما را در [مورد] آنچه به شما بخشیده است بیازماید؛ پس در نیکی‌ها بر یکدیگر پیشی گیرید. بازگشت همگی شما به سوی الله است؛ آنگاه او تعالی شما را از آنچه در آن اختلاف می‌کردید، آگاه می‌سازد.”