اگر ‘هیچ تغییردهنده‌ای برای سخنانش نیست’ (6:115)، کتاب مقدس چگونه می‌توانست تحریف شود؟

“و سخن پروردگارت [= قرآن] با راستی [در گفتار] و عدل [در احکام] به حد تمام و کمال رسید. هیچ تغییردهنده‌ای برای سخنانش نیست؛ و او شنوای داناست.”

“و سخن پروردگارت [= قرآن] با راستی [در گفتار] و عدل [در احکام] به حد تمام و کمال رسید. هیچ تغییردهنده‌ای برای سخنانش نیست؛ و او شنوای داناست.”

عبارت “با راستی [در گفتار] و عدل [در احکام] به حد تمام و کمال رسید” را از زبان قتاده توضیح می‌دهد: راستی در آنچه خدا گفته و عدل در آنچه حکم کرده است. “هیچ تغییردهنده‌ای برای سخنانش نیست” را چنین توضیح می‌دهد: هیچ‌کس نمی‌تواند حکم خدا را، چه در این زندگی و چه در آخرت، برگرداند. دربارهٔ “هرگز از تردیدکنندگان نباش” (6:114) آن را با 10:94 مقایسه می‌کند و توضیح می‌دهد که این گزاره‌ای شرطی است و به این معنا نیست که هرگز تردیدی به دل پیامبر (ﷺ) راه یافت.

“[ای پیامبر به مشرکان بگو:] «آیا [سزاست که برای قضاوت دربارۀ اختلاف من و شما] داوری جز الله بجویم؟ و حال آنکه اوست ذاتی که این کتاب را به تفصیل به سوی شما نازل کرده است»؛ و کسانی که کتاب [آسمانی‌] به ایشان داده‌ایم می‌دانند که آن [قرآن] از جانب پروردگارت به‌حق نازل شده است؛ پس هرگز از تردیدکنندگان نباش.”

“و [ای پیامبر،] از کتاب پروردگارت آنچه را به تو وحی شده است تلاوت کن. هیچ کس تغییردهندۀ سخنان او [= الله] نیست و هرگز پناهگاهی جز او نمی‌یابی.”

“و پیش از تو نیز پیامبرانی تکذیب شدند؛ ولی بر آنچه تکذیب شدند و آزار دیدند، شکیبایی کردند تا [سرانجام] یاری ما به آنان رسید؛ و سخنان الله [در مورد پیروزی پیامبرانش] را هیچ تغییردهنده‌ای نیست [که مانع گردد]؛ و مسلّماً اخبار پیامبران [پیشین و داستان شکست دشمنانشان] به تو رسیده است.”

“برای آنان در زندگی دنیا و در آخرت بشارت است. سخنان الله [دربارۀ پیروزی و پاداشِ دو جهان،] تغییرناپذیر است. این همان [رستگاری و] کامیابیِ بزرگ است.”

“پس وای بر کسانی که [کتابی تحریف‌شده] با دست خود می‌نویسند، سپس می‌گویند: «این از جانب الله است» تا آن را به بهای اندک بفروشند! پس وای بر آنها از آنچه دست‌هایشان نوشته است و وای بر آنان از آنچه [از این راه] به دست می‌آورند!”

“برخی از یهود، کلمات [الله] را از جای خود تحریف می‌کنند و با پیچاندن زبان خود و به قصد طعنه‌زدن در دین [با درآمیختن زبان عبری با عربی، به پیامبر‌] می‌گویند: «شنیدیم و نافرمانی کردیم» و «بشنو که [کاش‌] ناشنوا گردی!» و [نیز به تمسخر می‌گویند:] «راعِنا» [که در عبری مفهوم توهین‌آمیزی دارد؛] ولی اگر آنان می‌گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم» و «[سخنان ما را] بشنو و به ما مهلت بده»، قطعاً برایشان بهتر و درست‌تر بود؛ ولی الله آنان را به خاطر کفر‌شان لعنت کرده‌ است؛ پس جز [گروهی] اندک ایمان نمی‌آورند.”

“و گروهی از آنان [= یهود] هستند که زبان خود را به [هنگام تلاوت] کتاب [تورات] چنان می‌گردانند [و آن را تحریف می‌کنند] که گمان کنید [آنچه می‌خوانند واقعاً] از [مطالبِ آن] کتاب [آسمانی] است، در حالی که از آن کتاب نیست؛ و [باز به دروغ] می‌گویند: «آن [جملات] از جانب الله است»؛ در صورتی که از جانب الله نیست و بر الله دروغ می‌بندند، در حالی که خود [نیز حقیقت را] می‌دانند.”

“[ای مؤمنان! حال که حقیقت دشمنیِ یهود برایتان آشکار گردید،] آیا امید دارید که به [آیین] شما ایمان بیاورند، با اینکه گروهی از [علمای] آنان سخنان الله را [در تورات] می‌شنیدند و پس از فهمیدنش [الفاظ و معانیِ] آن را تحریف می‌کردند؛ حال آنکه [از بزرگیِ گناه خویش] اطلاع داشتند؟!”

“و وحی خداوند را دیگر ذکر منمایید، زیرا که کلام هر کس برای وی وحی خواهد بود، چونکه کلام خدای حی، یعنی خداوند صبایوت، خدای ما را منحرف ساخته‌اید.”

“‘چگونه می‌گویید: “ما حکیم هستیم و شریعت یهوه با ماست”؟ اما اینک قلم دروغ کاتبان آن را به دروغ بدل کرده است.’”

“به راستی ما تورات را نازل کردیم که در آن هدایت و نور است. پیامبرانی که [در برابر فرمان الله] تسلیم بودند، بر اساس [آموزه‌های] آن برای یهود داوری می‌کردند و [نیز] مصلحان و دانشمندان [یهود] که پاسداری از کتاب الله [و جلوگیری از تحریف تورات] به آنان سپرده شده بود و بر [حقانیتِ] آن گواه بودند [و بنا به دستورهایش حکم می‌کردند]؛ پس [ای یهود، در اجرای احکام الهی] از مردم نترسید و از من بترسید و آیاتم را به بهایی ناچیز نفروشید؛ و هر کس بر [اساس قوانین و] احکامی که الله نازل کرده است داوری [و حکم] نکند، کافر است.”

“به راستی که ما خود، قرآن را نازل کردیم و قطعاً خودمان نیز نگهبان آن [از هر گونه تبدیل و تحریفی] هستیم.”