اگر عیسی خداست، چگونه می‌توانست گرسنه شود و وسوسه شود؟

“آنگاه عیسی به دست روح به بیابان برده شد تا ابلیس او را تجربه نماید.”

“و چون چهل شبانه‌روز روزه داشت، آخر گرسنه گردید.”

“هیچ‌کس چون در تجربه افتد، نگوید: خدا مرا تجربه می‌کند؛ زیرا خدا هرگز از بدی‌ها تجربه نمی‌شود و او هیچ‌کس را تجربه نمی‌کند.”

“آنگاه ابلیس او را به شهر مقدس برد و بر کنگرهٔ هیکل بر پا داشته، بدو گفت: اگر پسر خدا هستی، خود را به زیر انداز، زیرا مکتوب است که فرشتگان خود را دربارهٔ تو فرمان دهد تا تو را به دست‌های خود برگیرند، مبادا پایت به سنگی خورد. عیسی وی را گفت: و نیز مکتوب است خداوند خدای خود را تجربه مکن.”

“و بدو گفت: اگر افتاده، مرا سجده کنی، همانا این همه را به تو بخشم.”

“آنگاه عیسی وی را گفت: دور شو ای شیطان، زیرا مکتوب است که خداوند خدای خود را سجده کن و او را فقط عبادت نما.”

“خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در هیکل‌های ساخته‌شده به دست‌ها ساکن نمی‌باشد؛ و از دست مردم خدمت کرده نمی‌شود که گویا محتاج چیزی باشد، چون خود به همه حیات و نفس و جمیع چیزها می‌بخشد؛”

“آیا ندانسته و نشنیده‌ای که خدای سرمدی، خداوند، آفرینندهٔ اقصای زمین، درمانده و خسته نمی‌شود و فهم او را تفحص نتوان کرد؟”

“و در آنجا چاه یعقوب بود. پس عیسی از سفر خسته شده، همچنین بر سر چاه نشسته بود و قریب به ساعت ششم بود.”

“زیرا رئیس کهنه‌ای نداریم که نتواند همدرد ضعف‌های ما بشود، بلکه آزموده‌شده در هر چیز به مثال ما، بدون گناه.”

“ای مردم، [همۀ] شما به الله نیازمندید و [تنها] الله است که بی‌نیازِ ستوده است.”

“مسیح پسر مریم، جز پیامبری نیست که پیش از او [نیز] پیامبران دیگری بودند و مادرش زن بسیار راستگو [و درستکار] بود؛ هر دو [مانند انسان‌های دیگر] غذا می‌خوردند. [ای پیامبر] بنگر که چگونه آیات [خود] را برایشان روشن می‌سازیم و باز بنگر که چگونه [از حقیقت] رویگردان می‌شوند.”

“[ای پیامبر،] پیش از تو پیامبران را نفرستادیم، مگر اینکه آنان [نیز] غذا می‌خوردند و [همچون سایر انسان‌ها] در بازارها راه می‌رفتند؛ و ما برخی از شما را وسیلۀ آزمایش برخی دیگر ساختیم [تا روشن شود] آیا شکیبایی می‌کنید؛ و پروردگارت همواره بیناست.”