کتاب مقدس در مقایسه با قرآن چگونه با زنان رفتار می‌کند؟

“بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بگو: چون زنی آبستن شده، پسر نرینه‌ای بزاید، آنگاه هفت روز نجس باشد، موافق ایام طمث حیضش نجس باشد. و در روز هشتم گوشت قلفهٔ او مختون شود. و سی و سه روز در خون تطهیر خود بماند؛ و هیچ چیز مقدس را لمس ننماید، و به مکان مقدس داخل نشود تا ایام طهرش تمام شود. و اگر دختری بزاید، آنگاه دو هفته موافق ایام حیضش نجس باشد؛ و شصت و شش روز در خون تطهیر خود بماند.”

“و اگر کسی دختر خود را به کنیزی بفروشد، مثل غلامان بیرون نرود.”

“و اگر دو شخص با یکدیگر منازعه نمایند، و زن یکی پیش آید تا شوهر خود را از دست زننده‌اش رها کند، و دست خود را دراز کرده، عورت او را بگیرد، پس دست او را قطع کن و چشم تو بر وی ترحم نکند.”

“اگر دختر باکره‌ای به مردی نامزد شود، و دیگری او را در شهر یافته، با او بخوابد، پس هر دو ایشان را نزد دروازهٔ آن شهر بیرون آورده، ایشان را با سنگ‌ها سنگسار کنند تا بمیرند: اما دختر را چونکه در شهر بوده، فریاد نکرده است؛ و مرد را چونکه زن همسایهٔ خود را ذلیل ساخته است. پس بدی را از میان خود دور کرده‌ای.”

“آنگاه پدر و مادر آن دختر، علامت بکارت دختر را برداشته، نزد مشایخ شهر نزد دروازه بیاورند.”

“لیکن اگر این سخن راست باشد، و علامت بکارت آن دختر پیدا نشود، آنگاه دختر را نزد در خانهٔ پدرش بیرون آورند، و اهل شهرش او را با سنگ سنگسار کنند تا بمیرد، چونکه در خانهٔ پدر خود زنا نموده، در اسرائیل قباحتی کرده است. پس بدی را از میان خود دور کرده‌ای.”

“و کسانی ‌که [مردان و] زنان پاکدامن را [به زنا] متهم می‌کنند و چهار شاهد [بر ادعای خود] نمی‌آورند، آنان را هشتاد تازیانه بزنید و هرگز شهادتشان را [در هیچ موردی] نپذیرید؛ و اینانند که نافرمانند.”

“و کسانی‌ که همسران خود را [به زنا] متهم می‌کنند و شاهدی جز خویشتن [بر این ادعا] ندارند، هر یک از آنان باید چهار بار به الله سوگند یاد کند که قطعاً راست می‌گوید.”

“و کیفرِ زن در صورتی برداشته می‌شود که چهار بار به الله سوگند یاد کند که آن مرد قطعاً دروغگوست.”

“و زنان شما در کلیساها خاموش باشند، زیرا که ایشان را حرف زدن جایز نیست بلکه اطاعت نمودن، چنانکه شریعت نیز می‌گوید. اما اگر می‌خواهند چیزی بیاموزند، در خانه از شوهران خود بپرسند، چون زنان را در کلیسا حرف زدن قبیح است.”

“زن با سکوت، به کمال اطاعت تعلیم گیرد. و زن را اجازت نمی‌دهم که تعلیم دهد یا بر مرد مسلط شود، بلکه در سکوت بماند. زیرا که آدم اول ساخته شد و بعد حوا. و آدم فریب نخورد، بلکه زن فریب خورده، در تقصیر گرفتار شد.”

“و چون زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و به نظر خوش‌نما و درختی دلپذیر دانش‌افزا، پس از میوه‌اش گرفته، بخورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد.”

“و به زن گفت: الم و حمل تو را بسیار افزون گردانم؛ با الم فرزندان خواهی زایید؛ و اشتیاق تو به شوهرت خواهد بود، و او بر تو حکمرانی خواهد کرد.”

“و اگر زنی جریان دارد، و جریانی که از بدن اوست خون باشد، هفت روز در حیض خود بماند؛ و هر که او را لمس نماید، تا شام نجس باشد. و بر هر چه در حیض خود بخوابد نجس باشد، و بر هر چه بنشیند نجس باشد. و هر که بستر او را لمس نماید، رخت خود را بشوید و به آب غسل کند، و تا شام نجس باشد. و هر که چیزی را که او بر آن نشسته بود لمس نماید، رخت خود را بشوید و به آب غسل کند، و تا شام نجس باشد. و اگر آن بر بستر یا بر هر چیزی که او بر آن نشسته است باشد، هنگامی که آن را لمس نماید، تا شام نجس باشد.”

انس روایت کرده است که در میان یهودیان، هنگامی که زنی عادت ماهانه داشت، با او غذا نمی‌خوردند و با او در یک خانه نمی‌ماندند. صحابه در این باره از پیامبر (ﷺ) پرسیدند، آیهٔ عادت ماهانه (2:222) نازل شد، و پیامبر فرمود: هر کاری جز آمیزش انجام دهید.

“اگر مردی دختر باکره‌ای را که نامزد نباشد بیابد، و او را گرفته، با او بخوابد و گرفتار شوند، آنگاه آن مرد که با او خوابیده است، پنجاه مثقال نقره به پدر دختر بدهد و آن دختر زن او باشد؛ چون‌که او را خوار ساخته است، در تمامی عمرش نمی‌تواند او را رها کند.”

“چون بیرون روی تا با دشمنان خود جنگ نمایی، و خداوند خدایت ایشان را به دست تو تسلیم نماید، و ایشان را به اسیری ببری، و در میان اسیران زن خوب‌صورتی دیده، عاشق او بشوی و بخواهی او را به زنی خود بگیری، پس او را به خانهٔ خود ببر و او سر خود را بتراشد و ناخن خود را بگیرد، و رخت اسیری خود را بیرون کرده، در خانهٔ تو بماند، و برای پدر و مادر خود یک ماه تمام ماتم گیرد، و بعد از آن به او درآمده، شوهر او بشو و او زن تو خواهد بود. و اگر از او راضی نباشی، او را به خواهش دلش رها کن؛ لیکن او را به نقره هرگز مفروش و به او سختی مکن، چون‌که او را ذلیل کرده‌ای.”

“و برآورد تو برای ذکور از بیست ساله تا شصت ساله، برآورد تو پنجاه مثقال نقره، موافق مثقال قدس باشد. و اگر اناث باشد، برآورد تو سی مثقال باشد. و اگر از پنج ساله تا بیست ساله باشد، برآورد تو برای ذکور بیست مثقال، و برای اناث ده مثقال باشد. و اگر از یک ماهه تا پنج ساله باشد، برآورد تو برای ذکور پنج مثقال نقره، و برای اناث برآورد تو سه مثقال نقره باشد. و اگر از شصت ساله و بالاتر باشد، اگر ذکور باشد، برآورد تو پانزده مثقال، و برای اناث ده مثقال باشد.”

“و موسی به ایشان گفت: آیا همهٔ زنان را زنده نگاه داشتید؟ اینک اینان به سبب مشورت بلعام، بنی‌اسرائیل را واداشتند تا در امر فغور به خداوند خیانت ورزیدند، و در جماعت خداوند وبا عارض شد. پس الان هر ذکوری از اطفال را بکشید، و هر زنی را که مرد را شناخته، با او همبستر شده باشد، بکشید. و از زنان، هر دختری را که مرد را نشناخته و با او همبستر نشده است، برای خود زنده نگاه دارید.”

“و دریافتم که زنی که دلش دام‌ها و تله‌ها است و دست‌هایش کمندها است، تلخ‌تر از موت است؛ هر که در نظر خدا نیکو است، از وی رستگار خواهد شد؛ اما خطاکار گرفتار وی خواهد گردید. جامعه می‌گوید که اینک چون این را با آن مقابله کردم تا نتیجه را دریابم، این را دریافتم، که جان من تا به حال آن را جستجو می‌کند و نیافتم: یک مرد از هزار یافتم، اما از جمیع آن‌ها زنی نیافتم.”

“اما هر زنی که سر برهنه دعا یا نبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود. زیرا اگر زن نمی‌پوشد، موی را نیز ببُرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.”

“هیچ ممکن نیست که یهود باشد یا یونانی، و نه غلام و نه آزاد، و نه مرد و نه زن، زیرا که همهٔ شما در مسیح عیسی یک می‌باشید.”

“پس شیطان آن دو را وسوسه کرد تا آنچه از شرمگاهشان بر آنان پوشیده مانده بود، برایشان آشکار سازد [پس حیله‌ای اندیشید] و گفت: «پروردگارتان شما را از [خوردن میوۀ] این درخت منع نکرد مگر [برای‌] آنکه [مبادا تبدیل به] دو فرشته گردید یا از جاودانان شوید». و برای آن‌ دو سوگند یاد کرد که: «من قطعاً خیرخواهتان هستم»‌. پس آنها را با فریب [از مقام و منزلشان] فرود آورد و چون از [میوۀ] آن درخت [ممنوعه] چشیدند، شرمگاهشان بر آنان نمایان شد؛ و شروع کردند به قرار دادن برگ[های درختانِ] بهشت بر [شرمگاه] خود [تا آن را بپوشانند]؛ و پروردگارشان [اینچنین] به آنها ندا داد: «آیا شما را از [خوردنِ میوۀ] آن درخت منع نکردم و به شما نگفتم که بی‌تردید، شیطان دشمن آشکار شماست؟».”

“[آن دو] گفتند: «پروردگارا، ما [با سرپیچی از دستور تو] به خویشتن ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و بر ما رحم نکنی، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود».”

“آنگاه از آن [درخت ممنوعه] خوردند و شرمگاهشان بر آنان نمایان شد و به قرار‌دادن برگ [درختان] بهشت بر خود شروع کردند [تا عورتشان را بپوشانند]؛ و [اینچنین بود که] آدم از پروردگارش سرپیچی کرد و به بیراهه رفت. سپس پروردگارش او را برگزید و توبه‌اش را پذیرفت و هدایتش کرد.”

“و انسان را به نیکی کردن به پدر و مادرش سفارش کردیم؛ [به ویژه] مادر که به دشواری بارِ حمل او را بر عهده دارد و با دشواری وضع حمل می‌کند؛ و [دوران] بارداری و شیرخوارگی‌اش [مجموعاً] سی ماه است؛ [او پرورش می‌یابد] تا به حد رشد برسد و در چهل سالگی [که توان جسمی و ذهنی‌اش کامل است] می‌گوید: «پروردگارا، به من توفیق بده تا شکرِ نعمتی را که به من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای، به جای آورم و کار شایسته‌ای انجام دهم که از آن راضی گردی؛ و فرزندانم را شایسته گردان؛ به درگاهت [توبه‌ نموده و] بازگشته‌ام و تسلیم [فرمانت] هستم».”

“فرمانروایی آسمان‌ها و زمین، از آنِ الله است. او هر چه بخواهد، می‌آفریند؛ به هر کس که بخواهد، [فرزندِ] دختر می‌بخشد و به هر کس که بخواهد، [فرزندِ] پسر. یا پسر و دختر را ـ هر دو ـ با هم می‌دهد؛ و هر کس را که بخواهد، نازا می‌گرداند که او دانای تواناست.”

“و هر گاه یکی از آنان را به [تولد] دختری بشارت دهند، در حالی ‌که خشمش را فرومی‌خورد، چهره‌اش [از اندوه] تیره می‌شود. از بدی [و ناراحتیِ] آنچه به او مژده داده‌اند، از قوم [خویش] پنهان می‌شود [و با خود می‌اندیشد که] آیا او را با سرافکندگی نگه دارد یا در خاک پنهانش کند. هان! چه بد داوری می‌کنند!”

عایشه روایت کرده است که زنی فقیر با دو دخترش نزد او آمد، و او تنها یک دانه خرما داشت که بدهد. مادر آن را میان دو دخترش تقسیم کرد و رفت. هنگامی که عایشه به پیامبر (ﷺ) گفت، او فرمود هر کس با دختران آزموده شود و با آنان نیکی کند، آنان برایش سپری در برابر آتش خواهند بود.

انس بن مالک روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود: هر کس دو دختر را تا بلوغ بزرگ کند، در روز قیامت این‌گونه با من خواهد آمد، و انگشتانش را به هم چسباند.

ابوهریره روایت کرده است که مردی از پیامبر (ﷺ) پرسید چه کسی از همه سزاوارتر به همنشینی نیکوی اوست. پیامبر فرمود: مادرت. آن مرد سه بار دیگر پرسید پس از او چه کسی، و پاسخ این بود: مادرت، سپس مادرت، و سپس پدرت.

معاویة بن جاهمه روایت کرده است که پدرش جاهمه نزد پیامبر (ﷺ) آمد، در حالی که می‌خواست به جنگ برود، و از او مشورت خواست. پیامبر پرسید آیا مادر دارد. هنگامی که گفت آری، پیامبر به او فرمود که نزد مادرش بماند، زیرا بهشت زیر پاهای اوست.

“الله برای کسانی ‌که ایمان آورده‌اند، همسر فرعون [= آسیه] را مَثَل زده است؛ هنگامی که گفت: «پروردگارا، نزد خود در بهشت خانه‌ای برایم بساز و مرا از فرعون و کردارش نجات بده، و مرا از قوم ستمگر رهایی بخش».”

“و [نیز] مریم ـ دختر عمران‌ـ را [مَثَل زده است] که شرمگاه خویش را [پاک] نگه داشت؛ و ما از روح[ی از جانب] خود در آن دمیدیم و [او] کلمات پروردگارش و کتاب‌های او را تصدیق کرد و از فرمانبرداران بود.”

“پس پروردگارشان دعای آنان را اجابت کرد [و فرمود:] «من [پاداش] عمل هیچ صاحبْ‌عملی از شما را ـ چه مرد و چه زن ـ که همنوعِ یکدیگرید تباه نمی‌کنم؛ پس کسانی که [از وطن خود] هجرت کرده‌اند و [یا] از خانه‌های خود رانده شده‌اند و در راه من آزار دیده‌اند و جنگیده‌اند و کشته شده‌اند، قطعاً بدی‌هایشان را از آنان می‌زدایم و [به عنوان] پاداشی از جانب الله، آنان را در باغ‌هایی درمی‌آورم که از زیرِ [درختان‌] آن جویبارها جاری است؛ و الله است که پاداش نیکو نزد اوست.”

“الله برای مردان مسلمان و زنان مسلمان و مردان مؤمن و زنان مؤمن و مردان فرمانبردار و زنان فرمانبردار و مردان راستگو و زنان راستگو و مردان شکیبا و زنان شکیبا و مردان فروتن و زنان فروتن و مردان انفاقگر و زنان انفاقگر و مردان روزه‌دار و زنان روزه‌دار و مردان پاکدامن و زنان پاکدامن و مردان و زنانی که الله را بسیار یاد می‌کنند، برای [همگی] آنان آمرزش و پاداشی بزرگ فراهم نموده است.”

“و بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بگو: اگر کسی بمیرد و پسری نداشته باشد، ملک او را به دخترش انتقال دهید. و اگر او را دختری نباشد، ملک او را به برادرانش بدهید. و اگر او را برادری نباشد، ملک او را به برادران پدرش بدهید. و اگر پدرش را برادری نباشد، ملک او را به هر کس از قبیله‌اش که خویش نزدیک‌تر او باشد بدهید تا وارث آن بشود؛ و این برای بنی‌اسرائیل فریضهٔ داوری باشد، چنان‌که خداوند به موسی امر فرموده بود.”

“مردان از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان [شان به عنوان ارث] بر جای گذاشته‌اند، سهمی دارند و زنان [نیز] از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان بر جای گذاشته‌اند، سهمی دارند ـ خواه آن [مال] کم باشد یا زیاد-. [چنین] بهره‌ای [از جانب الله] معیّن [و مقرر شده] است‌.”

“الله دربارۀ فرزندانتان به شما سفارش می‌کند: سهم پسر، مانند سهم دو دختر است؛ و اگر [وارثان، دو دختر یا] بیشتر از دو دختر باشند، سهم آنان دو سومِ تَرَکه [= میراث] است؛ و اگر فقط یک دختر باشد، سهم او نصف ترکه است. اگر [متوفی‌] فرزند [چه پسر و چه دختر] داشته باشد، برای هر یک از پدر و مادر او [= متوفَّی]، یک‌ششمِ ترکه است و اگر فرزند نداشته باشد و [تنها] پدر و مادرش از او ارث ببرند، در این صورت، برای مادرش یک‌سوم‌ است [و بقیه که دو سوم می‌شود سهم پدر است‌]؛ و اگر او [= متوفی] برادرانی داشته باشد، سهم مادرش یک‌ششم است. [این تقسیم میراث،‌] پس از اجرای وصیتی که [میت] بدان سفارش نموده یا [پرداخت] بِدِهی‌[ها و قَرض‌هایی که دارد انجام می‌گیرد]. شما نمی‌دانید که پدرانتان و [یا] فرزندانتان، کدام‌یک برایتان سودمندترند. [این احکام،] فریضه‌ای [معیّن و مقرر] از جانب الله است. به راستی که الله دانای حکیم است.”

“و اگر شما فرزندی نداشته باشید، یک‌چهارمِ ترکۀ شما برای زنانتان است و اگر فرزندی داشته باشید، یک‌هشتم ترکۀ شما از آنِ ایشان است؛ [البته] پس از عمل به وصیتی که کرده‌اید و [پرداخت] بِدِهی[ها و قَرض‌هایی که دارید]؛”

“و اگر کسی دختر خود را به کنیزی بفروشد، مثل غلامان بیرون نرود.”

ابوهریره روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود: الله در روز قیامت دشمن سه کس خواهد بود، از جمله مردی که انسان آزادی را بفروشد و بهایش را بخورد.