آیا کتاب مقدس می‌گوید خدا خسته می‌شود، می‌خوابد یا فراموش می‌کند؟

“آیا ندانسته و نشنیده‌ای که خدای سرمدی، خداوند، آفرینندهٔ اقصای زمین، درمانده و خسته نمی‌شود و فهم او را تفحص نتوان کرد؟”

“اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی‌خوابد و به خواب نمی‌رود.”

“این در میان من و بنی‌اسرائیل آیتی ابدی است، زیرا که در شش روز خداوند آسمان و زمین را ساخت، و در روز هفتم آرامی فرموده، استراحت یافت.”

“ما آسمان‌ها و زمین و آنچه را که میان آنهاست، در شش روز آفریدیم و [هرگز] رنج و خستگی به ما نرسید.”

“و یعقوب تنها ماند؛ و مردی با وی تا طلوع فجر کشتی می‌گرفت. و چون او دید که بر وی غلبه نمی‌یابد، کف ران یعقوب را لمس کرد، و کف ران یعقوب در کشتی گرفتن با او فشرده شد.”

“گفت: از این پس نام تو یعقوب خوانده نشود، بلکه اسرائیل؛ زیرا که چون امیری با خدا و با انسان قدرت یافتی و نصرت یافتی.”

“و یعقوب آن مکان را فنیئیل نامیده، گفت: زیرا خدا را روبه‌رو دیدم و جانم رستگار شد.”

“و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛”

“او آفرینندۀ آسمان‌ها و زمین است؛ همسرانی از [جنسِ] خود شما برایتان قرار داد و از چهارپایان نیز جفت آفرید؛ به این صورت، تعداد شما را افزایش می‌دهد. هیچ چیز همانند الله نیست و همو شنوا و بیناست.”

“[ای پیامبر] بگو: «او الله یکتا و یگانه است. الله بی‌نیاز است [و همه نیازمند او هستند]. نه [فرزندی] زاده و نه [از کسی] زاده شده است. و هیچ کس همانند و همتای او نبوده و نیست».”

“و کمان در ابر خواهد بود، و آن را خواهم نگریست تا به یاد آورم آن عهد جاودانی را که در میان خدا و همهٔ جانوران است، از هر ذی‌جسدی که بر زمین است.”

“ای خداوند، بیدار شو! چرا خوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.”

“آنگاه خداوند مثل کسی که از خواب بیدار شود برخاست، مانند جباری که از شراب نعره زند.”

“[موسی] گفت: «دانشِ آن در کتابی [= لوح محفوظ] نزد پروردگار من [ثبت] است. پروردگارم نه اشتباه می‌کند و نه فراموش می‌نماید».”

“و [ای جبرئیل، به محمد بگو:‌] «[ما فرشتگان] جز به فرمان پروردگارت فرود نمی‌آییم. او حاکم بر آینده و گذشته و حالِ ماست؛ و پروردگارت فراموشکار نیست‌.”

“الله [معبودِ راستین است؛] هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست؛ زندۀ پاینده [و قائم به ذات] است؛ نه خوابی سبک او را فرا می‌گیرد و نه خوابی سنگین؛ [و لحظه‌ای از تدبیر جهان هستی، غافل نمی‌ماند]؛ آنچه در آسمان‌ها و زمین است، از آنِ اوست. کیست که نزد او جز به فرمانش شفاعت کند؟ گذشته و آیندۀ آنان [= بندگان] را می‌داند و [آنان] به چیزی از علم او احاطه [و آگاهی] نمی‌یابند، مگر آنچه خود [الله] بخواهد. کرسیِ او آسمان‌ها و زمین را در بر گرفته است و نگهداشتنِ آنها بر او [سنگین و] دشوار نیست و او بلندمرتبه [و] بزرگ است.”

“ستایش از آن الله است که در کهنسالی، اسماعیل و اسحاق را به من عطا فرمود. بی‌تردید، پروردگارم شنوندۀ دعاست.”

“بی‌تردید، الله اسرار آسمان‌ها و زمین را می‌داند و به آنچه می‌کنید بیناست.”

“عهد خود را نخواهم شکست، و آنچه را که از لب‌هایم صادر شد تغییر نخواهم داد.”

“لیکن تو ترک کرده و رد نموده‌ای، و با مسیح خود غضبناک شده‌ای. عهد بندهٔ خود را باطل کرده، و تاج او را بر زمین انداخته، بی‌حرمت ساخته‌ای.”

“[این پیروزی] وعدۀ الله است [و] الله هرگز از وعدۀ خود تخلف نمی‌کند؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.”

“[ای پیامبر،] به بندگانم که [در ارتکاب به شرک و گناه] زیاده‌روی کرده‌اند، بگو: «از رحمت الهی مأیوس نباشید؛ چرا که [اگر توبه کنید،] الله همۀ گناهانتان را می‌بخشد. به راستی که او تعالی بسیار آمرزنده و مهربان است.”

“آنگاه عیسی به دست روح به بیابان برده شد تا ابلیس او را تجربه نماید.”

“هیچ‌کس چون در تجربه افتد، نگوید: خدا مرا تجربه می‌کند؛ زیرا خدا هرگز از بدی‌ها تجربه نمی‌شود و او هیچ‌کس را تجربه نمی‌کند.”

“ولی از آن روز و ساعت غیر از پدر هیچ‌کس اطلاع ندارد، نه فرشتگانی که در آسمان‌اند و نه پسر هم.”

“خدا انسان نیست که دروغ بگوید، و از بنی‌آدم نیست که پشیمان شود. آیا او سخنی گفته باشد و نکند؟ یا چیزی فرموده باشد و استوار ننماید؟”

“حدت خشم خود را جاری نخواهم ساخت و بار دیگر افرایم را هلاک نخواهم نمود، زیرا خدا هستم و انسان نیستم و در میان تو قدوس هستم، پس به شهر داخل نخواهم شد.”