به گفتهٔ کتاب مقدس، آیا خدا نظرش را تغییر می‌دهد یا پشیمان می‌شود؟

“پشیمان شدم که شائول را پادشاه ساختم، زیرا که از پیروی من برگشته، کلام مرا به جا نیاورده است. و سموئیل اندوهگین شده، تمامی شب نزد خداوند فریاد برآورد.”

“و نیز قوت اسرائیل دروغ نمی‌گوید و پشیمان نمی‌شود، زیرا که او انسان نیست تا پشیمان شود.”

“و سموئیل برای دیدن شائول تا روز وفاتش دیگر نیامد؛ اما سموئیل برای شائول ماتم می‌گرفت؛ و خداوند پشیمان شده بود که شائول را بر اسرائیل پادشاه ساخته بود.”

“و خداوند پشیمان شد که انسان را بر زمین ساخته بود، و در دل خود محزون گشت.”

“و خداوند گفت: انسان را که آفریده‌ام، از روی زمین محو سازم: انسان و بهایم و حشرات و پرندگان هوا را، زیرا پشیمان شدم که ایشان را ساختم.”

“خدا انسان نیست که دروغ بگوید، و از بنی‌آدم نیست که پشیمان شود. آیا او سخنی گفته باشد و نکند؟ یا چیزی فرموده باشد و استوار ننماید؟”

“و خداوند پشیمان شد که انسان را بر زمین ساخته بود، و در دل خود محزون گشت.”

“و سموئیل برای دیدن شائول تا روز وفاتش دیگر نیامد؛ اما سموئیل برای شائول ماتم می‌گرفت؛ و خداوند پشیمان شده بود که شائول را بر اسرائیل پادشاه ساخته بود.”

“زیرا من خداوند هستم و تبدیل نمی‌پذیرم و از این سبب شما ای پسران یعقوب هلاک نشدید.”

“هر بخشندگی نیکو و هر بخشش کامل از بالا است و نازل می‌شود از پدر نورها که نزد او هیچ تبدیل و سایهٔ گردش نیست.”

“اگر آن امتی که دربارهٔ ایشان گفته‌ام از شرارت خویش بازگشت نمایند، از آن بلایی که قصد نموده بودم بر ایشان بیاورم پشیمان خواهم شد.”

“و خدا دید که شرارت انسان در زمین بسیار است، و هر تصور از خیال‌های دل وی دائماً محض شرارت است.”

“و خداوند پشیمان شد که انسان را بر زمین ساخته بود، و در دل خود محزون گشت.”

“و خداوند گفت: انسان را که آفریده‌ام، از روی زمین محو سازم: انسان و بهایم و حشرات و پرندگان هوا را، زیرا پشیمان شدم که ایشان را ساختم.”

“و هر ذی‌جسدی که بر زمین حرکت می‌کرد، از پرندگان و بهایم و حیوانات و همهٔ حشراتی که بر زمین می‌خزند، و جمیع آدمیان مردند. هر که دم روح حیات در بینی او بود، از هر که در خشکی بود، مرد. و خدا محو کرد هر موجودی را که بر روی زمین بود، از آدمیان و بهایم و حشرات و پرندگان آسمان، پس از زمین محو شدند؛ و نوح با آنچه همراه وی در کشتی بود فقط باقی ماند.”

“و خداوند بوی خوش بویید و خداوند در دل خود گفت: بعد از این دیگر زمین را به سبب انسان لعنت نکنم، زیرا که خیال دل انسان از طفولیت بد است، و بار دیگر همهٔ حیوانات را هلاک نکنم، چنان‌که کردم.”

“زیرا خدا جهان را این قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.”

“که پیش از بنیاد عالم معین شد، لیکن در زمان آخر برای شما ظاهر گردید،”

“و [یاد کن] هنگامی که پروردگارت به فرشتگان فرمود: «من در زمین جانشینی خواهم گماشت». [فرشتگان] گفتند: «آیا کسی را در آنجا می‌گماری که تبهکاری و خونریزی به راه اندازد؛ در حالی که ما تو را با سپاس به پاکی می‏ستاییم و مقدس می‌داریم؟» الله فرمود: «من [دربارۀ هدف و مصلحتِ آفرینشِ او] چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید».”

“و [یاد کن] هنگامی که پروردگارت به فرشتگان فرمود: «من در زمین جانشینی خواهم گماشت». [فرشتگان] گفتند: «آیا کسی را در آنجا می‌گماری که تبهکاری و خونریزی به راه اندازد؛ در حالی که ما تو را با سپاس به پاکی می‏ستاییم و مقدس می‌داریم؟» الله فرمود: «من [دربارۀ هدف و مصلحتِ آفرینشِ او] چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید».”

“و کلیدهای [گنجینه‌های‌] نهان نزد اوست [و] جز او [هیچ کس] آن را نمی‌داند و [اوست که] آنچه را در خشکی و دریاست می‌داند و هیچ برگی [از درخت‌] نمی‌افتد مگر اینکه آن را می‌داند؛ و هیچ دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و هیچ تر و خشکی نیست مگر اینکه در کتابی روشن [= لوح محفوظ] قرار دارد.”