آیا مسلمانان برای رسیدن به خدا یا بخشوده شدن به کشیش نیاز دارند؟

“و [ای پیامبر،] هرگاه بندگانم دربارۀ من از تو بپرسند، [به آنان بگو] من نزدیکم و دعای دعاکننده را ـ هنگامی که مرا بخوانَد ـ اجابت می‌کنم؛ پس [آنان فقط] باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند؛ باشد که راه ‌یابند.”

“ما انسان را آفریدیم و از وسوسه‌های ضمیرش آگاهیم؛ و از شاهرگ [وی] به او نزدیکتریم.”

“پروردگارتان فرمود: «مرا به دعا بخوانید، تا [دعای] شما را اجابت کنم. کسانی که از عبادت من سرکشی می‌کنند، به زودی با خواری به جهنم وارد می‌شوند».”

“[آن دو] گفتند: «پروردگارا، ما [با سرپیچی از دستور تو] به خویشتن ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و بر ما رحم نکنی، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود».”

“آنگاه آدم از پروردگارش کلماتی فراگرفت [و درخواستِ بخشایش نمود] و الله توبۀ او را پذیرفت؛ زیرا الله، توبه‌پذیرِ مهربان است.”

“[ای پیامبر،] به بندگانم که [در ارتکاب به شرک و گناه] زیاده‌روی کرده‌اند، بگو: «از رحمت الهی مأیوس نباشید؛ چرا که [اگر توبه کنید،] الله همۀ گناهانتان را می‌بخشد. به راستی که او تعالی بسیار آمرزنده و مهربان است.”

“و برای کسانی که [تا پایان عمر همواره] مرتکب کارهای ناشایست می‌شوند و هنگامی که مرگ یکی از آنان فرامی‌رسد می‌گوید: «اکنون توبه کردم» [هیچ] توبه [و بخششی در کار] نیست و نه برای کسانی‌ که در حال کفر می‌میرند. اینان هستند که برایشان عذاب دردناکی مهیّا ساخته‌ایم.”

“و در دو طرف روز [= آغاز و پایان روز] و ساعاتی از شب، نماز بگزار. بی‌تردید، نیکی‌ها بدی‌ها را از بین می‌برد. این [سخن،] پندی است برای پندپذیران.”

ابوهریره از پیامبر (ﷺ) شنید که فرمود الله رحمت را صد بخش کرد، نود و نه بخش را نزد خود نگه داشت و یک بخش را به زمین فرستاد؛ از همان یک بخش است که همهٔ آفریدگان به یکدیگر رحم می‌کنند، تا آنجا که مادیان سم خود را از روی کره‌اش برمی‌دارد از ترس اینکه آن را لگد کند. همچنین در صحیح مسلم 2752.

پیامبر (ﷺ) روایت می‌کند که الله می‌فرماید: من نزد گمان بنده‌ام به خودم هستم، و هنگامی که مرا یاد کند با او هستم؛ اگر یک وجب به من نزدیک شود، یک ذراع به او نزدیک می‌شوم، و اگر پیاده به سوی من بیاید، دوان به سوی او می‌روم. همچنین در صحیح مسلم 2675.

ابن عباس روایت کرده است که پیامبر (ﷺ)، در بازگفتن سخن پروردگارش، آموخت: کار نیکی که قصد شود اما انجام نشود، یک کار نیک کامل نوشته می‌شود؛ اگر انجام شود، ده تا هفتصد برابر یا بیشتر نوشته می‌شود؛ کار بدی که قصد شود اما انجام نشود، یک کار نیک کامل نوشته می‌شود؛ و اگر انجام شود، تنها یک کار بد نوشته می‌شود. همچنین در صحیح مسلم 131.

ابوهریره روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود که کردار هیچ‌کس او را نجات نمی‌دهد. از او پرسیدند که آیا این دربارهٔ خود او نیز هست، فرمود: حتی من، مگر آنکه الله مرا در رحمت خود بپوشاند. سپس به آنان فرمود که کارهای نیک را درست، خالصانه و با میانه‌روی انجام دهند.

نعمان بن بشیر روایت کرده است که پیامبر (ﷺ) فرمود که دعا خود عبادت است، و سپس آیه‌ای را خواند که در آن خدا می‌فرماید: مرا بخوانید تا شما را پاسخ دهم (قرآن 40:60).

“[پروردگارا] تنها تو را عبادت می‌کنیم و تنها از تو یاری [و مدد] می‌جوییم.”

“بی‌گمان، آنهایی که به جای الله [به یاری و دعا] می‌خوانید، بندگان[و آفریدگان]ی همچون خودتان هستند؛ پس آنها را [در سختی‌ها به یاری و دعا] بخوانید. اگر راست می‌گویید، باید پاسخ شما را بدهند.”

“آگاه باشید که دین خالص [و خالی از شرک]، از آنِ الله است و افرادی که غیر الله را [دوست و] کارساز خود انتخاب کرده‌اند [پندارشان این است که:] «آنها را فقط به این دلیل عبادت می‌کنیم که ما را به الله نزدیک ‌گردانند [و منزلتمان را بیشتر کنند]». الله در مواردی که با هم اختلاف دارند میان آنان [و موحدانِ راستین] داوری خواهد کرد. بی‌تردید، الله کسی را که دروغگوی ناسپاس باشد، هدایت نخواهد کرد.”

“[ای پیامبر،] بگو: «من مالکِ سود و زیان خویشتن نیستم، مگر آنچه را که الله بخواهد؛ و اگر غیب می‌دانستم، خیر [و سود] بسیاری [برای خود] فراهم می‌ساختم و هیچ بدی [و زیانی] به من نمی‌رسید. من [کسی] نیستم، مگر بیم‌دهنده و بشارت‌بخشی [دلسوز] برای گروهی که ایمان دارند».”

ابوهریره روایت کرده است که هنگامی که آیهٔ “خویشاوندان نزدیکت را [از عذاب الهی] بیم ده” (قرآن 26:214) نازل شد، پیامبر (ﷺ) قریش، عمویش عباس، عمه‌اش صفیه و دخترش فاطمه را صدا زد و به هر یک گفت که در برابر الله هیچ کاری برایشان نمی‌تواند بکند؛ فاطمه می‌توانست هر چه بخواهد از او بخواهد، اما او در برابر الله هیچ کاری برای او نمی‌توانست بکند.

“در آن روز، شفاعت [هیچ کس] سودی ندارد، مگر کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد.”

“گناهان آنانی را که آمرزیدید، برای ایشان آمرزیده شد و آنانی را که بستید، بسته شد.”

“زیرا خدا واحد است و در میان خدا و انسان یک متوسطی است، یعنی انسانی که مسیح عیسی باشد،”

“لیکن تو چون عبادت کنی، به حجرهٔ خود داخل شو و در را بسته، پدر خود را که در نهان است عبادت نما؛ و پدر نهان‌بین تو، تو را آشکارا جزا خواهد داد.”

“و قرض‌های ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.”

“در ساعت برخاسته، به سوی پدر خود متوجه شد. اما هنوز دور بود که پدرش او را دیده، ترحم نمود و دوان دوان آمده، او را در آغوش خود کشیده، بوسید.”

“اما آن باجگیر دور ایستاده، نخواست چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند بلکه به سینهٔ خود زده، گفت: خدایا بر من گناهکار ترحم فرما. به شما می‌گویم که این شخص عادل کرده شده به خانهٔ خود رفت به خلاف آن دیگر؛ زیرا هر که خود را برافرازد، پست گردد و هر کس خویشتن را فروتن سازد، سرافرازی یابد.”