آیا معجزه‌های عیسی و بالا رفتنش به آسمان ثابت می‌کنند که او خداست؟

“و نزدیک آمده، تابوت را لمس نمود و حاملان آن بایستادند. پس گفت: ای جوان، تو را می‌گویم برخیز.”

“و چون این را گفت، وقتی که ایشان همی‌نگریستند، بالا برده شد و ابری او را از چشمان ایشان در ربود.”

“آنگاه خویشتن را سه مرتبه بر پسر دراز کرده، نزد خداوند فریاد برآورد و گفت: ای خداوند خدای من، مسألت اینکه جان این پسر به وی برگردد. و خداوند آواز الیاس را اجابت نمود و جان پسر به وی برگشت که زنده شد.”

“و چون الیشع به خانه داخل شد، اینک پسر مرده و بر بستر او خوابیده بود. پس داخل شده، در را بر هر دو بست و نزد خداوند دعا نمود. و برآمده، بر پسر دراز شد و دهان خود را بر دهان وی و چشم خود را بر چشم وی و دست خود را بر دست وی گذاشته، بر او خم گشت و گوشت پسر گرم شد. و برگشته، در خانه یک مرتبه این طرف و آن طرف بخرامید و برآمده، بر وی خم شد که پسر هفت مرتبه عطسه کرد، پس پسر چشمان خود را باز کرد.”

“پس فرود شده، هفت مرتبه در اردن به موجب کلام مرد خدا غوطه خورد، و گوشت او مثل گوشت طفل کوچک برگشته، طاهر شد.”

“و مردی از بعل شلیشه آمده، برای مرد خدا نان نوبر، یعنی بیست قرص نان جو و خوشه‌ها در کیسهٔ خود آورد. پس او گفت: به قوم بده تا بخورند. خادمش گفت: این را چگونه پیش صد نفر بگذارم؟ او گفت: به قوم بده تا بخورند، زیرا خداوند چنین می‌گوید که خواهند خورد و از ایشان باقی خواهد ماند. پس پیش ایشان گذاشت و به موجب کلام خداوند خوردند و از ایشان باقی ماند.”

“و چون ایشان نزد وی فرود شدند، الیشع نزد خداوند دعا کرده، گفت: تمنا اینکه این گروه را به کوری مبتلا سازی. پس ایشان را به موجب کلام الیشع به کوری مبتلا ساخت.”

“و چون وارد سامره شدند، الیشع گفت: ای خداوند، چشمان این‌ها را بگشا تا ببینند. پس خداوند چشمان ایشان را گشود و دیدند که اینک در سامره هستند.”

“که به تنهایی آسمان‌ها را پهن می‌کند، و بر موج‌های دریا می‌خرامد.”

“طوفان را به آرامی ساکن می‌کند که موج‌هایش آرام می‌گیرد.”

“گفت: بیا. در ساعت پطرس از کشتی فرود شده، بر روی آب روانه شد تا نزد عیسی آید.”

“پس موسی دست خود را بر دریا دراز کرد و خداوند دریا را به باد شرقی شدید، تمامی آن شب برگردانیده، دریا را خشک ساخت و آب منشق گردید.”

“و ایلیا ردای خویش را گرفت و آن را پیچیده، آب را زد که به این طرف و آن طرف شکافته شد، و هر دو ایشان بر خشکی عبور نمودند.”

“و ایلیای تشبی که از ساکنان جلعاد بود، به اخاب گفت: به حیات خداوند، خدای اسرائیل، که به حضور وی ایستاده‌ام قسم، که در این سال‌ها شبنم و باران جز به کلام من نخواهد بود.”

“الیاس مردی بود صاحب حواس مثل ما و به تمامی دل دعا کرد که باران نبارد و تا مدت سه سال و شش ماه بر زمین نبارید. و باز دعا کرد و آسمان بارید و زمین ثمر خود را رویانید.”

“و آن گروه چون این را دیدند، متعجب شده، خدایی را که این نوع قدرت به مردم عطا فرموده بود، تمجید نمودند.”

“و خنوخ با خدا راه می‌رفت و نایاب شد، زیرا خدا او را برگرفت.”

“و چون ایشان می‌رفتند و گفتگو می‌کردند، اینک ارابهٔ آتشین و اسبان آتشین ایشان را از یکدیگر جدا کرد، و الیاس در گردباد به آسمان صعود نمود.”

“و چون این را گفت، وقتی که ایشان همی‌نگریستند، بالا برده شد و ابری او را از چشمان ایشان در ربود.”

“ای مردان اسرائیلی، این سخنان را بشنوید. عیسی ناصری مردی که نزد شما از جانب خدا مبرهن گشت به قوات و عجایب و آیاتی که خدا در میان شما از او صادر گردانید، چنانکه خود می‌دانید،”

“من از خود هیچ نمی‌توانم کرد، بلکه چنانکه شنیده‌ام داوری می‌کنم و داوری من عادل است زیرا که ارادهٔ خود را طالب نیستم بلکه ارادهٔ پدری که مرا فرستاده است.”

“لیکن هرگاه من به روح خدا دیوها را بیرون می‌کنم، هرآینه ملکوت خدا بر شما رسیده است.”

“پس سنگ را از جایی که میت گذاشته شده بود برداشتند. عیسی چشمان خود را بالا انداخته، گفت: ای پدر، تو را شکر می‌کنم که سخن مرا شنیدی. و من می‌دانستم که همیشه سخن مرا می‌شنوی؛ و لیکن به جهت خاطر این گروه که حاضرند گفتم تا ایمان بیاورند که تو مرا فرستادی.”

“و پیامبری به سوی بنی‌اسرائیل است که [به آنان می‌گوید:] «من از سوی پروردگارتان برای شما نشانه‌ای آورده‌ام: من از گِل برایتان [چیزی] به شکل پرنده می‌سازم؛ آنگاه در آن می‌دَمم و به فرمان الله [آن گِلِ بی‌جان، تبدیل به] پرنده‌ای می‌شود؛ و [همچنین] به فرمان الله، کورِ مادرزاد و مبتلایان به پیسی را بهبودی می‌بخشم و مردگان را زنده می‌کنم و از آنچه می‌خورید و در خانه‌هایتان ذخیره می‌کنید به شما خبر می‌دهم. مسلماً اگر ایمان داشته باشید، در این [معجزات] نشانه‌ای برای شماست [که نبوّتم را باور کنید]».”

“[ای پیامبر، یاد کن از] هنگامی که الله فرمود: «ای عیسی پسر مریم، نعمت مرا بر خود و بر مادرت به یاد آور؛ آنگاه که تو را با روح ‌القُدُس [= جبرئیل] تأیید [و یاری] کردم که در گهواره [به اعجاز،] و در میانسالی [به وحی‌] با مردم سخن می‌گفتی؛ و آنگاه که به تو نوشتن و حکمت و تورات و انجیل ‌آموختم؛ و آنگاه که به فرمان من، از گِل، [چیزی] به شکل پرنده می‌ساختی و در آن می‌دمیدی و به فرمان من پرنده‌ای می‌شد؛ و کورِ مادرزاد و بیمار مبتلا به پیسی را به فرمان من شفا می‌دادی؛ و آنگاه که مردگان را به فرمان من [زنده از قبر] بیرون می‌آوردی؛ و آنگاه که [آزارِ‌] بنی‌اسرائیل را ـ وقتی معجزات آشکار برایشان آورده بودی ـ از تو بازداشتم. پس کسانی از آنان که کفر ورزیده بودند گفتند: “این‌ [کارها چیزی‌] نیست مگر افسونی آشکار”».”

“[عیسی به سخن آمد و] گفت: «من بندۀ الله هستم. او به من کتاب داده و مرا پیامبر ساخته است.”

“و بی‌تردید، پیش از تو [نیز] پیامبرانی فرستادیم و برای آنان [مانند دیگر انسان‌ها] همسران و فرزندانی قرار دادیم؛ و برای هیچ پیامبری سزاوار نیست که جز به فرمان الله [معجزه و] آیه‌ای بیاورد. هر امری، [تقدیر و] نوشته‌ای [معلوم] دارد.”

“بلکه الله او را به سوی خویش بالا بُرد؛ و الله شکست‌ناپذیرِ حکیم است.”