آیا عیسی در دادگاهش ادعا کرد که خداست؟

“اما او ساکت مانده، هیچ جواب نداد. باز رئیس کهنه از او سؤال نموده، گفت: آیا تو مسیح، پسر متبارک، هستی؟ عیسی گفت: من هستم؛ و پسر انسان را خواهید دید که بر طرف راست قوت نشسته، در ابرهای آسمان می‌آید.”

“آنگاه رئیس کهنه جامهٔ خود را چاک زده، گفت: دیگر چه حاجت به شاهدان داریم؟”

“کفر او را شنیدید! چه مصلحت می‌دانید؟ پس همه بر او حکم کردند که مستوجب قتل است.”

“و در رؤیای شب نگریستم، و اینک، مثل پسر انسان با ابرهای آسمان آمد و نزد قدیم‌الایام رسید، و او را به حضور وی آوردند. و سلطنت و جلال و ملکوت به او داده شد تا جمیع قوم‌ها و امت‌ها و زبان‌ها او را خدمت نمایند؛ سلطنت او سلطنت جاودانی و بی‌زوال است، و ملکوت او زایل نخواهد شد.”

“اما او ساکت مانده، هیچ جواب نداد. باز رئیس کهنه از او سؤال نموده، گفت: آیا تو مسیح، پسر متبارک، هستی؟ عیسی گفت: من هستم؛ و پسر انسان را خواهید دید که بر طرف راست قوت نشسته، در ابرهای آسمان می‌آید.”

“اما عیسی خاموش ماند. تا آنکه رئیس کهنه روی به وی کرده، گفت: تو را به خدای حی قسم می‌دهم، ما را بگوی که آیا تو مسیح، پسر خدا، هستی؟ عیسی به وی گفت: تو گفتی؛ و نیز شما را می‌گویم، بعد از این پسر انسان را خواهید دید که بر دست راست قوت نشسته، بر ابرهای آسمان می‌آید.”

“و رؤسای کهنه و جمیع اهل شورا در جست‌وجوی شهادت بر عیسی بودند تا او را بکشند و هیچ نیافتند، زیرا که بسیاری بر وی شهادت دروغ دادند، اما شهادت‌های ایشان موافق نشد.”

“کفر او را شنیدید! چه مصلحت می‌دانید؟ پس همه بر او حکم کردند که مستوجب قتل است.”

“این وحوش عظیم که عدد آن‌ها چهار است، چهار پادشاه می‌باشند که از زمین خواهند برخاست. اما مقدسان حضرت اعلی سلطنت را خواهند گرفت، و مملکت را تا به ابد و تا ابدالآباد متصرف خواهند بود.”

“و ملکوت و سلطنت و حشمت مملکتی که زیر تمامی آسمان‌هاست، به قوم مقدسان حضرت اعلی داده خواهد شد، که ملکوت او ملکوت جاودانی است، و جمیع سلطنت‌ها او را خدمت و اطاعت خواهند نمود.”

“و او مرا گفت: ای پسر انسان، بر پایهای خود بایست تا با تو سخن گویم.”

“خدا انسان نیست که دروغ بگوید، و از بنی‌آدم نیست که پشیمان شود. آیا او سخنی گفته باشد و نکند؟ یا چیزی فرموده باشد و استوار ننماید؟”

“و در رؤیای شب نگریستم، و اینک، مثل پسر انسان با ابرهای آسمان آمد و نزد قدیم‌الایام رسید، و او را به حضور وی آوردند. و سلطنت و جلال و ملکوت به او داده شد تا جمیع قوم‌ها و امت‌ها و زبان‌ها او را خدمت نمایند؛ سلطنت او سلطنت جاودانی و بی‌زوال است، و ملکوت او زایل نخواهد شد.”

“آنکه غالب آید، این را به وی خواهم داد که بر تخت من با من بنشیند، چنانکه من نیز غلبه یافتم و با پدر خود بر تخت او نشستم.”

“به راستی که الله، پروردگار من و پروردگار شماست؛ پس او را عبادت کنید [که] راه راست این است».”

“و [یاد کن از] هنگامی که [روز قیامت] الله می‌فرماید: «ای عیسی پسر مریم، آیا تو به مردم گفتی که: “من و مادرم را [همچون] دو معبود به جای الله برگزینید؟”» [عیسی] می‌گوید: «[بار الها،] تو منزّهی. شایسته نیست که من [دربارۀ خویشتن‌] چیزی که حقم نیست بگویم. اگر چنین [سخنی] گفته باشم، بی‌گمان، تو می‌دانی. تو آنچه را که در نفْس من است می‌دانی و[لی] من آنچه را که در ذات [پاکِ] توست نمی‌دانم. بی‌تردید، تو خود دانای رازهای نهانی. جز آنچه مرا به آن فرمان دادی چیزی به آنان نگفتم. [بلکه گفتم که:] “الله را عبادت کنید که پروردگار من و شماست”؛ و تا زمانی که در میان آنان به سر می‌بردم، بر [سخنان] آنان گواه بودم؛ و چون مرا [به سوی خویش] برگرفتی، تو خود مراقبشان بودی؛ و تو بر هر چیز گواهی.”