Qısa cavab
Talmud Yeşu adlı adamın Pasxa ərəfəsində asıldığı barədə hekayə danışır (Sanhedrin 43a). Əksər alimlər bu hekayəni İsa barədə oxuyur. Hekayədə carçı əvvəlcə qırx gün onun müdafiəsində danışmaq istəyən hər kəsi çağırıb. İttihamlar sehr və İsraili bütlərə ibadətə sövq etmək idi. Orta əsr əlyazmaları ona Yeshu ha-Notzri, ‘Nasiralı İsa’ deyir. Hekayə məhkəmə, üsul, ittiham və məhkəmənin uzunluğu barədə Əhdi-Cədidin İncilləri ilə razılaşmır. Quran “Məryəm oğlu İsa Məsihi öldürdük” iddiasını bildirir və cavab verir: “onu nə öldürdülər, nə də çarmıxa çəkdilər” (4:157).
Tam izah
Sanhedrin 43a nə deyir
Təxminən b.e. 500-600-cü illərdə redaktə olunmuş Babil Talmudu ravvinlərin Mişna barədə müzakirələrini qeyd edir. Mişna təxminən b.e. 200-cü ildə toplanmış yəhudi qanun məcəlləsidir. ‘Sanhedrin 43a’ məhkəmələr və cəzalar barədə olan Sanhedrin cildinin 43a səhifəsi deməkdir. Orada Mişna deyir ki, carçı, yəni ictimai car çəkən, edama aparılan adamın önündə gedir. Talmud soruşur ki, carçı nə vaxtsa daha əvvəl çıxıbmı. Etiraz etmək üçün o, baraita gətirir, yəni erkən müdriklərdən gələn kimi təqdim olunan təlim. Baraita Yeşu barədədir. O deyir ki, Yeşu sehr və İsraili bütlərə ibadətə sövq etdiyi üçün daşqalaq edilməli idi. Carçı qırx gün müdafiə üçün çağırdı. Sonra, deyir o, Pasxa ərəfəsində asıldı. 3-4-cü əsr müəllimi Ulla etiraz edir. Başqalarını bütlərə ibadətə sövq edən üçün heç müdafiə axtarılmamalıdır (Qanunun Təkrarı 13:8; ibrani mətnində 13:9). Sonra o, özü cavab verir: Yeşu fərqli idi, çünki hökumətə yaxın idi. Ravvinlər barədə ingilis alimi Travers Herford burada gətirilən 1903-cü il tərcüməsini edib. Orada Ulla Yeşuya “inqilabçı” deyir. Bunun arxasındakı aramey ifadəsi adətən ‘müdafiəsi axtarılan adam’ kimi oxunur.
“Rəvayət budur: Pesah ərəfəsində Yeşunu [Nasiralını] asdılar. Carçı qırx gün onun önündə gedib dedi: ‘[Nasiralı Yeşu] daşqalaq olunmağa aparılır, çünki sehr edib, İsraili aldadıb və azdırıb. Onun xeyrinə bir şey bilən hər kəs gəlib onun barədə desin.’ Onun xeyrinə heç nə tapmadılar. Onu Pesah ərəfəsində asdılar. Ulla deyir: ‘Məgər [Nasiralı Yeşu] kimi inqilabçının xeyrinə bir şey ola biləcəyini güman etmək olarmı?’ O, aldadıcı idi və Rəhmli demişdir (Qanunun Təkrarı 13:8): Ona aman vermə, onu gizlətmə də. Lakin [Nasiralı Yeşu] ilə iş başqa idi, çünki o, səltənətə yaxın idi.”
Mişna (6:1) deyir ki, edama aparılan adamın önündə carçı gedir. Talmud carçının daha əvvəl də çıxıb-çıxmadığını soruşur və etiraz kimi bir baraita (‘tanya’, erkən müdriklərdən, tannaimdən gələn kimi təqdim olunan, amma Mişnaya salınmamış təlim) gətirir. Baraita deyir ki, Pasxa ərəfəsində Yeshu ha-Notzrini asdılar. Qırx gün carçı elan etmişdi ki, o, sehr etdiyi (‘kishef’), İsraili bütpərəstliyə sövq etdiyi (‘hesit’) və yoldan çıxardığı (‘hiddiach’) üçün daşqalaq ediləcək və onu bəraət etdirəcək səbəb bilən hər kəsi çağırmışdı. Heç nə tapılmadı. Fələstində doğulmuş, Babildə fəaliyyət göstərmiş 3-4-cü əsr müəllimi Ulla etiraz edir: bütpərəstliyə sövq edən üçün müdafiə axtarılmır (Qanunun Təkrarı 13:9). O, özü cavab verir: Yeshu fərqli idi, çünki ‘karov le-malchut’ idi, yəni hökumətə (və ya padşahlığa) yaxın idi. Sonra beş şagird barədə ikinci baraita gəlir, hər biri bir ayə üzərində söz oyunu ilə məhkum edilir. Onun Mişnada, Toseftada və Yerusəlim Talmudunda paraleli yoxdur. (Ludda daşqalaq edilmiş azdırıcı Ben Stada barədə əlaqəli rəvayət Yerusəlim Talmudunda, Sanhedrin 7:12-dədir və Sanhedrin 67a əlavə edir ki, o, Pasxa ərəfəsində asılıb; onun İsa olub-olmaması mübahisəlidir.) Əlyazmalar: MS Florence II.I.7-9 (1177), MS Karlsruhe (Reuchlin) 2 və MS Yad Harav Herzog 1 ‘Yeshu ha-Notzri’ oxuyur, Florence isə “Şənbə ərəfəsində” sözlərini əlavə edir; MS Munich 95-də (1342) ad silinib (Schäfer 2007, s. 64-65 və 133-140, Florence və Munich üçün isə Rabbinovicz Dalman 1893 vasitəsilə bildirir). Parça standart çap (Vilna) mətnində yoxdur; Koren/Steinsaltz nəşri onu bərpa edir.
Yeşu kimdir? Əlyazmalar
Standart çap Talmudunda bu parça yoxdur. Herford onu əlyazmalardan, yəni əllə yazılmış nüsxələrdən və erkən nəşrlərdən çap edib. Üç əlyazma Yeshu ha-Notzri, Nasiralı İsa oxuyur. Biri Florensiyadadır və 1177-ci ilə aiddir. Digər ikisi Karlsruhe 2 və Herzog 1 kimi tanınır. 1342-ci ilə aid Münxen əlyazmasında (Munich 95) ad silinib. Əksər müasir alimlər hesab edir ki, Babil Talmudunun Yeshu ha-Notzrisi ravvinlərin təsəvvür etdiyi Nasiralı İsadır. Herford onlardan biridir. Qədim yəhudilik üzrə alman alimi Peter Schäfer də 2007-ci il tarixli Jesus in the Talmud kitabında belə deyir. Azlıq razılaşmır. Qədim yəhudilik üzrə alim Johann Maier 1978-ci ildə iddia edib ki, İsa ilə əlaqə sonradan qurulub.
Mişna (6:1) deyir ki, edama aparılan adamın önündə carçı gedir. Talmud carçının daha əvvəl də çıxıb-çıxmadığını soruşur və etiraz kimi bir baraita (‘tanya’, erkən müdriklərdən, tannaimdən gələn kimi təqdim olunan, amma Mişnaya salınmamış təlim) gətirir. Baraita deyir ki, Pasxa ərəfəsində Yeshu ha-Notzrini asdılar. Qırx gün carçı elan etmişdi ki, o, sehr etdiyi (‘kishef’), İsraili bütpərəstliyə sövq etdiyi (‘hesit’) və yoldan çıxardığı (‘hiddiach’) üçün daşqalaq ediləcək və onu bəraət etdirəcək səbəb bilən hər kəsi çağırmışdı. Heç nə tapılmadı. Fələstində doğulmuş, Babildə fəaliyyət göstərmiş 3-4-cü əsr müəllimi Ulla etiraz edir: bütpərəstliyə sövq edən üçün müdafiə axtarılmır (Qanunun Təkrarı 13:9). O, özü cavab verir: Yeshu fərqli idi, çünki ‘karov le-malchut’ idi, yəni hökumətə (və ya padşahlığa) yaxın idi. Sonra beş şagird barədə ikinci baraita gəlir, hər biri bir ayə üzərində söz oyunu ilə məhkum edilir. Onun Mişnada, Toseftada və Yerusəlim Talmudunda paraleli yoxdur. (Ludda daşqalaq edilmiş azdırıcı Ben Stada barədə əlaqəli rəvayət Yerusəlim Talmudunda, Sanhedrin 7:12-dədir və Sanhedrin 67a əlavə edir ki, o, Pasxa ərəfəsində asılıb; onun İsa olub-olmaması mübahisəlidir.) Əlyazmalar: MS Florence II.I.7-9 (1177), MS Karlsruhe (Reuchlin) 2 və MS Yad Harav Herzog 1 ‘Yeshu ha-Notzri’ oxuyur, Florence isə “Şənbə ərəfəsində” sözlərini əlavə edir; MS Munich 95-də (1342) ad silinib (Schäfer 2007, s. 64-65 və 133-140, Florence və Munich üçün isə Rabbinovicz Dalman 1893 vasitəsilə bildirir). Parça standart çap (Vilna) mətnində yoxdur; Koren/Steinsaltz nəşri onu bərpa edir.
“Rəvayət budur: Pesah ərəfəsində Yeşunu [Nasiralını] asdılar. Carçı qırx gün onun önündə gedib dedi: ‘[Nasiralı Yeşu] daşqalaq olunmağa aparılır, çünki sehr edib, İsraili aldadıb və azdırıb. Onun xeyrinə bir şey bilən hər kəs gəlib onun barədə desin.’ Onun xeyrinə heç nə tapmadılar. Onu Pesah ərəfəsində asdılar. Ulla deyir: ‘Məgər [Nasiralı Yeşu] kimi inqilabçının xeyrinə bir şey ola biləcəyini güman etmək olarmı?’ O, aldadıcı idi və Rəhmli demişdir (Qanunun Təkrarı 13:8): Ona aman vermə, onu gizlətmə də. Lakin [Nasiralı Yeşu] ilə iş başqa idi, çünki o, səltənətə yaxın idi.”
İddia edir ki, İsa barədə ən açıq parçalar yalnız Babil Talmudunda görünür və ən tezi üçüncü əsrin sonuna və ya dördüncü əsrin əvvəlinə aiddir. O, onları Əhdi-Cədidi, xüsusən Yəhya İncilini, ehtimal ki, Süryani kilsəsinin Diatessaronu və ya Peşittası vasitəsilə bilən ravvinlərin yazdığı, İncillərə bilərəkdən əks-rəvayətlər kimi oxuyur. Edam hekayəsi ölümü yəhudi məhkəməsinin qanuni hökmü kimi yenidən təqdim edərək İncillərin ehtiras hekayəsinə cavab verir. O, hekayələrə tarix kimi yox, polemika kimi yanaşır.
İddia edir ki, heç bir erkən ravvin parçası açıq şəkildə İsaya işarə etmir və onu adlandıran parçalar, o cümlədən Sanhedrin 43a və 107b, bu adı gec, əsasən Talmud tamamlandıqdan sonra alıb.
Hekayə İncillərdən nə ilə fərqlənir
Hekayə demək olar ki, hər nöqtədə Əhdi-Cədidin İncilləri ilə ziddiyyət təşkil edir. İncillərdə onu Roma valisi məhkum edir. Talmudda yəhudi məhkəməsi edir. İncillərdə o, diri ikən çarmıxa çəkilir. Talmud daşqalaq elan edir və asmanı bildirir. Ravvin qanununda asma daşqalaqdan sonra gəlir. Asılan ölü bədəndir və o, həmin gün endirilir (Mişna, Sanhedrin 6:4). İncillərin ittihamları küfr və “YƏHUDİLƏRİN PADŞAHI” adıdır. Talmudun ittihamları sehr və bütpərəstliyə sövq etməkdir. İncillərdəki məhkəmə bir gecədən səhərə qədər çəkir. Talmudun carçısı qırx gün çağırır. Hekayə İncillərlə görüşəndə onları təkrar edir. Onun tarixi, Pasxa ərəfəsi, Yəhyanın tarixidir. Onun “azdırıb” sözü “xalqı aldadır” sözünə bənzəyir (Yəhya 7:12). Schäfer iddia edir ki, Babil ravvinləri Yəhya İncilini bilirdi və hekayələrini ona cavab kimi yazıb.
“Rəvayət budur: Pesah ərəfəsində Yeşunu [Nasiralını] asdılar. Carçı qırx gün onun önündə gedib dedi: ‘[Nasiralı Yeşu] daşqalaq olunmağa aparılır, çünki sehr edib, İsraili aldadıb və azdırıb. Onun xeyrinə bir şey bilən hər kəs gəlib onun barədə desin.’ Onun xeyrinə heç nə tapmadılar. Onu Pesah ərəfəsində asdılar. Ulla deyir: ‘Məgər [Nasiralı Yeşu] kimi inqilabçının xeyrinə bir şey ola biləcəyini güman etmək olarmı?’ O, aldadıcı idi və Rəhmli demişdir (Qanunun Təkrarı 13:8): Ona aman vermə, onu gizlətmə də. Lakin [Nasiralı Yeşu] ilə iş başqa idi, çünki o, səltənətə yaxın idi.”
Daşqalaq yolu ilə edamı təsvir edir. Sonra: Ravvin Eliezerin görüşünə görə, daşqalaq edilənlərin hamısı asılır; Müdriklər deyir ki, yalnız küfr edən və bütpərəst asılır. Asılan ölü bədəndir, dirəkdən asılır və dərhal endirilir, çünki Qanunun Təkrarı 21:22-23 onu gecə saxlamağı qadağan edir. Beləliklə, ravvin qanununda asma daşqalaqla ölümdən sonra gəlir; o, öldürmə üsulu deyil.
“Beləcə Pilat xalqı razı salmaq istəyib onlara Barabbanı azad etdi və İsanı qamçılatdırıb çarmıxa çəkilmək üçün təslim etdi.”
“Küfrü eşitdiniz: siz nə düşünürsünüz? Hamısı Onu ölümə layiq məhkum etdi.”
“Onun ittihamının yazısı belə idi: YƏHUDİLƏRİN PADŞAHI.”
“Səhər dərhal baş kahinlər ağsaqqallar, ilahiyyatçılar və bütün şura ilə məşvərət etdilər, İsanı bağlayıb apardılar və Pilata təslim etdilər.”
“Bu, Pasxanın hazırlıq günü idi, təxminən altıncı saat idi: o, yəhudilərə dedi: Budur, Padşahınız!”
“Xalq arasında onun barəsində çoxlu pıçıltı var idi: çünki bəziləri deyirdi: O, yaxşı adamdır; başqaları deyirdi: Xeyr, o, xalqı aldadır.”
İddia edir ki, İsa barədə ən açıq parçalar yalnız Babil Talmudunda görünür və ən tezi üçüncü əsrin sonuna və ya dördüncü əsrin əvvəlinə aiddir. O, onları Əhdi-Cədidi, xüsusən Yəhya İncilini, ehtimal ki, Süryani kilsəsinin Diatessaronu və ya Peşittası vasitəsilə bilən ravvinlərin yazdığı, İncillərə bilərəkdən əks-rəvayətlər kimi oxuyur. Edam hekayəsi ölümü yəhudi məhkəməsinin qanuni hökmü kimi yenidən təqdim edərək İncillərin ehtiras hekayəsinə cavab verir. O, hekayələrə tarix kimi yox, polemika kimi yanaşır.
| Məsələ | İncillər | Talmud |
|---|---|---|
| Onu kim məhkum edir | Roma valisi | Yəhudi məhkəməsi |
| Necə ölür | Sağ ikən çarmıxa çəkilir | Daşqalaq elan olunur, asılma bildirilir |
| İttihamlar | Küfr və ‘Yəhudilərin Padşahı’ | Cadu və İsraili bütlərə ibadətə sövq etmək |
| Məhkəmə | Bir gecədən növbəti səhərə | Carçı qırx gün müdafiə çağırır |
| Gün | Yəhyada Pasxa ərəfəsi | Pasxa ərəfəsi |
Quran deyir ki, onu nə öldürdülər, nə də çarmıxa çəkdilər.
Quranın cavabı
Ayə ərəbcə wa-qawlihim, ‘və onların sözü’ ifadəsi ilə başlayır: “Məryəm oğlu İsa Məsihi öldürdük”. Yusuf Əlinin ingilis tərcüməsi mötərizədə ‘(in boast)’ (öyünərək) sözünü əlavə edir. Bu, tərcüməçinin əlavəsidir. Quran cavab verir: “onu nə öldürdülər, nə də çarmıxa çəkdilər. Onlara ancaq (İsanın) bənzəri göstərildi” (4:157). O deyir ki, ixtilaf edənlər “onun barəsində şəkk-şübhə içindədirlər. Bu haqda onların, zənnə uymaqdan başqa heç bir bilgisi yoxdur”. Allah (﷾) İsanı Özünə tərəf qaldırıb və onu təmizləyib (4:158; 3:55). Öldürmə baş vermədiyi üçün İslam onun qanının günahını heç kimin üzərinə qoymur. O, köhnə hekayəyə görə bu gün yaşayan heç kimi günahlandırmır: “Heç bir günahkar başqasının günahını daşımaz” (6:164).
“bir də: “Biz Allahın elçisi Məryəm oğlu İsa Məsihi öldürdük!”– dediklərinə görə (lənətə düçar edildilər). Halbuki onu nə öldürdülər, nə də çarmıxa çəkdilər. Onlara ancaq (İsanın) bənzəri göstərildi. Şübhəsiz ki, bunda ixtilaf edənlər onun barəsində şəkk-şübhə içindədirlər. Bu haqda onların, zənnə uymaqdan başqa heç bir bilgisi yoxdur. Həqiqətdə isə onu öldürməmişdilər.”
“Əksinə, Allah onu Özünə tərəf qaldırmışdı. Allah qüdrətlidir, hikmət sahibidir.”
“O vaxt Allah buyurdu: Ey İsa, həqiqətən, Mən sənin həyatına son qoyub Özümə tərəf qaldıracaq, səni kafirlərdən təmizləyəcək və sənin ardınca gedənləri Qiyamət gününə qədər kafirlərdən üstün edəcəyəm. Sonra sizin dönüşünüz Mənə olacaq. Mən də, ixtilafa düşdüyünüz şeylər barəsində sizin aranızda hökm verəcəyəm.”
“De: “Allah hər şeyin Rəbbi olduğu halda, mən Ondan başqa Rəbbmi axtaracağam?” Hər kəsin qazandığı (günah) yalnız öz əleyhinədir. Heç bir günahkar başqasının günahını daşımaz. Sonra isə dönüşünüz Rəbbinizə olacaq və O, ixtilafa düşdüyünüz məsələlər barədə sizə xəbər verəcəkdir.”
Etirazlar və cavablar
Quran 4:157 — ən-Nisa surəsi, ayə 157
“bir də: “Biz Allahın elçisi Məryəm oğlu İsa Məsihi öldürdük!”– dediklərinə görə (lənətə düçar edildilər). Halbuki onu nə öldürdülər, nə də çarmıxa çəkdilər. Onlara ancaq (İsanın) bənzəri göstərildi. Şübhəsiz ki, bunda ixtilaf edənlər onun barəsində şəkk-şübhə içindədirlər. Bu haqda onların, zənnə uymaqdan başqa heç bir bilgisi yoxdur. Həqiqətdə isə onu öldürməmişdilər.”
Nə üçün istinad olunub
Quran İsadan altı əsr sonra, baraitadan da gec gəlib. Əgər gec hekayə şahid deyilsə, Quranın inkarı da şahid deyil və müsəlman təfsirçilər onun yerinə kimin çarmıxa çəkildiyi barədə razı deyil.
Cavab
Təfsirçilərin rəvayətləri həqiqətən fərqlidir. 10-cu əsrin Quran təfsirçisi ət-Təbəri bir neçəsini qeyd edir və hansına üstünlük verdiyini deyir. Erkən tarixçi İbn İshaq öz rəvayətini “Allah daha yaxşı bilir” sözü ilə bitirir. Müsəlmanlar bunları vəhy yox, rəvayət sayır. Ayənin özü yalnız deyir ki, İsa öldürülməyib və çarmıxa çəkilməyib, belə göstərilib və Allah (﷾) onu qaldırıb. Quran şahidlərdən ötürülən insan qeydi olduğunu iddia etmir. O, Allahdan (﷾) olduğunu iddia edir və sayt bu iddianı Quran barədə səhifələrində müdafiə edir.
Nəticə — İsanın başına gələnlər barədə insan hekayələri ayənin dediyi kimi bir-biri ilə razılaşmır. Quranın inkarı hər hansı rəvayətlə yox, Quranın özü ilə ayaqda durur və ya yıxılır.
Quran 4:157 — ən-Nisa surəsi, ayə 157
“bir də: “Biz Allahın elçisi Məryəm oğlu İsa Məsihi öldürdük!”– dediklərinə görə (lənətə düçar edildilər). Halbuki onu nə öldürdülər, nə də çarmıxa çəkdilər. Onlara ancaq (İsanın) bənzəri göstərildi. Şübhəsiz ki, bunda ixtilaf edənlər onun barəsində şəkk-şübhə içindədirlər. Bu haqda onların, zənnə uymaqdan başqa heç bir bilgisi yoxdur. Həqiqətdə isə onu öldürməmişdilər.”
Nə üçün istinad olunub
Heç bir yəhudi heç vaxt İsaya Məsih, üstəlik “Allahın elçisi” deməyib. Sanhedrin 43a ona sehrbaz deyir. Deməli, Quran yəhudilərin ağzına söz qoyur.
Cavab
Bu adlar danışanların inancı olmaya bilər. 14-cü əsrin Quran təfsirçisi İbn Kəsir onları lağ kimi izah edir, yəni: bu rütbəni iddia edən bu adamı biz öldürdük. Məkkənin bütpərəstləri Peyğəmbərə (ﷺ) onun öz vəhy iddiası ilə eyni cür lağ edirdi (15:6). Ayənin əsas nöqtəsi öldürmə iddiasıdır və o deyir ki, bu iddia yalandır.
Nəticə — Ayə Məsih olduğunu iddia edən adamı öldürmək iddiasını bildirir. Onun inkar etdiyi öldürmədir.
Baxışlar
Ənənəvi yəhudi oxunuşu
Bu parça erkən müdriklərə aid edilən təlim olan baraitadır. O, carçı barədə qanun məsələsini yoxlamaq üçün gətirilir. O, qırx gün bəraət üçün əsas axtaran məhkəməni göstərir. Orta əsr ravvinləri hər Yeşu parçasının Nasiralı İsa demək olduğu barədə razı deyildi.
Baraita edamdan əvvəl gedən carçı barədə qanun müzakirəsində gətirilir. O, qırx gün müdafiə axtaran məhkəmə təsvir edir.
Təkzib
Sual hekayədəki məhkəmənin ədalətli olub-olmaması deyil. Sual öldürmənin baş verib-verməməsidir. 20-ci əsrin yəhudi tarixçisi Klausner qırx günlük carçını məqsədlə danışılan və tarix kimi qəbul edilməsi çətin hekayə sayıb. Quran deyir ki, öldürmə baş verməyib (4:157).
Bu Yeşu Nasiralı İsa deyil. Bu ad geniş yayılmışdı və bəzi orta əsr ravvinləri bu parçaların İsa demək olduğunu inkar edib.
Təkzib
Ən qədim əlyazmalar Yeshu ha-Notzri, Nasiralı İsa oxuyur. Herford və Schäfer də daxil olmaqla əksər alimlər parçanı İsa barədə oxuyur. Əgər o, İsa barədə deyilsə, onun başına gələnlər barədə heç nə demir.
Xristian apoloqetik oxunuşu
Xristianlar Sanhedrin 43a-nı İsanın Yəhya İncilinin dediyi kimi Pasxa ərəfəsində edam edildiyinə qeyri-xristian şahid kimi göstərir. Onlar əlavə edir ki, ona qarşı çıxan ravvinlər belə onun öldüyünü inkar etməyib.
Baraita təsvir etdiyi edamı Pasxa ərəfəsinə, Yəhyanın verdiyi günə qoyur.
Təkzib
Hekayə məhkəmə, üsul, ittiham və məhkəmənin uzunluğu barədə İncillərdən fərqlənir. Onlarla görüşəndə onları təkrar edir. Schäfer iddia edir ki, onun ravvinləri Yəhya İncilini bilirdi, buna görə ortaq tarix ikinci şahid deyil.
Onun edam edildiyini qəbul edən düşmən mənbə bunun müstəqil təsdiqidir.
Təkzib
O, Schäferin fikrincə, İncilləri bilən ravvinlərdən gəlir, buna görə müstəqil deyil. Həm də 4:157 insanların onun öldürüldüyünə inandığını inkar etmir. O deyir: “Onlara ancaq (İsanın) bənzəri göstərildi”.
Talmud tarixçiləri
Babil Talmudunun İsa hekayələri gecdir və xristian iddialarına cavab vermək üçün yazılıb. Onlar İsanın necə yaşadığını yox, ravvinlərin xristianlığa necə baxdığını bizə deyir.
Schäfer İsa barədə açıq parçaları ən tezi üçüncü əsrin sonuna aid edir. O, onları İncillərə, xüsusən Yəhyaya cavab kimi oxuyur.
Təkzib
Əgər belədirsə, hekayə İncillərə cavab verir. O, İsanın başına gələnlərə ayrıca şahid deyil.
Maier iddia edib ki, bu parçalardakı ad sonradan əlavə olunub.
Təkzib
Əksər alimlər razılaşmır və ən qədim əlyazmalar onun adını çəkir. Maier haqlıdırsa, parça İsa barədə ümumiyyətlə heç nə demir.
İslam baxışı
İsa nə öldürülüb, nə də çarmıxa çəkilib; Allah (﷾) onu Özünə tərəf qaldırıb. Quran onun öldürülməsi iddiasını bildirir və inkar edir, bir-biri ilə razılaşmayan hekayələr isə onun təsvir etdiyi “zənn” sözünə uyğun gəlir. Heç kim onun qanının günahını daşımır və heç kim başqasının günahını daşımır.
Quran bildirir ki, İsa öldürülməyib və çarmıxa çəkilməyib, lakin belə göstərilib. Allah (﷾) onu Özünə tərəf qaldırıb.
Sanhedrin 43a və İncillər məhkəmə, üsul, ittiham və prosesin uzunluğu barədə razılaşmır.
Öldürmə baş verməyib, buna görə İslam İsanın qanının günahını nə yəhudinin, nə də romalının üzərinə qoyur. O, irsi günahı da rədd edir.