Yəhya 17:5 İsanın dünyadan əvvəl mövcud olduğunu sübut edirmi?

Yəhya 17 duadır. İsa yuxarı baxır və Ata ilə danışır. 5-ci ayədə istəyir: “dünya var olmamışdan əvvəl Səninlə olduğum izzətlə Məni Öz yanında izzətləndir.” Bir çox xristian deyir ki, bu, İsanın yaradılışdan əvvəl Tanrının yanında, Tanrı kimi yaşadığını göstərir. Sual “olduğum” sözünün burada nə demək olmasıdır. Bibliyanın qalanı geniş yayılmış bir danışıq üsulunu göstərir. Tanrının planlaşdırdığından artıq mövcud imiş kimi danışılır.

Vəhy “dünyanın təməlindən bəri öldürülmüş Quzu”dan danışır (13:8). Xristianlar inanmır ki, İsa yaradılışdan əvvəl öldürülüb. Onlar bunu Tanrının əvvəldən müəyyən olunmuş planı kimi oxuyur. Bəzi müasir Bibliyalar ‘təməlindən bəri’ sözlərini kitabdakı adlara bağlayır. Lakin Peter bunu Məsih barədə açıq deyir. Peter Məsihin özü barədə də eyni şeyi deyir. O, “dünya yaradılmamışdan əvvəl təyin edilmişdi, lakin bu son zamanlarda sizin üçün aşkar oldu” (1 Peter 1:20). Təyin edilmək əvvəlcədən planlaşdırılmaq deməkdir. Deməli, Məsih dünyadan əvvəl planlaşdırılıb və sonra görünüb.

Paulus eyni sözləri adi möminlər barədə işlədir. Tanrı “dünyanın təməlindən əvvəl bizi onda seçdi” (Efeslilərə 1:4). Lütf “dünya başlamazdan əvvəl Məsih İsada bizə verilmiş” (2 Timoteyə 1:9). İsa deyir ki, padşahlıq “dünyanın təməlindən bəri sizin üçün hazırlanmış” (Matta 25:34). Tanrı Yeremyaya dedi: “Səni bətndə yaratmazdan əvvəl tanıdım” (Yeremya 1:5). Bu insanların heç biri yaradılışdan əvvəl yaşamayıb. Onlar Tanrının bilgisində və planında idi. Deməli, ‘dünyadan əvvəl’ kimsənin o vaxt yaşadığını sübut etmir.

Böyük yəhudi təlim toplusu olan Talmud dünyadan əvvəl yaradılmış yeddi şeyi sadalayır. Onların arasında Tövrat, tövbə, Eden bağı və Məsihin adı var. Məsih üçün Zəbur 72:17-ni gətirir. Yəhudi müəllimlər bunu Məsihin Tanrı olduğu kimi anlamırdı. Bu, Tanrının onu əvvəldən planlaşdırdığı demək idi. Yəhya 17:5 da təbii olaraq eyni cür oxunur.

Bəziləri deyir ki, bu, Tanrının öz izzəti olmalıdır, çünki Tanrı deyir: “izzətimi başqasına ... verməyəcəyəm” (Yeşaya 42:8). Lakin eyni duanın sonrakı hissəsində İsa deyir: “Mənə verdiyin izzəti onlara verdim” (Yəhya 17:22). Deməli, izzət İsaya verilib və o, onu şagirdlərinə ötürüb. Bu, yalnız Tanrıya məxsus izzət olsaydı, şagirdlər də ona şərik olardı. Heç bir xristian bunu demir. 24-cü ayədə o, yenə deyir ki, izzəti ona verilib, “çünki Sən Məni dünya qurulmamışdan əvvəl sevdin”.

İsa bu duaya Tanrının kim olduğunu deməklə başlayır: “Əbədi həyat da budur: Səni, yeganə həqiqi Tanrını və göndərdiyin İsa Məsihi tanısınlar” (Yəhya 17:3). O, Atanı yeganə həqiqi Tanrı, özünü isə göndərilən adlandırır. Dua edir və ona izzət verilməsini istəyir. Tanrı dua etmir və heç kim Ona olmayan izzəti vermir. Quran deyir: “Həqiqətən, Allah yanında İsanın məsəli Adəmin məsəlinə bənzəyir” (3:59). Adəm kimi o da yaradılıb və ona hörmət göstərilib.

Xristianlar Yəhya 17:5-i İsanın Ata ilə bölüşdüyü izzəti xatırlaması kimi oxuyur. Onlar deyir ki, bu izzət yaradılışdan əvvəl Oğul Tanrı kimi onda var idi.