İslam söz azadlığına inanırmı?

“Kafirlər: “Bu, (Muhəmmədin) uydurduğu yalandan başqa bir şey deyildir. Ona bu işdə başqaları da kömək etmişlər”– dedilər. Beləcə, onlar zülmə və iftiraya yol verdilər. Onlar: “Bu, keçmişdəkilərin nağıllarıdır. O bunları (başqasına) yazdırmışdır. Bunlar səhər-axşam onun özünə oxunur”– dedilər.”

“Biz onların: “(Quranı) ona bir insan öyrədir!”– dediklərini bilirik. Onların istinad etdikləri şəxsin dili əcnəbi dildir. Bu isə açıq-aydın ərəb dilidir.”

“(İnsanları) Rəbbinin yoluna hikmətlə, gözəl öyüd-nəsihətlə dəvət et və onlarla ən gözəl tərzdə mübahisə et. Şübhəsiz ki, Rəbbin azğınlığa düşənləri də, doğru yolda olanları da yaxşı tanıyır.”

“İçərilərindən zülm edənlər müstəsna olmaqla Kitab əhli ilə gözəl tərzdə mücadilə edin və (belə) deyin: “Biz həm özümüzə nazil olana, həm də sizə nazil olana iman gətirdik. Bizim də ilahımız, sizin də ilahınız birdir. Biz yalnız Ona təslim olanlarıq”.”

“(Müşriklərin) Allahdan başqa tapındıqlarını söyməyin. Yoxsa onlar da elmsizlikləri ucbatından, düşməncəsinə Allahı söyərlər. Biz hər bir ümmətə öz əməllərini beləcə gözəlləşdirdik. Sonra isə onların dönüşü öz Rəbbinə olacaq, Allah da onlara nə etdikləri barədə xəbər verəcəkdir.”

“Dində məcburiyyət yoxdur. Artıq doğru yol azğınlıqdan fərqlənir. Hər kim tağutu inkar edib Allaha iman gətirərsə, heç vaxt qırılmayan ən möhkəm dəstəkdən yapışmış olar. Allah (hər şeyi) eşidəndir, (hər şeyi) biləndir.”

“De: “Haqq Rəbbiniz tərəfindəndir. Kim istəyir iman etsin, kim də istəyir iman etməsin.” Biz zalımlar üçün elə bir Od hazırlamışıq ki, onun divarları onları əhatə edəcəkdir. Onlar kömək dilədikdə əridilmiş mədən kimi üzlərini yandırıb yaxan bir su ilə kömək ediləcəkdir. Nə pis içki, necə də pis məskəndir!”

Əbu Səid əl-Xudri rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) malı bölərkən bir kişi ona dedi: ‘Ədalətli ol.’ Ömər onun boynunu vurmağa icazə istədi, Peyğəmbər isə dedi: ‘Onu burax.’

Abdullah ibn Məsud rəvayət edir ki, Hüneyndən sonra Peyğəmbər (ﷺ) bəzi ərəb başçılarına qənimətdən daha böyük pay verəndə bir kişi bölgünün ədalətli olmadığını və Allah üçün edilmədiyini dedi. Ona xəbər veriləndə Peyğəmbər dedi: Allah və Onun Elçisi ədalətli olmasa, kim ədalətli olar? Allah Musaya rəhm etsin; ona bundan da çox əziyyət verildi və o, səbr etdi.

Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, bir kişi Peyğəmbərdən (ﷺ) borcunu istəməyə gəlib sərt danışdı. Səhabələr ona tərəf getdilər, lakin Peyğəmbər dedi: onu buraxın, çünki haqq sahibinin danışmağa haqqı var. O, borc olandan daha yaşlı, daha yaxşı dəvə ilə kişinin borcunu ödətdi və dedi ki, insanların ən yaxşısı borcunu ən yaxşı ödəyəndir.

Ənəs rəvayət edir ki, bir bədəvi Peyğəmbərin (ﷺ) ridasını o qədər kobud çəkdi ki, ətəyi çiynində iz qoydu və Allahın ona verdiyi maldan pay istədi. Peyğəmbər ona döndü, gülümsədi və ona hədiyyə verilməsini əmr etdi.

Aişə rəvayət edir ki, bəzi yəhudilər Peyğəmbəri (ﷺ) ‘sizə ölüm olsun’ deyə salamladılar və o, onları lənətlə cavabladı. Peyğəmbər ona mülayim olmağı dedi, çünki Allah hər işdə mülayimliyi sevir. Aişə onların nə dediyini eşitmədimi deyə soruşanda o, onlara yalnız ‘sizə də’ deyə cavab verdiyini dedi.

Cabir ibn Abdullah rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) Allaha və Onun Elçisinə zərər vurmuş Kəb ibn əl-Əşrəfin öhdəsindən kimin gələcəyini soruşdu və Muhəmməd ibn Məsləmə könüllü oldu.

Bildirir ki, Bədrdəki müsəlman qələbəsindən sonra Mədinənin aparıcı adamlarından Kəb ibn əl-Əşrəf Məkkəyə getdi, şeirlərində Qüreyşin ölülərinə ağı dedi və Qüreyşi Peyğəmbərlə (ﷺ) yenidən döyüşməyə çağırdı. Mədinəyə qayıtdıqdan sonra Peyğəmbər onun öhdəsindən kimin gələcəyini soruşdu.

Əl-Bəra ibn Azib rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) Abdullah ibn Atikin başçılığı ilə ənsardan bir dəstəni Peyğəmbərə zərər vuran, ona qarşı düşmənlərinə kömək edən və Hicazda qalada yaşayan Əbu Rafiyə qarşı göndərdi.

Ubadə ibn əs-Samit rəvayət edir ki, səhabələr Peyğəmbərə (ﷺ) dinləyib itaət etməyə, hakimiyyət üstündə onun sahibləri ilə mübahisə etməməyə və harada olsalar da haqqı deməyə, Allah üçün heç kimin qınağından qorxmamağa beyət etdilər.

Abdullah ibn Məsud rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) demişdir: doğruluq yaxşılığa, yaxşılıq Cənnətə aparır və kişi doğru danışmağa davam edir, nəhayət, doğruçu olur. Yalan fisqə, fisq Oda aparır və kişi yalan danışmağa davam edir, nəhayət, Allah yanında yalançı kimi yazılır.

“Ey iman gətirənlər! Əgər bir fasiq sizə bir xəbər gətirsə, (onu) araşdırın. Yoxsa bilmədən bir qövmə pislik edər, sonra da etdiyinizə peşman olarsınız.”

“İsmətli qadınları (zinada) günahlandırıb, sonra dörd şahid gətirməyən kəslərə səksən çubuq vurun və onların şahidliyini heç vaxt qəbul etməyin. Onlar əsl fasiqlərdir.”

“O zaman siz bunu dilinizə gətirir, bilmədiyiniz sözü danışır və onu əhəmiyyətsiz bir şey hesab edirdiniz. Halbuki bu, Allah yanında çox böyük günahdır.”

Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) səhabələrindən qeybətin nə olduğunu soruşdu və onlara dedi ki, bu, qardaşın barədə onun xoşlamayacağı şeyi deməkdir. Əgər həmin qüsur həqiqətən varsa necə, deyə soruşulanda dedi: varsa, ona qeybət etmisiniz, yoxdursa, ona böhtan atmısınız.

“Ey iman gətirənlər! Zənnin çoxundan çəkinin. Çünki zənnin bəzisi günahdır. Bir-birinizi güdməyin, bir-birinizin qeybətini qırmayın. Sizdən biriniz ölmüş qardaşının ətini yemək istəyərmi?! Bu sizdə ikrah hissi oyadır.”

Əbu Hureyrə rəvayət edir ki, Peyğəmbər (ﷺ) demişdir: Allaha və Son günə iman gətirən qonşusuna zərər verməsin, qonağına hörmət etsin və yaxşı söz desin, ya da sussun.

1294-cü ildə yazılmış, Peyğəmbəri (ﷺ) təhqir edənin hökmü barədə klassik traktat. İbn əl-Münzirin alimlərin əksəriyyətinin belə adamın öldürülməli olduğu fikrində olması sözünü bildirir və bu hökmün dəlillərini izah edir.

“Yetim həddi-büluğa çatana qədər –xeyirxahlıq (qoruyub saxlamaq və artırmaq məqsədilə istifadə etmək) istisna olmaqla– onun malına yaxınlaşmayın! Əhdə vəfa edin. Çünki (hər kəs) əhd barəsində sorğu-sual olunacaqdır.”

“Siz mütləq malınız və canınızla sınaqdan keçiriləcəksiniz. Sizdən əvvəl kitab verilənlərdən və (Allaha) şərik qoşanlardan bir çox əziyyətverici sözlər eşidəcəksiniz. Əgər səbir edib Allahdan qorxsanız, əlbəttə ki, bu, əzmkarlıq tələb edən əməllərdəndir.”

Məhkəmə prosesində qanuni and içmiş şahidin yalan olduğunu bildiyi və ya doğru saymadığı mühüm ifadəni qəsdən verməsini cinayət edir.

İrqi nifrət oyatmaq niyyəti ilə və ya irqi nifrətin oyanması ehtimalı olduqda hədələyici, təhqiredici və ya söyüşlü söz və davranışın işlədilməsini və ya belə yazılı materialın göstərilməsini cinayət edir.

Lordlar Palatası üç səslə ikiyə qarşı Gay News redaktoru Denis Lemonun Məsih barədə şeirə görə küfr böhtanı üstündə 1977-ci il məhkumluğunu qüvvədə saxladı. İşi Mary Whitehouse şəxsi ittiham kimi qaldırmışdı.

İngiltərə və Uelsdə küfr və küfr böhtanı kimi ümumi hüquq cinayətlərini ləğv etdi.

Hədələyici söz və ya davranışla dini nifrət oyatmaq kimi yeni cinayətlər əlavə etdi; bunlar Public Order Act 1986-ya 3A hissəsi kimi daxil edildi.